ปั่นเที่ยวกัมพูชา เวียดนามและลาว 1-24 พค.2558

[เสือหงอย]

แดดยังแรง อากาศยังร้อน ยังเหลืออีประมาน50 กม.จะถึงเสียมเรียบกว่าจะได้ออกตัวก็บ่ายสองกว่าๆ

ขอให้ช่วยถ่ายให้หน่อย ผมบอกว่าวิวไม่สวย

ระหว่างทาง มีหลายประโยคที่เราได้ยินจากลำโพงแล้วสามารถเข้าใจได้

[เสือหงอย]

อากาศยังร้อนมาก ช่วง12 กม.ก่อนถึงเสียมเรียบเริ่มมีต้นไม้ คลองส่งน้ำอากาศเริ่มอบอ้าว ฝนตกแน่

พักเอาแรง เกือบครึ่ง ชม.เพราะช่วงหลังพักน้อย

ดูสดชื่น อยากลงไปเล่นน้ำ ผมเดินหาทางลงแต่ำม่สำเร็จเพราะชัน จะไปอีกฝั่งก็กลัวหมาคอยคุมเชิงอยู่

พร้อมเดินทาง

ถึงเสียมเรียบห้าโมงกว่าๆวนหาที่พักไม่ยากเพราะมีเกสท์เฮ้าส์เต็มไปหมด เจอที่แรกก็เอาเลยเพราะดูดี ราคาไม่แพง 13 $ ไม่ไกลถนนคนเดินเท่าไหร่แต่ถ้าเดินก็ไกลหน่อย พอเข้าที่พักฝนตกหนักทันที หกโมงครึ่งฝนหยุดเราก็ปั่นจักรยานไปหาของกินที่ถนนคนเดิน

ถนนคนเดิน มีทั้งฝรั่งกับจีนเยอะคนไทยไม่เห็นในวันนั้น

[เสือหงอย]

ตกลงกันไม่ได้ว่าจะกินอะไรกันดีเพราะแต่ละคนชอบไม่เหมือนกันเลยแบ่งเป็นสองทีมคุณเล็กอยากกินพิซซ่าผมอยากกินมักกะโรนีป๋ากิตติอยากกินปลาโจอยากกินสเต็กแต่ทุกคนก็อยากเปิดเบียร์ก็เลือกร้านตามใจชอบ

ร้านนี้อยู่ในซอย

ผมขวดเดียวก็เมาแล้ว

ขอรูป

กินเสร็จเดินเล่น

สรุปกันว่าผมกับคุณเล็กเดินทางล่วงหน้าเพราะเคยมาเสียมเรียบกันแล้ว ป๋ายังไม่เคยมาโจเคยมาแต่ยังไม่จุใจ

ถ่ายจากร้านข้าวต้มหน้าปากซอยที่พักอ้อมีเฝอขายด้วย

[เสือหงอย]

ร้านข้าวต้ม ที่กัมพูชานี่ใส่ผงชูรสอย่างมากในอาหารทุกร้าน กินแล้วรู้สึกได้เลย

จากปากซอยเลี้ยวขวาตรงดิ่งถึงกัมปงธม ระยะทาง150 กม.

ผ่านศาลหลักเมือง จอดถ่ายรูปหน่อย

รถราขวักไขว่มาก ปั่นต้องระวัง กว่าจะออกนอกเมืองได้เกือบสิบกม.

งานแต่งงาน

สิบกม.แรกถนนร่มรื่นมีไม้ใหญ่ตลอดทางมีไหลทางให้วิ่งด้วย

[เสือหงอย]

มองหาเจ้าบ่าวเจ้าสาว

ปั่นออกมาเกือบยี่สิบ กม.ยังมีป้ายunesco หลายแห่ง

ตอนนี้อากาศเริ่มร้อนแล้ว พักเกือบทุก 10 กม.แถวนี้มีข้าวหลายขายตลอดทางทั้งสองฝั่งยาวเป็นกิโลแวะซื้อแต่ไม่ได้กินหรอกเพราะร่วงระหว่างทาง

ยังไม่สิบโมงร้อนมากแวะหาตึ๊กก้อกิน

[หลงทาง]

ขอตามไปด้วยคนครับ..

