บันทึก Audax 200 หล่มสัก: ปั่นไปด้วยกันกับน้องฝน

[evas]

ทริปนี้ไม่มีน้องสองให้ปั่นตามแล้ว
จะปั่นตามนุ้ย .. นุ้ยก็ไม่ลง (พี่ชานลหลอกผ้ม)
เมื่อแรงบันดาลใจไม่มี ผมก็เลยไม่ปั่นซะงั้น ‪#‎จบข่าว‬
... เอ้ย ไม่ใช่แล้ว 555

พอๆ เลิกเพ้อๆๆ ละครับ
ทริปนี้สมัครไปด้วยความคึกล้วนๆ (สมัครคนที่ 2 เลยนะคร้าบ) แต่พอสมัครเสร็จแล้วก็มานั่งคิดนอนคิดตีลังกาคิด... กรูจะไหวมั้ยว้าาาาาาา คิดอีท่าไหนก็ไม่เห็นแววว่าจะผ่านเล้ยยย
- เทสรัน200จอมบึง เข้าก่อนหมดเวลา 15 นาที (ความสูงน้อยกว่านี้ -1000 ม.)
- เทสรัน300นครปฐม เข้าก่อนหมดเวลา 10 นาที (ทางราบล้วนๆ)
- 300เขาใหญ่ เข้าก่อนหมดเวลา 1 ชม. แต่ความสูงน้อยกว่า -1000 ม.
แต่ในเมื่อสมัครไปแล้วก็คงได้แค่ลุย เปลี่ยนเป้าหมายใหม่ว่าขอแค่ปั่นให้ครบก็พอ จะช้ากว่าเท่าไหร่ก็ช่างมัน ทริปนี้พี่ชานลพา(หลอก) 2 หนุ่มจากสัตหีบที่เคยร่วมทริปกันที่จอมบึงและนครปฐมมา(เชือด)ด้วย ... ไม่อยากจะบอกว่าเอาชื่อนุ้ยมาล่อ 555

Start ศูนย์กีฬาเทศบาลหล่มสัก
เริ่มต้นทริปด้วยความตื่นเต้น เพราะตอนปั่นจากโรงแรมมายังเทศบาลหล่มสัก พวกเราก็สวนกับกลุ่มออกสตาร์ทบริเวณหอนาฬิกา ซึ่งหมายความว่า..พวกเรามาสาย
เมื่อมาสาย ก็เริ่มปั่นสาย ขนาดรีบจัดการรับใบ Brevet ตุนเสบียงอะไรต่างๆแล้ว กว่าจะได้เริ่มปั่นก็ 6:20 เป็นกลุ่มบ๊วยเลย เหอะๆ
ความมั่นใจไม่มีแถมยังต่อให้อีก 20 นาที อะไรมันจะเฟี้ยวปานนี้
ณ.จุดนี้คงทำอะไรมากไม่ได้นอกจากเร่งความเร็วให้ทันกลุ่ม หอบแดกตั้งแต่เริ่มเลย แต่พอเลี้ยวซ้ายออกจากอ.หล่มสักได้นิดเดียว พ่อพระก็มาโปรด สายฝนโปรยปรายลงมาต้อนรับ ... แต่พี่มาไวไปนิดนึงนะครับ หนาวฉิบหัย คิดสภาพอากาศเย็นๆตอน 6 โมงครึ่งแล้วต้องมาเจอฝนสิครับ บรึ๋ยย
ตามมาทันชาวบ้านชาวช่องเค้าก็ทรงทางขึ้นเนินก่อนถึงสะพานห้วยตอง คนอื่นเค้าดูสบายๆกันจัง แต่ผมนี่ลิ้นห้อยแล้ว พ้นสะพานมาเงยหน้าขึ้นไปเราก็มองเห็นเนินยาวววว (นึกถึงเขาปักเลย) เอาวะหนังม้วนเดิมกับเมื่อเสาร์ที่แล้วเลย
กด, บด, ควงขา ทำอะไรได้ก็ทำเข้าไปเพื่อไปให้ถึง CP1 ให้เร็วที่สุด เพราะก่อนหน้านี้ก็ทำการบ้านมาบ้าง ใครต่อใครก็บอกว่าจาก CP2 ไป CP3 นี่โหดหินมาก ต้องทำเวลา 2CP แรกให้ดีเพื่อไปทดให้ CP3 ผมมันก็พวกเชื่อคนง่ายซะด้วย เพราะฉนั้นก็ต้องเร่งเท่านั้น (ออกช้ากว่าชาวบ้าน 20 นาทีนะครับ อย่าลืม)

