300 เขาใหญ่คราวนี้ผมไม่ได้พกมาความมั่นใจมาด้วยเลย เนื่องจากเอ็นร้อยหวายที่เจ็บมาตั้งแค่คราว 200 อยุธยายังไม่หายดี ก่อนหน้านี้ลง TestRun 300 นครปฐมก็ต้องเขยกปั่นขาเดียวแทบตลอดทาง แถมใช้เวลาได้เต็มที่ (เข้า CP ก่อนปิด 5 นาทีบ้าง, 3 นาทีบ้าง และจบก่อนหมดเวลา 10 นาที) เพราะฉนั้น 300 เขาใหญ่ครั้งนี้พูดได้เต็มปากเต็มคำว่า อาศัยบุญเก่า (เพราะไม่ได้ซ้อม) และให้ทุกอย่างเป็นไปตามบุญตามกรรม ฮ่าๆ
Start.
ตอนเช้าตื่นมาตี 4 แปรงฟันล้างหน้าพอ น้ำท่าไม่ต้องอาบเพราะเดี๋ยวก็ต้องอาบเหงื่นกันแล้ว มาถึงตลาดอุดมสุข (รึโคกอุดมหวา) ลงทะเบียนเสร็จก็ไปสั่งโจ๊กโหลดก่อนปั่นสักหน่อยกำลังกินอยู่ Staff ก็ประกาศปล่อยตัวซะแล้ว ... ได้ออกสายอีกแล้วกรู ก็ต้องรีบจ้ำๆๆกินแล้วรีบออก เพราะหนทางข้างหน้าคือเขาปักฯ ที่ใครต่อใครก็เตือนนักเตือนหนาว่าจะผ่านรึจะ DNF ก็วัดกันที่ CP1 นี่แหละ แต่ระหว่างนี้สายตาก็เหล่ไปเห็นกลุ่มสาวๆน่ารักๆอยู่ มีน้องสองอยู่ในกลุ่มนี้ด้วย จะขอเข้าไปถ่ายรูปด้วยเวลาก็บีบเหลือเกินจะถ่ายรูปรึจะออกตัวดี สุดท้ายเราก็เลือกถ่ายรูป..เอ๊ยออกตัวสิครับ เรามาปั่นไม่ได้มาถ่ายรูป ฮ่าๆๆ (แถไปนั่น จริงๆแล้วเขิน ไม่กล้าเข้าไปต่างหาก) ออกจากตลาดก็ปั่นฝ่าความมืดไปเรื่อยๆ ไม่รีบไม่เร่ง เพราะเกรง HR จะกระฉูดก่อนขึ้นเขา
ในที่สุดเราก็มาถึงตีนเรา...เอ๊ยตีนเขา มองไปก็ไม่ชันเท่าที่คิดนี่หว่า พี่ชานลที่มาด้วยกันก็บอกขึ้นเขาต่อเนื่อง 5 กม.นะเว่ย แต่ดูแผนที่มามันบอกว่าเกือบ 10 กม.นี่หว่า เอาเหอะเชื่อคนเคยผ่านมาแล้วละกัน แค่ 5 โลเองหลับหูหลับตาควงขาไปแป้บเดียว [นี่คือความคิดก่อนขึ้นเขาครับ] แต่พอขึ้นไปแล้วนี่หนังคนละม้วนเลย ความชันไม่ได้ชันเท่าไหร่หรอกครับ แต่การไต่เขาต่อเนื่องนี่สิ เป็น 5 กม.ที่ไกลกว่าที่เคยและเมื่อครบ 5 กม. มันยังไม่จบ..มันยังมีต่อ พี่ชานลหลอกผ้ม!! สรุปแล้วก็คือไต่เขาเกือบ 10 กม.ตามแผนที่แหละครับ
พอถึงเขาแผงม้าแล้ว ชิลเลยทีนี้โรลลิ่งสบายๆ ยิ่งใช้รถเหล็กด้วยลงเนินมาส่งต่อไปเนินถัดไป วูบวาบสนุกสนาน ทริปนี้ความเร็วสูงที่ทำได้ก็อยู่ช่วงนี้แหละครับ
CP1: อ่างเก็บน้ำลำพระเพลิง
