สังคม - เชียงคาน - น่าน ปั่นเลาะตะเข็บชายแดน อีสาน ไป เหนือ เส้นทางน่าปั่นเงียบสงบ

[น้าน้อง]

ปั่นผ่านหมู่บ้านเด็กๆก็ร้องทัก เฮลโล เฮลโล พี่หนอนคงเหมือนชาวต่างชาติ

ขึ้นเนินลงเนินมาชาวบ้านที่กำลังดูแลไล่สัปปะรด

ก็ตะโกนทักทาย ไปไหนกัน.....

พี่หนอนกับก๊วกปั่นมาด้วยกันก็ตะโกนบอกจะไปภูสอยดาว

ชาวบ้านตะโกนบอกให้จอดก่อน น้องปั่นตามสองหนุ่มมาทีหลังคะก็จอดตามเขา

ผู้ชายสองคนนี้ หน้าตาเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมคะ รับสับปะรด เป็นรางวัล 3 หัว

น้ำใจจากคนท้องถิ่นที่เราพบระหว่างทางคะ

[น้าน้อง]

คุณลุงตะโกนถามว่า...พอไหมเอาอีกไหมเดี๋ยวลุงตัดให้อีก

(เอิ่ม....เรามาจักรยานคะลุง แค่ที่มีอยู่ก็หนักกันแล้วอ่ะคะ )

หรือจะให้ลุงปลอกให้ก็ได้นะ เดี๋ยวจะได้กินกันเลย โอโหใจดีจัง

หนุ่มๆคุยกับลุง SOMA น้องก็เล่นยิมนาสติกอีกแล้วคะ

อ่ะ..อ่ะ...ไม่ใช่แค่ล้ม แต่กลิ้งตีลังกาลงไปสองรอบเลย

ก๊วกถือสับปะรดลงไปหาลุงอีกรอบจะรบกวนให้ตัดขั้วออก จะได้แพ็คใส่กระเป๋าง่ายๆ

ลุงบอกไม่ต้องตัด สับปะรดลุงพันธ์ดี เดี๋ยวเอาหัวกลับไปปลูกที่บ้านนะ

แล้วสับปะรดลุงก็อันตธานมาอยู่ ในเสื้อกันฝนทำมือของน้องคะ (มันช่างพอดิบพอดีมีถุงมาใส่)

เราสามคนรถน้องเบาสุดไงคะ แบกได้อีกเยอะ

ปั่นมาทางเริ่มชันขึ้น ชันขึ้น เอ๋.....ยังไงนะ

จะห้าโมงเย็นแล้ว เราคุยกันว่า....เจอหมู่บ้านข้างหน้าเราก็หาที่พักกันเลยนะ

ฝนก็ตั้งเค้าอีกแล้ว ฟ้าเริ่มมืด ลมก็แรง พ้นเนินคงจะไหลลงหมู่บ้านด้านหน้าแล้วละ เดาๆกัน

สงสัยฝนจะตก

[น้าน้อง]

เนินยังขึ้นเรื่อยๆคะลมก็แรง

ขึ้นไปนึกว่าจะสุดเนิน....ลงสักที

ไม่คะยังเนิบๆ ก็เลยลงจอดเสียเลย

ห้าโมงเย็นกับอีกสิบนาที

ลูกชายพี่หนอนโทรหา คิดถึงพ่อแล้วววว กลับเมื่อไร เสียงเล็ดลอดมาจากโทรศัพท์พี่หนอนคะ

พักเติมน้ำเติมขนมรู้สึกร่างกายเราเริ่มจะล้าและหมดแรงแล้วคะวันนี้

ปั่นกันไปก็อดสงสัยไม่ได้ว่าเมื่อไร..จะไหลลงเนินไปหมู่บ้าน หมู่บ้านอะไรจะอยู่บนเนินชันแบบนี้

