บันทึก Audax 300 เชียงใหม่: กำแพง 4000 เมตรกับคนบ้า

[evas]

ก่อนอื่นต้องบอกว่า สนามนี้ผมไปด้วยความไม่ได้ตั้งใจและไม่ได้เตรียมตัวจริงๆ เพราะตั้งใจไว้ตั้งแต่ต้นว่าจะไม่ไป เนื่องจากตอนเทสรันก็ได้ยินเสียงร่ำลือมาแล้วว่า "โหด หิน ซาดิสม์" (ตอนเทสรันผ่านไม่ถึง 10 คน ถ้าจำไม่ผิด) ประกอบกับทริปสปอนเซอร์สวนผึ้งก็จัดอาทิตย์นี้พอดี เพราะฉะนั้นแทบไม่ต้องเลือกว่าจะเลือกไปงานไหนระหว่างทริปไต่ดอยโหดหินหรือทริปฟรุ้งฟริ้งของกินเพียบ แน่นอนว่าผมต้องเลือกสาวๆ...เอ๊ยสวนผึ้งอยู่แล้ว ฮี่ๆๆ หมายมั่นปั้นมือว่า 170 กม.จะเฆี่ยนรวดเดียวจบ วางแผนนู่นนั่นนี่ซะดิบดี

ในขณะเดียวกัน... กลุ่ม 600 ไทรโยคก็กำลังคึกคัก วางแผนกันว่าจะเอาชุดเกียร์อะไรดี เปลี่ยนเฟืองกี่ฟันดี ใช้ล้อแบบไหนดี เพื่อจะไปไต่เขา พี่เอกแบทแมนพี่ชานลก็บิวท์จัง ... "พลาดไม่ได้นะปีนึงมีครั้งเดียว" "จะไป PBP พลาดสนามนี้ได้ไง" ฯลฯ จนถึงวันปิดลงทะเบียนผมก็ยังไม่ได้สมัคร ... เฮ!!! กรูรอดแล้ว

"ไม่เป็นไร ถ้าจะมาเดี๋ยวพี่ลงชื่อเพิ่มให้ สนามนี้รับสมัครหน้างานด้วยเว้ย" พี่ชานลกล่าวเอาไว้เช่นนั้น ตกลงไม่รอดใช่มั้ยเนี่ยตรู ไปแล้วตรูจะ(ปั่น)รอดมั้ยฟระ แล้วจะไปยังไงไม่ได้เตรียมตัวอะไรเลย ไปแค่เอามันส์เท่านั้นสินะ หลังจากนั่นคิดนอนคิดมา 2-3 วัน "โอเคพี่ ผมไปด้วย ลงชื่อผมเพิ่มไปด้วยอีกคน"!!!

ลั่นวาจาไปแล้ว ภาระกิจบ้าบิ่นจึงเกิดขึ้น งัดเอาแผนที่จะใช้ตอนไปปั่นงานขึ้นดอยอินทนนท์เดือนหน้ามาทดลองใช้ก่อนเลย

เปิดซิง โหลดจักรยานขึ้นรถทัวร์ครั้งแรก

12642472_1099433676746939_3069938941731112779_n.jpg (96.4 KiB) เข้าดูแล้ว 1534 ครั้ง

วันศุกร์เลิกงาน ดิ่งไปขึ้นรถทัวร์เที่ยวที่เร็วที่สุด (แต่ก็ถึงเชียงใหม่ 6 โมงเช้าอยู่ดี) --> บึ่งไปจุดสตาร์ทให้เร็วที่สุด --> ปั่นให้จบก่อนตี 3 --> นอนสลบเอาแรงยาว --> ขึ้นรถเที่ยวกลับชลบุรีถึงก่อนตี 5 --> เข้าโรงงาน อาบน้ำอาบท่าแล้วทำงานต่อ .... แบบนี้ ไม่บ้าทำไม่ได้นะเนี่ย ฮ่าๆ แผนที่นี้ทำท่าเหมือนจะดีนะครับ เว้นแต่ช่วงที่ต้องบึ่งไปจุดสตาร์ทนี่แหละ ถ้ารถทัวร์เลทขึ้นมานี่จบชีวิตกันเลย รวมถึงว่าจากอาเขตจะไปรร.สันทรายยังไง เหมารถแดง? ปั่นไป? ไม่ว่าแบบไหนก็บีบหัวใจทั้งนั้น แต่แล้วพระเอกขี่ม้าขาว คุณกฤษก็บอกว่าเดี๋ยวผมไปรอรับที่อาเขตครับ ขอบคุณอีกครั้งนะครับคุณกฤษ ไม่ได้คุณกฤษช่วยไว้นี่แย่ๆแน่ๆเลย

