ต้นหนาวที่ภูชี้ฟ้า

ทวีศักดิ์ ไชยเขียว

ผมมีโอกาสได้ไปเที่ยวภูชี้ฟ้าต้นหนาวซึ่งเป็นทริปแรก..ขึ้นทางถนนหมายเลข 1020 ระหว่างอำเภอขุนตาลกับอำเภอเชียงของ ที่บ้านใหม่พัฒนา จะเห็นซุ้มประตูคร่อมถนนมองเห็นชัดเจน ค่อยๆปั่นขึ้นไป ความเร็วเฉลี่ยได้3กว่าเอง. ตั้งแต่กม.2ขึ้นไป ทุก 100เมตรของแต่ละกิโลต้องขี่ซิกแซ็กขึ้นไปเพราะค่อนข้างชัน. ยิ่งมีสัมภาระยิ่งทำให้ลำบากยิ่งขึ้น ใต่ระดับขึ้นไป 6 กม.ถึงสันเขาก็เลี้ยวซ้ายไปตามถนน ได้ยินเสียงเพลงแว่วๆมาแต่ไกล เมื่อเข้าไปใกล้ก็เป็นเสียงเพลงจากตลาดนัดชาวเขานะเอง..เพลงภาษาม้งชื่อบ้านพญาพิภักดิ์ แต่เดิมเป็นสมรภูมิรบระหว่างรัฐบาลกับผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์หรือผกค.ด้านทิศตะวันออกมีลานคอนกรีตกว้างเป็นลานชมวิว มองเห็นทิวทัศน์ภูชี้ฟ้าที่อยู่อีกสันเขาหนึ่งไกลลิบลับ. ด้านตรงข้ามเป็นสระน้ำขนาดย่อม ปั้นมังกรสีทองลอยอยู่กลางน้ำ ป้ายชื่อว่า "สระมังกร." หมู่บ้านนี้เรียกอีกอย่างว่า"ภูหลงถัง" (หลงแปลว่ามังกร)ตลาดนัดเป็นเสื้อผ้าส่วนใหญ่ ขายอาหารอยู่เจ้าเดียว. ต้องพักนอนที่นี่ครับเพราะใกล้ค่ำแล้ว. ได้รับความอนุเคราะห์จากอาจารย์บุญเรือง กุสาวดี สอนที่โรงเรียนนี้ เจอกันกลางทางคุยกัน ผมถามหารีสอร์ทหรือบ้านพัก แกบอกน่าจะยังไม่เปิดทำการ เลยเอากุญแจ เปิดบ้านพักส่วนตัวให้นอน ให้เอาฝากไว้ที่บ้านผู้ใหญ่บ้าน ตลอดคืนมีฝนตกปรอยๆลมกระโชกมาเป็นระลอก ตื่นเช้ารองท้องด้วยมาม่า ไม่มีวี่แววว่าพายุฝนจะหยุดเลย สงสัยต้องพักยาวเสียแล้ว..แต่พอ9โมงฟ้าเปิดจึงมิรอช้าที่จะเดินทางต่อไปยังภูชี้ฟ้า..เป็นขาลงครับประมาณ10กม.แต่ก็มีขึ้บ้างและต่อไปภูชี้ฟ้าไมต้องกลัวหลง มีป้ายบอกเส้นทางตลอด..อากาศดี ตื่นตา ตื่นใจ..ไปภูชี้ฟ้าได้หลายเส้นทางครับ..ถ้าไปจากเชียงคำผ่านอำเภอภูซางก็สะดวก...เข้าทางปางค่าตับเต่าอำเภอเทิงก็ได้..อีกเส้นทางหนึ่งผ่านส่วนหนึ่งของเชียงของ..ต่อไปอำเภอเวียงแก่นขึ้นทางบ้านปางหัด..ผ่านผาตั้งต่อไปถึงภูชี้ฟ้า...หรือเข้าที่บ้านหนองเตา-ห้วยหานและขึ้นภูชี้ฟ้า..ส่วนผมเลือกผ่านบ้านพญาพิภักดิ์ดังกล่าวครับ..ดูได้จากGoogle map ได้..พึ่งไปครั้งแรกก็อาศัยเส้นทางที่นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ขึ้นกัน คือด้านทิศใต้เรียกบ้านร่มฟ้าไทย. ข้างบนมีลานจอดรถ มีร้านค้าแต่ของที่นี่ราคาประมาณ2เท่าของราคาปกติ..เขามีข้อห้ามหลายอย่างแต่ไม่ห้ามจักรยาน ผมเลยเข็นมันขึ้นไปด้วย ขี่บ้างแต่ไม่ค่อยสะดวกเพราะพื้นมันลื่น เส้นทางเดินนี้ประมาณ 700 เมตร ถึงภูชี้ฟ้า..เจอนักท่องเที่ยวสองสามคน และเจอคณะของรองประธานอบต.ปอ ออกสำรวจแนวเขตอยู่พอดี..เมื่ออิ่มเอมใจกับบรรยากาศของภูชี้ฟ้าแล้วก็ลงไปหาที่พัก พอดีได้รับความอนุเคราะห์จากคุณต่อคุณนุช เจ้าของร้านอาหารส้มตำล้านนาที่ภูเก็ตเขามีรีสอร์ทอยู่ที่นี่ ประสานงานเรื่องที่พัก ก็ลงไปพักที่บ้าน "ร่มฟ้าทอง"ซึ่งเลี้ยวไปทางตรงข้ามของที่มา. ไปอีก4กม.ก็ถึงที่พัก. จึงได้รู้ว่าที่หมู่บ้านร่มฟ้าทองเป็นทางขึ้นไป "ภูชี้ฟ้า" อีกเส้นทางหนึ่งแต่ออกจะชันกว่าเส้นทางแรกทางบ้านร่มฟ้าไทย เมื่อขึ้นจอดรถเหมือนอีกด้านหนึ่ง แต่ทางเดินใกล้กว่าประมาณ400เมตร จากการที่ไม่เคยไปเลยทำให้ผมขึ้นไปเก็บภาพถึงสองเช้าด้วยกัน..ที่จริงผมเก็บภาพได้หลายสิบภาพแต่เอาลงไม่ได้..ผมไม่ทิ้งความพยายามที่จะหาภาพมาเพิ่มเติมซึ่งเป็นทริปอื่นครั้งหลังๆ