มาถึงตรงนี้เราเข้าสู่เขตจังหวัดพิษณุโลกแล้วคะ

ถ่ายรูปกันไม่นานกลัวจะมืดค่ำ เราก็ออกปั่นกันไปอย่างเนิบๆ ไปต่อคะเนินยังไม่หมด

แล้วเราสามคนก็กระจ่าง.......หมู่บ้านนี้ตั้งอยู่บนเนิน

ทางเขาสูงชัน เลาะตามไหล่เขา ภูมิประเทศเป็นเนิน

เย็นนี้เราได้มาถึงสมรภูมิบ้านร่มเกล้า ที่ในอดีตเคยเป็นสนามรบหว่างไทย-ลาว

(ลองหาข้อมูลเพิ่มเติมจากอินเตอร์เน็ทดูนะคะ )

[น้าน้อง]

ก่อนถึงหมู่บ้านเราก็เจอจุดตรวจคะ

น้องรีบเข้าไปหาเจ้าหน้าที่ ถามหาที่พัก รีสอร์ท หรือสถานที่กางเต้นท์ (เผื่อพี่เขาจะให้กางที่นี่)

เจ้าหน้าที่บอกเราว่า......ที่นี่ไม่มีรีสอร์ท

ที่กางเต้นท์...มีที่สวนพฤกษ์

น้องก็ถามว่าไกลไหม พี่เขาบอกไม่ไกลลงเนินไปก็ถึง......(ฟังดูดีเนอะ)

แล้วถ้าเขาไม่ให้กางเต้นละพี่

พี่เจ้าหน้าที่บอกใกล้ๆเอง ถ้าเขาไม่ให้ค่อยกลับเข้ามาที่หมู่บ้าน

นี่ก็หกโมงเย็นแล้ว......สองหนุ่มขอเก็บรูปกันก่อน

ผมเข้ากล้องด้วยฮะ

[น้าน้อง]

พี่หนอนกับก๊วก อยากให้น้องแวะถามหาที่พักในหมู่บ้านก่อน

แต่น้องก็ดันใจร้อนกลัวมืดไหลลงเนิน.....คล้ายแอ่งกระทะ ชันเสียด้วย

ไปรออีกเนินนึง สองหนุ่มตามมาทีหลังหาน้องที่หน้าหมู่บ้านไม่เจอ

ถามมอเตอร์ไซค์ของสาววัยรุ่นที่เพิ่งจอดคุยกับน้องเพราะน้องถามทาง

ก็เลยไหลลงเนินตามน้องมา แล้วเราก็ลงอีกเนินนึง

เจอทางเข้า สวนพฤกษศาตร์บ้านร่มเกล้า โคลงการในพระราชดำริ

เราก็รีบปั่นขึ้นเนินกันเลยคะ หกโมงกว่ากันแล้ว ลมฝนก็มา แรงก็หมด

มองลงไปจากที่ไต่ระดับขึ้นมา....ตอนนี้น้องกลัวที่สุดเลยคะ

มองลงไปจากที่เราปั่นขึ้นมาคะ

น้องกลัวว่าความเหนื่อย จะทำให้เราทะเลาะกัน

ทุกคนต่างเหน็ดเหนื่อย ร่างกายอ่อนล้า และหิวข้าว

และน้องก็ดื้อที่จะล่วงหน้ามาก่อนเพราะกลัวค่ำ ทำให้เราสามคนตกอยู่ในสถานะการณ์นี้

กลัวพี่หนอนกับก๊วกจะโวย...ว่าทำไมน้องไม่แวะหมู่บ้านก่อน

ก๊วกจอดกลางเนิน.......ถามพี่หนอนว่าเอาไงดีพี่

ฝนจะตกแล้วเราน่าจะมาได้ครึ่งทาง หรือไหลกลับหมู่บ้านดี

พี่หนอนตอบมาว่า.....ไปต่อเด๊ะ....ขึ้นไปดูก่อน เรามาได้ไกลแล้ว มืดก็ไม่เป็นไร

โห........เหมือนยกภูเขา ออกจากอกเลยคะ

ทางข้างหน้า

จักรยานท่องเที่ยวบางครั้งมันก็เป็นเรื่องของหัวใจด้วยนะคะ

ถ้าความเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้า เข้ามาทำให้เราโยนความผิดใส่กันให้เสียใจ

