......จักรยานธุดงค์..........

[Deang-sarapee]

ฮ้อขับรถมารับพวกเราทันกันตรงที่จุดพวกเราพักคือหมู่บ้านจีนฮ่อ(จีนอพยพกองพล ๙๓) บ.ถ้ำง๊อบ เมื่อจัดการบรรทุกรถเสร็จเรียบร้อยก็เดินทางมุ่งสู่อ่างขาง ซึ่งเป็นวัดดอยอ่างขางทางเฮียฮ้อไปเอาสิ่งของสัมภาระไปกองไว้ที่นั่นก่อนแล้ว เราแวะเที่ยวชมวิวทิวทัศน์ของเทือกเขาผ้าห่มปกมาโดยตลอด สวยงามตามคำเล่าลือ เสียดายตรงที่ว่าเจ้าดอกพญาเสือโคร่งหรือสากุระอ่างขาง ร่วงโรยไปหมดแล้วก็อดได้เห็น เรามาถึงวัดดอยอ่างขางก็กางเต้นท์เตรียมอาบน้ำชำระร่างกายและจัดแจงทำอาหารมื้อเย็น เย็นวันนั้นทางวัดเมตตาให้ใช้ห้องครัวของทางวัดสดวกสบายมาก ขอบพระคุณเป็นอย่างสูงไว้ ณ ที่นี้ด้วยครับ.

[Deang-sarapee]

เย็นวันนั้นเมื่อเราได้ชำระร่างกายกันเรียบร้อย ทางแม่ชีและญาติธรรมประจำวัดได้อนุญาตุให้เราได้ใช้ห้องครัวในการประกอบอาหารมื้อเย็น ก็ถือว่าได้รับความสะดวกสบายพอสมควร หลังจากที่ทานอาหารเสร็จเราก็นั่งสนทนากันพอได้เวลา เราก็ร่วมกันสวดมนต์และแยกย้ายไปไปทำภาวนาของใครของมัน เราได้อาศัยตรงระเบียงศาลาเป็นที่สวดมนต์

เฮียฮ้อแกสวดมนต์ไม่เป็น แกคงนอนฟังพวกเรา ๓ คนสวดมนต์ แกเกิดอาการเขิน ๆ ตอนเช้าพอตื่นขึ้นมา แกรับปากครั้งต่อไปถ้ามากางเต้นท์นอนด้วยกันอีก แกจะพยายามฝึกสวดมนต์ และฝึกการทำภาวนา ผมก็ได้อนุโมทนา..สาธุ เมื่อตื่นตอนเช้า เฮียฮ้อได้ขอตัวเดินทางกลับกรุงเทพ โดยแกจะพาลูกน้องไปเที่ยวชมฐานทหารพม่าแล้วค่ยอกลับ ส่วนพวกเรายังต้องนอนค้างที่วัดดอยอ่างขางอีก ๑ คืน เนื่องจากหลังอาหารเช้าพวกเราก็ปั่นเข้าไปเยี่ยมชม โครงการหลวงดอยอ่างขาง

ก่อนเข้าสถานที่ได้โทร ฯ เรียกหลานซึ่งทำงานประจำให้ออกมารับ แต่วันนั้นหลานไปเรียนหนังสือ(ป.โท) แต่ได้สั่งลูกน้องไว้แล้ว เมื่อเราไปถึงก็ได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดี เราปั่นเข้าไปเก็บภาพกันครับ จะคัดภาพมาให้ได้ชมกันนะครับ ติดตามชมกันนะครับ

[Deang-sarapee]

ก่อนที่จะไปชมภาพต่อ ขอเล่าความดีและความน่ารักของสองสามีภรรยา ที่เป็นช่างทำรางน้ำตระเวนหางานทำ(รับซ่อม+ทำรางน้ำ) เคยมาช่วยหลวงพ่อทำรางน้ำและมาขออาศรัยพักนอนและรับจ้างอยู่แถบบนดอย นิสสัยของสองสามีภรรยาประเสริฐยิ่งนัก รับจ้างหากินด้วยความบริสุทธิ์เป็นที่ไว้วางใจของชาวบ้าน แบบนี้เขาเรียกว่า "ซื่อกินไม่หมด คดกินไม่นาน" แกแวะเวียนขึ้นมาที่ดอยอ่างขางปีละ ๒-๓ หน ได้รับงานจากชาวบ้านชนิดว่า ไม่ฝืดเคือง คืนนั้นภรรยาตำส้มตำทั้งแบบ เจ และไม่เจให้พวกเรา พร้อมข้าวเหนียวร้อน ๆ อร่อยมากกกก.