เช้าวันเสาร์รถทัวร์มาถึงอาเขต 6:15 เอาข้าวของลง คุณกฤษก็มารอรับอยู่แล้วเอายานขึ้นรถไปแบบทุกลักทุุเล แล้วก็บึ่งไปรร.สันทรายเลยทันที เหยียบมิดแน่นอน แต่กระนั้นพอมาถึงรร.สันทราย ขณะประกอบยานอยู่ก็ได้ยินเสียงพี่ชานลนับถอยหลังปล่อยตัวแล้ว ... เวรกรรม กรูยังประกอบรถไม่เสร็จเลย สุดท้ายกว่าจะได้ออกตัวก็ช้ากว่าชาวบ้านไปร่วม 10 นาที แล้ว


Start: รร. สันทรายพิทยาคม
รับใบ Brevet พร้อมถุงยังชีพจากพี่ชานล แล้วก็กดเลยสิฮะคิดอะไรมาก พอถึงหน้าแม่โจ้แล้วพึ่งรู้ตัวว่าลืมกดไมล์อีก ... เวรกรรม ระยะหายไปประมาณ 2 กม. ช่างแม่มแระกดต่อ ช่วงนี้ก็ 28-32 ยาวๆ รู้อยู่เต็มอกว่าเดี๋ยวต้องไต่เนินกดยาวๆแบบนี้เดี๋ยวจะพังเอาตอนเจอเนินได้ แต่ทำไงได้ล่ะครับ ขอให้ไปทันท้ายแถวก็ยังดี ระหว่างนี้ก็มองหาร้านน้ำเพราะตอนออกมาจากจุดสตาร์ทนี่มีน้ำอยู่แค่ครึ่งกระติกเอง ขาดน้ำเดี๋ยวจะขาดใจ จริงๆระหว่างจุดสตาร์ทไป CP1 นี่ระยะทางประมาณ 85 กม. มันก็มีเนินซึมๆมาตลอดทางนะ ซึ่งก็ยังดีที่ไม่ชันมาก ยังสามารถทำความเร็วได้พอสมควร จนอย่างน้อยก็ทันลุง Marcel อยู่นิดนึง แต่พอเจอเนินลุงก็ทิ้งผมหายลับไปอย่างไว -____-

เหมือนโดนวิวหลอกตายังไงก็ไม่รู้

12642953_10154494307317501_7639314823834393104_n.jpg (130.14 KiB) เข้าดูแล้ว 1534 ครั้ง

CP1: ปั้มปตท. แม่ขะจาน

ผมเกือบปั่นเลยไปเนื่องจากงวดนี้ปั่นแบบไม่มีใบ CueSheet (รีบออกตัวมาจนลืมหยิบมาด้วย) ดีที่ไม่ปากหนักถามนักปั่นที่จอดกินข้าวอยู่เค้าเลยชี้ไปฝั่งตรงข้าม ไม่ถามนี่ปั่นเลยไปแน่นอน ที่นี่ก็ได้เจอเพื่อนที่คุ้นหน้าคุ้นตากันหลายๆคน ต้น เทมส์ คุณมดคุณนกคู่นักปั่นจากสุรินทร์ พี่มานะ ได้ยินว่าเมื่อเช้ากลุ่มนำนี่ออกตัวก็กด 40 มากันเลย ... โหดสาส ระหว่างนี้เทมส์ก็บอกให้รีบออกกันเพราะช่วงกม. 100-130 นี่โหดหิน ขนาดพี่ป้อมใช้เวลาตั้งเกือบ 2 ชั่วโมง ... แน่ะขู่กันอีกแล้ว อ่ะไปต่อก็ไปต่อ ออกจากแม่ขะจานมาทางก็ยังสภาพเหมือนเคย (แต่ณ.จุดนี้ไต่มาแล้วประมาณ 1000 ม.นะฮ้าฟ) จนถึงทางแยกเลี้ยวซ้ายไปพร้าวนั่นล่ะฮะ นรกของจริงกำลังรอท่านอยู่ เนินไม่มีอีกแล้วข้างหน้ามันมีแต่เขากับเค้าเขา ปั่นมาจนถึงจุดที่ว่า "เข็นเถอะ" ปั่นไม่ไหวแล้ว ชันกี่ % ไม่รู้ละรู้แค่ว่า "เข็นเถอะ"