การเดินทางก็คงไม่สนุก

ขอบคุณหัวใจแกร่งๆ ของสองหนุ่ม ที่พร้อมลุย และแก้ปัญหาไปด้วยกัน

ปั่นขึ้นไปลมแรงมากคะ ค่อยๆกดบันไดขึ้นไปทำไมมันชันนักนะ

ก๊วกปั่นขึ้นไปใกล้ป้ายก่อน.....รีบตะโกนกลับมา

ป้ายบอกว่าสวนพฤกษศาสตร์ ต้องขึ้นไปอีกเพ่!! ความสูง 1250

เฮ้ย!!!! สูงกว่าภูไก่ห้อยอีก

แทบจะจอดลงนอนกับพื้นตรงนี้เลย ปัดโถ่...ภูไก่ห้อยยังไต่ระดับขึ้น

นี่ขึ้นกันตรงๆ ถึงว่าทำไมมันชันนักฟระ!!!

[Spunkyme]

ติดตามครับ สนุกมาก สู้ๆ

[suttirote]

[เสือดอนดี]

...เส้นทางนี้ มันเปนเส้นทางที่คนเกษียณชวนปั่นทุกปีเลยนะเนี่ย...

...ดูเส้นทาง ระยะทางได้เลยล่ะในกระทู้หน้าแรก ของคนเกษียณชวนปั่นได้เลย...

[น้าน้อง]

ติดตามครับ สนุกมาก สู้ๆ

ขอบคุณคะทั้งสองท่าน

...เส้นทางนี้ มันเปนเส้นทางที่คนเกษียณชวนปั่นทุกปีเลยนะเนี่ย...

...ดูเส้นทาง ระยะทางได้เลยล่ะในกระทู้หน้าแรก ของคนเกษียณชวนปั่นได้เลย...

สวัสดีคะพี่ดอนดี เส้นทางสวยงามคลาสสิคมากๆคะ

ขอบคุณที่เข้ามาทักทายน้องกับก๊วกนะคะ

ทางสายนี้ ได้ยินข่าวจากพี่แม็คว่าพี่ๆปั่นกันประจำ

น้องก็ไม่ทันสอบถามก่อนออกเดินทาง

ขอบคุณข้อมูลเส้นทางนะคะ คราวหน้าน้องจะตามรอยพี่ๆคะ

ค่อยๆเก็บระยะครั้งละ 7 วัน เดี๋ยวก็คงจะรอบประเทศไทยรุ่นเล็กตามรอยพี่ๆคะ

(ขณะที่พี่ๆปั่นกันหลายรอบแล้ว น้องกับก๊วกได้สัมผัสสักรอบก็คงภูมิใจมากแล้วคะ เอิ่ม....ถ้ามีแรงปั่นได้รอบนะคะ )

[น้าน้อง]

กำลังจะปั่นเลยป้ายขึ้นไปอยู่แล้ว

มอเตอร์ไซค์ สีแดงก็ไหลลงเนินมา....

ผู้ชายคนนั้นก็จอดมอเตอร์ไซค์ถามพวกเรา.....เอ๊าจะไปไหนกัน....

ก๊วกรีบบอก....จะไปกางเต้นท์ข้างบนครับ

พี่ผู้ชายเขาหันหลังไปมองข้างบนนิดนึง ในขณะที่ฝนเริ่มตกปรอยๆแล้ว

พี่ผู้ชายบอกว่า.....ไปนอนกับพี่ดีกว่า

พี่เป็นครูสอน ก.ศ.น ไปนอนที่ ก.ศ.น ดีกว่า ข้างบนลมแรง

โอโห.....คุณพระช่วยจริงๆคะ (ต้องมีใครดวงดีมากแน่ๆ)

