>>>เชียงของ-หลวงน้ำทา-ซาปา-ปักกิ่ง/Thank you Chinese<<<

[มุก]

ถึงแล้วครับ..เมืองสิงไถ(Xingtai)

[มุก]

ที่นี้ร้านถ่ายภาพแต่งงาน ก็มีให้เห็น

[มุก]

น้องๆคู่นี้น่ารักดี ผมถามทาง แกก็ขับรถนำทางส่งผมออกนอกเมือง

[มุก]

...เมืองนี้ มลภาวะเยอะครับ.หายใจไม่สะดวก ผมพักเลยเมืองสิงไถไปราวๆเกือบๆยี่สิบกม.กะไปหาที่พักถูกๆเอาข้างหน้า แต่ก็ไม่มีที่พัก เจอตึกที่รอทุบ ก็เข้าไปนอนเลย..ผมเข้าไปหลังจากคนงานทำถนนและรถเกรดดิน เลิกงานไปพักเดียว พอลับตาคนผมก็แวบบบ..ล่ะครับ
... พรุ่งนี้ถ้าตื่นสายคงมีเสียว เพราะอาจจะโดนทุบไปพร้อมๆตึก..ก็ไม่มีใครรู้หรอกครับ ว่ามีผมนอนอยู่ในนี้

[เสือ90]

แหม กำลังมันนนนนส์..... รอต่อ....

...................................................................

ขอบคุณครับ คุณเสือ90 ...........................มุก

[Charlie 02]

แอบแว๊ป..! มาอ่านต่อนิดหนึ่ง อื้ม.! คุณมุกนี่..นิ่งมากนอนคนเดียวได้ ผมหล่ะเป็นคนกลัวผีที่หนึ่งเลยไม่กล้านอนที่เปลี่ยวๆครับ เมื่อตอนต้นปีปั่นเข้าลาวผมนอนโรงแรมตลอดเลย กะว่าปลายปีนี้จะเข้าลาวอีกรอบ ไปนอนวังเวียงให้ฉ่ำใจ คราวนี้จะลองกางเต้นท์เหมือนคุณมุกดูบ้างนะครับ

..........................................................................

....สวัสดีครับ..ผมเองก็ไม่ได้"นิ่ง"อะไรหรอกครับ กลัวเหมือนกัน แต่เป็นการกลัวผู้ไม่ประสงค์ดีกับสัตว์มีพิษมากกว่า ก่อนพักหากเลือกได้ ผมจะดูทำเล เวลาพักก็พยายาม ไม่ให้ใครเห็นว่าเราพักตรงใหน (แต่บางที่ก็ทำยากส่วนใหญ่จะต้องมีคนเห็น) เวลาอยู่ในเต้นท์ก็หาสิ่งของมากันขอบเต้นท์ ไม่ให้ตัวเราไปโดนขอบเต้นท์หรือมุ้ง เพราะอาจโดนสัตว์มีพิษเช่นงู,แมลงป่อง,ยุงฯลฯกัด,ต่อยเอาครับ โดยเฉพาะยุงเนี่ย ไม่ควรประมาทครับ เผื่อเราอาจมีวาสนาไปโดนยุง ที่เป็นตัวพิเศษ ติดใข้เลือดออก หรือ ใข้มาเลเรียมาครับ
.."ลาว"ในความเห็นผม พักเฮือนพัก,โรงแรมก็สะดวกดีนะครับ ราคาที่พักไม่แพง,อาศัยชาร์ตอุปกรณ์จำเป็นต่างๆไปด้วย แถมลดน้ำหนักแบกไปได้เยอะ..และผมก็ไม่แน่ว่าการกางเต้นท์ในลาว บางจุดจะต้องขออนุญาตุ"นายบ้าน"ก่อนหรือไม่ ..แต่ทั้งนี้ก็ขึ้นอยู่กับความชอบ ของคุณCharlie02เอง ....ขอให้สนุกกับการเดินทางครับ.......มุก

[มุก]

8/7/08 สิงไถ-เจิ้งติ้ง(Xing Tai Shi-Zheng Ding Xian) ระยะทางประมาณ 155km__วันนี้ตื่นเช้าเป็นพิเศษครับ ก็เสียวโดนทุบไปพร้อมๆตึกอ่ะคร้าบบบ..แต่กว่าจะเก็บเต้นท์เสร็จ คนงานก็ขับรถเกรดมาแล้วครับ แกก็ไม่ผิดสังเกตุอะไรผม โบกมือให้ ..เค้าไม่แปลกใจเลยเหรอ..อืม ผมคิด คงมีพวกพเนจรแบบผมทำกันบ่อยล่ะมั๊ง..

...เริ่มออกเดินทางกับถนนที่กำลังถุกทุบทำใหม่เช่นกัน แบบที่เห็นในรูปนี่เล็กน้อยครับ สูดควันพิษทั้งวัน ปั่นไป ยืนไป ผมกลัวล้อจะกระแทกกับรอยแยกคมๆจนยางรั่วอีก..ขอบลวดเนี่ย มันถอดใส่ลำบากสำหรับมือใหม่ใส่ยางแบบผมอ่ะครับ

[มุก]

แวะเติมพลังก่อนครับ

[มุก]

..ไม่ใช่มีแต่หนุ่มๆทักทายนะครับ เจอสาวๆขับปาดหน้าเรียกให้จอดก็มีคร้าบบบบบบบบบบบบบบบบบบ

[มุก]