เช่นกัน "วัด" เป็นที่พักพิงของคนยากได้ ที่วัดนี้ไม่หวงห้ามใครจะมานอนมาพักได้ทั้งนั้น ได้คุยกับท่านเจ้าอาวาสท่านบอกว่า ไม่เคยกลัวญาติโยมหรือแม้แต่พวกมิจฉาชีพ ใครมาทำดีชีวิตก็จะดี (เหมือนสองสามีภรรยา) ใครทำไม่ดีกรรมเวรจะตอบสนองทันตา ภายในชาตินี้เคยมีตัวอย่างจนปัจจุบันไม่ค่อยมีคนกล้าจะมาทำมิดีมิร้ายกับทางวัดแล้ว

ช่วงเช้าเราจะทำอาหารถวายท่าน ก่อนออกไปเยี่ยมชมโครงการหลวง เราได้ขออนุญาตุท่านนอนค้างอีกคืน ปรากฏว่าท่านเมตตา ให้พวกเราเข้าไปนอนในห้องแทนการกางเต้นท์ ดังนั้นก่อนออกเดินทางเราก็เลยถือโอกาสนำสัมภาระทั้งหมดเก็บเข้าไว้ในห้องก่อนจะออกไปเที่ยวชมโครงการ สบายใจครับครั้งแรกกังวลเรื่องสัมภาระด้วย ขอบคุณหลวงพ่อครับ

[Deang-sarapee]

ม้าน่าจะสำหรับนักท่องเที่ยงเช่าขี่ หรือถ่ายภาพ



































https://www.youtube.com/watch?v=Mn7besBdns8 ประกอบการชมภาพเพลิน ๆ ครับ

[Deang-sarapee]

ทริปธรรมะวิสาขบูชา ๒๗-๓๐ พ.ค.๕๘ คุ้มค่ากับการเดินทางได้ประสบการณ์หลาย ๆ รูปแบบ ยิ่งตอกย้ำการปฏิบัติให้เข้มข้นยิ่งขึ้น ความรู้จากการเดินทางพบสมณะดีกว่าการนั่งอ่านหนังสือหลายสิบเท่า ติดตามกันครับจะรวบรวมเล่าให้ฟังอย่างละเอียดเพื่อเป็นแนวทางในการเดินทางที่ไม่สูญเปล่า ชมบางช่วงบางตอนก่อนเดินเรื่องราวครับ















พระวิปัสนาอยู่กับจิตวิญญาณทั้งมีตัวตนและไม่มีตัวตนน่าสนใจมากครับ



พระชาวอิสราเอลบวชมาแล้ว ๓๐ พรรษา สอนทางลัดการรักษาศีล เรียกว่าไม่เคยฟังมาจากที่ไหนเยี่ยมมากครับ

[Deang-sarapee]

มาชมภาพอ่างขางชุดสุดท้ายก่อนที่เราจะกลับไปพักผ่อนที่วัดดอย แล้วเดินทางต่อครับ

[Deang-sarapee]

ชมสวนในโครงการหลวงทุกซอกทุกมุม จนหมดเวลา











ออกมาจ่ายตลาดที่ตั้งขายหน้าสวน เตรียมทำอาหารถวายพระเช้าก่อนที่จะอำลาท่านเดินทางต่อไป









จ่ายตลาดเสร็จกลับวัดดอยอ่างขาง









เปลี่ยนจากนอนเต้นท์มานอนในห้องปฏิบัตืธรรม

รุ่งเช้าเราตื่นมาประกอบอาหารและนำไปถวายหลวงพ่อบุญหนัก เป็นพระวัดป่าสายหลวงปู่มั่นท่านจำพรรษาอยู่ที่อ่างขางมา ๒๐ ปีแล้ว ท่านเมตตาให้โอวาทและอบรมกรรมฐานโดยเน้นที่การมีสติ สัมปชัญญะ ในการที่จะให้จิตมีสติได้นั้น ผู้ฝึกต้องมีวิธีการดังนี้คือ ผู้ฝึกจะต้องตั้งใจกำหนดรู้สึกตัวอยู่ทุกขณะไม่ว่าจะทำอะไรก็ต้องใคร่ครวญทำช้าๆ อย่ารวดเร็วเกินไป เช่น ในขณะเดิน ยืน นั่ง นอน จะต้องพยายามให้ตัวสติ ระลึกอยู่ตลอดเวลาทุก ๆ อิริยาบถ และมีสติสัมปชัญญะรู้ตัวอยู่เสมอ เมื่อตั้งใจปฏิบัติตามวิธีดังกล่าวก็จะทำให้ผู้นั้นมีสติสัมปชัญญะสมบูรณ์


ก่อนออกจากอ่างขางเรามาทราบเรื่องราวนิด ๆ หน่อย ๆ พอเป็นความรู้บ้างนะครับว่า : ดอยอ่างขาง เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่โดดเด่นของจังหวัดเชียงใหม่ ตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ตำบลแม่งอน อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ อยู่ห่างจากตัวเมืองเชียงใหม่ไปทางทิศเหนือ 137 กม. แยกซ้ายเข้าไปอีก 25 กม. ดอยอ่างขางเป็นเทือกดอยสูงติดกับสันเขาพรมแดนประเทศพม่า จุดเด่นที่นักท่องเที่ยวไปเยือนดอยอ่างขางคือการไปเที่ยวชมดอกไม้เมืองหนาวภายโครงการหลวงอ่างขาง

