เรื่องเล่าข้างถนน เสียมเรียบ...จินตนาการที่เกินมาในกะลาใบนั้น

[นพพล]

3.กะลาใหญ่ใบนั้น

...เมืองเสียมเรียบกำลังโต ป้ายโฆษณาสินค้ากระจายเกลื่อนในช่วงที่ปั่นเข้าเมือง
ถนนขนาดหลายช่องทางจราจรรองรับการหลั่งไหลของนักเดินทางจากทุกสารทิศทั่วโลกที่มาเยี่ยมชมมรดกโลก
โรงแรมน้อยใหญ่เรียงรายสองข้างทางที่ปั่นผ่านกลางเมือง
ทุกที่ทุกแห่งล้วนตกแต่งประดับประดาที่พักของตนโดยได้อิทธิพลมาจากนครวัดและนครธมเป็นหลัก
บางแห่งตกแต่งประดับรั้วด้วยพญานาค
บางแห่งด้วยนางอัปสร
และอีกมากมายด้วยทับหลัง

...นักเดินทางสองคนกำลังมองหาที่พักในคืนนี้
ข้อมูลเบื้องต้นที่พวกเขาได้มาเกี่ยวกับราคาค่าที่พักที่เสียมเรียบบอกมาว่าราคาของมันไม่ได้ทำร้ายเงินในกระเป๋ามากมาย
แต่หลังจากแวะสอบถามราคาไปสองสามแห่ง พวกเขาจึงรู้ว่าราคาที่พักของโรงแรมที่นี้จากที่รู้มานั้นผิดถนัด มันล้าสมัยไปแล้ว พวกเขาไม่คุ้นเคยกับการเร่หาที่พักแบบนี้เท่าไร
การเดินทางที่แล้วมาหลายครั้งของพวกเขาเน้นไปทางการกางเต็นท์นอนเสียมากกว่า
ดูเหมือนทุกอย่างในเสียมเรียบกำลังโต รวมถึงค่าครองชีพที่นี้

[นพพล]

...หน้าโรงแรมแห่งหนึ่ง เพียงจอดจักรยาน พนักงานคนหนึ่งของโรงแรมก็ตรงปรี่เข้ามา
“ไม่รู้ว่าที่นี่มีห้องว่างหรือเปล่าครับ” พวกเขาถามพนักงานคนนั้น
“ไม่แน่ใจเหมือนกัน พี่ลองเข้าไปถามข้างในดูครับ ผมไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่ครับ”
เขาตอบอย่างนอบน้อมในขณะที่กำลังดูแลความเป็นระเบียบของรถที่ผ่านเข้าออกในบริเวณโรงแรมนั้น
ภาษาที่พนักงานคนนั้นพูดมันชัดเจนแบบเจ้าของภาษา
เขาเป็นพนักงานเฝ้าลานจอดรถ
.

“ที่นี่มีห้องว่างไหมครับ” คนเดินทางถามขณะมองไปรอบเกสเฮาส์แห่งนั้น
“ไม่มีเลยครับ เต็มหมด ทั้งห้องเดี่ยวห้องชุด ห้องแอร์ห้องพัดลม”
พนักงานเกสเฮาส์ราคาถูกที่พวกเขาเข้าไปสอบถามราคาตอบคำถามเรื่องที่พักอย่างมั่นใจในสำนวนภาษาของตัวเอง
ห้าดอลลาร์ต่อคืนสำหรับห้องแอร์ นักเดินทางจากเมืองไทยได้แต่เสียดายในราคาที่ติดอยู่หน้าปะตูเกสเฮาส์ซึ่งมันถูกมากๆ

“คำว่าเสียดายในภาษาอังกฤษพูดไงหว่า” เขาคิดในใจเพราะนึกคำศัพท์คำนั้นไม่ออก

[นพพล]