เข้า CP1 มาทุกอย่างยังสด จะปั่นต่อเลยก็ได้แต่ฤทธิ์โจ๊กคงอยู่ได้อีกมั้ยนานก็ต้องเติม แต่ปรากฎว่าราดหน้าที่สั่งไปเค็มปี๋จนแหลกม่ายล่าย สุดท้ายก็ต้องยอมม่ายแหลกก็ล่าย เดี๋ยวค่อยหาไปเอาข้างหน้าแทน แต่ก่อนก็จะออกสายตาก็เหลือบไปเห็นกลุ่มนักปั่นกำลังถ่ายรูปกันอย่างเมามัน ... น้องสองนั่นเอง เห็นแล้วก็สงสายโดนถ่ายจนหน้าช้ำหมดแล้วมั้งเนี่ย ... เราไปของเราต่อดีกว่า (แปลอีกอย่างว่าก็ยังไม่กล้าขอไปถ่ายรูปด้วยอยู่ดี)
ระหว่างทางจาก CP1 - CP2 ไม่ค่อยมีอะไรให้น่าจดจำในแง่ของการปั่นเพราะทางก็ยังโรลลิ่งสบายๆเหมือนเคย แต่ความสวยงามของเส้นทางนี่ต้องยกนิ้วให้ มีร้านอาหารน่านั่งเยอะแยะเต็มไปหมด สถานที่ท่องเที่ยวก็เยอะขึ้นจากที่เคยขับรถมาเที่ยวเมื่อปีที่แล้ว หรืออาจจะเป็นเพราะว่าปั่นจักรยานเลยมีโอกาสได้มองได้เห็นเยอะขึ้น แต่ที่ลืมไม่ได้เลยคือตลอดทางแดดเปรี้ยงเลย โดนปิ้งย่างตลาดทางจนแทบจะสุก
CP2: ทางเข้าเขาใหญ่
ครั้งแรกเค้าว่าบังเอิญ ครั้งที่ 2 เค้าเรียกว่าฟลุ๊ค แต่ครั้งที่ 3 นี่มันพรหมลิขิตรึบุพเพฯแล้วล่ะ ... นั่นล่ะครับท่านผู้ชม ผมเจอน้องสองอีกแล้ว และครั้งนี้ก็ถึงเวลาที่ต้องไปขอถ่ายรูปกับน้องเค้าสักทีล่ะ ฮ่าๆๆ
ออกจาก CP2 มาได้ไม่ถึง 200 เมตร น้ำใสๆก็หยดมากระทบดวงตา ไม่ได้ซาบซึ้งเพราะได้ถ่ายภาพกับน้องสองหรอก คราวนี้เป็นน้องฝนครับซึ่งก็ตกหนักพอสมควรแต่ก็ไม่ได้ตกหนักมากจนถึงขนาดมองไม่เห็นทาง ก็ตัดสินใจไม่หยุดปั่นต่อไปเรื่อยๆ ปั่นไปก็ต้องระวังเส้นขาวบนถนนไปเพราะถ้าปั่นทับเส้นขาวตอนฝนตกนี่จะลื่นมาก ล้มหน้าฟาดกันมาหลายคนแล้ว (มารู้หลังจบแล้วว่ามีคนล้มเพราะเส้นขาวจน DNF ไป 2 คนด้วย)
พอมาถึงถนนมิตรภาพ สิ่งที่เห็นเป็นอย่างแรกเลยคือรถติดแทบไม่ขยับ ... แต่ยังดีที่เป็นฝั่งตรงข้าม ฝั่งที่ใช้ปั่นโล่งงงงสบาย แถมเป็นทางลงต่อเนื่อง ฟรีขาได้ยาวๆ ฝนก็ยังตกไม่หยุด ถนนแรงหนืดก็น้อย ความเร็วจึงพุ่งเอาๆๆๆ จึงต้องระมัดระวังมากๆ ตรงนี้หยุดปั่นแวะกินข้าวอยู่พักใหญ่เลยทำให้รู้ว่าหยุดปั่นตอนฝนตก(และตัวเปียก)นี่มันหนาวอิ๊บอ๋าย แถมยังเพี้ยนไปถ่ายรูปกลางฝนอีก ฮ่าๆ
ฝนมาหยุดตกเอาก่อนถึง CP3 นิดเดียวเอง เลยกลายเป็นว่าจาก CP2 มา CP3 นี่ลุยฝนมาตลอดทางเลย
CP3: ปั๊มน้ำมันซัสโก้
