- 00.jpg (206.55 KiB) เข้าดูแล้ว 3028 ครั้ง
แต่ความน่าสับสนมากกว่าคือ .. ไซโคลครอสกับเสือหมอบต่างกันอย่างไร??
ลองมาไขความต่างให้กระจ่างระหว่างเสือหมอบขาลุยกับเสือหมอบขาซิ่งกันนะครับ
- 05.jpg (26.48 KiB) เข้าดูแล้ว 3028 ครั้ง
เฟรมไซโคลครอสจะมีองศาของเฟรมจะออกแบบมาให้ผู้ขี่อยู่ในท่าที่สบายกว่าเสือหมอบระดับแข่งขัน หรือพูดง่ายๆก็มี geometry คล้ายไปทางกลุ่ม endurance roadbike มากกว่า มักจะมี stack ที่มากกว่า จุดศูนย์ถ่วงของรถเมื่อรวมกับคนขี่จะอยู่ตรงกลางของรถมากกว่าเสือหมอบแข่งขัน ที่สำคัญที่เฟรมไซโคลครอสแตกต่างจากเสือหมอบทุกชนิด(กระทั่ง endurance roadbike) ก็คือระยะเคลียร์ใต้กระโหลกกับพื้นจะมากกว่า เนื่องจากเส้นทางที่ไปทุรกันดาร ขึ้นๆลงๆ ต้องหลบสิ่งกีดขวางที่ข้ามได้ หลักการง่ายๆเหมือนรถออฟโร้ด นั่นเอง ดังนั้นเมื่อรวมทั้งระยะกระโหลกที่สูงขึ้นและ stack ที่มากกว่า ทำให้ผู้ขี่อยู่ในระดับที่สูงกว่าเสือหมอบปกติ ทว่าในการปรับเซ็ทรถสำหรับไซโคลครอสนักแข่งอาชีพนิยมที่จะลดความสูงของเบาะลงมามากกว่าปกติเล็กน้อย เนื่องจากการปั่นใช้ศักยภาพร่างกายแตกต่างจากเสือหมอบปกติ อีกทั้งจำเป็นต้องสามารถขึ้นและลงวิ่ง(mount/ dismount) ได้อย่างสะดวก ทำให้สมดุลย์ของน้ำหนักไม่ได้อยู๋สูงขึ้นตามไปด้วย พิจารณาในรายละเอียดท่าขี่และจุดศูนย์ถ่วงของไซโคลครอสรวมคนขี่อยู่ต่ำกว่าเสือภูเขาครอสคันทรี่ ดังนั้นการเข้าโค้งและคุมรถที่ความเร็วสูงจึงทำได้ดีกว่าไปด้วย
เสือหมอบระดับแข่งขันปกติใส่ยางหน้ากว้าง 23 หรือ 25 เป็นหลัก อาจจะมีบางรุ่นที่ออกแบบมาสำหรับทางไกลหรือการแข่งแบบเส้นทางโหดๆสามารถใส่ยางได้ถึง 28 แต่สำหรับไซโคลครอสจำเป็นต้องรองรับหน้ายางได้ถึง 32 และ 35 มม. และบางรุ่นที่ออกแบบมาให้ลุยได้มากจริงๆสามารถใส่ยางดอกลุยหน้ากว้างได้ถึง 42 หรือ 45 มม. เลยทีเดียว ในกรณีนี้อาจต้องอธิบายกลับไปที่ข้อแรกด้วยนิดหน่อยนะครับ เนื่องจากยางหน้ากว้างขึ้น สำหรับล้อหน้าไม่มีปัญหาอะไรมาก แต่สำหรับล้อหลังยางที่กว้างขึ้นทำให้ระยะความยาวของ chainstay ในบางรุ่นเพิ่มมากขึ้นด้วย รวมทั้งลักษณะของ chainstay อาจมีทรงคล้ายเสือภูเขามากกว่าเสือหมอบที่แคบแล้วไปบานออกที่ปลายดร็อปเอาท์ ซึ่งมีผลกับการส่งกำลังของการปั่น ดังนั้นไซโคครอสเกรดแข่งขันอาชีพหลายๆตัวจึงมี chainstay ที่ "บึกบึน"มากกว่าเสือหมอบปกติเพื่อชดเชยจุดนี้ เพราะในการแข่งไซโคลครอสอาชีพเส้นทางจะชันและโหดมาก นักแข่งต้องระเบิดพลังสปรินท์เกือบจะตลอดเวลาทั้งการออกจากโค้ง การออกตัว การกระโดดขึ้นขี่แล้วอัดรถไต่เนินออกไป และสำหรับไซโคลครอสที่ใช้ระบบดิสค์เบรค พบว่าล้อหลังใช้ดุมเสป็คเดียวกับเสือภูเขา(135 มม.) แทนที่จะใช้ดุมเสือหมอบ(130 มม.) ซึ่งส่งผลให้เฟรมไซโคลครอสแท้ๆแตกต่างจากเฟรมเสือหมอบอย่างสิ้นเชิง