สถานีเกษตรดอยอ่างขางได้รับการจัดตั้งเมื่อปี 2512 ตามแนวพระราชดำริในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เพื่อวิจัยพืชเมืองหนาวเพื่อส่งเสริมให้ชาวเขาปลูกทดแทนฝิ่นและหยุดการทำลายป่า ดอยอ่างขางมีลักษณะเป็นแอ่งที่ราบในหุบเขาลักษณะเหมือนท้องกะทะหรือเหมือนอ่าง อยู่ที่ระดับความสูงประมาณ 1,400 เมตร ภายในโครงการมีสถานที่น่าสนใจได้แก่ แปลงทดลองปลูกพืชผลไม้เมืองหนาว ได้แก่ สวนบ๊วย สวนท้อ สตอบอรี่ กีวี่ พลับ สาลี่ ภายในโครงการหลวงมีแหล่งท่องเที่ยวที่น่าสนใจได้แก่ สวนแปดสิบ เรือนดอกไม้ โรงเรือนกุหลาบ แปลงผัก ซากุระ ป่าเมเปิล พระตำหนักอ่างขาง สวนบอนไซ



https://www.youtube.com/watch?v=Br0TtBYSu48 อย่าลืมคลิกเข้าไปชมกันนะครับ


ขอบพระคุณ Tourdoi.com เก็บ VDO.ตลอดเส้นทางในโครงการ พวกเราก็ปั่นไปตามทางที่ทัวร์ดอยนำเสนอครับ ช่วงไปนั้นเสียดายดอกซากุระร่วงโรยไปหมดแล้ว คงต้องกลับไปใหม่ในปีต่อไป ออกจากอ่างขางขึ้นไปขอบด้ง นอแล ก็ไปประสบปัญหาก่อนที่จะลงไปยัง อ.ฝาง ไม่นึกสักนิดนะครับว่าปัญหาแบบที่เราเจอยังมีหลงเหลืออยู่

[Deang-sarapee]

http://www.manager.co.th/AstvWeekend/Vi ... 0000140067


เราออกจากวัดดอยอ่างขางเพื่อดิ่งขึ้นไปยังขอบด้ง ซึ่งในอดีตผมได้มีโอกาสขึ้นมาถวายอารักขาพระบาทสมเต็จพระเจ้าอยุ่หัว เป็นครั้งแรกในชีวิต ก่อนที่ทุกท่านจะตามผมไปผมอยากจะให้เข้าไปศึกษาว่า มีอะไรที่แถว ๆ ขอบต้งบ้างลองคลิกลิงค์ที่ผมนำมาโพสต์ไว้ข้างบนแล้ว เข้าไปศึกษาหาความรู้และความประทับใจได้เลยครับ แล้วท่านจะมีความสุขและมีความหวังครับ

[Deang-sarapee]

ช่วงจากวัดดอยอ่างขางลงมาเป็นทางลงเขาชันต้องระวัง แต่พอถึงทางใหญ่เป็นโค้งหักศอกชันอีกเช่นกัน ผมปั่นนำหน้าไม่เหลียวมองใครจะเข็น จูงหรือไม่ ผมไปรอที่ทางแยกซ้านมือ จะออกไปขอบด้งเพื่อเก็บภาพเป็นที่ระลึก และจากช่วงนี้จนถึงขอบด้งเรียกว่าขึ้นเขาตลอด บางช่วงผมปั่นไปรอยอดเนินแล้วเดินลงมารับ(ช่วยเข็น) ให้ทั้งคุณนาย+ลุงป๊อก เมื่อถึงขอบด้งเรานั่งพักกินผลไม้ตรงกระท่อมร้านค้า มองดูร้านค้าตรงบริเวณขอบด้ง คิด ๆ ก็สงสารการทำมาหากิน ช่วงนั้นไม่มีนักท่องเที่ยวเลย ได้ไปพูดคุยกับแม่ค้า เขาก็บอกพออยู่ได้ไม่ทำแบบนี้ก็ไม่รู้จะไปทำอะไร (ชีวิตนี้ช่างเป็นทุกข์ซะเหลือเกิน สมดังพระพุทธองค์ที่ทรงตรัสว่า "การเกิดเป็นทุกขฺ")

เราออกจากขอบด้งหลังจากที่พักพอหายเหนื่อย และเก็บภาพได้ตามความชอบ ตรงดิ่งเข้าสู่หมู่บ้านนอแล เพื่อทะลุลงไป อ.ฝาง ซึ่งช่วงนี้ต้องผ่านแนวตระเข็บชายแดน เมื่อครั้งอดีตผมก็เคยพากำลังมาลาดตระเวนแถบนี้เป็นประจำ เส้นนี้เป็นเส้นทางยุทธศาตร์มาแต่ไหนแต่ไร แต่เชื่อเถอะครับ ให้ ตชด.ไปเฝ้าระวังไม่มีปัญหาใด ๆ ครับ



























