เพื่อนชวนไปน้ำตก 30 กม ผมใจไม่ถึง จะตอบเพื่อนยังไงดี..

[kaagy]

ไปเถอะ ครับ พี่น้องจักรยาน ชวนกันไปแล้วเขาไม่ทิ้งคุณหรอกครับ เหนื่อย ก็ บอก เขาตรงๆๆ
แต่เราเตรียมตัว ให้พร้อม ที่สุด ซ้อม ก่อนไปจิริงๆๆ คือให้เป็น ภาระ กับ คนอื่นน้อย ที่สุดนะ
แต่มีอะไรสุดวิสัยไม่ต้องเกรงใจ บอกไปเลย...
ขอให้ สนุก นะครับ

[supee]

แต่ก็น่าลองไปดู..เป็นการคิดนอกกรอบ เผื่อมีอะไรดีๆที่เรายังไม่เคยเจอก็ได้น่ะครับ....

หรือว่าจะรอให้พร้อมก่อน ค่อยไปก็ได้....

แต่สุดท้าย...คุณคือผู้ให้คำตอบตัวเอง จงมั่นใจในตัวเอง น่ะครับ


โชคดีครับ

[eyesight]

มีโรคประจำตัวอะไรหรือป่าวครับ...........

ประเมิณตัวเอง แล้วคงมีคำตอบ สนุกกับกานปั่นครับ

[gamaraman]

ไปเถอะครับโดนมาแล้ว2ทริปเขาล้วนๆๆไม่เข็ดสนุกดีแต่ควรจะดูกำลังของตัวเองดีที่สุดอย่าฝืน ไม่ไหวก็จอด/เข็นไม่ต้องอาย

[โอ๊ค]

ผมว่า เพื่อนคุณที่ไปปั่นด้วย ไม่มีวันทิ้งคุณแน่ๆครับ การได้ปั่น แต่ล่ะทริป มันจะช่วยเพิ่มประสบการณ์ให้คุณครับ และคุณก็จะสามารถคำนวญได้ว่า ลิมิตของตัวเองมากแค่ไหน และสิ่งที่ได้ประโยชน์เพิ่มในทริปแต่ล่ะทริปของคุณ นอกจากประสบการณ์แล้ว ยังได้ทักษะ แรงขาและ ความรู้ที่มีมาให้เจอตลอดครับ
ทริปแรกในชีวิตผม ปั่นกับกลุ่มรวมมิตร ไปอยุยา ร้อยแปดสิบกว่าโล ผมไม่ได้คิดไรมากคิดว่าปั่นไปเรื่อยตามเขาไปก็คงไม่เป็นไรมั๊ง ผมไม่มีทักษะการปั่น และเทคนิคอะไรเลยในวันนั้น แถมตอนกลับ กลับพลัดหลงกับกลุ่ม ไปออกปทุมธานี(เพราะความซ่าผมเองที่ปั่นตามกลุ่มที่ปั่นเร็ว ซึ่งมารู้ตอนหลังว่าเขาแบ่งกลุ่มขาแรงด้วย ตามเขาได้ไม่นานก็หมดแรง)และทริปนั้น ผมได้ประสบการณ์ว่า ควรปัน่ระดับไหน ในทริประยะทางขนาดนั้น และได้มิตรใหม่เพิ่ม หลายคน และ ได้มิตรเพิ่มในตอนหลง เพราะเจอพี่ เขาก็หลงเหมือนกัน ไปเจอกันกลางทางแล้วพากันกลับบ้าน หลังจากนั้นก็ได้รู้จักพี่คนนั้นตลอดมา
ผมว่าคุณทำได้ ถ้าคุณไม่แน่ใจว่าจะปั่นไหวไหม ก็บอกเพื่อนตรงว่า เฮ้ย ฉันปั่นไม่ค่อยเร็ว รอๆฉันด้วยนะ ผมว่าเพื่อนคุณไม่ทิ้งคุณแน่ครับ ถ้าคุณไม่เริ่มต้น ครั้งต่อไป คุณก็จะยังใจไม่ถึงต่อไปนะครับ
ก็บอกได้เพียงอย่าไปเครียดเวลาปั่น อากาศร้อน ดื่มน้ำบ่อยๆ ก่อนกระหาย เตรียมอุปกรณ์ปะยางไว้ให้ดี ถ้าเข้าป่า พกนกหวีดไปด้วยจะดีไม่หน่อย เผื่อเรายางแบน ก็เป่าเรียกเพื่อนให้รู้(บอกสัญญาณเพื่อนให้ทราบก่อนว่า เราเป่าเรียก)แว่นกันแดดใส่ไว้หลอกตาเรา ว่ามันเย็นสบายเหลือเกิน ไม่มีแดดเล๊ยยย... พกความมั่นใจตัวเอง "เราปั่นได้ว่ะ สามสิบโลเอง เพื่อนไปได้แล้วทำไมเราจะไปไม่ได้" สร้างความหึกเหิมเข้าไว้
แนะนำเพิ่มเติม ก่อนไปปั่น ทานอาหารให้เรียบร้อยสักชั่วโมงนึง ยืดกล้ามเนื้อสักหน่อย เริ่มปั่น ไม่ต้องรีบ ปั่นเหยาะตามเพื่อนใช้เกียร์เบา ไปสัก กิโลสองกิโล ค่อย เร่งตามใจชอบ(เป็นการวอร์มอัพ) ถ้าห่วง ไม่ไหวแหะ ขาเราไม่มีแรง ตะคริวจะถามหา ก็ทาครีมนวดกล้ามเนื้อ ก่อนปั่นไว้เลย นวดๆแถวๆน่อง สะโพก คิดว่านวดให้สาวๆแล้วกัน
อ้อ ก่อนจบทริปเข้าบ้านก็ปั่นช้าๆนะครับ ก่อนเข้าบ้านสัก สองสามโล ปั่นไปนึกถึงเหตุการณ์วันนั้นไว้เราไปสนุกอะไรมา เล่นรอบขาไว้ จนถึงบ้าน (เป็นการคูลดาว) ถึงบ้านนั่งสักพัก อย่าเพิ่งอาบน้ำ จนรู้สึกหายเหนื่อยดีแล้วค่อยอาบ ทานข้าวแล้วนอนตีพุงตามสบายเลยครับ(แหมคิดแล้วคิดถึงตัวเอง หลังจบทริป แล้ว มานอนแผ่หลา บนที่นอน พัดลมเปล่า โอ้ววว)
คำเตือน ช่วงนี้ฝนตกบ่อย(พายุเข้าใช่ไหมครับที่ไทย อ่านข่าวอยู่)ฝนตกบ่อยๆ ให้ระมัดระวังถนนลื่นด้วยนะครับ ตกหนักมาก ก็หยุดทริปนะครับ เป็นห่วง
ถ้าไปปั่นก็ขอให้สนุกกับทริปนะครับ ถ้าไม่ได้ออกทริป ก็พยายามนั่งนึกนั่งคิดอยู่ที่บ้านว่า ทริปโอกาสหน้าจะทำไง ทำไงให้ใจเราถึง ทำไงให้เราพร้อม แต่ที่แน่ๆ ไม่ควรพลาดหรอกครับ ถ้าเราไม่เริ่ม แล้วเมื่อไหร่จะได้เริ่ม จริงบ่
ปล.ลืมบอกไปว่า ถ้าปั่นแล้ว มันรู้สึกสุดของเรา และไม่ไหวจริงๆ ก็ไม่ต้องฝืนนะครับ บอกเพื่อนว่าเราไม่ไหวแล้วหล่ะ ขอนั่งตรงนี้ ถ้าคุณกลับบ้านเองได้ก็ค่อยๆปั่นกลับ แต่ถ้าผมเป็นเพื่อนคุณผมจะนั่งอยู่กับคุณจนคุณ รู้สึกดีขึ้น แล้วค่อยปั่นต่อ แหม ปั่นเที่ยวกันเพื่อนๆทั้งนั้น..

