ถึงเมืองเงินเมื่อเวลาเย็นแล้วเราไม่มีความคิดที่จะเข้าไปเที่ยวในเมืองเงิน เพราะเคยเข้าไปแล้วสองครั้งไม่มีอะไรเลย แต่ถ้ากรณีเราไปนอนค้างแบบนี้คงจะมีอะไรดี ๆ ให้เราได้ศึกษาหาความรู้บ้าง(ไม่แน่) อีกอย่างจากด่านไปถึงตัวอำเภอก็ไกลพอควรเราเกรงว่าจะมืดจึงแวะเก็บภาพเฉพาะปากทางเลี้ยวซ้ายตรงสามแยกแค่นั้น หลังจากนั้นก็รีบตรงไปยังด่านและทำกรรมวิธีผ่านแดนทั้งสองฝั่ง ที่ฝั่งไทยก็เจอ จนท.คนเดิมจำพวกเราได้ก็แซวว่า "คนเฒ่าพวกนี้แอ่วดีน้อ" (คนแก่พวกนี้เที่ยวดีจัง) ๕๕.ก็ตอบไปว่า "ช่วยไม่ได้ก็คนมันรวยอ่ะ(เวลา)" ออกจากด่านชายแดนแล้วเราก็มุ่งเข้าตัวอำเภอ ประมาณการว่าต้องนอนที่ อ.เฉลิมพระเกียรตินี้แน่นอน ๑ คืน ผ่านวัดป่าเฉลิมพระเกียรติใจอยากจะไปอาศัยกางเต้นท์สวดมนต์ภาวนา แต่สังเกตุเห็นความเป็นระเบียบและการเข้มงวดของสถานที่ เราคิดว่าช่วงเวลาเย็น ๆ แบบนี้อาจจะไปสร้างความหนักใจให้พระ ก็เลยปรึกษากันไปหาเกสต์เฮ้าส์ดีกว่า ในที่สุดก็ผ่านไปแบบเสียดายสุด ๆ ปั่นเข้าตัวอำเภอเห็นป้ายบอกว่า ไปหมวดการทางอำเภอ โอเค...ได้การพวกเราตัดสินใจปั่นไปที่หมวดการทาง ซึ่งก็ไม่ผิดหวังเราได้รับการต้อนรับและได้รับการอำนวยความสะดวกอย่างเต็มที่ ขอขอบพระคุณหมวดการทางของที่นี่ไว้ ณ โอกาสนี้ด้วย และในขณะเดียวกันขอย้ำเตือนว่า "เราไปใช้บริการแล้วอย่าทำให้เขาหนักใจนะครับ"
อาหารมื้อเย็นเราหาซื้อของสด ๆ ไม่ได้เลย ตลาดเลิกหมดแล้ว มื้อเย็นวันนั้นจึงเป็นอาหารก๊อกสุดท้ายที่เรามีคือ เส้นสปาเก็ตตี้ก็ได้นำออกมาประกอบเป็นอาหาร ก่อนนอนเราไม่ลืมที่จะสวดมนต์ แผ่เมตตาอุทิศส่วนกุศลให้กับเจ้าหน้าที่ที่มาเสียชีวิตที่ เขตนี้หลาย ๆ ราย เขตนี้สมัยที่รบกันก็ถือเป็นเขต อตร.มากพอสมควร รุ่นเดียวกับผมมาเสียชีวิตที่ฐานบ้าน บ่อเกลือ หลายนาย และการลาดตระเวนเส้นทางนี้แต่ก่อนเรียกว่า มหาโหด-หินจริง ๆ เราปรึกษากันว่ารุ่งเช้าจะออกไปทางใดดี ระหว่างดิ่งเข้า อ.ทุ่งช้าง-น่าน กับอ้อมไปทาง บ.บ่อเกลือ - เวียงสา -น่าน ถ้าไปทางบ่อเกลือเราก็จะเจอกับทางเขาตลอดเส้นทาง ที่สุดเป็นมติว่าขอสะบาย ๆ สักครั้ง สรุปว่าเราเลือกดิ่งเข้า อ.ทุ่งช้าง - น่าน ดีกว่าเพราะเป็นทางขาลงมากกว่า ตามไปครับมีเหตุการณ์พอสมควรให้รำลึกไว้ ในการเดินทางครั้งนี้ครับ
เช้าวันใหม่เราก็อำลาจากเมืองแพร่มุ่งหน้าสู่ จ.ลำปางโดยผ่านไปทางเมืองลอง เส้นทางนี้น่าปั่นมาก ๆ ร่มรื่นด้วยไม้สองข้างทาง เราได้พบปะผู้คนสวรเสฮาเฮ ได้สอบถามสารทุกข์สุกดิบของชาวบ้าน เป็นความรู้เพิ่มเติมให้กับชีวิต ทุกชีวิตไม่มีใครไม่มีทุกข์ ทุกคนมีทุกข์กันแทบทั้งนั้น แต่จะทุกข์แบบไหนอย่างไรนั่นก็ ก็แล้วแต่กรรมที่ได้สร้างมา สมดังพุทธองค์ทรงตรัสไว้ "โลกนี้มีแต่ทุกข์" เราแวะพักตามสถานที่ ๆ ควรแวะเช่นอุทยาน ป่าไม้ ที่พักริมทาง เป็นต้น ก่อนที่เราจะถึงจุดหมายคือ ศูนย์สร้างทางเครื่องจักรกลของกรมทางหลวง เราแวะชิมกาแฟที่ร้าน กาแฟชมดอย ที่นี่กาแฟสดเขาใช้ได้ คนขายเป็นศิษย์เก่าแม่โจ้ สถาบันเดียวกับลุงป๊อกก็ได้คุยสนทนาได้รับความรู้ใหม่ ๆ ในเรื่องของกาแฟอีกเยอะ 
ตรงข้ามศูนย์สร้างทางมีวัดชื่อว่า "เวฬุวัน" เราคิดจะไปพักหลายครั้งที่ผ่านเส้นทางนี้ แต่ก็ไม่เคยตัดสินใจไปสักครั้ง เนื่องจากที่วัดพระมีจิตเมตตารับสุนัขที่ชาวบ้านเขาไม่เลี้ยง หรือมีคนแอบนำมาทิ้งท่านเลี้ยงไว้เป็นร้อย เสียงเห่าหอนดังขรมวัด เราคุยกันเสมอ ๆ ถ้าไปกางเต้นท์สงสัยไม่ต้องนอนกันล่ะ ก็คุยกันว่าสักวันจะไปทดลองครับ 
เราอาบน้ำชำระร่างกายกัน พร้อมประกอบอาหารมื้อเย็น หลังจากเสร็จเรื่องอาหารก็ต้มชา จิบชาคุยกันจนได้เวลาก็สวดมนต์ ทำภาวนาก่อนที่จะพักผ่อนนอนหลับกัน หลับสบายม้วนเดียวจบไม่ฝันเลย 