https://www.youtube.com/watch?v=LeOw7Y-LoOY

เชิญเข้าไปชมเส้นทางจากอ่างขางไปหมู่บ้านนอแล ขอบคุณวดีโอ Value Link.co.th ครับ : หมู่บ้านนอแล เป็นหมู่บ้านอยู่ระหว่างชายแดนไทย-พม่า ซึ่งถ้ามองไปฝั่งพม่า จะเห็นฐานพม่าตั้ง ที่ตั้งห่างออกไปประมาณ 1 กม.ได้อย่างชัดเจน โดยตั้งอยู่บนดอยที่มีความสูงกว่าฐานทัพไท­ย โดยมีกองทหารไทยประจำการอยู่ 1 กองร้อย แต่ปัจจุบันไม่มีการสู้รบกันแล้ว จึงทำให้หมู่บ้านนอแลเป็นที่สนใจ และต้องการเดินทางไปเที่ยวชมหมู่บ้านนอแล

[Deang-sarapee]

เมื่อวันที่ ๘ เดือนนี้แหละครับได้รับเกียรติ์จาก "เสี่ยบวร" นิวาสถานอยู่จันทบุรี(ใช่ไหมครับ) ท่านแจ้งว่าได้เข้ามาติดตามอ่านกระทู้ "จักรยานธุดงค์" ตั้งแต่ต้นจนจบใช้เวลาพอสมควร ท่านแจ้งว่าท่านเกิดศรัทธาและอยากจะร่วมทริปด้วย เราคุยกัน ๕๓ นาที ท่านได้แนะนำตัวท่านเองก่อนและเล่าเรื่องราวต่าง ๆ (ประทับใจ ขอบคุณครับ)

ผมเขียนเรื่องราวที่เกี่ยวกับการได้ไปในสถานที่ต่าง ๆ ในแนวของการแสวงบุญตามแบบพระธุดงค์ ซึ่งผมจำฝังใจมาตั้งแต่สมัยเป็นเด็ก พอโตขึ้นวาสนาที่จะเดินธุงดงค์จริง ๆ ไม่มี การเป็นฆราวาสแล้วไปเดินแบบพระ ผมว่าอัตราเสี่ยงเรื่องความไม่มั่นคงของชาติ และเรื่องของความไม่เหมาะสมของสถานการณ์ ผมจึงเลือกใช้จักรยานแทนการเดินเรียกว่า "จักรยานธุดงค์" ไม่มีความคิดว่าใครจะสนใจ ได้อะไร แต่ผมจำคำของครูบาอาจารย์ที่อบรมสั่งสอนผม เช่น หลวงปู่พุทธทาส หลวงพ่อปัญญา ฯ หลวงปู่อุทัย หลวงตามหาบัว ฯ ที่สั่งไว้ว่าให้ช่วยกันเผยแพร่พุทธธรรม เพื่อให้ศีลธรรมได้กลับมา วันนี้วันที่ท่าน บวร โทรติดต่อเข้ามา ทำให้ผม ดีใจ สุขใจ ไม่นึกไม่ฝันสักนิดเดียว ว่า จักรยานธุดงค์ จะมีผู้สนใจเท่าที่สังเกตุ กระทู้แนวธรรมะคนสนใจน้อยมาก ๆ ๆ ไม่เหมือนกระทู้ต่าง ๆ ที่ ตลกขบขัน ตื่นเต้น เร้าใจ มันส์ และเรื่องธรรมะที่นำมาลงก็เป็นเรื่องง่าย ๆ ธรรมดา ๆ เรียกว่ารู้กันอยู่แล้วเอามา Replay ก็แค่นั้น วันนี้มีคนสนใจแล้วแม้เป็นเพียงท่านเดียว ผมดีใจและมีกำลังใจมาก ๆ ครับ

จักรยานทุกวันนี้ถ้ามองในสายตาของบุคคลทั่วไป เป็นของฟุ่มเฟือยนะครับ เพราะจักรยานคันหนึ่งทุกวันนี้หลักหมื่นขึ้นไป จึงจะเดินทางได้ไกล ๆ จักรยานธรรมดาหมดสิทธิ์ การที่ฝันจะให้แต่ละจังหวัดในประเทศไทยเป็นเมืองจักรยานนั้นแทบเป็นไปไม่ได้ เพราะเรายังเปลี่ยนค่านิยมตรงนี้ไม่ได้ ดังนั้นเราต้องมาช่วยกันครับ มาช่วยกันปั่นจักรยานให้เต็มเมือง ไปไหนมาไหนใช้จักรยานครับ และสำหรับใครที่ร่ำรวยเวลาแล้วและคิดอยากจะไปในแนวธุดงค์ เพื่อจะได้แฝงท่องเที่ยวแบบประหยัด ๆ (แนวคิดนี้ได้จากการไปสัมผัสกับนักจักรยานคนจน บ่นกันให้ฟังเช่นอยากไปนะแต่ไม่มีกะตังค์) ถ้าอยากจะไปด้วยกัน เรียนเชิญครับ กติกาง่าย ๆ คือ คุณต้อง งดอบายมุขทั้งหมดทั้งสิ้น(บุหรี่ เหล้า) ปั่นไปนอนวัด ป่า อุทยาน ฯ แล้วสวดมนต์ นั่งภาวนา ไม่มีเรื่องของ Entertainment เด็ดขาดนะครับ