...พนักงานต้อนรับสาวของVictory guesthouse เธอยิ้มหลายครั้งขณะที่ตอบคำถามอย่างเนิบช้า
และยิ้มอีกครั้งหลังบอกว่าไม่สามารถลดราคาได้อีกแล้ว
เธอสวมแว่นตา ผิวขาว หน้าตาของเธอแบบลูกจีน
สุภาพและเป็นมิตร อัธยาศัยอย่างคนที่ถูกฝึกมาอย่างดี
และแน่นอนภาษาของเธอไม่อายใคร
บุคลิกของเธอเหมือนลูกสาวเจ้าของเกสเฮาส์
.
...พวกเขาตกลงเข้าพักที่Victory guesthouseสามคืน
ราคาของห้องพักที่เย็นด้วยพัดลมราคาคืนละแปดดอลลาร์ราคานี้รวมกาแฟเช้าอย่างไม่อั้น
ห้องพักนั้นอยู่บนชั้นสี่ชั้นบนสุด ผ้าปูที่นอนขาวสะอาดจนพวกเขาไม่กล้าล้มตัวลงนอนเนื่องจากฝุ่นมากมายตามเนื้อตัว
เย็นนั้นหลังปล่อยให้เวลาล่วงเลยมาจนเย็น ความร้อนจากร่างกายและความสกปรกที่ผ่านมาถูกชำระผ่านความเย็นของน้ำ
เสื้อผ้าถูกนำมาซักตาก
หลังแดดผีตากผ้าอ้อมคลุมทั่วเมือง แล้วคนต่างถิ่นก็ได้เวลาปั่นจักรยานสำรวจเมือง
พวกเขามุ่งตรงเข้าสู่ใจกลางเสียมเรียบ
ตามคำบอกทางของสาวน้อยหลังเคาน์เตอร์คนนั้น

[นพพล]

....นักท่องเที่ยวต่างชาติมากมายที่มาเยือนที่นี้นอกจากใช้การเช่าจักรยานในการเดินทางในตัวเมืองและนอกเมือง
บางส่วนพวกเขานิยมจ้างสามล้อเครื่องเพื่อเดินทางไปชมปราสาทมากมายที่กระจายกันอยู่ในเมืองนี้
สามล้อหลายคันที่แซงผ่านจักรยานของพวกเขาไป ต่างส่งเสียงคุยกันลั่นถนนระหว่างไกด์และนักท่องเที่ยวคันแล้วคันเล่า สามล้อเครื่องพวกนี้ก็ทำหน้าที่สองอย่างในคราวเดียวกัน ขับรถและเป็นไกด์นำทางไปในตัว
จากการสังเกตฟังการพูดคุยในระหว่างติดไฟแดงกลางเมือง
ภาษาของไกด์สามล้อเหล่านี้เหนือชั้น

IMG_8538.JPG (201.24 KiB) เข้าดูแล้ว 240 ครั้ง

...ความคึกคักคือในแง่จำนวนรถราแต่มิใช่ความเร็วในการสัญจรของบรรดารถยนต์
ถนนหนทางแม้จะแคบ แต่ทว่าบนท้องถนนยังคงหลงเหลือความปลอดภัยให้จักรยาน
ใจกลางเมืองคลาคล่ำไปด้วยร้านอาหารสารพัดอย่าง
ราคาในหน่วยดอลลาร์ของอาหารที่ติดอยู่หน้าร้านแพงน่าดูจนไม่อยากกิน
พวกเขาวนเวียนอยู่ในเมืองจนกระทั่งมาถึงบริเวณสวนสาธารณะกลางเมือง
ที่นั้นมีผู้คนล้นหลาม ร้านค้ารายรอบ เสียงลำนำขับร้องสำเนียงพื้นบ้านแว่วมาจากในสวนนั่น
น่าเป็นการแสดงย่อมๆจากกลางสวน มองตรงเข้าไปพวกเขาเห็นการร่ายรำ
พวกเขาจอดจักรยานริมทางข้างรถขายบะหมี่แถวนั้นนั่นเอง

[นพพล]

...“หนึ่งดอลลาร์ต่อบะหมี่หนึ่งกล่อง”
คนขายบอกราคาในระหว่างที่กำลังผสมเครื่องปรุงและเส้นหมี่ลงในกระทะโดยมีฝรั่งสองคนยืนรออยู่
“หนึ่งดอลลาร์สำหรับน้ำอัดลมหนึ่งขวด” เด็กสาวคนนั้นบอกราคาหลังเห็นสายตาของเรามองมายังรถเข็นของเธอ
ก่อนหันไปเรียกลูกค้ากลุ่มใหญ่ที่เดินผ่านมาด้วยสำเนียงที่ลูกค้ากลุ่มนั้นคงฟังเข้าใจ
ลูกค้าฝรั่ง!!