มองโลกในแง่ดีเกินไปครับ กลุ่มที่ผมรู้จัก ชวนไปปั่น ขี่เร็ว เราช้ากว่า ทิ้งแม่งเลย หลงไม่หลง รู้ทางไม่รู้ กูไม่สน มารอสวนเสเหฮาอีกที ตอน สุดท้าย (จุดเริ่มกับจบ จุดเดียวกัน) เคยคิดว่า ถ้า กลุ่มนี้ไปปั่นกับ น้องที่หัวใจวายตาย หรือ กลุ่มที่ประสบอุบัติเหตุ ที่ ภาคเหนือ ตายหมดสถานเดียว เนื่องจากมันปั่นอย่างเดียวไม่สน อะไรเลย ใครจะเป็นอะไร กูไม่รู้ กูปั่นอย่างเดียว

ตอบ จขกท ครับ ปั่นได้ครับ ค่อยๆไป 30 โล สบายมากครับ แต่อย่าฝืนแค่นั้นพอครับ

[โอ๊ตนนท์]

ใช่ครับผม ผมเลยแนะนำ จขกท ว่า ให้บอกเพื่อนไว้ก่อน ว่าเราไม่แน่ใจ เราอาจปั่นไม่ไหว และก็เตือนแล้วว่า ถ้าไม่ไหว ก็ขอให้หยุด ไม่ต้องฝืนนะครับ แล้วก็ ที่ให้พกนกหวีดไว้ เผื่อฉุกเฉิน นะครับผม

[sunsurn(จ่าเป้)]

เมียไม่ให้ไป

[โอ๊ตนนท์]

ฮ่าๆๆๆ ผบ.ทบ (ผู้บัญชาการที่บ้าน) สั่งไม่ให้ไป เมียคอยมาคุม

[Mr.Gho]

ไปเถอะครับ ผมอยากให้ไป แล้วจะรู้ว่าเพื่อนไม่ทิ้งกันหรอก มันต้องมีแรงอะไรบางอย่างในตัวคุณที่ส่งออกมาให้ได้เห็นกันแน่ ๆผมเชื่ออย่างนั้น เว้นแต่ว่าคุณยอมนั่งมองเพื่อน ๆปั่นกันไปเที่ยวแล้วคุณรอรับเพื่อนกลับกันมาแล้วรอถามว่าเป็นไงสนุกมั๊ย.....หรือว่าหนื่อยมั๊ย ....