ในทริปต่อไปท่านอาจจะพบเห็น เสี่ยบวร เข้าร่วมเดินทางกับ รักรถรักธรรม อีกหนึ่งท่านครับ เรียนเชิญนะท่าน บวร ขอบคุณมากครับ

มาชมบรรยากาศบนฐานบ้านนอแลกันครับ

[Deang-sarapee]

พวกเราทั้ง ๔ ปั่นกันไปจนถึงฐานทหารบ้านนอแล ขอย้อนกลับไปเล่ารายละเอียดว่าเราไม่ได้กระสันที่จะขึ้นไปบนฐานทหารสักเท่าไร วันนั้นพวกเราก็ปั่นเลยไปจุดประสงค์ของเราคือเราต้องการจะปั่นเลาะไปตามตะเข็บชายแดนในเส้นทางเทือกเขาผ้าห่มปก ซึ่งมีทางทะลุไปจนถึงอ.แม่อาย แต่ก่อนผมเคยนำกำลังมาเฝ้าระวังแถบนี้และเคยมาตั้งฐานปฏิบัติการสกัดกั้นการลำเลียงยาเสพติดด้วย นัยว่าเส้นนี้เป็นทางยุทธศาสตร์ประมาณนั้น

วันนั้นเราไปถึงจุดที่ด่าน ๑๑ โมงแล้วด่านปิดไม่ให้ผ่าน เราก็คุยกับเจ้าหน้าที่ เขาสัญญาว่าตอนบ่ายเขาจะปล่อยให้ผ่าน บ่ายคือตั้งแต่ ๑๖.๐๐ น. และเพื่อรอเวลาเราก็ย้อนกลับไปที่ฐานนอแล ขึ้นไปบนฐานไปทำกับข้าวมื้อเที่ยงกินกันที่บนฐาน กินเสร็จนอนรอเวลา ใกล้จะถึง ๑๖.๐๐ น.พวกเราก็ลงมาที่ด่านเชื่อไหมพอ ๑๖.๐๐ น.ปรากฏเจ้าหน้าที่ไม่ยอมครับ เดือดร้อนแล้วซิครับ ผมต้องเข้าแก้ไขสถานการณ์ขืนให้กลับไปทางเดิมที่มาวันนั้นเราคงต้องกลับไปนอนวัดดอยอ่างขางเหมือนเดิม



























ตามไปครับผมจะแก้ไขสถานการณ์ได้หรือไม่อย่างไร งานนี้หนักหนาสาหัสครับ

[Deang-sarapee]

แจ้งข่าว! ปิดระบบอัพโหลดรูปชั่วคราว

แจ้งให้ทุกท่านทราบ ขณะนี้ทาง img.in.th กำลังทำการอัพเกรด server เพื่อรองรับการใช้งานที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง จึงขอแจ้งให้ทราบว่า เรามีความจำเป็นต้องปิดระบบอัพโหลดรูปไว้ชั่วคราว เพื่อป้องกันการสูญหายของข้อมูลขณะอัพเกรด sever และจะสามารถใช้งานอัพโหลดได้ตามปกติภายใน 1-2 วันนี้

กำลังจะชื่นชมเวปป์ใจบุญเวปป์นี้ มีอันต้องเป็นไปซะนี่ ครับเราต้องรอจนกว่าจะใช้ได้นะครับ


Ohozaa โดนฟ้องจากสมาคมผู้ผลิตข่าวออนไลน์ ฐานละเมิดลิขสิทธิ์!!หลังจากที่มีกรณีการละเมิดลิขสิทธิ์บทความ,ข่าวของทางเว็บ Ohozaa ล่าสุดทางสมาคมผู้ผลิตข่าวออนไลน์ ได้ทำการยื่นฟ้องเว็บไซต์โอ้โหซ่าส์แล้วครับ

...........................ฯ......................................

นอกจากนี้ ที่ปรึกษากฎหมายของสมาคมผู้ผลิตข่าวออนไลน์ ยังได้ขอความร่วมมือผู้ใช้บริการอินเตอร์เน็ตและผู้ลงโฆษณาสินค้าหรือบริการเว็บไซต์ Ohozaa.com และแอพพลิเคชั่น Ohozaa TV HD ให้ยุติการใช้บริการหรือสนับสนุนการดำเนินธุรกิจดังกล่าว มิฉะนั้นทางสมาคมผู้ผลิตข่าวออนไลน์มีความจำเป็นต้องดำเนินคดีฐานเป็นผู้สนับสนุนการละเมิดลิขสิทธิ์และเครื่องหมายการค้ากับบุคคลข้างต้น

