สรุปทริปแจ้งวัฒนะ วันเสาร์ที่ 29 สิงหาคม 2558 เวลา 06.00 -09.00 น

[vitthawat]

สรุปทริป แจ้งวัฒนะ วันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2558 เวลา 06.00-09.00 น.

ทริปนี้ได้แจ้งไว้ว่าจะไปตามเส้นทางแจ้งวัฒนะ ชัยพฤกษ์และไปร้านกาลครั้งหนึ่งตรงวัดสะพานสูง แล้วกลับ ดูระยะทางก็ประมาณ 40 + - 5 กิโลเมตร แต่จะเป็นไปได้หรือไม่ที่จะไปตามแผนที่วางไว้ จะด้วยสาเหตุมาจากอะไร มาดูกัน

คืนวันศุกร์ ดูละครเรื่อง ขอเป็นเจ้าสาว.... ด้วยความสนุก จนผมคิดว่าจะเป็นอาปูนหรือะเป็นคุณรมย์ดี? แล้วหญิงสาววัยกลางคนถามผมว่า พรุ่งนี้วันเสาร์ มีนัดอีกหรือเปล่า ผมตอบว่า มีนัดไว้กับพรรคพวก ช่วยตั้งนาฬิกาด้วย เธอถามด้วยเสียงแข็งกร่าวเลย กี่โมง ผมตอบเสียงเบาๆ ตีห้า เท่านั้นแหละ บ่นยับยิ่งกว่าผ้าปูที่นอนยับอีก บ่นจนเพลียหลับไปเลยครับ

ผมมารู้สึกตัวตอนตีห้าจากนาฬิกาอีกครั้ง ทำธุระเสร็จ ก็ออกจากห้องนอน คว้าอุปกรณ์ต่างๆ เสร็จในเวลา 05.45 น. ฟ้ายังมืดอยู่แลย ถนนในซอยเงียบ มีสุนัขจรจัดขาประจำซอย 4-5 ตัวยืนทักทายและรอส่งผมด้วยน่ะ ผมต้องปั่นผ่านบ้านน้องสามที่นัดกันไปในทริปนี้ด้วย เมื่อถึงหน้าบ้านน้องสาม ก็ได้ยินเสียงจากความมืดในบ้าน พี่รอผมด้วย 1 นาที เราทั้งสองได้ออกเดินทางมาที่ Avenue ทันที เราปั่นจักรยานผ่าน Big C และมาถึงจุดนัดพบหน้าร้านกาแฟ starbuck เห็นรถยนต์จอด 1 คัน และเห็นชายฉกรรณ์ นั่งอยู่หน้าร้านพร้อมจักรยานคู่ใจในความมืดที่แสงอาทิตย์ยังไม่ทำงาน พอผมเข้าไปใกล้ๆ ก็รู้ว่าเป็นคุณมะโหนกชายผู้ใจดี ร่าเริงนั้นเอง และอีกท่านก็เป็นหน้าใหม่ชื่อคุณเกี้ยงแห่งบุญรอดเบียร์สิงห์ที่เข้ามาทำธุระที่กรุงเทพ แต่ทำงานที่สาชาหนึ่งในภาคอีสานแดนฟุตบอลดัง และสนามแข่งที่ดีที่สุดในประเทศไทยหรือในเอเชียใต้ที่เดียว หลังจากนั้นไม่นานก็มีอีกหลายคน คือ พี่ชัยยงค์ น้องต้องนักบาสและอีกหลายคน นับได้รวม 11 คน ทริปนี้มีเสือภูเขามา 3 คัน เราดูเวลา ช้าไป 5 นาทีแล้ว จึงรีบออกเดินทาง เพราะมีคุณติ๋ม คุณตี่ รอระหว่างทาง แต่เราก็ต้องรอน้องใหม่อีกคนที่หน้า Makro ที่ตามหลังมา จนได้พบทุกท่านรวมแล้ว 15 ท่าน เราปั่นขึ้นสะพานพระรามสี่จนไปถึง The Crystal PTT ในเวลาประมาณ 06.30 น. ครับ อากาศดีมาก ไม่มีแดดครับ สมเย็นสบาย พวกเราก็ได้พบเพื่อนๆ ที่มาดักรอที่นี้รวม 7 คน ซึ่งมีคุณหน่อย คุณเอี่ยว คุณลานนา ท่านรองนายกเทศบาลแห่งหนึ่งและ ได้ถ่ายรูปร่วมกันพร้อมเช็คแถวกันรวม 22 คน มากกว่าทริปไปเจดีย์หอย 1 คน เป็นสุภาพสตรี 1 และสุภาพบุรุษ 21 ครับ