Control Point: ดอยแม่หินหลวง
“โหด หิน”, “กรูไม่รอดแน่” , “กรูมาทำอะไรที่นี่ ทำไมไม่ไปสวนผึ้ง”, “พอๆ เดี๋ยวถึงพร้าวแล้วหารถกลับเชียงใหม่ละ ไม่ไหว” สารพัดคำพูดในหัวมันสั่งให้หยุด บอกให้ ทั้งท้อ ทั้งทรมาณ อากาศก็สุดๆ .. ร้อนสุดๆ ไหนใครว่าเชียงใหม่หนาวฟระ แดดทั้งนั้น แล้วกรูจะพกเสื้อกันลมมาทำด๋อยอะไรเนี่ย พอมาถึงยอดดอยเจอ Control Point แล้ว โอ้วนี่มันสวรรค์ชัดๆ น้ำ น้ำตรูหมดทั้ง 2 กระติกเลย ช่างมาตั้ง Control Point ได้เหมาะเจาะจริงๆครับ ว่าแต่ดอยหมดแล้วช่ายม๊ายย

เข็นสิครับ จะรออะไร ... ไม่ต้องคิดมากเลย

เหลือบดูไมล์ 116 กม. ... ยังต้องลุยดอยต่ออีก 14 กม.จนกว่าจะถึง CP ถัดไปใช่มั้ยคะเนี่ย...สึส
ความรู้สึกระหว่างนั้นก็ไม่ต่างจากย่อหน้าข้างบนสักเท่าไหร่ แดดก็ร๊อนร้อนนนนน ทำได้แค่อดทนกัดฟันปั่น กัดฟันจูง จุดหมายคือ CP2 บ้านขุนแจ๋

CP2 ร้านค้าปรีชา บ้านขุนแจ๋
มาถึงจุดนี้แทบเรียกได้หมดสภาพ ไม่อยากไปต่อแล้วขอขึ้นรถกลับเลยได้มั้ยเนี่ย แต่พี่ตำรวจที่คอยมาอำนวยความสะดวกก็ให้กำลังว่า หลังจากนี้ไม่มีเนินแล้ว ลงยาวๆแล้วครับ ... เอาวะ เรามันเชื่อคนง่าย ต่อก็ต่อวะครับ

ออกจากร้านค้าไปได้หน่อยนึงก็เจอเนินอีกแล้ว ... แสรด...พี่หลอกผมรึเปล่าวะครับ ชั่วโมงนั้นเกิดอาการหลอนเนินมาก จนพอผ่านเนินมาได้ เราก็ได้พบสวรรค์ทางลงยาวๆ แต่สาหัสตรงที่มันคดเคี้ยวเป็นงูเลื้อยเลย บางช่วงก็หักศอกซะจนคิดว่าถ้าแหกโค้งนี่ตรูตกเขาแน่ๆ ส่วนความเร็วขาลงเหรอครับ บอกตรงๆว่าไม่กล้าดู แต่ก็ไม่วายมีเหลือบไปดูมั่ง เห็นอยู่ 60 มั่ง 70 มั่ง หวิดๆจะตีลังกาอยู่ 2 รอบเพราะลงมาแล้วเข้าโค้งรถส่ายแบบแทบจะคุมไม่อยู่ แต่สุดท้ายก็บังคับยานประคองหลุดโค้งไปจนได้ สุดท้ายก็มาถึงตัวอำเภอพร้าวจน เหลือซ้ายแลขวา CP ไปทางไหนหว่า (ผมไม่มี CueSheet นะฮับอย่าลืม) เจอนักปั่นถามทางไป CP ถัดไป ถึง CP หน้าโรงเรียนพร้าวแบบเหลือเวลาพักแค่ 40 นาที