สมาคมผู้ผลิตข่าวออนไลน์ หรือในชื่อเดิมคือ ชมรมผู้ผลิตข่าวออนไลน์ ก่อตั้งเมื่อ 2552 ต่อมามีการจดทะเบียนจัดตั้งเป็นสมาคมตามกฎหมายเมื่อปี 2555 มี เจตนารมณ์ในการส่งเสริมและสนับสนุนสิทธิในการรับรู้ข้อมูลข่าวสาร ของประชาชนในระบอบประชาธิปไตย และส่งเสริมให้มีการยึดหลักความเคารพ และคำนึงถึงลิขสิทธิ์ในการสร้างสรรค์งานเขียนและจริยธรรมทางธุรกิจ ปัจจุบันมีสมาชิกคือกลุ่มสำนักข่าวต่างๆ ที่ให้บริการข่าวสาร บทความ บทวิเคราะห์ รวมถึงโทรทัศน์ผ่านทางระบบอินเตอร์เน็ต รวมทั้งสิ้น 18 องค์กร

อ่านเพิ่มเติมที่ >> http://www.zcooby.com/ohozaa-against-piracy-by-sonp/

ผมเคยแจ้งให้ทราบว่า OHOZAA ได้ปิดทำการเนื่องจากกำลังถูกฟ้องเรื่องของลิขสิทธิ์ เช้านี้อ่านข่าวนี้แล้วเราซึ่งใช้บริการมีความรู้สึกเสียวเหมือนกัน แต่เราใช้บริการของเขาเราไม่ได้ทำการค้า เราใช้เพื่อการศึกษาหาความรู้ไม่น่าจะมีปัญหา มีความรู้สึกว่า โลกทุกวันนี้จะอยู่ยากขึ้น คนรุ่นเก่าคงเฉาตายแน่นอนเพราะไม่ทันสมัยกับ Technology อย่างไรเสียก็อย่าฟ้องร้องพวก ลุง ๆ ให้ได้ติดคุกตอนแก่เลยนะหลานเอ้ย

[Deang-sarapee]

คณะของเราพากันทำอาหารกินกันที่บนฐานนอแล กินเสร็จก็นั่งรอนอนรอเวลา จวบจนเวลาใกล้ ๑๖.๐๐ น ซึ่งเป็นเวลที่ด่านเปิด เราทั้ง ๔ ก็พากันอำลาฐานบ้านนอแลไปที่ด่าน เมื่อไปถึงด่านเวลา ๑๖.๐๐ น.พอดิบพอดี ปรากฏว่าเจ้าหน้าที่ด่านเป็นคนใหม่เป็นระดับ จ่าสิบเอก ไม่ใช่พลทหารเสียแล้ว เราเข้าไปขออนุญาตให้เปิดด่านเพื่อจะเดินทางลงไปยัง บ่อน้ำร้อนฝางต่อไป ปรากฏว่าเจ้าหน้าที่ไม่อนุญาตุอ้างว่าให้เฉพาะคนในพื้นที่เท่านั้น และต้องเป็นไปตามเวลาด้วย ผมต้องไปถกเถียงกับเจ้าหน้าที่ ในที่สุดเจ้าหน้าที่(จ่าสิบเอก) วิทยุขึ้นฐานขออนุญาตุปล่อยพวกเราไป แต่ปรากฏว่าไม่ได้รับการอนุมัติ ผมต้องใช้ศักยภาพที่มีของผมจึงใช้บัตรประจำตัวยื่นให้จ่าสิบเอก เมื่อเจ้าหน้าที่ดูบัตรแล้วก็แนะนำให้ผมขึ้นไปคุยกับ หัวหน้าฐาน ผมต้องปั่นจักรยานย้อนขึ้นไปฐานนอแลอีกครั้ง ก่อนไปลุงป๊อกสำทับผม "อย่ามีเรื่องนะ ใจเย็น ๆ ได้ก็ได้ ไม่ได้ก็คือไม่ได้" แต่ใจผมเวลานั้นคิดอย่างเดียวเท่านั้นคือ "ต้องได้"

เมื่อผมปั่นย้อนขึ้นถึงฐานก็ดิ่งไปที่กองบังคับการ ขอพบกับหัวหน้าฐาน วันนั้นมีนายทหารหนุ่มยศ ร.ท.น่าจะเป็นรอง ผบ.ฐาน(ประมาณนั้น) ผมจึงเข้าไปเจรจาด้วย เขาตำหนิผมนิด ๆ ว่าทำไมไม่ติดต่อแต่เนิ่น ๆ ผมก็ยืนยันว่า เจ้าหน้าที่ด่านสัญญาว่า ๑๖.๐๐ น.จะอนุญาตุแน่นอน แต่ ร.ท.บอกไม่ได้เขาให้เฉพาะคนพื้นที่เท่านั้น (ฟังแล้วผมมีอาการของขึ้นเริ่มแล้วครับ) ผมได้อธิบายถึงสถานภาพของผมและชี้แจงสถานการณ์ในพื้นที่ ตลอดจนประวัติการทำงานในพื้นที่นี้ สุดท้ายเพื่อไม่ให้ประเจิดประเจ้อผมได้ประคองน้องเขา เข้าไปในห้องและขอเจรจาลับ พร้อมกำชับให้น้องวิทยุแจ้งให้ด่านปล่อยพวกเราไป ต้องขอบคุณคุณน้อง ร.ท.ท่านนั้นเป็นอย่างสูงที่เสี่ยงกับการขัดคำสั่งเจ้านาย วิทยุให้ด่านอนุญาตุให้พวกเราผ่านไปได้

