ผ่านลาวใต้ไปด่านพูเกือ มุ่งสู่ดาลัต โฮจิมิน เวียดนามใต้ 20 ต.ค.-1 พ.ย.2558

[ทิวากร]

จุดหมายถัดไป สถานีรถไฟดาหลาด

[ทิวากร]

สถานีรถไฟดาหลาด

[ทิวากร]

ตอนนี้รถไฟไม่ได้วิ่งให้บริการแล้ว ก็เลยสงสัยว่าสมัยก่อนรถไฟวิ่งจากไหน ไปไหน วิ่งขึ้นเขามาได้ยังไง

[ทิวากร]

จุดหมายถัดมาพระราชวังเบ๋าได

[ทิวากร]

ส่งคณะกลับเส้นทาง ดาหลาด-เปกู-อัตตปือ-ปากเซ

[ทิวากร]

ส่วนคณะที่เหลืออีก 8 ท่านยังอยู่ที่ดาหลาดต่อนะครับ

[ทิวากร]

วันนี้ผมกับพี่แดงใช้ตัวช่วยในการท่องเที่ยวดาหลาด สาเหตุเพราะต้องการไปเที่ยวน้ำตกแต่แล้วก็ไม่ได้ไปน้ำตกเพราะหลงทางครับ มาที่พระวังเบาได่ก็แล้วกัน

[ทิวากร]

เย็นวันนี้ทีมที่เหลือ 8 คนก็ต้องแยกกันเดินทางอีกครั้ง 5 คนลงใต้ไปโฮจิมิน อีก 3 ท่านยังเที่ยวดาหลาดต่อและจะปั่นไปมุยเน

[ทิวากร]

ใช้บริการรถโดยสารจาก ดาหลาด-โฮจิมิน แต่ไม่สามารถนำรถไปพร้อมได้จะมีบริการขนส่งตามไปทีหลัง เรื่องนี้เป็นปัญหาอย่างมากกับทีม เพราะไม่มั่นใจในการขนส่งและสถานที่รับรถ กว่าที่จะตกลงกันได้ก็ต้องให้หลายท่านช่วยประสาน ทั้งป๋าอ้อและพี่หมาย (สรุปคือบริการขนส่งดีมาก เวลาไม่ห่างกันเราไปถึงโอจิมิน ตี4 กว่า รถไปถึงตี 5 )

[ทิวากร]

มาถึงโฮจิมิน ลายแทงบอกไว้ต้องไปที่ถนน ฟามงูเล้า ที่นั้นที่พักเยอะคล้ายถนนข้าวสาร แหละพักพิงมีให้เลือกแต่มาเช้าต้องปลุกครับ ราคาที่พัก 15-20 เหรียญ

[ทิวากร]

เช้านี้ซื้อทัวร์ราคา 180,000 ดอง ไปเที่ยวอุโมงกุดจี ถ้าจะให้เล่าผมว่าซื้อทริปแค่ครึ่งวันพอไปกุดจีเลย ไม่ต้องไปวัด ความเห็นส่วนตัวคือ ไม่น่าสนใจครับ เสียเวลาทั้งวัน นั่งรถจนเหนื่อย

[ทิวากร]

วัดฐลัทธิตาเดียว รวมหลายหลากความเชื่อไว้ด้วยกัน

[ทิวากร]

กว่าจะมาถึงได้ ก็บ่าย 4 โมงเย็น อุโมงกุดจี

[ทิวากร]

อุโมงเล็กมากเหมาะสมแล้วกับร่างร่างของเวียดนาม แต่ตอนนี้ทุกอย่างกำลังเปลี่ยนไป เวียดนามกลายพันธ์ใหญ่ขึ้น ติดพุง

[ทิวากร]

อุปกรณ์ กับดักมีเพียบสงสารคนที่ติดกับ ทรมานน่าดู