CP3: เซเว่นหน้าโรงเรียนพร้าวฯ
เข้ามาก็เจอขาเก่าหน้าเดิม ต้น Ravi Lim กับเทมส์ นั่งพักอยู่หน้าเซเว่น (บอกแล้วว่าเซเว่นเป็นบ้านพักชาว Audax ขนานแท้) ทราบว่าช่วงลงเขามานี่ นายต้นรถล้มด้วย แต่ยังโชคดีที่ไม่หลุดโค้งตกเขาไป แล้วก็โชคดีที่ไม่เป็นอะไรมาก มีแผลถลอดนิดๆ เสื้อขาดเป็นขุยๆนิดหน่อย ... เสื้อ PBP นี่เค้าเหนียวดีจริงๆ

เปิดการ์มินดูระยะไต่รวมที่ปั่นมา 155 กม.ว่าไต่ไปแล้วเท่าไหร่ ... เขร้!!! 2600 เมตร ไม่ได้ตกใจว่าไต่มาแล้ว 2600 ม.นะครับ แต่ตกใจที่ยังเหลืออีก 1400 ม. มากกว่า นั่นหมายความว่าอีกครึ่งทางที่เหลือตรูต้องไต่เขาอีกใช่มั้ยเนี่ย

คิดเช่นนั้นแล้วจะรออยู่ใย...ออกปั่นต่อสิครับ ระหว่างทางช่วงไต่เขา(อีกแล้ว) ก็สวนกับลุง Marcel กับพี่ชัยยศ แต่สภาพนั้นไม่มีแม้แต่แรงจะทักใครละครับ แหะๆ เนื่องด้วยอากาศที่เย็นลง ประกอบกับความมืดที่ทำให้เรามองไม่เห็นยอดเนิน ปัจจัยบั่นทอนกำลังใจก็ย่อมน้อยลงด้วย งวดนี้ไม่มีลงเข็นแล้ว CP หน้าปิดเวลา 19:33 ยังไงก็ต้องไปให้ทัน

.... ไหนว่าถึงพร้าวแล้วจะขึ้นรถกลับล่ะ? ไหนว่าจะพอแล้วล่ะ? เออเนอะ ลืมไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ รู้ตัวอีกทีก็อยู่ท่ามกลางความมืดระหว่างทางจากพร้าวไปปิงโค้งแล้ว ฮ่าๆๆๆ เพี้ยนจริงๆกรู

CP4: ร้านพี่อ่ำ ณ.ปิงโค้ง
เข้ามาถึงอย่างแรกที่ทำคือมองหาไวตามิลค์แต่รื้อตู้เย็นแล้วคงจะไม่มีขายเลยหันไปบอกเจ้าของร้านว่า “พี่ ราดหน้าจานนึงครับ” นี่หลักสูตรอาหารบูสท์กำลังของพี่ชานลเลยนะเนี่ย ฮ่าๆ สั่งอาหารก่อน แล้วค่อยไปประทับตรา นักปั่นในร้านก็หน้าเดิมๆ ตามๆกันมาจริงๆ แต่สุดท้ายมีคุณกฤษ ตามมาสมทบด้วยอีกคน ผมคิดว่าพี่เค้าผ่านไปไกลแล้วซะอีกนะเนี่ย

เจอพี่หมีนายกฯ TCHA ที่นี่ด้วย พี่หมีบอกว่ามาถึงที่นี่ 3-4 ชั่วโมงแล้ว “ห๊ะ!! พี่ต่อให้เหรอครับเนี่ย” ... เปล่าหรอกครับ พี่เค้าชี้ไปที่รถกระบะ “ผมขึ้นไอ้นี่มา 555” พี่หมีบอกว่ามีโทรศัพท์เรื่องงานเข้าแทบทั้งวัน เลยแทบไม่ได้ปั่นเลย น่าเสียดายจริงๆ ฝีปั่นขนาดพี่หมีนี่จบได้สบายแท้ๆ