[เสือหงอย]

ขอตามไปด้วยคนครับ..

ครับ ผมก็หลงทางตลอด เพื่อนๆรู้ดีครับ

[เสือหงอย]

กว่าจะขอถ่ายได้คุยตั้งนาน

ปั่นได้สิบกว่ากม.ก็ต้องพักอีก ตอนนี้ประมาน40องศา กินน้ำอ้อย ผมเอาน้ำราดหัวกลัวฮีตสโตรค์ ผมเคยเป็นตอนปั่นจักรยานใหม่ๆสิบปีได้แล้วส่งโรงพยาบาลทัน

กินข้าวเที่ยงอาหารก็คล้ายๆบ้านเรา แต่ร้านตรงนี้ฝุ่นเยอะ คิดราคาเราแพงไปสักหนิด

ลูกค้าเยอะ แต่ร้านติดกัน ไม่มีลูกค้า

แวะพักอีก พักนับไม่ถ้วนเพราะมันร้อนจริงๆ ตอนนี้ได้มาเกือบ 100 กม.

[เสือหงอย]

แวะเพิงข้างทาง กินน้ำอัดลม เย็นๆ ทริปนี้ช่วงปั่นในเขมรสองเที่ยวกินน้ำอัดลมวันละหลายกระป๋อง คุณผู้หญิงตัวเล็กๆเคยมาทำงานที่ชลบุรีพอหาเงินใช้หนิ้สินให้พ่อแม่หมดก็กลับมาทำนาที่เขมรนาตัวเองกลับมาเจ็ดปีแล้ว ยังพอพูดไทยได้เพราะยังดูละครทีวีจากเมืองไทยตลอด

วันนี้กว่าจะปั่นถึงกำปงธมเกือบทุ่มครึ่งเพราะพักบ่อยเหลือเกิน พอตอนห้าโมงเย็นฝนตกปรอยๆอีก ถนนก็ทำบางช่วงตอนหกโมงเย็นก็มืดแล้วเพราะมืดฝน ผมจอดพักกินน้ำอัดลมอีกถามชาวบ้านว่าเหลือกี่กม.ถึงกำปงธม ใช้วิธีเขียนเลขบนพื้นดิน ผมว่าน่าจะเหลืออีกไม่ไกลเพราะปั่นช่วงนั้นประมานความเร็ว 25 แต่พอได้รับคำตอบเหลือระยะทางอีก 23 กม.ยังไงก็ไม่เกินสองทุ่มแน่ คิดในใจ แต่ตอนที่ตอนฝนปรอยๆผมปั่นเร็วจนคุณเล็กตามไม่ทันต้องรอบ่อยๆ ประมานสิบ กม.ก่อนเข้ากำปงธมถนนกำลังทำประมานเกือบสี่ กม.ถนนเป็นโคลนกลัวลื่นไฟรถผมก็ไม่ค่อยแรงยิ่งทำให้ช้าพอถึงทางแยกเข้ากำปงธมผมจอดถามทางอีกทีเพื่อความมั่นใจเพราะตอนนั้นยังไม่เห็นป้ายโชคดีจอดตรงร้านคนพูดไทยได้ ตรงนั้นเป็นทางแยก อีกทางจะไปเขาพระวิหารคุณผู้ชายบอกว่าที่กำปงธมผู้หญิงสวยมีเยอะราคาไม่แพง ผมบอกหมดแรงแล้วและก็ขอบคุณพอเข้าเขตเมืองเจอโรงแรมแรกเข้าไปดูซึ่งก็ถูกใจกับราคาห้องพักไม่แพงแต่บอกเขาว่าขอไปกินข้าวก่อนทางโรงแรมบอกว่าต้องปั่นไปอีกประมานหนึ่งกม.จะเจอร้านอาหารเป็นร้านอาหารใต้โรงแรมเก่าร้านใหญ่เราสังอาหารกินซึ่งอาหารอร่อยถูกปากแถมคนเสิร์ฟพูดไทยได้ด้วยเพราะเคยมาทำงานเมืองไทย พออิ่มก็รีบกลับไปโรงแรมต้องเอาน้ำฉีดทั้งรถและกระเป๋าเพราะมีแต่โคลนกว่าจะได้พักผ่อนก็สามทุ่มกว่าๆวันรุ่งขึ้นตื่นสายคิดในใจว่าวันนี้ต้องใช้ตัวช่วยแหงเพราะปั่นเข้าพนมเปญ175 กม.ถ้าถนนดีก็น่าจะพอไหว