CP1 ร้านอาหารน้ำหนาววัลเล่ย์
มาถึงประทับตราป้าบบบ จนท.ก็ให้โปสการ์ดเพื่อเขียนส่งกลับมาเป็นที่ระลึก ยังไม่ทันได้อ่านเลยว่าเขียนว่าอะไรบ้าง จนท.อีกท่านก็ประกาศว่าอย่าพักนานนะครับ ยังขึ้นเนินอีกไกล ....
โอเคครับๆ ไม่พักนาน เติมน้ำใส่กระติกยัดขนมปังเข้าปาก 2 ก้อนแล้วไปต่อเลย โปสการ์ดช่างแม่มแระ จับใส่ซองเดียวกับใบ Brevet แล้วเดี๋ยวค่อยไปฝากส่งที่ CP อื่นก็ได้
เช่นเดิมครับเร่งหูดับตลอดทางเลย เส้นทางเป็นเนินโรลลิ่งที่ค่อนไปทางลงเขา แต่หลายๆเนินลงมาแล้วส่งได้ไม่ถึงยอดเนินถัดไป สรุปแล้วคือถึงจะเป็นทางลงเขาแต่ก็ยังต้องไต่เนินอยู่ดี แต่ก็เหนื่อยน้อยกว่าช่วงก่อน CP1 เยอะ ตั้งใจว่าจะต้องถึง CP2 สัก 10 โมงให้ได้
แต่แล้วก็มาถึง CP2 เอาซะ 10:30 โดยประมาณ

CP2 จุดตรวจอุทยานน้ำหนาว
ท่ามกลางเสียงให้กำลังใจล้นหลาม
“สู้ๆครับ ไต่เนินอีก 20 กม. เหลืออีก 2 ชม.”
“ได่เนินล้วนๆ ไม่ง่ายนะครับ”
“จะไหวมั้ย(วะ) ขึ้นเขาระยะ 22 กม. เหลืออีก 2 ชม.เอง” (นักปั่นท่านนึงพูดไว้ แต่ผมดันไปได้ยินเอง)
คร้าบบบ เติมน้ำแล้วกรูออกเลยก็ได้คร้าบ กูกลัวแล้ว (ไม่ได้ประชด ผมกลัวจริงๆ) ปั่นออกมาได้แค่ 3 กม.เราก็จะได้พบกับบอสของทริปนี้ ขึ้นเขา 3 กม. ในสภาพความชัน 8-14% แถมมาเจอกันตอนที่รู้ตัวเลยว่าตอนนั้นผมหมดแล้ว เริ่มปั่นขึ้นเขาไม่ถึง 50 เมตรก็หมดสภาพปลดคลีทจูงจักรยานทางกลางสายฝน
ช่างเป็น 3 กม.นี่น๊านนนานเหลือเกิน จะ 11 โมงกว่า อยู่แล้วกรูยังไม่หลุดเนินนี้เลย จะทัน CP3 มั้ยว๊า ตอนนั้นในหัวคำนวนแต่เวลาที่เหลือกับสปีดที่ต้องทำตลอดเวลา ขาก็จูงจักรยานไป ปากก็กินกล้วยที่พกมาไปพลาง พอหลุดเนินไปได้ก็เริ่มมีแรงกลับมาบ้าง และก็ดีที่ได้ฝนตกช่วยไว้ด้วย ทำให้ไม่เหนื่อยมาก
จากนี้ไปจนถึง CP3 มีเท่าไหร่ต้องใส่ให้หมด ระยะทางที่เหลือกับชั่วโมงกว่าๆที่มี ทุกวินาทีมีค่ามาก ในใจก็คิดอยู่เสมอว่า มีอีกสัก 20 นาทีก็น่าจะดีนะ ระหว่างทางเห็นเพื่อนักปั่นขึ้นรถกันมากขึ้นเรื่อยๆ ก็ถามเจ้าหน้าที่ว่าเหลืออีกกี่เนินครับ “อีก 2 เนินเอง สู้ๆ”
เอาเว้ยอีกแค่ 2 เนินเท่านั้น เร่งๆๆๆไป พอพ้นเนินที่ 2 มาได้ ... สบถ “เชี้ย” เลยครับ เนินที่ 3 กับ ที่ 4 มันมาจากไหนวะครับ ... ก็คงได้แต่ทำใจแล้วก้มหน้าก้มตาผ่านมันไปให้ได้
มาถึง CP3 นี่นึกว่าจะไม่ทันซะแล้ว เข้ามาคาบเส้นเลย แทบจะนอนสลบเอาตรงนั้นเลย นั่งพักเหนื่อยกินข้าวเที่ยงอยู่พักใหญ่ถึงค่อยออกปั่นต่อ .. อ้ออยากจะบอกว่าที่นี่เป็นข้าวกระเพราไก่+ไข่ต้มที่อร่อยที่สุดที่ได้กินมาเลยครับ