ที่นี้ไม่ว่าอะไรก็แล้วแต่มักเริ่มต้นราคาที่หนึ่งดอลลาร์
ไม่ว่าจะเป็นอาหารตามสั่งข้างทาง
น้ำดื่มขวดใหญ่1.5ลิตร
ขนมตามร้านขายข้างทาง
หรือแม้แต่แมลงทอดหนึ่งกล่อง

IMG_8539.JPG (142.74 KiB) เข้าดูแล้ว 240 ครั้ง

...ยิ่งมืดบรรยากาศในเมืองยิ่งคึกคัก
นักแบกเป้ นักลากกระเป๋าเดินทาง ทั้งมาเป็นกลุ่มและมาเดี่ยวเหมือนกรูกันออกมาจากรูไหนสักแห่ง
แสงสีของเมืองเริ่มทำงาน
เสียงพูดคุยต่อรองราคาสินค้า เสียงเรียกลูกค้าและอีกหลายเสียงกลบเสียงของจิ้งหรีดเรไรหมดสิ้น
หลังบะหมี่สองกล่องหมดลงพวกเขาปั่นจักรยานกลับที่พัก
คืนนั้นเกสเฮาส์แห่งนี้คึกคัก ลูกค้าฝรั่งบางคนจับเจ่าอยู่ที่คอมพิวเตอร์ของเกสเฮาส์
บางคนนั่งอ่านหนังสืออยู่แถวหน้าเคาน์เตอร์นั่น
หลังเคาน์เตอร์นั้นเธอยังคงยิ้มรับพวกเขาเช่นเดิม

[นพพล]

... ที่ห้องพักชั้นสี่ของพวกเขา เพียงแค่เปิดประตูเข้าไป พวกเขาต้องประหลาดใจ
เพราะก่อนหน้าที่พวกเขาจะออกจากห้องนั้นในตอนเย็น จำได้ว่าข้าวของทุกอย่าง
ตั้งแต่กระเป๋าเดินทาง เต็นท์ ถุงนอน อุปกรณ์สารพัดถูกจัดทิ้งอย่างตามแต่ใจเจ้าของจะโยนไป
ปลายเตียง ข้างเตียง บนเตียงและส่วนหนึ่งกระจายอยู่ตามพื้นห้องน้ำ
ซึ่งหมายถึงหม้อสนามและบรรดาจานชามช้อนที่ยังไม่ได้ล้าง
แต่ภาพที่เจอตอนเปิดประตูห้องเข้าไปทุกอย่างกลับเป็นระเบียบเรียบร้อย
ผ้าปูที่นอนสีขาวกลับมาตึงเปรี๊ยะ ของใช้ทุกอย่างอย่างจัดวางเรียบร้อยอยู่ปลายเตียง
ในห้องน้ำนั้นหม้อสนาม จานชามและช้อนทั้งหมดถูกล้างจนหมดคราบไคลของความสกปรก มันถูกวางคว่ำไว้เรียบร้อย

ปกติโดยธรรมเนียมของโรงแรมที่พักต่างๆ แม่บ้านจะเข้ามาดูแลห้องพักจัดกวาดข้าวของให้แขกก็ในวันรุ่งขึ้น
แต่ก็เป็นแค่จัดเก็บให้เป็นที่เป็นทาง พวกเขาไม่เคยเจอเหตุการณ์ล้างหม้อล้างจานแถมให้ด้วยอย่างนี้
มันเกินไป เขาบอกตัวเอง เกินกว่ามาตรฐานที่เขาเคยเจอจากที่อื่น
ถึงไม่พูดบอกใครออกมาออกมา
แต่ในใจก็นึกขอบคุณพนักงานทำความสะอาดของเกสเฮาส์แห่งนี้

[นพพล]