- 09.jpg (528.53 KiB) เข้าดูแล้ว 3028 ครั้ง
หน้ายางอาจแตกต่างกันไปตามเส้นทางที่ขี่ สำหรับเสือหมอบทั่วไปแน่นอนว่าจะใช้ยางไร้ดอกหรืออย่างมากก็ผิวหน้ายางออกแบบมาเพื่อการยึดเกาะถนนที่ดี แต่สำหรับไซโคลครอสยางที่ใช้มีให้เลือกหลากหลายตามเส้นทางที่ขี่ ตั้งแต่ทางฝุ่น ลูกรัง ไปจนทางทราย หินลอย หรือโคลน ซึ่งในต่างประเทศการแข่งไซโคลครอสแข่งกันในช่วงฤดูใบไม้ร่วงที่อากศเปลี่ยนจากร้อนไปหนาว มีฝนตกประปรายและเส้นทางแข่งที่เป็นดินส่วนมากมักเป็นโคลนแฉะมากกว่าถนนแห้ง ดังนั้นยางไซโคลครอสแข่งขันจึงเป็นยางดอกลุยโคลนที่สามารถตะกุยไปด้านหน้าได้ดี คุมรถในทางโค้งหักศอกได้ง่าย คงไม่ต้องอธิบายกันมากว่าเอายาง slick เสือหมอบลงไปวิ่งจะเป็นย่างไร แต่แน่นอนว่ายางแบบนี้ไม่เหมาะกับการนำมาวิ่งบนถนนเนื่องจากมี Rolling resistance สูงมาก ไซโคลครอสจึงมียางสำหรับ"เอนกประสงค์"ออกมา โดยเฉพาะกับกลุ่มที่ไม่ได้เน้นหนักที่การแข่งขัน หน้ายางใกล้เคียงกับยาง slick แต่มีขนาดใหญ่และผิวหน้ายางยึดเกาะถนนได้ดีกว่าบนทางฝุ่น ชนิดของยางเองก็มักจะแตกต่างกันไปบ้าง แม้ว่าโดยมากยางไซโคลครอสแข่งขันจะใช้ยางฮาล์ฟ(ทากาว)เอา แต่ในปัจจุบันนิยมใช้ยางทิวป์เลส(tubeless) แล้วลดแรงดันยางลงเพื่อให้มีการยึดเกาะดีขึ้นเข้ามาแทนที่
- 03.jpg (99.63 KiB) เข้าดูแล้ว 3028 ครั้ง
โดยส่วนมากแล้วไซโคลครอสใช้ชุดขับเคลื่อนและอะไหล่ไม่แตกต่างกับเสือหมอบทั่วไป มีบางกรณีที่นักแข่งนิยม"แต่ง"รถให้ใช้งานได้ง่ายขึ้นเช่นการเพิ่มมือเบรคเข้าไปที่บาร์ด้านบนเพื่อให้สามารถเบรคได้ง่ายจากบาร์ด้านบน รวมไปถึงการเพิ่มรีโมทเปลี่ยนเกียร์ไฟฟ้าที่บาร์ด้านบนเพื่อให้เปลี่ยนเกียร์ได้ทั้งจากมือชิฟท์เตอร์และบาร์ด้านบนด้วย สำหรับอัตาทดแตกต่างกันขึ้นอยู่กับเส้นทางและระดับของการปั่น ในระดับโปรอาจไม่ได้ใช้อัตราทด(Gear Ratio)ที่แตกต่างกัน เช่นจานธรรมดากับเฟือง 11-28 และใช้จาน 46 ฟันมากกว่าเนื่องจากมีตัวเลือกเกียร์เบาใช้ได้ดีกว่าในทางชันมากๆ ในรายการแข่งระดับสมัครเล่นหลายๆรายการพบว่ารถไซโคลครอสจะทำการดัดแปลงเอาตีนผีและเฟืองเสือภูเขามาใช้ร่วมกับชุดขับเคลื่อนเสือหมอบ เพราะเส้นทางชันมากๆเป็นอุปสรรคสำหรับมือสมัครเล่นที่จะ"อัด"รถขึ้นไปได้ อัตราทดที่เบาลงช่วยให้ขี่ขึ้นไปได้ง่ายขึ้นโดยไม่ต้อง dismount ลงมา อย่างไรก็ดี รูปแบบของไซโคลครอสไม่จำเป็นต้องผ่านอุปสรรคไปด้วยการปั่นเท่านั้น หากพบว่าการลงมาจูงหรือแบกรถไปทำแล้วเร็วกว่า นักแข่งก็ไม่จำเป็นต้องพยายามอัดจักรยานขึ้นไปช้าๆแต่อย่างใด สิ่งที่โดดเด่นสำหรับชุดขับเคลื่อนบนรถไซโคลครอสอีกอย่างก็คือการ์ดกันจานหน้า ที่ใส่เอาไว้ป้องกันเวลานักปั่นทำการ mount/dismount ขึ้น-ลงจากรถอย่างรวดเร็วโดยที่ไม่โดนใบจาน แต่ในมือเก๋าๆก็ไม่นิยมใส่กัน
- 07.jpg (27.07 KiB) เข้าดูแล้ว 3028 ครั้ง
วีเบรคและดิสค์เบรคเป็นทางออกที่เหมาะสมที่สุดสำหรับไซโคลครอส เพราะก้ามเบรคแบบเสือหมอบมีข้อจำกัดของระยะรองรับหน้ายางขนาดใหญ่ แม้ว่าในทางปฏิบัติการขี่ไซโคลครอสที่ดีที่สุดคือการเบรคให้น้อยที่สุดเพื่อให้รถมีความเร็วมากที่สุดคงที่ตลอดเวลา การเบรคใช้เพียงคุมความเร็วเวลาเข้าโค้งเท่านั้น วีเบรคจึงเป็นตัวเลือกแรกๆที่เป็นมาตรฐาน เพราะเบรคได้ดีและรองรับหน้ายางได้กว้าง แต่เนื่องจากเส้นทางที่เป็นโคลนมักมีเศษดินติดขอบล้อซึ่งส่งผลกับการเบรค ทำให้ดิสค์เบรคเป็นสิ่งที่"ปกติ"ไปแล้วมนรถประเภทนี้เนื่องจากไม่ต้องกังวลเรื่องความสามารถในการเบรค และการควบคุมแรงเบรคด้วยไฮโดรลิคก็ทำให้กำลังเบรคสั่งได้ดังใจมากกว่า อย่างไรก็ตาม ในรายการแข่งขันระดับอาชีพพบว่านักแข่งจำเป็นต้องมีรถหลายคันเพื่อสลับใช้ได้ในกรณีที่รถเลอะโคลนมากๆจนระบบเบรคและระบบขับเคลื่อนทำงานได้ไม่ดี กว่าจะล้างรถ กว่าจะทำความสะอาดเสียเวลามากเกินไป เปลี่ยนรถมันซะเลยง่ายกว่า
- 08.jpg (46 KiB) เข้าดูแล้ว 3028 ครั้ง
เสือหมอบในปัจจุบันที่อยู่ในระดับแข่งขัน(จริงๆก็ตั้งแต่รุ่นกลางๆขึ้นไป)มีการเดินสายซ่อนภายในเฟรมหมดแล้ว สำหรับไซโคลครอสการเดินสายจะแตกต่างไปจากเสือหมอบ อัดับแรกเนื่องจากท่าแบกจักรยานที่ต้องแบกเฟรมเอาไว้บนไหล่ทำให้ไม่สามารถเดินสายเคเบิลเอาไว้ใต้ท่อนอนได้ จึงนิยมที่จะเดินสายเคเบิลทั้ง 3 สายเอาไว้ด้านบนของท่อนอน และจะมีปลอกสายปิดเกือบตลอดทั้งเส้นเพื่อป้องกันโคลนและดินเข้าไปติดทำให้กลไกทำงานไม่ได้ อย่างไรก็ตามปัจจุบันรถไซโคลครอสหลายๆคันก็มีระบบเดินสายซ่อนภายในเฟรมและเดินสายตรงไปหากลไกได้เลย รวมถึงระบบไฟฟ้าที่ช่วยให้การทำงานทำได้สะดวกมากขึ้น
- 06.jpg (84.9 KiB) เข้าดูแล้ว 3028 ครั้ง