ร้านนี้อยู่กลางใจเมืองใต้ถุนโรงแรมรับรองว่าอร่อยมากคนแน่น มื้อเช้า

[เสือหงอย]

แดดร้อนตั้งแต่เช้า กว่าจะได้ออกปั่นจริงเกือบแปดโมงเช้า ปั่นไปได้ ชม.เดียวได้ประมาน 17 กม. ร้อนพักตรงที่เขาสลักหินส่วนใหญ่ก็ทำพระพุทธรูปตอนปั่นช่วงศรีโสภณมาเสียมเรียบก็ผ่านหมู่บ้านแกะสลักหินแต่ตรงนั้นเป็นเนินยาวไม่ได้พัก

มีทั้งสองฝั่ง

พักสิบห้านาที พร้อมเดินทาง

[เสือหงอย]

ดูไอแดด ตอนเช้าเก้าโมงกว่าๆ

ปั่นไปถึงทางแยกหมายเลข71 สามารถไปเมืองเวียดนามแถวจังหวัด Huyen Loc Ninh ได้โดยไม่ต้องผ่านพนมเปญและใกล้กว่า ตอนนี้สิบเอ็ดโมงพอดีปั่นมาได้เกือบ50 กม.ตรงแยกนี้พลุกพล่านมีร้านค้ามากมายเพราะเป็นจุดต่อรถไปเมืองต่างๆผมก็มองหารถเพราะถ้าปั่นเข้าพนมเปญก็เหลืออีก120 กว่ากม. ไม่ถึงแน่ไม่รู้สภาพถนนอีกโชคดีเจอคนที่เคยทำงานที่เมืองไทยให้ความช่วยเหลือช่วยต่อรองราคาให้แต่กว่าจะได้รถก็รอนานพอสมควรเพราะส่วนใหญ่จะเต็มไม่สามารถเอารถขึ้นได้

คนนี้แหละชื่อ สก โรทา เคยอยู่เมืองไทย 20 ปี ไม่มีเงินเหลือเก็บเลยก่อนที่ย้ายไปทำงานที่เกาหลีต่ออีก7 ปีมีเงินเหลือเก็บมากมายขนมีที่ดินเกือบ 600 ไร่เพื่อจะปลูกมัน เพิ่งกลับเขมรได้หกเดือนและเพิ่งแต่งงาน

ต่อรองราคา

รถคันนี้ไปไม่ถึงพนมเปญผมต้องไปต่อรถที่เมืองสกนเขาสั่งไว้ว่าอย่าจ่ายตังใครก่อนจนกว่าจะถึงพนมเปญตัวเขาก็นั่งไปด้วยแต่ไปลงระหว่างทางจากตรงนั้น 20 กม.

คนใส่เสื้อขาวชื่อเสรียงเป็นผู้โดยสารเหมือนกัน โชคดีบนรถมีผู้โดยสารแค่สี่คนลงระหว่างทางหมดเหลือแต่เสรียงลงที่เมืองสกน เลยนั่งสบายไม่มีแอร์รถเก่ามากวิ่งกลัวไม่ถึง

[สามโก้จักรยานชุมชน]

เยี่ยมครับ...

[โอ่ง คนงาม]

ข้าวแกงเขมรอร่อยใหมครับ

[vitthawat]

ขอบคุณที่นำเที่ยวด้วยภาพครับ สนุกดี ถ้ามีโอกาสก็จะไปบ้างครับ

[เสือหงอย]

เยี่ยมครับ...

ยินดีที่มาเยี่ยมเยือนครับ ขอบคุณครับ