...ผู้หญิงหลังเคาน์เตอร์เปลี่ยนหน้าเป็นอีกคนในเช้าถัดมา
หน้าตาหมวยและเป็นมิตรละม้ายกับเธอคนเมื่อวาน คนเดินทางสรุปว่าเธอคนใหม่นี้คงเป็นพี่สาว
เธอมีลูกติดมาด้วยอีกคน แต่ที่เหมือนกันคือภาษาอังกฤษของพวกเธอเหมือนยังกับลอกกันมากับน้องสาว
นั่นคือเป๊ะเวอร์!!!
.
ที่โถงชั้นล่าง Victory guesthouseบริการพวกเขาด้วยกาแฟ ในเช้านั้น
โถงชั้นล่างของที่นี้ทำหน้าที่เป็นร้านอาหารไปในตัว
มันตกต่างผนังด้านหนึ่งด้วยเครื่องใช้ไม้สอยเครื่องดนตรีพวกกลองและซอของคนพื้นเมือง
ฝาผนังอีกด้านตกแต่งด้วยรูปภาพของปราสาทนครวัดและใบหน้าแห่งปราสาทบายน
ฝาผนังอีกสองด้านเปิดโล่งและปลูกต้นไม้ประดับแต่พองามเพื่อบดบังแสงจ้าและเพื่อสร้างบรรยากาศให้ร่มรื่น
หน้าเคาน์เตอร์มีชั้นวางหนังสือมากมายจัดเรียงอย่างเป็นระเบียบ
ทั้งพวกนิตยสารนำเที่ยวรายเดือนรวมถึงวรรณกรรมภาษาต่างประเทศอีกหลายเล่ม
หนึ่งในนั้นคือ “One Hundred Years of Solitude”

2015-07-25-14-23-00_deco.jpg (462.68 KiB) เข้าดูแล้ว 238 ครั้ง

มันเป็นงานเขียนของการ์เบียล การ์เซีย มาเกซ
หรือในชื่อไทยคือ”หนึ่งร้อยปีแห่งความเดี่ยว”
เขาเคยอ่านวรรณกรรมเล่มนี้มาแล้ว จึงได้แต่หยิบมันขึ้นมาดูหน้าปกฉบับภาษาอังกฤษและเปิดดูด้านในเล็กน้อย
สภาพของมันร่วงโรยและคงผ่านมือคนอ่านมาแล้วหลายคน

[นพพล]

...หลังกาแฟตอนเช้า พวกเขาสอบถามเส้นทางปั่นจักรยานกับคุณแม่ยังสาวคนนั้น
เธอบอกว่าการปั่นไปนครวัดต้องย้อนกลับเข้าไปในเมืองก่อนแล้วจึงเลี้ยวซ้ายทะลุออกนอกเมืองอีกที
พวกเขาแวะซื้อน้ำดื่มขวดใหญ่ในราคาหนึ่งดอลลาร์ตุนเอาไว้ก่อนหลุดออกจากตัวเมืองเสียมเรียบ
แต่กว่าจะเจอเส้นทางสายหลักที่จะไปยังตัวมรดกโลกก็หลงทางอยู่พักหนึ่ง
พวกเขาเข้าไปผิดทาง
.
นักท่องเที่ยวที่จะเข้าสู่นครวัดต้องไปซื้อตั๋วที่ประตูทางเข้าหลักเสียก่อน
และเนื่องจากตัวมรดกโลกกว้างใหญ่มากและถนนที่เข้าสู่นครวัดนั้นมีหลายสายก็จริง
แต่นักท่องเที่ยวจะไม่สามารถผ่านเข้าไปได้ตราบใดที่ยังไม่มีตั๋ว
ที่นี้ไม่มีการขายตั๋วที่หน้าประตูเหมือนอย่างที่พวกเขาคุ้นเคย
พวกเขาถามทางทั้งกับเจ้าหน้าที่ตรงจุดตรวจบัตร กับยามเฝ้าโรงแรมและกับเด็กเสิร์ฟร้านอาหารแห่งหนึ่ง
คนเดินทางถามไปด้วยภาษาอังกฤษ
แต่คำตอบที่ได้มากลับเป็นภาษาอังกฤษ(กว่า)ทั้งสำเนียงและสำนวน

IMG_8540.JPG (243.98 KiB) เข้าดูแล้ว 238 ครั้ง

[นพพล]

...มรดกโลกแห่งได้รับการจัดระเบียบในการซื้อขายตั๋วโดยบริษัทจากต่างประเทศอีกที
ทุกอย่างจึงดูเป็นระบบและระเบียบมาก พนักงานของมรดกโลกที่นี้พูดภาษาอังกฤษได้ดีทุกคน
สถานที่ขายตั๋วของมรดกโลกเป็นอาคารใหญ่โตกว้างขวางรองรับจำนวนนักท่องเที่ยวได้มากมาย
มันไม่ใช่เพียงแค่สถานที่จ่ายเงินแล้วรับตั๋วอย่างที่พวกเขาคุ้นเคยจากประเทศบ้านเกิด
ที่นั้นพวกเขาต้องเข้าแถวรวมอยู่กับฝรั่งมากมาย ตั๋วราคาใบละสี่สิบดอลลาร์
ทุกคนต้องถ่ายภาพเพื่อติดตั๋วทุกคน สามารถท่องเที่ยวภายในมรดกโลกได้เจ็ดวัน
และสามารถเข้าออกได้ทุกเส้นทางที่มีจุดตรวจ

