ไม่ต้องไปดูปากน้องนัดชาครับ ดูปากตรูนี่หละ “นางแรดมาก” อ่านไม่ผิดหรอกครับ she เป็นชะนีขี่มันที่สุดเท่าที่ผมเคยบะๆโอ้บะๆมา ถ้าเทียบให้เห็นภาพนี่คือ นวลน้องวัยละอ่อนในชุดเครื่องแบบที่ภายนอกช่างอ่อนต่อโลก เรียบร้อยไร้เดียงสา แต่พอเข้าเรื่องเท่านั้น...ช่างเร่าร้อน รุนแรง ชวนลุ่มหลง อยากจะขี่กันทั้งวันทั้งคืน ..... เพราะอะไรเหรอครับ.....ผมจะถอดให้เห็นทีละซอกกันเลย
เอาเรื่องรูปร่างหน้าตากันก่อน ต้องบอกว่าอรชรอ้อนแอ้นกันเลย ตัวบางร่างน้อยนมไม่ไหญ่ตูดไม่โตเหมือนพวกรถสายแอโร่ แต่เป็นประเภทพกพาสะดวก หุ่นนางแบบ เรียกสายตาได้พอควร เพราะน้องเขาเป็นลูกคุณหนูมีฐานะ ยิ่งพกนามสกุล S-work มาด้วย ควงไปไหนมีคนเกรงใจพอสมควร ไม่อายใครแน่นอน แต่เห็นตัวบางๆ ลูกสาวไฮโซอย่างนี้ ผิวพรรณไม่ได้อ่อนนุ่มนิ่มปวกเปียกนะครับ น้องเขามีความกระด้างจนสัมผัสได้อยู่บ้าง แน่หละล่อคาร์บอน fact11r มาด้วย ซึ่งภาพรวมอารมณ์ความรู้สึกขณะ Featuring กันบนหลักอาน แม้มันจะไม่นุ่มนวล แต่มันก็ไม่หยาบกระด้าง ผมว่าทำออกแบบกลางๆดีด้วยซ้ำ ผมขี่หลัก 150 โลต่อวันก็ไม่รู้สึกร่างกายกรอบล้า ผมเองชอบแนวคิดค่ายนี้เรื่อง rider first engineer สามารถทำให้เป็นภาษาคนได้ว่า เฟรมทุกขนาดของค่ายนี้จะมีความ stiff เหมือนกันหมดทุกขนาด เฟรมจักรยานทั่วไปปกติเฟรมเล็กจะ stiff กว่าเฟรมใหญ่จนมันกระด้างเกินไป และกลับกันเฟรมใหญ่ก็จะ stiff น้อยกว่าเฟรมเล็กจนมันย้วยไปนิด ค่ายนี้ลงทุนขึ้นรูปโมลเฟรมทุกเฟรมทุกขนาดต่างกัน คำนวนชั้นคาร์บอนและลักษณะการสร้างทุกขนาดเฟรมต่างกันหมดเพื่อให้คนขี่รถทุกขนาดได้ความ stiff เท่ากัน ...โอ้วคุณพระ อันนี้มันตอบโจทย์จอร์ชจริงๆ
มาดูเรื่องการตอบสนองและอารมณ์ร่วมกันบ้าง อันนี้ต้องบอกเลยว่าน้องเขาเด่นและเป็นงานมาก คุณกดเท่าไหร่ ใส่แค่ไหน กระแทกหนักเพียงใด น้องเขารับท่วงท่าคุณอย่างทันท่วงที แล้วออกลีลาดีดดิ้น ดุดัน แต่ไม่ดิบเถื่อน หรือซาดิสเหมือนรุ่นพี่อย่าง sl3 หรือ sl4 ทุกแรงส่งที่กดผ่านบันได มันทำให้รถพุ่งแบบพรวดพราด เด็กแว้นแถวบ้านเขาเรียกว่า ติดตีน....มันเป็นรถที่ตอบสนองทันใจ กดแล้วพุ่ง ไม่มีอิดออด ไม่ขี้สงสัย เรียกว่าสั่งปุ๊บหนูจัดให้ปั๊บ เหมาะกับนักปั่นใจร้อนขี้หงุดหงิด เอะอ่ะเป็นยิง ๆๆ ชอบยิงทิ้งยิงขว้าง เป็นพวกเด็กเอาแต่ใจ พ่อเป็นใหญ่ ใจนักเลง เรี่ยวแรงมหาศาล ดังนั้นพวกนี้จะสไตล์ ยิงก่อนเคลียที่หลัง ดังนั้นใครรู้ตัวสันดานการปั่นเป็นแบบนี้ ได้น้อง tarmac เป็นเนื้อคู่....ไม่ผิดหวัง
