อ.สังคม-อำนาจเจริญ ผู้หญิง 2 คน กับการท่องเที่ยวด้วยจักรยาน

[woodyvuth]

ตื่นเติ๊ลๆ

[amornchet]

สุดยอดเลยครับบบบบ

[น้าน้อง]

แสงไฟนีออนสลัวส่องให้เห็นต้นโพธิ์ใหญ่แผ่กิ่งก้านปกคลุมบริเวณนี้

น้องหันมองรอบๆข้าง มีศาลเพียงตาตั้งอยู่บริเวณต้นไม้ แบบนี้เองเขาถึงเรียกบ้านเหล่ากกโพธิ์

พี่ผู้หญิงที่ออกมารับเรา ชื่อพี่เพียรคะ เป็นภรรยาลุงน้อยหน่า

พี่เขาเอาจักรยานมารับเราแสดงว่าทางเข้าบ้านคงจะลึกพอสมควร

เราสองคนค่อยๆปั่นตามพี่เขาเข้าไปในซอยผ่านบ้านหลายหลัง จนไม่มีบ้านคนมีเพียงต้นไม้ใหญ่ที่มองดูคล้ายต้นหมาก

น้องปั่นเป็นคันสุดท้ายเพื่อส่องไฟนำทางให้พี่บัดดี้ กับพี่เพียร

ยิ่งเข้าไปทางก็ยิ่งมืด ถนนเป็นกรวดเม็ดเล็กๆสะท้านสะเทือน

น้องจินตนาการถึงที่นอนของเราคืนนี้ไม่ถูกเลยคะ เข้ามาลึกมาก ทางเป็นแทร็คนิดๆ

มีบางจังหวะลงเนิน พี่เพียรกับพี่บัดดี้ต้องลงเข็นจักรยาน ตรงจุดนี้น้องลงเข็นตามไฟจากดุมปั่นไฟหน้าก็ส่องแบบติดๆดับๆ

สองสาวเลยให้น้องแซงหน้าไปก่อน เธอเข็นกันสองคนกับไฟหน้าที่ไม่สว่างของพี่บัดดี้และไฟฉายของพี่เพียร

น้องก็ไม่กล้าทิ้งห่างพวกเธอคะ มันมืดมาก น้องกลัวผี ทางบางช่วงก็เป็นดินทราย จักรยานปั่นแทบไม่ได้

พี่เพียรบอกว่าไปอีกนิดเดียวใกล้ถึงแล้ว

เราเลี้ยวเข้าลุยทางดินทรายสีแดงลอดอุโมงต้นไม้ฝ่าความมืดมิดเป็นทางยาวเข้าไป........

เพื่อพบบ้านหลังน้อยริมทุ่งนา มีไฟประดับระยิบระยับเหมือนดวงดาว มันเหมือนเจอโอเอซิส

มันสวยมากหายเหนื่อยแบบสุด

[น้าน้อง]

แสงไฟระยิบระยับ

ซุ้มทางเดินที่ห้อยไฟเพื่อส่องสว่างตามทางเดินไปยังเถียงนา ที่มีทีวีจอแบนแขวนอยู๋

โรงสีข้าวเล็กๆที่ก่อจากดิน

กองฟางสูงอยู่ติดกับคอกควาย

น้องอดตื่นเต้นกับภาพตรงหน้าไม่ได้ นึกขอบคุณพี่บัดดี้ ที่พามาพักที่นี่

น้องเป็นกลุ่ม(เรียกกลุ่มได้ไหมมากันสองคน)จักรยานที่ 3 ที่เข้ามาขออาศัยพักที่นี่คะ

ลุงน้อยหน่ากับพี่เพียรเมื่อก่อนบ้านอยู่แถวดอนเมืองคะ เออรี่ออกมาทำเกษตรอินทรีคะ

เก๋.....เนอะ Slow Life อ่ะ

ลุงน้อยหน่าบอกว่า...........เกษตรอินทรีย์มันไม่สวยหรูอย่างน้องจินตนาการนะคะ

ดับฝัน คนช่างจินตนาการเลย

อ่อที่นอนของเราคืนนี้คะ ลุงเขาจัดเถียงนาให้นอนแต่น้องปฏิเสธคะ มันไกลไป ขอนนอนใกล้ลุงกับพี่อุ่นใจกว่า


พี่เพียร กับลุง นอนชั้นบน ส่วนเรานอนตรงระเบียงชั้นลอยที่ลุงน้อยหน่าทำไว้เพื่อนั่งห้อยขาดื่มกาแฟยามเช้า

[ลมรำเพย]

ตามชมคร้าบบ

[Tangchai007]

กำลังสนุก เล่าเรื่องได้ดีครับ

[Mr.Superman]