กินเสร็จก็ไม่รอช้าออกปั่นต่อครับ มาทางไหนก็กลับมาทางนั้น ขามาช่วงไหนลงมาเร็วๆยาวๆ ขากลับก็ต้องตะกายเนินกลับไป ออกมาพร้อมคุณกฤษ ลากมาด้วยเบาความเร็ว 20 กลางๆ เนินรึเปล่าก็ไม่รู้แต่เร่งได้เราก็ต้องเร่ง เวลาบีบหัวใจเหลือเกิน เพราะมาถึงปิงโค้งนี้เหลือเวลาแค่ 30 นาทีก่อน CP ปิด จุดถัดไปคือ ปั้มปตท. อ.พร้าว

CP5: เซเว่น ปั้มปตท.พร้าว
เข้ามาแบบมึนๆ เพราะดันไปจำว่า CP อยู่กม. 212 ปั่นเลยมาจน 216 แล้วก็ยังไม่เห็นปั้ม ... ฉิบหอย กรูหลงรึเปล่าเนี่ย ... แต่ทางมันก็ทางเดิมๆนี่หว่า ขามาก็ปั่นมาทางนี้นะ ... ผีหลอกแน่ๆกรู จนถึง กม. ที่ 218 เราก็พบปั้ม ปตท. ที่ปิดแล้ว (แต่เซเว่นยังเปิดอยู่นะ)

เข้ามาก็เจอเสียงที่คุ้นเคย พี่ชานลนั่นเอง (เสียงมาก่อนตัวเสมอ) แล้วก็คุณนกที่ DNF ตัวเองเพราะสภาพร่างกายไม่พร้อม ส่วนผมนี่ราดหน้าหมดฤทธิ์แล้ว เลยต้องจัดอาหารกล่องเซเว่นอีกชุด จับกลุ่มคุยกันเฮฮา รอนักปั่นท่านอื่นๆที่ออกมาจากปิงโค้งแล้วแต่ยังไม่มาถึง โดยเฉพาะคุณมดที่วันนี้เอาล้อโตมาท้าทายภูเขา ตั้งใจว่ามากันแล้วก็จะปั่นไปพร้อมๆกัน พี่ชานล กับพี่หมีก็จะขอปั่นไปด้วยกันสนุกๆด้วย

จนเวลาล่วงเลยมา 3 ทุ่มกว่าแล้ว คุณกฤษก็ขอตัวออกไปก่อนเพราะกลัวว่าจะจบไม่ทันเวลา จนผมเองก็รอต่ออีกสักพักจนรู้สึกว่าถ้ารอต่อนี่อาจจะปั่นไม่ออกแล้วเลยขอตัวออกตามไปในเวลาประมาณเกือบๆ 4 ทุ่ม ก่อนออกเพื่อนนักปั่นที่มาปั่น 200 เชียงใหม่ก็เตือนว่า น้ำต้องเต็ม 2 กระติกนะครับ ระหว่างทางนี่ไม่มีที่ให้เติมแล้วนะ ... อ้อ แล้วเนินยังไม่หมดนะครับ ยังเหลืออีก 2 ลูกใหญ่ๆ -____-” ช่างให้กำลังใจกันดีจริงๆ