มรดกโลกยินดีต้อนรับทุกคนที่มีใบหน้าตรงกับในตั๋วใบนั้น

IMG_8687.JPG (219.42 KiB) เข้าดูแล้ว 238 ครั้ง

[นพพล]

ขอเวลานอกก่อนนะครับ

[นพพล]

....พวกเขาปั่นผ่านจากจุดขายตั๋ว ความเป็นป่าก็เข้ามาคั่นกลางระหว่างเมืองกับมรดกโลก
ชวนให้จินตนาการถึงอดีตครั้งที่มรดกโลกแห่งนี้ถูกปกคลุมด้วยป่าดิบรกชัฏ
เถาวัลย์พันเกี่ยวร้อยรัดก้อนหินทรายของปราสาท
รากชอนไชทำลายตัวปราสาทหินทรายกลางป่าทึบนั้น
ร้อยกว่าปีก่อนกลางป่าดิบนั้น
ไม่มีใครรู้ถึงการมีอยู่ของปราสาทเหล่านั้น
กระทั่งการมาถึงของชาวฝรั่งเศสคนหนึ่ง เขาชื่ออองรี มูโอต์

IMG_8678.JPG (240.64 KiB) เข้าดูแล้ว 235 ครั้ง

...เขาเดินทางมาจากกรุงเทพ ผ่านดงพญาไฟ ข้ามโขงไปจนถึงประเทศลาว
ผ่านหลวงพระบางลงมาเขมร จนมาถึงเสียมเรียบ
ที่นี้เขาพบเศษซากปราสาทหินทรายมากมายนอนสงบอยู่กลางป่าลึก
ปราสาทแห่งนี้โดดเดี่ยวอยู่กลางป่าลึกมาหลายร้อยปีนับจากโดนกองทัพเจ้าสามพระยาจากอยุธยาทำลายลง
อองรี มูโอต์คือผู้ปลุกปราสาทเหล่านี้ให้ฟื้นจากหลับใหล
ให้โลกทั้งโลกได้รับรู้ถึงความยิ่งใหญ่ของก้อนหินเหล่านั้น

IMG_8557.JPG (330.89 KiB) เข้าดูแล้ว 235 ครั้ง

ประกาศความยิ่งใหญ่ของอารยะธรรมชนชาติขอม
รับรู้กันต่อมาในชื่อนครวัดนครธมหรือปราสาทบายน นครมรดกโลก
.
แต่กว่าที่นครวัดนครธมจะเปิดตัวสู่สายตาชาวโลกอย่างเป็นทางการ
ก็ต้องรออีกหลายสิบปีหลังจากนั้น

[นพพล]

...การสู้รบ การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์คนชาติเดียวกัน
กระดูกของคนตายกองเท่าภูเขาเลากา
ทิ้งบาดแผลมากมายไว้ในใจของคนบนแผ่นดินนี้
จนกระทั่งบาดแผลของชาติเริ่มตกสะเก็ด
ปราสาทขอมอันยิ่งใหญ่แห่งนี้จึงเผยตัว
โลกจึงได้มองนครวัดนครธมอย่างเต็มตา

IMG_8543.JPG (209.32 KiB) เข้าดูแล้ว 235 ครั้ง

...นักท่องเที่ยวทั่วโลกหลั่งไหลมาที่เสียมเรียบ
มรดกโลกแห่งนี้สร้างรายได้มหาศาลให้แก่ประเทศเขมรปีละมากมาย
ผู้คนมากมายที่อยู่ในวงจรการท่องเที่ยวนครวัดต่างได้รับอานิสงจากการเป็นมรดกโลก
และพวกเขาต่างต้องปรับตัวให้เข้ากับนักท่องเที่ยวทั่วโลกที่หลั่งไหลกันมาชมความงดงามที่นี้
ปรับตัวเพื่อความอยู่รอด

[นพพล]