CP3 ที่ว่าการอำเภอน้ำหนาว
เราผ่านจุดที่ลำบากที่สุดแล้ว หลังจากนี้คงลงเขายาวๆแล้วล่ะ แถมฝนยังตกหนักขึ้นเรื่อยๆช่วยให้คลายเหนื่อย เห็นเพื่อนๆนักปั่นหลายๆคนก็พักหลบฝนกัน แต่ไอ้บ้านี่ไม่หยุดครับ ปั่นลุยฝนต่อไปเรื่อยๆ
ครับ..ทางลงเขาเรื่อยๆจริงๆ แต่ทางเป็นโรลลิ่งเหมือนเคย แถมฝนตกตลอดทาง คิดสภาพดิ่งลงเนินด้วยความเร็ว 50-60 ตอนที่ฝนตกสิครับ บีบหัวใจเหลือเกิน บางช่วงดิ่งลงมาแล้วเจอทางโค้งหักศอก ซึ่งก็ต้องเบรคเลี้ยงมาเรื่อยๆก่อนถึงสุดทาง พอพ้นโค้งป้าบบ แม่มขึ้นเนินอีกละ -___-
มีจุดที่ประทับใจมากๆคือ เนินรูปตัว M คิดสภาพว่ายอดตัวเอ็มสองฝั่งคือยอดเนิน แล้วทิ่งดิ่งด้วยความชันที่มากกว่า 10% ยาวน่าจะร่วม 100 เมตร พอถึงก้นแล้วก็ต้องขึ้นเนินอีกฝั่งต่อซึ่งเงยหน้าไปแล้วไม่เห็นยอดเนิน (เพราะต้นไม้บัง) ใจมันแป้วตั้งแต่ยังลงไม่สุดเลยครับ แถมพอตะกายเนินขึ้นไปถึงยอด มันไม่ลงครับ มันยังขึ้นต่ออีก พ่อแก้วแม่แก้ว เนินนี้ตอนลงก็น่ากลัวตอนขึ้นก็ทรมาณจิตใจ
ผ่านเนินนี้ไปได้ก็ลงยาวววววววว แต่ช่วงโค้งหักศอกก็เบรคซะจนผ้าเบรคใหม่ (กลับบ้านแล้วเช็ครถ ผิวผ้าเบรคแตะแล้วกลายเป็นผงเลยทีเดียว) ก็เลยทำเวลาทดได้ค่อนข้างดี เข้า CP4 ก่อนเวลาพอสมควร

CP4 ป้อมตำรวจบ้านตาดกลอย
หลังจากผ่าน CP4 แล้วก็ไม่มีอะไรมากมาย เส้นทางก็ยังคงเป็นเนินเบาๆแล้วก็ลง ซึ่งโรลลิ่งสบายลงมาแล้วพุ่งไปเนินถัดไปได้ไม่ยากคล้ายๆที่จอมบึง แต่เนื่องจากช่วงนี้มืดไว ก็ต้องปั่นฝ่าความมืดเข้าตัวอำเภอหล่มสัก เข้าจุดสิ้นสุดที่ศูนย์กีฬาเทศบาลหล่มสักได้ตอน 19:05 น. ... สรุปว่าผ่านเว้ยย

Finish ศูนย์กีฬาเทศบาลหล่มสัก
มาถึงกันแบบงงๆ ตอนเช้าออกไปกัน 5 คน ตอนนี้เหลืออยู่ 4 พี่ชานล”หาย” ก็ไม่รู้จะทำอะไรกัน เจอลุง Marcel ที่นัดกินเบียร์ไว้พอดีคุยกันนิดหน่อยแกก็บอกว่าหาร้านอยู่ เจอนายต้นรวิที่เข้ามาก่อนพักใหญ่ ก็เลยชวนกันไปก๊งเบียร์ที่ร้านในสนามกีฬานั่นล่ะ กว่าพี่ชานลก็มาก็ร่วม 2 ทุ่มแล้ว ก็พากันมานั่งกินกันต่อ กลายเป็นปาร์ตี้เล็กๆหลังปั่น แชร์เรื่องราวที่พบเจอกันเป็นที่เฮฮาสนุกสนาน