พี่เขาบอกตามพี่มา เราไหลลงเนินตามพี่เขาไป แต่ไม่ทันคะ

ก็หมู่บ้านร่มเกล้า มี2ชุมชน ชุมชนแรกต้องงัดไปสองเนิน

ชุมชนที่2 บ้านร่มเกล้าใหม่ขึ้นเนินเดียว

ก็มาจอดยืนบนเนินแรกหน้าหมู่บ้านร่มเกล้าใหม่ทำหน้าเป็นเด็กหลงทาง

แล้วน้องสาวคนเดิมที่น้องถามทางก็ผ่านมาให้เราถามอีกครั้ง

ต้องไปหมู่บ้านแรกคะ เราสามคนก็สงสัยพี่เขากับมอเตอร์ไซค์ทำไมไปเร็วจังหายไปเลย

พอจะงัดเนินขึ้นไปเนินหมู่บ้านร่มเกล้าแรกเห็นพี่เขาจอดรอหน้าหมู่บ้าน

พี่เขาบอกว่าพี่เขารีบมาก่อนเพราะรีบไปบอกร้านข้าวว่าอย่าเพิ่งปิด (น้ำใจคนต่างถิ่นสุดๆเลยคะ)

พี่เขาชื่อ พี่มหา คะ เคยบวชเรียนจนได้เปรียญธรรม

สอบถามความเป็นมาของกันและกันระหว่างสั่งอาหารใส่ห่อไปทานที่ ที่พักคะ

ยังต้องปั่นขึ้นลงเนินเข้าหมู่บ้านไปคะ

ค่อนข้างใกล้ชิดชุมชน ผัวเมียทะเลาะกันเสียงดังฟังไม่รู้เรื่องเป็นภาษาชาวดอย

แว่วระหว่างปั่นไปที่พัก

ที่พักของเราคืนนี้คะ พี่มหาเอาไม้กวาดมากวาดพื้นให้ น้องต้องรีบไปแย่งงาน

เกรงใจคะให้ที่พักแล้วยังมาเก็บกวาดย้ายโต๊ะให้

[น้าน้อง]

พอน้องใช้ไม้ถูพื้นก็ได้ยินเสียง..... พี่มหาเขาล้างห้องน้ำให้พวกเราคะ

เลยต้องรีบไปห้าม ไม่เป็นไรพี่ เดี่ยวเราดูแลกันเอง

ขอบคุณพี่เขา แล้วก็ให้สับปะรดไปหนึ่งลูก

สอบถามว่าเราอยากจะช่วยค่าน้ำค่าไฟ แต่พี่เขาไม่รับ

ขอบคุณมากคะ ที่ให้ความช่วยเหลือเราวันนี้

พอพี่มหา กลับบ้านฝนก็เทลงมาคะ

เราช่วยกันทำความสะอาดพื้นที่และอาบน้ำ กินข้าว ดูทีวี พี่หนอนไม่ลืมไหว้พระก่อน

พี่หนอนลืมเอาถุงนอนมาคะ คืนนี้ฝนตกอากาศค่อนข้างเย็น

น้องเลยแบ่งถุงนอนน้องให้พี่หนอนไป คืนนี้ใช้ถุงนอนของก๊วกกางเป็นผ้าห่มแทนคะ

นอนหลับฝันดีนะคะ

[น้าน้อง]

อรุณสวัสดิ์ วันนี้เป็นวันที่ 5 ของการเดินทางท่องเที่ยวด้วยจักรยานของเรา

เมื่อคืนฝนตกเกือบทั้งคืนเพิ่งจะหยุดก็ตอนใกล้สว่าง และอากาศที่บ้านร่มเกล้าก็หนาวมาก