แต่ก่อนแต่ไรด่านนี้สามารถผ่านไปมาได้ มาเมื่อมีการปฏิวัติหนนี้ ประกอบกับมีการผัดเปลี่ยนกำลังเจ้าหน้าที่ทหาร ซึ่งชุดนี้มาอยู่คงได้รับคำสั่งให้ปิดด่านโดยอ้างว่าเพื่อความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินของ ปชช.มองในเรื่องความมั่นคงและรักชาติ ก็พอฟังได้ แต่ถ้ามองทางด้านจิตวิทยาและสถานการณ์แล้ว ความคิดผมไม่เหมาะสมเท่าไร เพราะอีกไม่ถึงปีเราก็จะเปิดเป็นสมาคมอาเซียนแล้ว ทำไมไม่เตรียมการเสียแต่เดี๋ยวนี้ เรามาเป็นมิตรกับเพื่อนบ้าน(พม่า) ซึ่งมีฐานปฏิบัติการติดชายแดนมองเห็นอยู่แสดงความจริงใจปล่อยเสรีไปตามธรรมชาติ ให้ฝ่ายเขาเห็นเป็นการสร้างความสัมพันธ์ที่ดี ส่วนคนไม่ดีเราไม่ควรไปห่วง "คนเลวอย่างไรเสียมันก็เลวมาตั้งแต่เกิด" กฏหมายมี ปืนมี ใช้ซิครับ คนดี ๆ จะได้ไม่เดือดร้อน คนเลวเพียงหยิบมือแต่ทำให้การท่องเที่ยวเสียหายไปหมดไม่น่าถูกต้อง การที่บอกว่าเพื่อความปลอดภัยของ ปชช.ผมว่าคนเราเมื่อถึงคราวอย่างไรเสียมันก็ต้องมีอันเป็นไป อยากจะบอกว่าเราใช้การสัญจรมาเป็นเวลาหลายปีมาแล้ว พอมามีการปิดกั้นแทนที่คนจะสรรเสริญ ตรงข้ามครับมีแต่เสียงก่นด่า เพราะเขาไม่ได้กลัวตายกันหรอกเขากลัวความไม่สดวกสบายมากกว่า







เหลือระยะทางอีกเพียงไม่กี่กิโลตามเส้นทางที่นำเสนอข้างล่างนี้ และเป็นทางลงเขาชันมาก ผมเคยปั่นมาครั้งหนึ่งแล้วใช้เวลาเพียงชั่วโมงกว่า ๆ ก็จะถึงบ่อน้ำร้อนฝางแล้ว คิดดูนะครับถ้าไม่อนุญาตุพวกเราเราต้องย้อนกลับไปลงทาง บ.แม่สูน อย่างไรเสียไม่ทันแน่เพราะมันสี่โมงเย็นแล้ว ต้องขอบคุณคุณน้อง ร.ท.คนนั้นอีกครั้งที่ยังเข้าใจและตัดสินใจให้เราผ่าน











พูดถึงถนนแล้วก็น่าอันตรายครับ ทางลาดชันมากและถนนชำรุดไปมากครับ เมื่อปีที่แล้วก็เกิดอุบัติเหตุรถพลิกคว่ำเสียชีวิตกัน ใครถ้ามีโอกาสได้มีวาสนาผ่านเส้นนี้ก็อย่าลืม "ไม่ประมาทนะครับ" ก่อนที่จะออกจากด่านทางเจ้าหน้าที่กำชับให้พวกเราอย่าถ่ายภาพ และขอให้รีบเดินทางไปให้ถึงด่านข้างล่าง(ด่านปางตอง) และให้แจ้งที่ด่านเพื่อรายงานขึ้นมาให้ทราบ จะได้เป็นการจบภารกิจในการคอยดูแลพวกเรา

[Deang-sarapee]

ตั้งแต่เวปป์ Ohozaa ถูกฟ้องเรื่องลิขสิทธิ์ปรากฏว่าเวปป์ที่ให้อัฟโหลดภาพต่าง ๆ คงจะพากันกลัวถูกฟ้องบ้างต่างงดให้บริการกันเป็นแถว เราซึ่งใช้บริการพลอยเดือดร้อนไปด้วยเพราะไม่สามารถนำภาพมาอวดมาโชว์กันเหมือนเก่าก่อน โลกกำลังเข้าสู่ยุคธุรกิจแบบทุนนิยมเต็มตัวไม่มีการเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่กันอีกต่อไป ทุกอย่างจะต้องพูดกันด้วยเงิน เมื่อถึงเวลานั้นจริง ๆ เป็นหน้าที่ของคนรุ่นใหม่ที่จะเข้ามาดำเนินการต่อไป คนรุ่นเก่า ๆ ก็จะอำลาหายหน้าไปเพราะความไม่คุ้นชินและความท้อที่แท้และไม่มัวมาเสียเวลา เมื่อทำไม่ได้ก็ต้องบอกอำลา(ไม่รู้ ?)