สมัยนี้เรื่องแอโร่มาแรงมาก รถ หมวก ชุด ถุงเท้า แว่นตา รองเท้า ยันถุงมือ ก็ต้องแอโร่ เมื่อไหร่จะผลิตถุงยางแอโร่ฟระ แม้รอบขาผมจะไม่ร้อยรอบ แต่ถ้าได้ถุงยางแอโร่เข้าไป ถึงไม่ร้อยรอบก็คงได้หลายรอบหละหว่า 555 เฮ้ยๆๆ เข้าเรื่องโว้ย พวกนี้นี่ ...พาออกนอกเรื่องก็ไม่ทักท้วง อ่านกันเพลินอยู่ได้ กลับมาเรื่องแอโร่ ซึ่งผมไม่รู้หรอกว่าแท้จริงแล้วมันจำเป็นกับชีวิตนักปั่นอย่างเราๆ ท่านๆ มึงๆ กูๆ กันแค่ไหน เพราะปั่นทีไรก็หมก ออกรอบทีไรก็ดูด มองแต่ตูดชาวบ้าน ผมก็เลยรำไม่เคยตรง....เพราะลำเอียงไปชอบทางเฟรมสาย all round มากกว่าเฟรมสาย Aero แต่ในไม่ช้านี้ผมกำลังจะได้ venge มาหละ แล้วจะได้รู้กัน ว่าเฟรม pure aero มันจะทำให้ผมเปลี่ยนใจได้หรือเปล่า เอาเป็นว่าแค่ new tarmac คันนี้ มันก็ทำให้ผมขี่เส้นทางสวนลมยืนระยะที่ความเร็ว 35-38 ได้แบบยังพอมีแรงไปต่อ และเส้นเรียบรันเวย์สนามบินลมส่ง สามารถลากนิ่งๆ ความเร็ว 50 ได้แบบไม่เสียอาการ เจอน้องอมนุษย์ในกลุ่มลากต่อ 60 ผมก็ยังตามดูดได้อย่างดูดดื่มจนแทบจะลงไปรัวลิ้นกับมัน แต่ที่คาใจอย่างเดียวคือ ไอ้บ้าอ..มนุษย์นั่นมันขี่ venge มันเลยมีความค้างคา...แต่เจ้า venge ลำนี้ผมเคยชวนมาสนาม CV racing ซึ่งถือว่าเป็นถิ่นของศักรินทร์ดาวร้าย เจอ new tarmac กระชากไปสามดอก ก็ถึงกับหลุดลุ่ยรุ่งริ่งเหมือนกันเว้ยเฮ้ย...
ถ้าอยากพาน้อง tarmac ไปเที่ยวผมแนะนำ ให้พาไปเที่ยวภูเขาครับ มันช่างถูกโฉลกถูกโรคถูกทางกับน้องเขาซะเหลือเกิน อย่าพาไปทะเลนะครับ น้องเขาไม่ชอบ สนิมจะแดกเอาครับ... มันเป็นรถที่ขึ้นเขาดีที่สุดเท่าที่ผมเคยควบมา จะด้วยกระโหลกเซรามิค ความสติฟเดวิท รูปทรงบางๆ น้ำหนักเบาๆ หรือคาร์บอนห่าเหวอะไรที่ใช้ก็ไม่รู้ แต่มันทำให้ผมหลงหัวปักหัวปัม โงหัวไม่ขึ้นก็เพราะสเนห์ปลายบันไดของมันนี่หละ...เวลากระชากมันขึ้นเขานี่นะ ลืมเฟรมเทพๆ ตัวอื่นไปเลย จะดอกม้า จะมาโด่ จะซูเปอร์เซ็กส์ จะอาร์ห่าน ซึ่งผมชอบอารมณ์ ความรู้สึก เวลาควบน้องคนนี้ที่สุด เวลาขึ้นเขาเหมือนน้องเขาเป็นคนช่วยตัวเองได้ มีอารมณ์ร่วม ไม่ต้องเทคแคร์ดูแลเยอะ เฟรมบางเฟรม กูช่วยหนักมาก แทบจะต้องแบกมึงเดินขึ้นเขา ....เพื่ออะไร....ภาระชัดๆ
น้องเขาเป็นตัวของตัวเองใช้ได้ เวลาไปไหนมาไหนด้วยกัน ไม่ต้องไปประคับประคองน้องเขามาก แค่จับแฮนด์หลวมๆ ปล่อยไปไหลๆ น้องเขาก็ไปได้ด้วยตัวเขาเอง น้องเขาไม่ใช่พวกนิ่ง สุขุมเป็นผู้ใหญ่นะจ๊ะ อย่าที่บอกไปแต่แรก... น้องเขาแรดมาก.... ดีดดิ้นสะเด็ดสะเด้าเร้าใจสักหน่อย อย่าไปหวังว่าน้องเขาจะเก็บอาการ ตรงข้ามเลย เราใส่แรงไปเท่าไหร่น้องเขาแรงกลับมาเท่านั้น เป็นเด็กไวไฟ ใจแตก กล้าได้กล้าเสีย ไม่ต้องเร้าโลมให้เสียเวลา ซ้อมมาเท่าไหร่ ฟิตแค่ไหนใส่ไปเลย มันไปได้เร็ว ทันทีทันใด ไม่เล่นตัว ได้ดั่งใจไม่รอรอบ...ตอบโจทย์คนใจแตกเช่นกระผมยิ่งนัก