ตำรวจจราจรเมืองนี้ครับ ตำรวจแต่ละมลฑลจะแต่งเครื่องแบบไม่เหมือนกันนะครับ แต่ก็มีอยู่จุดตรวจหนึ่ง รถคนอื่นผ่านหมดถึงตาผมมั่ง โบกให้หยุดเฉยเลย ..แกให้ผมหยุดแล้ว เดินไปหยิบน้ำมาให้ขวดหนึ่ง คงเห็นผมเหนื่อยมากนะครับ ..เจอมุกนี้เข้าไป เล่นมุกนะ เล่นมุก!!!..เฮ้อ โล่งอก

[มุก]

..ปั่นจนไกล้ๆถึงเมืองสือเจี่ยจวง(Shijiazhuang)ผมเห็นธงชาติไทย ก็แวะถ่ายรูปไว้ คิดในใจก็คงเหมือนโรงงานที่ผ่านมาน่ะแหละ หุ้นส่วนเป็นคนไทยแต่ไม่มีคนไทยอยู่ ผมเก็บกล้องเตรียมปั่นต่อ แต่แวบหนึ่งก็คิด..เรามาตั้งไกล เสียเวลาถามซะหน่อยไม่ได้เหรอ เผื่อจะฟลุ๊คๆมีคนไทยอยู่บ้าง จะได้อาศัยแวะทักทาย และอาจมีข้อมูลเรื่องแลกเงิน.

..ฟ้ามีตาครับ..งานนี้ ..

[ธีระพงษ์ ศรีปาน]

หวัดดีคับ คือผมอยากถามว่า น้ำหนักรวมทั้งหมดของรถ ทัวส์ริ่ง นี้น้ำประมานสักเท่าไหร่คับ เพราะเท่าที่ดูพี่ไล่สิ่งของที่พกไปก็จำเป็นทั้งนั้น เห็นมีเพื่อนๆที่เข้ามาดูสรปปริป สนใจจะไป ลาว เพื่อบางทีจะได้วางแผนบ้าง

[มุก]

..ต้องขอขอบคุณฟ้าครับ

และขอบกราบขอพระคุณชาวไทยและชาวจีนทั้ง 6 ท่านมาณ.ที่นี้เป็นอย่างสูงครับ

คุณมนูญ นิ่มสกุล

คุณอำนาจ เมืองพรหม

คุณสาธิต ปิ่นทองพันธุ์

คุณเอกวิทย์ แซ่ภู่

คุณเกา เจี๊ยน หลี

คุณเจีย หย่งซิ่ง

ทั้งหมดเป็น เจ้าหน้าที่ของ บ.สือเจี่ยจวงเจียไต๋ จำกัด ซึ่งเป็น โรงงานสาขา ของบ.ซีพีเอฟ ในเมืองไทย

...ผมได้ทั้งแลกเงินในอัตตราต่ำเกินจริง แถมพาไป นั่งร่วมโต๊ะอาหาร หรูที่สุดในทริปนี้เลยครับ...

[มุก]

...ท่านเหล่านี้ พอมีเงินไทยอยู่บ้าง ต่างควักคนละหนุบ คนละหนับ โดนกันทุกคนถ้วนหน้าครับ ...รวมๆกันแล้ว ได้มาคิดเป็นเงินไทยก็เท่ากับ10,000บาทล่ะครับ..รวมกับเงินที่มีติดตัวมา7,000บตั้งแต่คุนหมิง.ที่ยังเหลืออีกเกือบๆ4,000บ. = 14,000บาท เหอๆ มีตังค์แว๊วววว..คนมีตังค์ ราศรีจับเห็นๆ..

..ทุกท่านชวนผมพักที่นี่หรือไม่ก็ไปอาบน้ำ อาบท่า ให้หายร้อนก่อน แต่ผมมีเป้าหมายไกลกว่านี้ ก็วันนี้เพิ่งปั่นได้แค่70กม.ก่อนอำลา ผมร่วมถ่ายภาพกับทุกๆท่านอีกครั้ง..ขอขอบพระคุณทุกท่านสำหรับความช่วยเหลือในครั้งนี้อย่างสูงครับ

[มุก]

อ้อ!!ลืม บอกไปครับ ระหว่างนั่งร่วมโต๊ะกัน มีนักข่าวชาวจีนมาขอทำข่าวครับ..โห!!!จมูกไวจริงๆครับ .

เป็น หนังสือพิมพ์ชื่อ "เยียนเจ้า หวั่นเป้า" คำว่า"เยียนเจ้า"เป็นชื่อเดิมของ"มลฑลเหอเป่ย" ส่วนหวั่นเป้า เป็นการบอกว่า เป็นฉบับกลางคืน..คล้ายๆ นสพ.ไทย ฉบับเช้า-เย็น น่ะแหละครับ
..คำสัมภาษณ์ ก็เช่นว่า มาเมื่อไหร่ ทำไม เดินทางกี่วัน ไปถึงใหน วัตถุประสงค์ ก็ทำนองเนี้ยครับ.โดนมีคุณอำนาจ เมืองพรหม คอยเป็นล่ามแปลให้ครับ.นี่เป็นฉบับที่สองแล้วครับ ฉบับแรกผมให้สัมภาษณ์ที่เมืองหนันหยัง มลฑลเหอหนัน แต่ ฉบับนี้คุณอำนาจ สแกนภาพแล้วส่งอีเมล์ให้ผม ส่วนอีกฉบับไม่รู้จะติดต่อที่ใครครับ
.. คนที่นี่เค้าสนใจเรื่องทำนองนี้พอสมควรครับ เค้าอยากรู้ว่า ใครสนใจและมองชนชาติเขาและ มีทรรศนะคติต่อความเปลี่ยนแปลงของประเทศเขาอย่างไร แต่รวมๆ คนจีนเป็นคนรักชาติมากๆชาติหนึ่ง...ผมรู้สึกได้เลย