กระแสจักกุยานมุดลม แอโร่โก้จริงๆ มาแรงแซงโค้ง กลบกระแสบ้าเบาไปได้ ทำให้คนใจอ่อนอย่างกระผม ต้องดิ้นรนไขว่คว้ารถแอโร่กับเขาสักคัน แรกเริ่มเดิมทีก็หมายตา venge แต่พอเจอ venge vias ออกมาใหม่ก็เกิดอาการน้ำลายไหล แต่ค่าตัวของเธอแพงกว่าตอนไปสู่ขอเมียหลายเท่าเมียรู้เข้าอาจไม่มีบ้านอยู่ และที่สำคัญอยากระเบิดอะไหล่เดิมเพื่อประหยัดเงินที่อุตสาห์อดแอบเม้มเมียมาอัพรถ ดังนั้นพวกรุ่นใหม่ที่มาแบบยกครัวเหมาลำ อย่าง vias, modone9.9 หรือ aeroad เป็นอันว่าได้แต่ดู และส่วนตัวกระผมยังไม่ชอบรถสายแอโร่สุดติ่ง ซิ่งสุดโต่ง เพราะเป็นพวกนิยมชมชอบขุนเขาลำเนาเพลิน ตัวเลือกจึงต้องเป็นรถที่แอโร่โต้ลมได้ดี เบาพอจะไต่เขาได้แบบดีดดิ้น สวยพอที่จะดูนานๆ แล้วไม่น่าเบื่อ ตัวเลือกที่เข้ารอบชิงชนะเลิศสำหรับงานนี้คือ colnago v1r และ scott foil เพราะด้วยความชอบรถที่ไม่ค่อยเหมือนใคร เหมือนกับที่ผมคบหากับ felt f2 อยู่นานเพราะชอบที่จะไม่ซ้ำใคร
ด้วยความที่เคยจับ f8 กับ v1r มาสาวไส้ให้กากินมาก่อน เลยเรียกว่ามีความหลังครั้งสองเรา ตอนนั้นสำหรับผม f8 คือสาวโฉบเฉี่ยวสวยเปรี้ยวอย่างมีสไตล์ รูปทรงแสนอรชรอ้อนแอ้น ขี่แล้วเผ็ดร้อนถึงใจทีเดียว แต่ v1r กลับมาในแนวสาวมั่นแต่ซ่อนความสวยใสนุ่มนวลอ่อนโยน แนวลูกผู้ดีมีสกุล เมื่อต้องจับทำเมียได้เพียงหนึ่ง ผมเลือกหญิงที่มั่นคงหนักแน่นไว้ก่อน เวลาควงไปไหนมั่นอุ่นใจดี ยิ่งด้วยวัย 40 กระรัตอย่างผมแล้ว วิถีการปั่นที่เปลี่ยนไปจากแนวสายซิ่งยิงกระจาย กลับกลายเป็นแนวขี่ไกลแช่นิ่งแต่ยังไม่ทิ้งความเร็วสูง เลยต้องมองหารถแอโร่ที่มอบความสบายตัวในการปั่น และความมั่นคงในการควบคุม ยิ่งสายวิชาตัวเบาอย่างผมแล้ว เคยได้สัมผัสรถสุดติ่งอย่าง s5 บวกล้อ mavic ขอบสูง ไปแว้นเรียบรันเวย์กับทางเขียวแต่เก่าก่อน กระแสลมแรงเรียกว่าแสลงสะท้านทรวง จะสำรวจกอหญ้าเสียให้ได้ เมื่อโมเม้นความหลอนยังคงอยู่ครานี้ต้องเลือกดีๆ เลยทีเดียว แอโร่รุ่นจับกบจึงไม่ใช่ตัวเลือกแน่นอน
ด้วยราคาค่าตัวที่สมเหตุสมผล แสนต้นๆ ได้ครอบครองรถที่ติดโลโก้ ม้าหน้ามนต์ Ferrari สีเหลือง มันจะมีอะไรที่หล่อแสดดดดแปดแสนขนาดนี้ ในขณะที่คู่แข่งสายแอโร่ค่ายอื่นๆ ค่าตัวกระโดดไปแสนแก่ๆ หรือสองแสนซีดๆ ทำให้ v1r กลายเป็นรถที่น่าใช้ขึ้นเป็นกอบเป็นกำ ยิ่งรถที่ได้โลโก้เฟอร์รารี่มาติดนี้ก็มียี่ห้อเดียวในโลกซะด้วย เหตุที่ได้มาก็ไม่ได้ง่ายคือ อีตาลุงเจ้าของโคนาโก้นี่มีความสัมพันธ์กับค่ายม้าลำพองมาอย่างยาวนาน พอแกจะทำรถแอโร่คันแรกของค่าย บารมีของเฟอร์รารี่ย่อมช่วยให้แกสมใจนึกได้ไม่ยาก ก็แน่หละ พ่อเล่นเอาสุดยอดรถสปอร์ตมาทำสุดยอดรถจักรยาน