ออกจากปั้มก็กด 30 ยาวๆ (กินข้าวแล้วแรงยังดี) จนถึงเนินลูกแรก ความเร็วก็ฮวบลงมาเหลือ 10 ต้นๆ นวดเนินแรกผ่านไปคิดว่าเนินข้างหน้าคงจะไม่เท่าไหร่ ... แต่ที่ไหนได้ ยาวว่ะ เจอเนินยาวๆตอนขากลับแรกจะหมดแหล่มิหมดแหล่นี่ทรมาณขาสิ้นดี ช่วงนี้พี่หมีก็ตามมาทันแล้ว แต่มาแค่คนเดียว ถามถึงคนอื่นๆพี่หมีบอกว่าปั่นช้ากัน พี่หมีเลยฉีกมาคนเดียว ... ก็เลยตกลงกันว่าเดี๋ยวเกาะไปพร้อมๆ (แต่ผมปั่นช้านะพี่ แรงจะหมดแล้วด้วย) ระหว่างทางก็หิวอีกแล้ว แต่ก็ได้ถุงยังชีพที่พี่ชานลให้ไว้เมื่อตอนเช้าช่วยไว้ เป็นข้าวเหนียวหมูปิ้งตอนเที่ยงคืนที่อร่อยมากๆ ช่วงนี้ผมเริ่มมีตะคริวมาเยี่ยมเยือนแล้ว ตอนสะบัดคลีทจอดรถลงมากินนั่นล่ะครับ ตะคริวตอดฝ่าเท้าเลย ... งั้นต่อไม่จอดละ ยิงยาวไปสะบัดคลีททีเดียวที่รร.สันทรายเลยละกัน

Finish: โรงเรียนสันทรายพิทยาคม
และแล้ว!!! ในที่สุด!!! เราก็ทำสำเร็จ มาถึง รร.สันทรายก่อนหมดเวลา 1 ชั่วโมง จากที่คิดว่า
ไม่ผ่านแน่ๆ สนามนี้มันโหดไป ... ไม่ไปหรอก
แค่ปั่นเล่นๆน่า ปั่นแค่ครึ่งทางก็ค่อยหารถกลับ
ไม่ไหวแล้ว(บนยอดดอย) กลับดีกว่า
ถึงพร้าวก็พอแล้ว
ตอนเข้าจุด Finish นี่อยากตะโกนดังๆว่าว่า จบแล้วเว้ยยยย!!! ทำได้แล้วเว้ย!!!

จบแล้วเว้ยยย

12553065_1099435706746736_8880064682580462341_n.jpg (74.72 KiB) เข้าดูแล้ว 1534 ครั้ง

จบแล้วเว้ยยยยย!!

...ทำไปได้ สนามนี้เรียกได้ว่าเป็นลูกบ้าซะเกินครึ่ง เพราะแทบไม่ได้เตรียมตัวสักเท่าไหร่ ล้อ Zonda ที่พึ่งถอยก่อน 200 ระยองไม่กี่วันก็ยังไม่พ้นระยะรันอิน เส้นทางก็ไม่ได้ศึกษา (เพราะตั้งใจไปปั่นตามสาวที่สวนผึ้งมากกว่า)
ต้องขอบคุณพี่เอกแบทแมนกับพี่ชานลที่ช่วยกันบิลท์จนผมเปลี่ยนใจมากเชียงใหม่แทนที่จะไปลั้ลลาที่สวนผึ้ง อาจจะเสียดายสวนผึ้งนิดๆ (หลังจากเห็นรูปที่เค้าเอามาลงกัน) แต่ไม่เสียใจเลยที่มาเชียงใหม่คราวนี้ ถ้าไม่ได้มาคงจะพลาดประสบการณ์เพี้ยนๆ โหดๆ แบบนี้และยิ่งถ้าสนามนี้จะเป็นสนามที่ไม่ได้จัดอีกแล้ว จะยิ่งเสียดายมากกว่างานสวนผึ้งเยอะ

ที่สำคัญ คนสำคัญที่ต้องขอบคุณอีกครั้ง (อีกหลายๆครั้งก็คงยังไม่พอ) กับคุณกฤษที่อุตสาห์ไปรับผมที่อาเขต ถ้าไม่ได้คุณกฤษช่วยไว้นี่ ผม DNS ไปแล้วแน่ๆ

สนามถัดไป 200 จอมบึง จะรอดมั้ยหว่า ... เพราะต้องไปอาทิตย์ถัดไปหลังจากไต่ดอยอินทนนท์เลย
#ไม่บ้าทำไม่ได้นะ

[bombogus]

สุดยอดเลยครับ อ่านเพลินเลย อยากปั่นแบบนี้ได้บ้าง คงต้องฝึกกันอีกยาว

[NO.7]

เยี่ยมครับ