หญิงแกร่งเก่งทั้งคู่เลยครับ อยากติดตามเรื่องราวต่อไปด้วยครับ

[น้าน้อง]

สวัสดีคะพี่ๆทุกท่าน ขอบคุณที่เข้ามาติดตามอ่านการเดินทางของน้องนะคะ

เดี๋ยวนี้เขามีปุ่มกด Like น้องก็เลยไม่ได้ทักทายกันเหมือนปกติ

ถือเป็นการทักทายพี่ๆ และขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ

[น้าน้อง]

บ้านน้อยริมทุ่งนา บ้านนี้ใช้พลังงานโซล่าเซล


พี่เพียรปล่อยควายสองตัวที่เลี้ยงไว้เพื่อเอามูลสัตว์มาทำเกษตรออกมาหากินยามเช้า

ฝั่งซ้ายโรงสีข้าวเล็กๆที่ทำจากดิน ฝั่งขวาเถียงนาที่จัดไว้ให้เรานอนเมื่อคืน
ซุ้มทางเดินถูกประดับด้วยไฟเป็นทางยาวที่เห็นเมื่อคืนเตรียมไว้ปลูกเสาวรส


ตอนเช้าเราก็มานั่งห้อยขาทานกาแฟจากเตาแกลบกันคะ นั่งพูดคุยเรื่องเกษตรอินทรีย์


น้องเป็นคนนึงคะที่แยกไม่ออกระหว่างเกษตรอินทรีย์ และ ผักปลอดสารพิษ

เกษตรอินทรีย์ คือ การทำเกษตรที่ไม่พึ่งสารเคมีหรือฮอโมนเร่งการการเจริญเติบโตของพืช เขาจะใช้ปุ๋ยคอก ปุ๋ยหมัก ในการดูแลพืชและผลผลิต ผลผลิตที่ได้จึงไม่มีสารพิษตกค้าง (เน้นเมล็ดพันธ์พื้นบ้าน)

ส่วน ผักปลอดสารพิษ คือผักที่ปลูกโดยใช้สารเคมี แต่เว้นระยะเวลา เพื่อเก็บเกี่ยวในระยะที่สารเคมีตกค้างน้อยที่สุด

คนเมืองอย่างน้องยังเป็นผู้บริโภคที่บริโภคโดยไม่รู้ที่มาของอาหารคะ

ไม่รู้ถึงที่มาของอาหารที่สวยงามจากการอัดฉีดยาและสารเคมีเพื่อให้ได้จำนวนมากๆ

แลกผลตอบแทนกลับมาในรูปของตัวเงิน โดยไม่ได้สนใจถึงสุขภาพของผู้บริโภค

พอได้ยินได้ฟังก็สัญญากับตัวเองว่าจะเลือกรับประทานให้มากกว่านี้

ถ้ามีโอกาสได้เลือกนะคะ.... เพราะบางทีเราก็ทานอาหารจานด่วนกันบ่อยๆนี่คะ

[น้าน้อง]

เกษตรอินทรีย์ยังใหม่มากสำหรับชาวบ้านแถบนี้

ชาวบ้านแถบนี้เขายังใช้สารเคมีในการดูแลพืชผัก พอทุกบ้านฉีดพ่นยาเพื่อขับไล่แมลง

แมลงก็มารับประทานพืชผักแสนอร่อยจากบ้านลุงน้อยหน่าแทน

พืชผักที่ฉีดพ่นเพียงน้ำผงซักฟอก บางทีก็รับมือกับแมลงไม่ไหว ก็หาวิธีใหม่ๆรับมือกันไป

กว่าลุงน้อยหน่าจะสร้างบ้านหลังนี้ต้องอาศัยอยู่ที่กระท่อมน้อยๆ ที่อยู่อีกฝั่งของโรงสีเป็นปีเพื่อดูทิศทางลม

หลายสิ่งหลายอย่างนอกจากใช้แรงตนแล้ว เงินก็เป็นสิ่งสำคัญในการจ้างแรงงาน

มีหลายเรื่องให้เรียนรู้อยู่ตลอดในสามปีที่ลุงน้อยหน่ามาทำเกษตรอินทรีย์

แม้แต่กองฟางที่เป็นอาหารสำหรับควายเรียงแบบไหนไม่ให้ฟางเน่าเสีย

ทุกวันคือการได้เรียนรู้ และ ได้อยู่กับคนที่ลุงน้อยหน่ารัก (โรแมนติคเนอะ)

ไม่ต้องเสียเวลารถติดในเมือง พอกลับถึงบ้านก็เหนื่อยหลับ เช้าก็ออกเดินทาง

มาใช้ชีวิตแบบนี้จะอยู่ใกล้ๆกันตลอด



น้องได้แต่นั่งฟัง......พร้อมกับจิบกาแฟฝีมือลุง

นั่งคิดๆไปดีจังที่ได้มาที่นี่

กระท่อมที่ต้นไม้บังอยู่ ฝั่งซ้ายสุดนั่นเลยคะบ้านลุงน้อยหน่าที่อาศัยเพื่อดูทิศทางลมเป็นปีๆ