และผมอ่านประวัติแกมาถึงทำให้รู้ว่า รถคาร์บอนไฟเบอร์คันแรกในโลกก็ถือกำเนิดจากโคโนโก้โดยความร่วมมือกับเฟอร์รารี่ในการใช้ความรู้เรื่องคาร์บอนของตนมาประยุกต์ใช้กับจักรยาน และก็สืบทอดมาถึง v1r ในมือผมนี่หละ เป็นอีกครั้งที่เฟอร์รารี่ เป็นผู้จัดเตรียมชนิดของคาร์บอน และการจัดวางในแต่ละชั้นและแต่ละชิ้นเพื่อให้ได้จักรยานแอโร่สปอร์ตที่ดีที่สุดที่โคนาโก้เคยทำ คราวที่แล้วยืมเขามาลองขี่ไม่กี่ครั้ง แต่คราวนี้ครอบครองเต็มตัว ทำให้สัมผัสมันชัดจนริวบอกว่าขนลุก เจนบอกว่าขนชัน สิ่งที่มันต่างกับเฟรมแอโร่ทั่วๆไปคือ ความนุ่มนวลในการปั่น แต่คงไว้ซึ่งการตอบสนองที่ดี เรียกว่าซิ่งถึงที่หมายแต่มันสบายผิดกัน จนนี่อาจจะเป็นเอกลักษณ์ของค่ายนี้ไปแล้ว ที่ทำรถได้นุ่มนวล ขี่สบาย แต่เป็นรถในระดับแข่งขัน hi end ที่ให้การตอบสนองดีทันใจ ถือว่าตรง concept ในการซื้อรถของผมครับ เสียตังทั้งทีต้องเรียบหรูดูดีไว้ก่อน เหมือนจะมีเมียกะเขาสักคน ชาติตระกูลต้องดี บารมีต้องมา หน้าตาต้องผ่าน งานบ้านก็ต้องเลิศ ควงไปไหนจะได้ไม่อายใครเขา
คันนี้ผมถอดอะไหล่เก่าเป็น sram red pro tour limited มาประกอบกับอาวุธคู่ใจอย่าง zipp 303 ทำให้ได้ของคุ้นมือคุ้นเท้า เพียงแต่เปลี่ยนขาจานแบบเสียดายสีเหลืองของ red เก่ามาใส่ power meter ของ quarq ตามคำยุยงส่งเสริมของเฮียกวง สังกัด DTK แต่ก็เรียกว่าไม่ผิดหวังเพราะได้เปิดโลกการซ้อมแบบใหม่ที่เหนื่อยจังไรกว่าเดิม วันตัดริบบิ้นก็ต้องไปเอาฤกดิ์เอาชัยกันที่สนามฟ้า เมกกะแห่งวงการจักรยานไทย กับสหายสุดเลิฟพี่พง zone5 cycling ซึ่งครั้งแรกผมก็พบจุดจี๊ดพิชิตใจจอร์ชของ v1r คือลมข้างของสนามฟ้านั้นทำอะไรข้าไม่ได้ พัดมาเถอะเอ็ง จะเข้าข้าง ประตูหน้า ประตูหลัง จะร้อยเจ็ดเสร็จท่ายาก ผมก็ลากไปได้สบายๆ เรียกกว่าลมส่งก็ป้วนเปี้ยนกันแถว 40-45 พอสวนลมก็มุดเหลือ 35 และมันก็แหวกลมดีจริงๆ วันนั้นผลัดกันลากอยู่ 3 คน มี f8, venge แล้วก็ v1r ที่เหลือเป็นผู้ชมตีตั๋ว vip มาดูแบบติดตูดชิดขอบล้อ จบสามรอบด้วย av 36 ก็เรียกว่าสนุกสนานกันครับ และก็อิ่มเอมใจกับเมียใหม่ที่ครบเครื่องต้มเครื่องใน เรียกว่ามันเร็วได้ดั่งใจนึก มันยิงได้แบบไม่ต้องรอไม้ต้องลุ้น มันมุดมันแหวกแหกมัน และมันก็ไม่ค่อยซ้ำใคร
ช่วงนี้นักปั่น อบต. งานนั้นยุ่งอีลุงตุงนัง เลยไม่ค่อยได้มารีวิวสยิวกิ้ว แต่ก็เริ่มไปเที่ยวขอของชาวบ้านมาเล่นบ้างหละ จะทยอยส่งการบ้านเป็นระยะๆ นะจ๊ะ...
ปล. เที่ยวหน้าจะมาเล่าความหลังครั้งควบล้อ LW กับรถ Roubaix ไปขึ้น KOM ที่ไต้หวันมาให้ฟังนะ
https://www.facebook.com/ball.limsuwat