ไฟดับตั่งแต่ตอน 4 ทุ่ม เช้านี้ทั้งหมู่บ้านก็ยังไม่มีไฟฟ้าใช้

เรา3คนรู้สึกโชคดีมากที่เจอพี่ มหา และได้มาพักอาศัยหลับนอนที่ ก.ศ.น แห่งนี้

ก.ศ.น บ้านร่มเกล้า

วิวแถวๆที่พัก

คลื่นโทรศัพท์ชัดแจ๋วคะที่นี่ ทานกาแฟกันก่อน วันนี้เราก็ยังไม่รีบ

ทานกาแฟกับขนมแล้วเราก็เตรียมตัวเข้าไปเก็บเต้นท์

เมื่อคืนพี่หนอนบ่นหนาวพื้นกระเบื้องเย็นมาก น้องก็ลืมบอกพี่หนอนไป

เมื่อคืนน้องเลยเอาตัวรอดอยู่สองคนกะตาก๊วก

น้องเป็นคน แพ้อากาศหนาวคะ พื้นกระเบื้องมันเย็น

เราก็ไม่มีแผ่นลองนอนกับเขาเสียด้วยก็ดัดแปลงเอาตัวรอดกันไปคะเมื่อคืนนี้:mrgreen:

เก็บกวาดสถานที่ให้ พี่มหา เรามานอนบ้านเขาแล้ว จะไปก็เก็บกวาดให้เรียบร้อยนะคะ

[น้าน้อง]

เก็บเรียบ....


คุยกันขำๆว่าพี่มหา กลับมาจะสงสัยไหมว่าโต๊ะหาย

คือว่าชาวบ้านเขามาขนโต๊ะออกไปสามตัวคะ เอาไปบ้านงานบุญ

เราก็ช่วยเขายกออกไปคะ

เก็บของเตรียมออกเดินทาง แซทๆ แจ้งข่าวทางบ้านก่อน เดี๋ยวกลางทางไม่มีคลื่น


ก๊วกไปไหน?? เขาเตรียมตัวเสร็จกันหมดแล้วนะ

อ้อ.....มัวมาถ่ายรูปอยู่ตรงนี้ ผมทรงนี้ก็เท่ห์ดีนะเธอ


พี่มหาบอกไม่ต้องล็อค วันนี้พี่เขาไม่อยู่ช่วงเช้าคล้องประตูไว้เฉยๆ เดี๋ยวเขากลับมาล็อคดูแลเอง


เดี๋ยวนี้ทันสมัยคะ พี่หนอนบอกลากับพี่มหาทาง Line

ขอบคุณที่พัก ที่สะอาดปลอดภัยนะคะ ขอบคุณน้ำใจของคนบ้านร่มเกล้าคะ

ต่างจังหวัดเมืองชายแดน แต่น้ำใจมีให้เราพบอยู่ตลอดเส้นทางคะ


ออกไปหาข้าวเช้าทานกันคะ


วิวสวยๆของหมู่บ้าน




น้องไปอยู่ร้านข้าวแล้ว แต่ก๊วกยังแวะถ่ายรูป


เลี้ยงลูกชิ้นเด็กๆ

[น้าน้อง]

ออกมาทานข้าวกันค่อนข้างสายคะ

แม่ค้าบอกว่า..เมื่อเช้าตื่นตั่งแต่ฟ้ายังมืด รีบมาหุงข้าวด้วยเตาถ่าน

กลัวเราออกมาแต่เช้าจะไม่มีข้าวให้ทาน..... ใจดี......


น้องช่างถาม ถามแม่ค้าทุกเรื่อง...ที่อยากรู้ 5555 ระหว่างกำลังทำอาหารให้เรา 3 คน


ปกติก็ไม่ค่อยจะรีบร้อนปั่นจักรยานกันอยู่แล้ว

แต่เช้านี้เรียกว่าโอ้เอ้ กันเลยทีเดียว นั่งๆคุยกันว่าเราก็ไม่รู้เส้นทางว่าข้างหน้าจะชันมากน้อยแค่ไหน

ที่เดาๆก็คือก่อนถึงน่านวันนั้นน่าจะชันที่สุด ถ้าไปได้แค่ไหนก็จบที่นั่นตามเวลาที่เรามีมา