...และอีกหนึ่งคนที่ปรับตัวเพื่อความอยู่รอดด้วยภาษาอังกฤษ
แม่ค้าขายบะหมี่ริมทางเท้าของนครวัด เธอเป็นแม่ของลูกหลายคน
รถเข็นของเธอมีลูกค้ามาอุดหนุนตลอดเวลาในช่วงที่พวกเขานั่งรอบะหมี่

“บะหมี่ชามละหนึ่งดอลลาร์” เธอบอกพวกเขาอย่างฉะฉานในเช้าวันนั้น
เธอผัดบะหมี่ในขณะที่ลูกของเธอกำลังเล่นซุกซนตามประสาเด็กอยู่ลานดินแถวนั้น
หลังบะหมี่ยกมาวางบนโต๊ะ แต่บนโต๊ะขณะนั้นวางเปล่าไม่มีช้อน
คนเป็นแม่ร้องบอกเด็กชายให้รีบล้างช้อนในกะละมัง
ไม่นานเด็กน้อยก็ล้างเสร็จ ก่อนเดินมายื่นให้เขา
เด็กน้อยเอ่ยคำพูดบางคำ

”spoon” ชัดถ้อยชัดคำในสำเนียง เน้นเสียงสูงที่พยางค์สุดท้าย
หากไม่หันไปมองคงคิดว่าเป็นเสียงพูดของเด็กฝรั่ง
เด็กน้อยยิ้มก่อนวิ่งกลับเล่นที่เดิม

IMG_8915.JPG (269.36 KiB) เข้าดูแล้ว 235 ครั้ง

[นพพล]

...เทียบกันกับเด็กคนหนึ่งริมตลาดสดสงขลาในวัยใกล้เคียงกัน
เด็กคนนั้นแม้จะรู้ความหมายของศัพท์คำนี้แต่สำเนียงลิ้นเขาสู้ลูกแม่ค้าคนนี้ไม่ได้
เด็กคนนั้นพูดภาษาอังกฤษด้วยสำเนียงไทยกลาง
เขาจำได้ว่าครูภาษาอังกฤษของเขาพูดย้ำหลายเที่ยวเกี่ยวกับหลักการออกเสียง
แต่ดูเหมือนสิ่งที่ครูสอนจะไม่ค่อยซึมเข้าไปในสมองอันหนาหนักของเขาสักเท่าไร
มันก็คงเหมือนเพื่อนร่วมชั้นเรียนของเขาอีกหลายคนที่พูดภาษาอังกฤษด้วยสำเนียงแบบไทยๆ
และสำเนียงนั้นก็ติดตัวพวกเขามาจนถึงทุกวันนี้และไม่แน่ว่ามันอาจจะติดตัวเขาไปจนตาย
ในวัยใกล้เคียงกันเขาน่าจะแพ้เด็กคนนั้น

[นพพล]

...เขานึกถึงเพื่อนร่วมชั้นเรียนได้คนหนึ่ง เพื่อนของเขาคนนั้นทำธุรกิจที่ภูเก็ต
เมืองที่ฝรั่งเดินทางเข้ามาท่องเที่ยวปีละหลายล้านคน ไม่แตกต่างจากเสียมเรียบ
ที่นั้นธุรกิจเพื่อนของเขาไปได้ด้วยดี ยามที่มีลูกค้าเป็นคนไทยเขาจะเป็นคนพูดคุยธุรกิจเองทุกครั้ง
แต่เมื่อไรที่ต้องติดต่อเจรจากับฝรั่ง เขาจะให้ลูกน้องหรือไม่ก็ให้ภรรยาออกหน้าแทน
เพื่อนของเขาขาดความมั่นใจกลัวและไม่กล้าที่จะพูดกับฝรั่ง

IMG_8914.JPG (260.81 KiB) เข้าดูแล้ว 235 ครั้ง

...ผลการวิจัยหลายครั้งบอกมาว่า
การศึกษาของประเทศของเขาเกือบด้อยประสิทธิภาพมากที่สุดในกลุ่มอาเซียน
เขายังลังเลเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง
แต่ถ้าบอกว่ามาตรฐานของภาษาอังกฤษของคนที่อยู่ในวงจรการท่องเที่ยวของเสียมเรียบสูงกว่าภูเก็ตหรือพัทยา
เขาเชื่อ เพราะเทียบที่วัยเดียวกัน เขาแพ้เด็กคนนั้นในยกแรก
แล้วยกต่อไปใครละที่จะแพ้