คุณหน่อยได้เสนอว่า มาเยอะแบบนี้ เราเพิ่มระยะทางดีกว่า คุณหน่อยจึงบอกว่าจะพาไปตลาดน้ำไทรน้อย รับรองกลับมาทัน 09.00 น. แน่นอน ผมถามเพื่อนๆ ว่า ไปไหม ใครติดอะไรไหม แต่รับรองว่าทำเวลาได้แน่นอน ได้ระยะทางเพิ่มขึ้น ด้วยความคึกคนอง ความซุกซน และกล้าหาญ จึงตัดสินใจ ไปก็ไปว่ะ เอาไงเอากัน เรื่องเมียที่บ้าน เรื่องเล็ก ทุกปัญหามีทางออกที่ดีเสมอ

เราได้ออกเดินทางไปตามถนนชัยพฤกษ์ยาวไปเข้าถนนบางกรวย-ไทรน้อยหรือสาย 3215 ระหว่างทางก็มีนักปั่นจักรยานหลายกลุ่มมาก เราขี่เป็นแถวเรียงเดียว ตอนที่ขึ้นสะพานต่างระดับชัยพฤกษ์-ราชพฤกษ์ มันเป็นเนินขึ้นที่ยาวและสูงมาก การที่จะขี่เรียงหนึ่งคงทำได้ยาก จึงมีบางคนต้องปั่นแซงคนที่อยู่ข้างหน้าไป เพราะกำลังขาแต่ละคนไม่เหมือนกัน การใช้เกียร์ก็ไม่เหมือนกันดัวย แต่โชคดีที่สะพานนี้มี 3 ช่องจราจร รถยนต์น้อยด้วย มันจึงไม่มีอันตราย แต่สะพานข้ามกาญจนาภิเษกมีเพียง 1 ช่องเท่านั้น พวกเราจึงต้องระมัดระวัง แต่ผมมักจะขี่กลางช่องทางเสมอ เพื่อกันไม่ให้รถยนต์เบียด คนที่ขับรถยนต์ต้องรอจังหวะแซงไป การชี่จักรยานบนถนนจึงต้องอาศัยประสบการณ์และการตัดสินใจที่ชัดเจน และควรที่จะต้องมีกระจกมองหลังเสมอ แต่ไม่ถึงขนาดต้องไปติดหูช้างแบบรถยนต์น่ะครับ เดี๋ยวรถจะไม่สวย นอกจากนี้ไฟหน้าและหลังสำคัญมาก ถึงแม้ว่าจะเป็นเวลากลางวันก็ตาม เราปั่นมาหลายกิโลเมตรมาก จนถึงสามแยกซ้ายมือเข้าถนนทางหลวงชนบท นนทบุรี 6027 แต่พวกเราไม่ไปทางนั้น เราตรงไปจนถึงถนนสหกรณ์ ก่อนที่จะข้ามคลอง ในถนนนี้จะเป็นโรงงานขนทราย ผมยังคิดว่าเป็นโรงสีข้าว เราปั่นมาพักที่หน้าโรงเจหรือศาลเจ้าพ่อจุ้ย สวยดีครับ กว้างขวาง ใหญ่โตพอควร จึงถ่ายรูปร่วมกันอีก แล้วก็เดินทางไปต่อจนสุดถนนก็เจอสะพานไม้ข้ามคลองสูงมาก น่าจะสูงเพื่อให้เรือผ่านได้ ผมต้องลงจูงขึ้นสะพาน เมื่อข้ามไปฝั่งตรงข้ามก็คือตลาดน้ำไทรน้อยนั้นเอง แต่เป็นท้ายตลาดน่ะครับ มีอาหาร เครื่องดื่มหลายร้านมากเหลือเกิน ตลาดนี้อยู่ติดกับวัดไทรใหญ่ พวกเราเดินเล่นกัน และก็แวะทำบุญที่วัดพร้อมเสี่ยงดวงซื้อสลากกินแบ่งรัฐบาลงวดใหม่ที่จะออกเลขนำ 3 หลักแรก ไม่ใช้เลขท้ายน่ะครับ ไม่รู้ว่าเขาจะใช้ว่าเลขหัว 3 หลักหรือเลขนำ 3 หลัก ผมก็เป็นหนึ่งในนั้นเพื่อต้องการโชคด้วย จะได้เอาเงินมาแต่งจักรยานบ้าง

จากวัดไทรใหญ่ เราก็ออกเดินทางต่อไปเข้าถนน 1013 วิ่งมาจนถึง อบต.พิมลราช แวะพักและถ่ายรูปหน้าอาคารสำนักงาน เทศบาลเมืองพิมลราชกับท่านรองนายกเทศบาลเมือง แห่งนี้ และที่แห่งนี้ก็มีแนวคิดที่จะทำทางจักรยานด้วยเหมือนกัน เมื่อคืนวันศุกร์ ผมได้ดูโทรทัศน์ในรายการ คสช. ดูท่านนายกรัฐมนตรีได้ชี้แจงในเรื่องต่างๆ รวมถึงเรื่องจักรยานด้วย ผมชื่นชมท่านมาก ที่เห็นความสำคัญเรื่องนี้อย่างมาก ในความคิดของผมคือ จักรยานเหมือนกับรถยนต์หรือจักรยานยนต์คันหนึ่งที่มีอุปกรณ์ต่างๆ มากมาย ถ้าจักรยานมีผู้ใช้มากดังเช่นเนเธอร์แลนด์ มันจะสร้างรายได้ให้กับคนไทยจำนวนมากในหลายอุตสาหกรรม ร้านจำหน่าย ร้านซ่อม ยางพารา เสื้อผ้า หมวก ถุงมือ รองเท้า ถุงเท้า อุตสาหกรรมพลาสติก ไฟฟ้า ฯลฯ แต่ที่สำคัญคือ ลดภาระการนำเข้ายารักษาโรค และจักรยานก็เป็นกีฬาที่เล่นได้ทุกแห่ง แตกต่างจากประเภทอื่นที่ต้องใช้สนามเฉพาะ คุยนอกเรื่องอีก