เราพากันไหลลงมาจากป้อมยามของค่ายนอแลมาจนถึงด่านปางตองเราแวะคุยกับเจ้าหน่าที่ด่าน สอบถามสารทุกข์สุขดิบกันพอหอมปากหอมคอ ทางเจ้าหน้าที่เมื่อเห็นพวกเรามาครบทั้ง ๔ คนแล้วก็วิทยุแจ้งไปทางฐานนอแล ว่าพวกเราลงมาปลอดภัยและครบทั้ง ๔ คนแล้ว(????) จากนั้นเราอำลาทหารเหล่านั้นมุ่งหน้าเข้า อ.ฝางต่อไป เมื่อมาถึงที่ทำการอุทยานผ้าห่มปก เป็นเวลาค่ำแล้วเราจึงตัดสินใจนอนที่นั่น แต่หาเจ้าหน้าที่ไม่เจอเราจึงถือวิสาสะ เข้าไปเพื่อกางเต้นท์ในที่ ๆ ทำการซึ่งไม่ได้ล็อคกุญแจ

แต่ไม่นานก็มีเจ้าหน้าที่มาพบพวกเราเป็นเจ้าหน้าที่เพียงคนเดียวที่ทำงานที่นี่ น่าสงสารครับเป็นทั้งหัวหน้า ยัน ภารโรง แกเล่าเรื่องราวต่าง ๆ มากมายให้พวกเราฟังในฐานะคนเคยทำงานราชการด้วยกัน เราสัญญาทุกสิ่งอย่างที่ฟังมาจะเก็บเป็นความลับ ไม่แพร่งพรายให้ใครทราบ เรื่องทั้งหมดที่ผมรู้มาใครอยากรู้บ้างก็ไปหาแกไปคุยกับแก ส่วนจะได้เหมือนที่ผมได้หรือไม่ ไม่ทราบแต่ถ้าจะให้ผมเล่าก็ต้องเจอกันตัวต่อตัวถ้าผมพิจารณาแล้วว่า ท่านไม่เป็นพิษเป็นภัยผมก็จะละเมิดสัญญาเล่าให้ฟังครับ

บ้านเมืองไทยเรามันมีลูกตุกติกเยอะแยะมากมาย เพราะคนไทยนิสสัยติดมาจาก "ศรีธนญชัย" เราไม่ค่อยไว้วางใจกัน ยามศึกเรารบ ยามสงบเรากัดกันเอง กัดกันจนบรรลัยแล้วเราค่อยหันหน้ามาสร้างชาติกันใหม่ เรื่องประวัติศาสตร์อย่าหวังครับเพราะนักประวัติศาสตร์ไทยก็ใช้นิสสัยศรีธนญชัย ข้า ฯ เขียนข้า ฯ ก็เข้าข้างพวกข้า ฯ ประวัติศาสตร์ไทยเลยข่อนข้างจะไม่มีใครเชื่อ แพ้พม่าเขานะครับ เขาตรงไปตรงมาผมได้มีโอกาสเปรียบเทียบประวัติศาสตร์ไทย-พม่าบ้างแล้ว ทึ่งครับ ร้องว่า "เฮ้ย..มีด้วยเหรอ"



















เราคุยกับเจ้าหน้าที่เป็นที่ถูกคอกัน เจ้าหน้าที่อุตส่าห์หาสมุนไพรต่าง ๆ มาให้พวกเราชงดื่มกัน ขอบคุณน้ำใจไว้ ณ ที่นี้ด้วย เย็นวันนั้นเราก็ประกอบอาหารเติมพลังก่อนที่จะพักผ่อนไม่ลืมที่จะชงสมุนไพรแทนน้ำชา ของเจ้าหน้าที่หนึ่งเดียวของสถานที่แห่งนี้ที่นำมาให้พวกเรา อร่อยครับ ซดไปนิ่มคอรู้ถึงสรรพคุณว่าจะทำให้ร่างกายเราดี(เดาเอานะ๕๕.)หลังจากนั้นพวกเราก็สวดมนต์นั่งภาวนา แผ่ส่วนบุญกุศลไปให้สรรพสิ่งที่มีชีวิตทั้งหลาย

จงเป็นสุข ๆ เถิดอย่าได้มีเวรซึ่งกันและกันเลย
จงเป็นสุข ๆ เถิดอย่าได้พยาบาทเบียดเบียนซึ่งกันและกันเลย
จงเป็นสุข ๆ เถิดอย่าได้มีความทุกข์กายทุกข์ใจเลย จงมีแต่ความสุขกายสุขใจ และรักษาตนให้พ้นจากทุข์ภัยทั้งสิ้นเทอญ

คืนนั้นสำหรับผมหลับเป็นสุขไม่ฝันอะไรเลย ตื่นเช้าสดชื่นมีความสุขมากครับ



Don't Give Up On Us - David Soul (lyrics, HD, HQ)

[Deang-sarapee]