ข้อนี้เห็นได้ง่ายๆครับ เพราะบนหลังคารถเห็นจักรยานบรรทุกอยู่เพียบ จักรยานแต่ละคันเป็นรถที่ถูกเซ็ทเอาไว้สำหรับนักแข่งแต่ละคน หรือเป็นรถสำรองในกรณที่รถที่ใช้แข่งอยู่เกิดมีปัญหา โดยรถของนักแข่งที่สำคัญมากๆจะอยู่ริมๆสามารถหยิบลงมาได้ง่ายทันที รวมถึงมีล้อ เบาะ บันได ชิ้นส่วนต่างๆสำรองอีกเพียบ รวมชิ้นส่วนในรถทีมที่วิ่งตามก็ได้จำนวนพอๆกับร้านจักรยานย่อมๆหนึ่งร้านที่คอยตามตลอดเวลา มีช่างเทคนิคประจำรถอยู่อีกคันละหนึ่งคนที่พร้อมจะปฏิบัติการซ่อม ถอด ปรับ จูน ตลอดเวลาแม้กระทั่งในขณะที่จักรยานกำลังวิ่งอยู่
- 3.jpg (295.39 KiB) เข้าดูแล้ว 3240 ครั้ง
ในรถยนต์ของทีมจะบรรทุกน้ำดื่ม เครื่องดื่มให้พลังงาน อาหารต่างๆเช่นเค้กข้าว, แซนด์วิช เสื้อกันฝน/กันลม ถุงแขนกันหนาว หมวกแก๊ป แม้แต่ถุงมือ หมวกกันกระแทก ถุงเท้า หรือชุดแข่งสำรองที่พร้อมส่งให้กับนักแข่งได้ทันทีเมื่อนักแข่งคนไหนต้องการ นักแข่งที่ทำหน้าที่เป็นโดเมสทีคจะติดต่อกับเพื่อนร่วมทีมผ่านทางวิทยุ จากนั้นวิทยุบอกกับรถทีมก่อนจะไปอยู่ท้ายกลุ่มไปหารถทีมตนเองแล้วจัดแจงขนเอาของทุกอย่างที่เพื่อนต้องการ หรือฝากมาคืนรถทีมให้เสร็จสรรถ ดังนั้นนักแข่งไม่ต้องบรรทุกของทุกอย่างที่ต้องการไปเองตลอดเวลา เพราะในเส้นทางการแข่งขันยาวไกลเป็นร้อยกิโลเมตร ไม่มีทางที่จะบรรทุกทุกอย่างที่ต้องการเพียงพอสำหรับสมรรถนะที่สูงที่สุดไปได้หมดอย่างแน่นอน
- 4.jpg (119.7 KiB) เข้าดูแล้ว 3240 ครั้ง
ในกติการะบุชัดเจนให้รถทีมต้องมีวิทยุสื่อสารที่จูนคลื่นเข้าหาคลื่นสื่อสารกลางของการจัดการแข่งขัน ซึ่งในวิทยุกลางจะแจ้งข้อมูลที่จำเป็นสำหรับแต่ละทีมให้รู้ได้โดยตรงไปที่รถทีมเท่านั้น (ไม่แจ้งโดยตรงที่นักแข่ง) เช่นการระงับการแข่งชั่วคราว สภาพอากาศที่เปลี่ยนแปลง การเปลี่ยนแปลงเส้นทาง (เคยมีมาแล้วเมื่อมีรถบัสทีมไปติดอยู๋ช่วงก่อนเข้าเส้นชัย เกือบต้องเลื่อนเส้นชัย) รวมถึงระยะห่างระหว่างกลุ่มต่างๆ ความเร็วของกลุ่มต่างๆ
บนกติการะบุชัดเจนครับว่า ผู้ควบคุมทีมหรือ Deirector Sprtive ของแต่ละทีมจะนั่งอยู่ในรถยนต์คันที่ 1 ของทุกทีม มีหน้าที่ติดตามกลุ่มนักแข่งเป็นกลุ่มแรกต่อจากรถเซอร์วิสและรถแพทย์กลางของผู้จัด ผู้ควบคุมทีมี้เองที่ทำหน้าที่คอยสื่อสารกับนักแข่งผ่านทางวิทยุสื่อสารจากรถยนต์ของตนเองไปที่นักแข่งทุกคนของทีมและรถยนต์ของทีมทุกคัน จะเป็นการวิเคราะห์ ช่วยตัดสินใจ การอ่านสถานการณ์ และสั่งการรูปแบบเกมส์การแข่งขันล้วนแต่ทำผ่านผู็บัญชาการจากรถทีมทั้งสิ้น เหมือนกับผู้จัดการทีมฟุตบอลที่นั่งคอยคุมเกมส์อยู่ข้างสนามนั่นเอง