จาก เทศบาลเมืองพิมลราชออกเดินทางออกมาที่ถนนกาญจนาภิเษก กลับรถใต้สะพานไปเข้าถนนเทศบาล11 หน้าปากซอยจะมีซุ้มประตูวัดพระแม่สกลสงเคราะห์ จุดปากซอยนี้ คุณมะโหนกขอแยกตัวกลับ เพราะติดภารกิจ เราวิ่งไปจนถึงหน้าวัดจีนแห่งหนึ่งชื่อ เล่งเน่งยี่ บางบัวทอง ถ่ายรูปร่วมกัน และเดินทางต่อ คุณลานนาขอแยกตัวกลับ เพราะติดภารกิจเช่นกัน จนเราปั่นมาถึงถนนชัยพฤกษ์ คุณหน่อยและท่านรองนายกส่งเราที่ถนนนี้และแยกตัวกลับ พวกเราเหลือ 18 คน ปั่นกลับมาที่ Avenue เราข้ามสะพานต่างระดับชัยพฤกษ์ ราชพฤกษ์ เช่นเดิม มันทรมานดี รถเริ่มเยอะ เพราะสายมาก เวลาประมาณ 09.00 น. พอลงสะพาน คุณเอี่ยวได้แยกตัวที่หน้า PTT เพราะจอดรถยนต์ทิ้งไว้ที่ PTT ด้านตรงข้าม ที่เหลือก็ข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาด้วยสะพานพระราม 4 บางท่านลงที่ปากเกร็ด ที่เหลือวิ่งตามกันมาบนถนนแจ้งวัฒนะจนถึง The Avenue ในเวลา 09.20 น. นั่งคุยและพักสักครู่หน้าร้านกาแฟ จนได้เวลา 9.40 น.จึงแยกย้ายกันกลับด้วยความสุขและปลอดภัยทุกคน ระยะทางรวมแล้ว 75 กิโลเมตรโดยประมาณ บางคนก็ 80 แล้วแต่ว่าจะวัดจากที่ไหน

เอ๋ Chaengwattana Cycling Club : CCC

[Witchawut]

ผมได้ระยะแค่ 50โลเอง ครั้งหน้าต้องจอดที่ avenue เหมือนเดิมดีกว่าครับได้ระยะเยอะดี

[songmusic]

ขอบคุณมากเลยครับ ของผมได้ 91 กม. เเนะ เเยกตัวมาปั่นคนเดียว เพื่อรีบกลับบ้านครับ ** ปกติตอนวันศุกร์ก็ตื่นเต้นว่าจะได้ปั่นจักรยานกับเพื่อนๆ ทั้งใหม่เเละเก่าในเช้าวันรุ่งขึ้น พอวันจันทร์ก็จดจ่อรอคุณ เอ๋ หัวหน้าทีมของเราสรุปทริป ให้เราอ่านกันสนุกๆ เเละย้อนรอยเส้นทางที่ผ่านมา ชีวิตมีสีสรร มากครับ สรุปได้ดีจริงๆ เเน่นอนจริงๆ
ทั้งๆที่รูว่าไกล จะไปให้ถึงเเม้ไกลกว่านี้ วลีฮิตจากเพลงคิดถึงบ้าน ของน้าหมูครับ

[vitthawat]

HaHaHaHa วลีนี้มาอีกแล้วครับ เป็นวลีที่ Hit จริงๆ ผมก็ไม่ใช้แฟนเพลงคิดถึงบ้านเท่าไรนัก แต่ชอบครับที่พี่มะโหนกบอกมาก่อนหน้านี้ว่า "ทั้งๆที่รู้ว่าไกล จะไปให้ถึง แม้ไกลกว่านี้" มันมีความหมายดี ทำให้คิดถึง 2 สิ่งเวลาปั่นจักรยานคือ 1 คิดถึงจุดหมายปลายทางที่จะไปเมื่อออกจากบ้าน และ 2 คิดถึงบ้านเมื่อปั่นไปถึงจุดหมายปลายทางแล้วว่าเมียถือไม้หน้าสามรออยู่ครับ

[songmusic]

สุดยอดครับ คิดถึงอย่างหลังตั้งเเต่ตอนเเรกปั่นเเล้วครับ