Quote เด็ด
ชานล เพ็ชรฉ่ำ “กูโดนตะขาบวิ่งแซงตอนขึ้นเนินว่ะ”
Lefebvre Marcel “ผมโดนหอกทากตีคู่ตอนขึ้นเนิน” (I found snail was run beside while climbing up-hill)

สรุปเลยละกัน
คงจะไม่มีอะไรมากไปกว่าคำว่า”โหดหิน” สำหรับขาอ่อนแบบผม ครั้งนี้ต้องบอกว่าโชคดีที่มีฝนช่วยชีวิตไว้ เพราะได้ฝนตกเริ่มปั่นมาจนถึงเกือบเข้า CP4 ทำให้ไม่เหนื่อยมาก ถ้าเจอแดดตลอดทางนี่ไม่อยากจะคิดสภาพเลย
ปีหน้าต้องมาซ้ำ ต้องแก้แค้น CP3 ให้ได้ครับ
อ้อ...ลืมบอกไปว่า เส้นทางสวยมากครับ ยิ่งหลังฝนตกแล้วมีหมอกด้วยนี่สวยจริงๆ
แต่ดูเหมือนถนนจะสวยกว่า ผมนี่ก้มมองถนนมากกว่าวิวข้างทางอีก ฮ่าๆ

ขอบคุณทีมงานทุกท่านที่ดูแลเป็นอย่างดี ข้าวกล่องอร่อยมากครับ ทั้งกะเพราไข่ต้มที่ CP3 และกะเพราไข่พะโล้ที่เส้นชัย ที่สำคัญช่วยลากแกลงมาจากเขาได้ ไม่งั้นพวกผมก็เมาแอ๋คาร้าน 5555


รูปภาพเล็กน้อยจากพ่อสิงโต เพจปั่นแค่ไหว (ผมนี่ไม่กล้าหยุดถ่ายรูปเลย)

[่jakoola]

โหดจริงๆครับ ออกจาก CP2 ไปเจอบอส ได้แต่คิดว่าเมื่อไหร่จะหมดซักทีวะ หลังจากนั้นเจอเนินทีไรผวาทุกที 555

[yiokavilo]

Boss โหดจริงๆ กดจนตระคิว ถามหาเลย

[irat]

ผมว่า cp3 ไป cp4 นี่ทรมานมาก ได้ยินที่ cp3 ว่าเดี๋ยวก็ลงอย่างเดียวแล้ว ดีใจมาก ออกมาพอเลยเซเว่นเท่านั้นแหล่ะ ขึ้นอีกแล้ว

[evas]

ผมว่า cp3 ไป cp4 นี่ทรมานมาก ได้ยินที่ cp3 ว่าเดี๋ยวก็ลงอย่างเดียวแล้ว ดีใจมาก ออกมาพอเลยเซเว่นเท่านั้นแหล่ะ ขึ้นอีกแล้ว

เนินตัว M หลัง CP3 สินะครับ
ผมว่าโหดกว่าเนิน 3 กม. นั่นซะอีก ดีว่าได้พัก+เติมมาแล้วเลยไม่รู้ทรมาณเท่าช่วง CP2->CP3 แถมมีร่มไม้ตลอดทาง
ตอนพุ่งลงมาแล้วเห็นเนินข้างหน้าชันยังกะเป็นกำแพงตะหง่าน ใจนี่วูบไปอยู่ตาตุ่มเลย

[bughumnoy]

บรรยายซะเห็นภาพตามและยิ้มตาม ผมก็เข้า CP3 ตอน 12.38น. คาบเส้นพอดีเป๊ะ ฮาๆ

[shine]

สุดๆ ....

[pornpoat]

สนุกมากคับ วิวสวยมาก ขอบคุณเจ้าหน้าทีเทศบาลหล่มสัก พร้อมด้วยผู้บริหารทุกท่านที่ดูแลนักปั่นเป็นอย่างดี รวมทั้งเจ้าหน้าที่ออแด็กด้วยนะ ปีหน้าจะพาเพื่อนๆไปหลายๆคนเลย