คนอาร้าาย ปั่นลุยฝนมาเหมือนกันแท้ๆแต่หน้ายังใสกิ๊ง ส่วนผมนี่หัวกระเซิง+หน้ายับมาเลย นั่นล่ะแหละครับผมเจอน้องสองอีกแล้ว ถึงจุดนี้มันคงผ่านคำว่าบุพเพฯมาแล้วล่ะครับ 555+
ออกจากปั๊มมาฝนก็หยุดตกแล้ว อากาศก็อุ่นขึ้น จากตรงนี้ไป CP4 ก็อีกร่วม 80 กม. เส้นทางเป็นเนินซึมๆแต่ก็ไม่ได้หนักหนาไปกว่าช่วงแรกๆ แต่ความล้าเริ่มจะเยือนเป็นพักๆ ก็ต้องหยุดพักบ้างไรบ้าง นั่งข้างทางดูบรรยากาศยามเย็นเคล้ารถสิบล้อที่วิ่งผ่านหน้าไป
ก็ได้อารมณ์สุนทรีย์ไปอีกแบบ ฮ่าๆ ระหว่างทางก็ได้เพื่อนร่วมทางที่ตกลงกันว่าจะเกาะไปด้วยกัน จะพยุงช่วยกันไปจนจบให้ได้ โดยเฉพาะช่วงหลัง CP4 ที่พี่ชานลเตือนว่าไหล่ทางแคบ ควรไปด้วยกันเป็นกลุ่ม แต่เนื่องจากเวลาเหลือเยอะเลยแวะกินข้าวกันซะเกือบชั่วโมง ฮ่าๆ
CP4: ปั๊ม ปตท.
มาถึงที่นี่พักเอาแรงนิดหน่อย ก็ชานลก็รวมรวมคนที่เกาะไปด้วยกันเพื่อความปลอดภัย โดยให้ผมปั่นปิดท้าย
... อ้อ! ถ้าจะถามว่าเจอน้องสองอีกมั้ย แน่นอนครับว่านั่งพักอยู่ในปั้มด้วยกันนั่นแหละครับ
สำหรับผมทริปนี้น่าจะเปลี่ยนชื่อว่าเป็น[ปั่นตามสอง] มากกว่า Audax เขาใหญ่ล่ะมั้งเนี่ย ฮ่าๆๆออกจากปั๊มมาดราม่าก็บังเกิด เพราะตอนออกจากปั้มนี่ต้องข้ามไปปั่นอีกฟากถนน กลุ่มที่คุยกันว่าจะเกาะไปด้วยกันก็กระจายกันหมดทันที กลุ่มของผมหายยยไปไหนก็ไม่รู้คาดว่าจะข้ามไปก่อนและปั่นนำไปแล้ว กลายเป็นว่าผมโดดเดี่ยวต้องปั่นคนเดียวของจริงเลย -___-' ในเมื่อเขาอยู่ข้างหน้าเราก็ต้องตามให้ทันก็ซอยขาจ้ำเอาๆ ... จน 20 กม.ผ่านไปก็ยังไม่ทันสักที เฮ้อ! เบาขาพักเหนื่อยไปเรื่อยๆดีกว่า จนสักพักก็มีเสียงไล่หลังมาว่า "มึงจะรีบไปไหน ...."
o.O อ้าวฉิบ .. กลายเป็นว่าผมปั่นนำมาตลอดเหรอเนี่ย ฮ่าๆๆๆ ถึงว่าเร่งตามยังไงก็ไม่เจอสักที
จุดที่ประมาณ 280 กม. มีน้องในกลุ่มคนนึงเริ่มหมด สังเกตได้จากตอนขึ้นเนินนี่ร่วงไปไกลเลย ก็เลยตกลงกันว่าเดี๋ยวผมดึงน้องคนนี้ไปจบให้ได้ ส่วนพี่ชานลก็ดึงคนที่เหลือไป ก็ทั้งลากทั้งบิล์ทอารมณ์ให้กำลังใจกันดึงให้ถึงเส้นชัยให้ได้ ปั่นบ้างพักบ้างก็ว่ากันไป ... จนในที่สุดน้องสองก็แซงเข้าจุด Finish ไป ฮ่าๆๆ (เกี่ยวไรกันเนี่ย) ส่วนผมก็เข้าจุด Finish ไป 5 ทุ่ม 42 นาที
กลับที่พักกินเบียร์ต่อ ... หลับสบาย
สรุปสั้นๆว่าทริปนี้ผมปั่นตามน้องสองฮะ #จบข่าว ฮ่าๆ
