**รีวิวนี้มากจากความทรงจำล้วนๆครับเพราะตอนปั่นไม่มีอารมณ์หยิบมือถือมาถ่ายภาพอะไรเลย (ครึ่งแรกมัวแต่ดันเนิน ครึ่งหลังแจ็บเอ็นร้อยหวายแล้วหมดอารมณ์ทำอะไร)
เส้นทางและภูมิประเทศ
** ออกตัวก่อนว่าผมน่ะประเภทขาอ่อนนะครับ เพราะฉะนั้นรีวิวเส้นทางนี้ก็ไปในมุมของนักปั่นขาอ่อน โดยเส้นทางนี้ผมใช้เวลาไปทั้งหมด 13 ชม.
กม. 0-10 (โดยประมาณนะครับ):
ฟรุ้งฟริ้งมุ้งมิ้งมาก อากาศเย็น ๆ รถน้อย ๆ ทางก็ดี ถือว่าปั่นวอร์มร่างกายก่อนเจอศึกหนักข้างหน้า
กม. 10-110:
ร้อยกิโลเมตรนี้ ทิวทัศน์จะเปลี่ยนไปตามพื้นที่เรื่อยๆ ตั้งแต่อุโมงค์ต้นไม้ ไร่สัปปะรด ไร่มันฯ ไร่อ้อย แต่ที่ไม่เปลี่ยนเลย เนินกับเนินและเนินครับ ขึ้นแล้วก็ลงขึ้นแล้วก็ลง ลงเนินยังไม่ทันได้ตดมันก็ขึ้นเนินอีกแล้ว แต่ไม่ต้องห่วงครับเนินไม่ชันมากเท่าไหร่หรอก มีที่หนักๆ (ในความคิดผม)อยู่แค่ 4 จุดเท่านั้นเอง (2 ใน 4 นี่ผมลงเข็นขึนเนินเลย) แต่ไอ้อาการพายุเนินแบบไม่จบไม่สิ้น ทำเอาท้อได้ง่ายๆเลยนะครับ
กม. 110-208:
ถ้าร้อยกิโลที่ผ่านมามันคือนรก เส้นทางที่เหลือนี่คือสวรรค์ครับ มีขึ้นก็ต้องมีลงใช่มั้ย เราปั่นขึ้นมาเกือบร้อยกิโล หลังจากนี้คือทางลงกับทางราบล้วนๆ (มีเนินซึมๆบ้างเล็กน้อย แต่เชื่อสิว่าคุณจะไม่รู้สึกว่ามันเป็นเนินอีกแล้ว) แต่จุดที่ต้องระวังคือ ช่วงกม.ที่ 180นี่ ชาวบ้านเลี้ยงหมากันแทบทุกบ้าน แล้วแม่งก็ไล่จักรยานกันแทบทุกบ้าน...แสรด
ข้อแนะนำสำหรับผู้จะไปปั่น
1. ใช้ความระมัดระวังตอนลงเนินให้มากๆๆๆ มีอยู่หลายช่วงนี่ทางลงนี่ลาดพอสมควร ผมปล่อยไหลยาวๆจากยอดเนิน speed ขึ้นไปถึง 62 kph ซึ่งการคุมรถก็จะยากขึ้น ที่สำคัญหลายๆเนินลงมาเสร็จแล้วเจอโค้งพับ โค้งหักศอก บางที่มีดินมีทรายเสี่ยงต่อการลื่นล้มมาก ผมเกือบล้มไป 2 ครั้งเพราะลงมาเจอทางสภาพไม่ดี และหลุดโค้งไป 1 ครั้ง หลุดข้ามไปอีกเลนนึงซึ่งเป็นเลนรถสวนแต่ยังโชคดีที่ไม่มีรถสวนมา ไม่งั้นไม่อยากจะคิดสภาพเลย
2. เนื่องจากเส้นทางปั่นเป็นเส้นทางในพื้นที่ชนบท (ขอใช้คำนี้นะครับ) อาหารการกินร้านค้าต่างๆหาได้ค่อนข้างยาก ร้านของชำขายน้ำยังพอหาได้ แต่บางช่วงก็ไม่มีเลย ส่วนร้านข้าวน้อยมากครับ เพราะฉะนั้นถ้าน้ำคุณใกล้จะหมดและคุณเจอร้านน้ำ เติมไว้เถอะครับ เสบียงก็พกไว้บ้างก็จะอุ่นใจขึ้น แนะนำข้าวเหนียวหมูปิ้งยัดใส่กระเป๋าหลังไว้เถอะรึมีกล้วยตากไว้ก็ยังดี แต่ถ้าทีมงานจะแจกข้าวเหนียวหมูปิ้งที่ CP2 (100 กม.)จะขอบคุณมากๆเลยครับ (มันช่วยได้เยอะจริงๆนะครับ)
3. ตามที่บอกด้านบน ประมาณกม.ที่ 180 หมาเยอะจริงๆครับ ไม่รู้จะแนะนำยังไง .. เอาเป็นว่าตัวใครตัวมันก็แล้วกันครับ
สรุปโดยรวมเส้นทางนี้เป็นเส้นทางที่สวยครับ ถนนดีแต่ก็แฝงจุดอันตรายอยู่หลายๆแห่ง โดยเฉพาะเรื่องกองดินบนถนนและโค้งหักศอกในบางจุด รถน้อยมากครับ ยกเว้นช่วงสวนผึ้งที่อาจจะมีรถนักท่องเทียวเยอะนิดนึง
เอาเป็นว่า 19 ก.ย. นี้ไปซ้ำแน่ๆครับ แต่ตอนนี้ต้องไปรักษาเอ็นร้อยหวายก่อน