จะเสียเงินได้เสียกับจักรยานหลักแสนกันสักคัน ผมว่าต้องละเอียดถ้วนถี่กันสักหน่อย ว่าสันดานการปั่นเราเป็นแบบไหน มันไม่ใช่มองแค่หน้าตาแล้วจะเห็นถึงข้างใน หรือเที่ยวเชื่อใครก็ไม่รู้ เคยไหมครับ... มองในที่มืดๆไฟสลัวๆ เลือกปุ๊บ จ่ายเงินปั๊บ ขึ้นห้องไฟสว่างเปิดออกป๊าดดดดด .... อยากจะเอาทิชชูคีบไปคืน...แล้วกระโดดถีบสองขาใส่ไอ้เชียร์แขก... อย่าให้อารมณ์นั้นเกิดกับจักรยานคันโปรดครับ ก่อนจะซื้อ หารีวิวโน่นนี่นั่นมาเสพให้มันเยอะๆ และที่สำคัญ ต้องรู้สันดานการปั่น หรือที่ผู้ดีเรียกว่า สไตล์การปั่นของตัวเอง ผมโชคดีที่สมาชิกทีมผมใช้รถค่ายนี้เยอะนับดูก็ 6-7 คน เลยพอรู้กิติศัพท์มาบ้าง และที่ประทับใจมากคือ เพื่อนผมเคลมเฟรมค่ายนี้ไปสองเฟรม ตัวแรกเป็น s work tarmac สีท่อนั่งกระเทาะมากระจึ๋งนึง ผมเห็นแล้วยังถามว่าเขาจะเคลมให้เหรอ แผลมันนิดเดียวเอง ผ่านไปไม่ถึงเดือนได้เฟรมใหม่เอี่ยมกลับมา อีกรายเป็น s work shiv รถไตรที่น๊อตตัวเมียมันใจง่ายคลายตัวตามน๊อตตัวผู้ ... แต่บริษัทโคตรป๋าให้เคลมเฟรมใหม่ ...โอ้วให้มันได้อย่างงี้สิผับผ่า...ผมโคตรชอบเลยบริษัทที่มีความรับผิดชอบ ... เพราะผมเองก็ทำธุรกิจเกี่ยวกับซ่อมรถยนต์...ลูกน้องผมทำรถลูกค้าเสียหาย...ผมแม่มต้องออกค่าอะไหล่ให้ไปหลายหมื่น...ผมนี่ยืดอกพกถุง...ชดใช้ให้เต็มจำนวน เพราะมันคือความรับผิดชอบ... บรรพบุรุษตระกูลหยางผมสอนไว้ว่า... เกิดเป็นคนต้องมีความรับผิดชอบ เพราะถ้าเป็นคนไม่รับผิดชอบ ก็อย่าไปเรียกมันว่าคน.......... จากรีวิวจักรยาน...ไปเรื่องลามกจกเปรต...แล้วมาจบหล่อซะงั้น...เรามาถึงจุดนี้กันได้อย่างไรครับพี่น้อง...
(ปอ.ลิง. ภาษาที่ใช้อาจไม่สุภาพ และอนาจารไปบ้าง เป็นภาษาที่ใช้ในการแสดงเท่านั้น โปรดเสพเพื่อความเริงรมย์แต่อย่าเก็บไปเป็นอารมณ์นะจ๊ะ)
(ปอ.ลู. คราวที่แล้วกระแสดีไม่ดร่าม่า คราวหน้าจะมาว่าเรื่องล้อเล่น ของคนเล่นล้อกันบ้าง campag, mavic, zipp, reynolds, token, shimano, enve จะล่อกันยัน lightweight เลยทีเดียว ไม่เชื่อค่อยดู ตีน อบต.อย่างผม ล้อพวกนี้เคยเชยชมดอมดมมาหมดแล้ว ปูเสื่อต้มมาม่ารอเลยนะจ๊ะ)
(ปอ.กุ้งเผา.... ไม่มีไร....ไม่ได้ไปกินนานแล้ว..... ไว้ไปกินกันมั้ยจ๊ะ)
สนุกดีครับ....