นักแข่งบางทีมอาจใช้ไมล์ที่เป็นแผนที่บอกเส้นทางผ่าน GPS ก็จริง แต่จริงๆแล้วนักแข่งเหล่านี้ไม่ได้ดูแผนที่ไปขี่ไปด้วย เพราะแทบไม่มีทางเป็นไปได้ที่นักแข่งจะจำเส้นทางการแข่งได้ทั้งหมดอย่างแน่นอน รถทีมที่ขับตามมาจะมีแผนที่เส้นทางของทุกเสตจอย่างละเอียด พร้อมจุดสำตัญของแต่ละเส้นทางคอยแจ้งข้อมูลเตือนนักแข่งเช่นเส้นทางข้างหน้าถนนจะแคบ, เส้นทางต่อไปเป็นวงเวียน หรือการแจ้งเตือนจุดวิกฤติที่อาจส่งผลกับผลการแข่งขันเช่นช่วงทิศทางที่ลมแรง กระแสลมเปลี่ยนทิศ ยอดเขาสูงชัน ทั้งหมดนี้นักแข่งจะได้รับการช่วยเหลือจากรถทีมเป็นหลักนั่นเอง
มีรถทีมอีกกลุ่มหนึ่งเช่นรถบรรทุก รถบัสสำหรับนักแข่ง ที่ไม่ได้ขับตามขบวนนักปั่นโดยตรง แต่มุ่งหน้าไปรอที่เส้นชัยก่อน เพื่อเตรียมทุกอย่างสำหรับนักแข่งให้พร้อม เมื่อนักแข่งเข้่าเส้นชัย หรือแม้แต่รถทีมที่ทำหน้าที่ไปดักรอนักแข่งที่จุดให้อาหาร(fedding station) เพื่อส่งถุงอาหารให้กับนักแข่งของตนในจุดเหล่านั้น รถทีมเหล่านี้แม้จะไม่ได้มีส่วนร่วมกับเกมส์การแข่งขันมากนัก แต่ก็มีงานยุ่งไม่น้อยเช่นกัน โดยเฉพาะขบวนรถบัสและรถเตรียมอาหารรอนักแข่งหลังเข้าเส้นชัย ที่เมื่อไปถึงเส้นชัยล่วงหน้าต้องเตรียมเครื่องดื่ม อาหาร เตรียมรถและห้องน้ำให้พร้อมทันทีสำหรับนักแข่งใช้งานเมื่อสิ้นสุดการแข่งขัน
และสำหรับในโลกยุคโซเชียลมาร์เก็ตติ้ง ที่กล้องพกพาขนาดเล็กติดได้กับทุกที่ ทุกอย่าง การถ่ายทอดวิดีโอลงสื่อต่างๆทำได้ง่ายเพียงกดที่หน้าจอสัมผัส รถทีมกลายเป็นส่วนหนึ่งที่สำคัญต่อการตลาดของทีมเป็นอย่างยิ่ง ทีมระดับดิวิชั่นสูงสุดหลายๆทีม บอกเล่าเรื่องราวและเบื้องหลังการทำงานของทีม เบื้องหลังความสำเร็จ จนถึงบรรยากาศของทีมและรถทีมผ่านกล้องเหล่นี้ ส่งผลให้แฟนๆรู้สึก"อิน" ไปกับทีมด้วย ทางสื่อหลักผู้ที่ทำการถ่ายทอดสดเองก็อาศัยภาพจากรถทีมเหล่านี้ช่วยในการเล่าเรื่องราวการแข่งขันให้มีอรรถรสมากขึ้น
นักปั่นต้องแข็งแรง แข็งแกร่ง แต่ทีมงานสนับสนุนเองก็ต้องพร้อมรับกับเหตุการณ์ทุกอย่างและเป็น"กองหนุน"ที่สำคัญสำหรับทีมด้วย และมีกฏ กติกา มารยาท ต่างๆของการเป็นรถทีมที่ดีที่ต้องศึกษาเรียนรู้ ฝึกฝน ฝึกหัดมากมาย ยังไม่นับถึง "แท็คติก"การเซอร์วิสอย่างไรให้นักปั่นได้เปรียบ ได้พักนิดๆหน่อยๆ คอยช่วยให้เสียเวลาน้อยที่สุดก็เป็นศิลปะที่มีรายละเอียดเรื่องเล่ามากมาย แต่อย่าเพิ่งมองไปถึงจุดนั้น เราลองมองกันก่อนดีกว่าว่าในทีมของเรามีใครที่พร้อมจะเป็น"นักเซอร์วิส" ให้กับเพื่อนนักปั่นที่ปั่นได้อย่างสนุก ปลอดภัยแล้วหรือยัง มันเป็นเรื่องยากครับ เพราะทุกคนก็อยากจะปั่นกันหมดนั่นแหละ
ลองรวมกันสร้างทีม"กองหลัง" คอยหนุนเพื่อนๆดูสิครับ มันสนุกได้อรรถรสไปอีกแบบนะครับ ดีกว่าปล่อยให้เพื่อนเราไปเหนื่อยอยู่เพียงลำพัง[homeimg=300,200]http://www.thaimtb.com/forum/picture_mt ... c932-0.jpg[/homeimg]