จะเที่ยวไปเรื่อยๆ ปั่นเท่าที่เราไหว เท่าที่เวลาที่เตรียมมาท่องเที่ยวทริปนี้หมด

สุดทางที่ตรงไหนก็โบกรถกลับเข้าตัวเมือง

แล้วกลับบ้านกันอย่างมีความสุขเพราะเรามาเที่ยว

ตกลงกันตามนั้น ก็ต้องบอกเหมือนที่ก๊วกพูดจนติดปาก........สบาย สบาย คร๊าบบบบ

ล่ำลาแม่ค้าสาว แล้วเตรียมน้ำเตรียมขนม ออกเดินทางกันต่อคะ


วันนี้ทราบว่าเป็นทางลงเขาเยอะคะ สบาย สบาย เลย


ผ่านหมู่บ้าน และมีเนินใหญ่ให้งัดสัก 3-4 เนินคะ


ถนนที่นี่ยังโค้งเยอะ


ไปได้เรื่อยๆ


จอดเก็บภาพ (เหนื่อยอะซิ555)


หลังจากนั้นก็....ลงยาวๆ น้องอยากให้ลงยาวถึงบ้านโคกเลย 5555

แต่ก็.....ฝันไปแระ!!! มาถึงแค่สามแยกนี้เท่านั้นละ




ที่นี่มีป้อมตำรวจ มีห้องน้ำสะอาด มีร้านขายขนม แต่ไม่ต้องช็อปปิ้งอะไรคะ

ก็คุณตำรวจใจดีเอากล้วยพื้นเมืองให้มาเครือนึง!!!

อุ้ยจะเอาไปยังไงไหว ขอมีดมาตัดแบ่งไปนิดหน่อยก็พอคะ


กล้วยเขารสชาดคล้ายกล้วยไข่ผสมกล้วยน้ำว้าคะ อร่อยแน่นๆดีคะ

ออกเดินทางกันต่อคะ แหม่....ของกินเต็มกระเป๋า ถ้าเก็บได้นาน เรียกว่าพอกินยันทริปหน้าเลย

[น้าน้อง]

มีเนินเรื่อยๆคะ แต่เป็นลูกเล็กๆ แล้วเราก็มาถึงหมู่บ้านอีกหมู่บ้านนึง


สองหนุ่มปั่นเพลิน ล่วงหน้าไปก่อน น้องก็มองเห็นทางข้างหน้าดูเรียบๆ

กระบะจอดขายมะม่วง จอดแวะซื้อไม่ทันได้บอกหนุ่มๆ


ได้มะม่วงมา 3 ลูก แม่ค้าปลอกให้ด้วย แต่ไม่มีพริกเกลือนะซิคะ

คุณป้าชาวบ้านที่อยู่ตรงนั้นอาสาทำให้

เอิ่มรอพริกเกลือนานมาก สองหนุ่มล่วงหน้าไปนานแล้วเดี๋ยวคงจอดรอ

ก็ทางเขาดูเรียบๆ น้องก็ไม่ได้คิดอะไร

พอได้มะม่วงได้พริกเกลือมาแล้ว ก็ออกปั่น....อุ้ยลงยาวเลยยยยย

สายตามองเห็นไกลๆ...เห็นหนุ่มๆ....กำลังงัดเนินขึ้นมา เบรคกันจึก!!!!

เค้าแวะซื้อมะม่วงอ่ะ ตะเอง

สองหนุ่มนึกว่าน้องเป็นอะไรเห็นหายไปนาน รออยู่สักพักเลยตัดสินใจงัดเนินขึ้นมาตาม

เอิ่ม...น้องว่าก็คงนั่งตัดสินใจกันอยู่นานเลยละ เนินมันลูกใหญ่



พอปั่นมาได้อีกหน่อย.....น้องก็หาร่มไม้เบรคชวนหนุ่มกินมะม่วง

นี่ซื้อมาแบ่งกันเลยนะ อย่างอนเลย เค้ารอพริกเกลือนนาน


เป็นไงบ้างมะม่วงน้อง พี่หนอนบอกว่า.....เออ พริกเกลือชูรสถึงดี!!! 555


กำลังอร่อยกับมะม่วงลูกที่สอง ก๊วกเดินผ่านรถจักรยานพี่หนอน ปรากฎว่ายางแบน

น้องได้พักนานขึ้นเลย 55555