[ลมรำเพย]

มาแร้วววว หลังจากหนังขาดไปหลายวัน

[น้าน้อง]

วันนี้เราตั้งใจจะออกเดินทางแต่เช้า

เพื่อไปสะพานเทพสุดาซึ่งอยู่ในเขตพื้นที่จังหวัดกาฬสิน ถือเป็นสะพานข้ามน้ำจืดที่ยาวที่สุดในประเทศไทย

เส้นทางออกจะงงๆ สักนิดเพราะเป็นเส้นทางใหม่ตัดผ่านเขื่อนลำปาวสร้างขึ้นเพื่อร่นระยะทางขนส่งสินค้า

ทางไปเขื่อนลำปาวไปได้หลายทาง วันนี้คงต้องอาศัย ถาม และ ถาม ตลอด คะ

เพื่อไม่ให้หลงไปด้านบนสุดของเขื่อน หรือด้านล่างสุดของเขื่อน เราจะเลือกเดินทางสายกลาง

รู้ทั้งรู้ว่าวันนี้เราไม่แม่นเส้นทาง และสะพานเทพสุดาก็ยังไม่ค่อยเป็นที่รู้จักของคนทางนี้

แต่เราสองคนก็ยังเอ้อละเหยเดินชมแปลงผัก บ่อเลี้ยงปลา เล้าเป็ด เล้าห่าน กันจนสาย

ก่อนออกเดินทางลุงน้อยหน่ายังชวนทานข้าวเช้า

เพราะคิดว่าขนมปังคนละสองสามแผ่นกับกาแฟเช้าคงทำอะไรกระเพาะน้อยๆของเราไม่ได้

อาหารเช้าง่ายๆ น้องกินผักอย่างไม่เกรงใจเลยคะ

[น้าน้อง]

มาแร้วววว หลังจากหนังขาดไปหลายวัน

คนฉายหนังหนีไปปั่นเที่ยวแถวเขื่อนแก่งกระจานมาคะพี่ลมรำเพย

ขอบคุณที่เข้ามาทักทายและเป็นกำลังใจนะคะพี่ เรื่องนี้ยังช้าเหมือนเดิม อยู่เป็นเพื่อนกันนะคะ

[Tangchai007]

วิถีชีวิตในชนบทน่าอยู่ แต่เป็นห่วงเรื่องความปลอดภัย ยิ่งทุกวันนี้ แทบหาความปลอดภัยในชีวิตแทบไม่ได้เลย

[น้าน้อง]

เตรียมตัวออกเดินทางกันคะ เดี๋ยวลุงกับพี่เพียร และหมาน้อยภูเขา กับ ทะเล จะเดินออกไปส่งเรา


อุโมงค์ต้นไม้ที่เรามาเมื่อคืนคะ


กลางวันวิวสวยงามเลยคะ (แต่ต้องเป็นกลางวันนะคะ555)


เราสองคนร่ำลาพี่เพียรและลุงสายมากคะ เกือบสิบโมงเช้า

ออกมาแดดกำลังดีเลยคะ ปั่นออกมาถึงถนนหลักของตัวอำเภอกุมภวาปี เสียดายนิดๆที่ไม่ได้แวะเที่ยวทะเลบัวแดง

น้องกับพี่บัดดี้มุ่งหน้าสู่จังหวัดกาฬสินธุ์คะ

นอกจากใช้GPSมือถือ เราคุยกันว่าทุกทางแยกเราจะถามทางอีกที

และเพื่อความชัวร์แต่ไม่กลัวช้า เราจะสอบถามทางเป็นระยะถ้าไม่แน่ใจต้องถามชาวบ้านสัก 3 คน

อย่างน้อยสองในสามคนก็คงให้คำตอบเหมือนกัน

ปั่นมาได้ยังไม่ถึงสามสิบกิโลเมตร พี่บัดดี้บ่นร้อนมากๆ อยากมีแผงโซล่าเซลล์ติดท้ายตะแกรง

ถ้ามีเครื่องใช้ไฟฟ้าที่ติดมาด้วยพลังงานคงเต็มทุกอย่าง แดดแรงเกิ๊น

ทางเป็นเนินขึ้นๆลงๆคะ สองฝั่งถนนเป็นป่ามันเสียเป็นส่วนใหญ่ บ้านคนค่อนข้างจะตั้งห่างไกลกัน

ปั่นจักรยานผ่านหลายหมู่บ้าน แต่ก็ยังไม่พ้นเขตจังหวัดอุดรธานีกันเสียทีคะวันนี้