สรุปทริป "เขาสำโรง 2015 นำแสดงโดย พี่ติ๊ก พี่เงาะ น้องถัง" (17/05/15)

[ถัง สัมมากร MTB]

จุดพักนี้พวกเราใช้เวลามากหน่อยครับ เหมือนให้รางวัลกับตัวเอง


BMC = Bring Me to Climb


มองจากด้านหลังแล้วดูดีทีเดียวครับ


เอ่อ ถ้าไม่หันมาจะดูดีกว่านี้นะครับ


สดชื่นนนนนนนน

[ถัง สัมมากร MTB]

เซ็ตนี้ยกให้พี่ติ๊กเค้าเลยครับ






บรรยากาศดี ๆ กับเครื่องดื่มดี ๆ

[ถัง สัมมากร MTB]

เอาล่ะครับ ถึงเวลาโฆษณา เผื่อจะได้สปอนเซอร์สนับสนุนทีม


เกเตอเรด >> เครื่องดื่มให้พลังงานที่จะอยู่กับเราทุกที่ทุกเวลา ทั้งขาขึ้น ขาลง หรือตอนพัก




เอ่อ ผมว่าเราเลิกขายของแล้วรีบเผ่นกันดีกว่าครับ ฝนมานู่นแล้วววววววว

[ถัง สัมมากร MTB]

พักกันอย่างเต็มที่แล้วก็ไปกันต่อครับ จากนี้แหละจะยากหน่อยเพราะยังไม่รู้ว่าจะไปทางไหนกันดี


เชื่อพี่สิ ทางไหนพี่ก็จำได้ พี่เคยมาแล้ววววว


เป็นครั้งแรกที่มาถึงตรงนี้โดยที่ไม่เหนื่อยหอบจนหัวใจแทบจะหลุดออกมาข้างนอก
ใช่ดิ ก็ไม่ได้ผ่านไต่ระห่ำขึ้นมานี่

[ถัง สัมมากร MTB]

โชคดีของพวกเราครับที่พี่ ๆ กลุ่มที่เราเจอด้านล่างตามขึ้นมาถึงพอดี เลยได้รู้เส้นทางใหม่ ๆ นิดหน่อย


เส้นทางมีตัดเพิ่มเล็กน้อย จะมียากตรงจุดนี้จุดเดียวครับ ดันขึ้นมาเจอกับหินก้อนเบิ้ม ๆ และถูกบังคับไลน์ด้วยต้นไม้


บรรยากาศครึกครื้นขึ้นมาทันทีเลยครับ




โฉมหน้าของพี่หนึ่ง เจ้าถิ่นมือเก๋าตัวจริงเสียงจริงครับ ฝีเท้าเลิศ ทักษะเยี่ยม คอยนำทางและแนะนำเทคนิคการปั่นไปตลอดทาง สุดยอดมากครับ

[ถัง สัมมากร MTB]

เส้นทางตัดใหม่สั้น ๆ นี้มาโผล่แถว ๆ เสาธงบริเวณใกล้ ๆ กับจุดชมวิวครับ พวกเราเลยได้มีโอกาสมาถ่ายรูปร่วมกับพี่ ๆ ที่มาปั่นวันนี้กันอย่างคับคั่ง


โอกาสหน้าคงได้เจอกันอีกแน่นอนครับ

[ถัง สัมมากร MTB]

จากนั้นทางผมได้พูดคุยปรึกษาเรื่องเส้นทางปั่นกับพี่หนึ่ง เพราะจำได้ว่าที่พวกเราเคยมาปั่นพอมาเจอกับถนนลูกรังแล้วก็จะปั่นข้ามไปต่ออีกฝั่ง แต่ทางพี่หนึ่งบอกว่าทางนี้ไม่ค่อยได้ปั่นกันแล้ว แต่จะลองพาพวกเรามาดูกันว่าพอไปได้มั้ย งันก็.....ลุยยยยย

แต่แล้วขบวนนักปั่นก็ต้องจอดพักกันเล็กน้อยเนื่องจากมีสมาชิกยางรั่วครับ


สมาชิกในกลุ่มไม่รอช้าครับ รีบมาช่วยกันปะยางอย่างคล่องแคล่วว


นี่แหละครับม้าศึกของผู้นำทางคนเก่ง


เจ้าของ JAB คันนี้ก็ไม่ใช่ธรรมดาเลยครับ ผมยกให้เป็นมือวางอันดับ 2 เลยครับ ปั่นเก่งมากครับ


ความงามที่ยังพบเห็นได้แม้อยู่กลางป่าเขา จะว่าไปพอเจอคนเก่ง ๆ แบบนี้รู้สึกเหมือนเราเป็นนักปั่นสายแฟชั่นไปเลยครับ 555


ความสวยงามไซส์เล็กที่พบเห็นได้ในบริเวณนี้ ตกลงมันคือดอกกระเจียวใช่ปะครับ?


อีก 1 ความงามจากธรรมชาติครับ

[ถัง สัมมากร MTB]

เส้นทางลัดเลาะไปตามป่าไผ่


พี่เงาะดูมีความสุขมากครับช่วงนี้ ปั่นไป พักไปตลอดทาง


ด้านหน้าจอดเพื่อเคลียร์ทางกันก่อนครับ เนื่องจากเส้นนี้ไม่มีคนมาปั่นนานแล้วครับ รกพอควร


ช่วงนี้สบายมากครับ ปั่น ๆ เข็น ๆ จอด ๆ




ถ่ายรูปออกมาหน้าตาสดใส

[ถัง สัมมากร MTB]

่ช่วยกันเคลียร์เส้นทางครับ ครั้งต่อไปจะได้ปั่นกันแบบสบาย ๆ


ถังถัง : ต่อไปรู้สึกว่าจะมีจุดตื่นเต้นให้ได้ลุ้นกันอีกแล้วนะครับ สู้ปะครับพี่ติ๊ก
พี่ติ๊ก : ถ้ากลัวเดี๋ยวโทรบอกกกก


เอาล่ะครับมาถึงอีกจุดไคลแมกซ์สำหรับวันนี้ครับ ผมเรียกมันว่า "แอ่ง V-Shape" ละกันครับ
ไหลลงเนินแล้วเลาะซ้าย ดิ่งลงแล้วมาดันเนินชันกริ๊บ ๆ แบบยาว ๆ ๆ ๆ ๆ โหดจริง ๆ ครับ


แรงไม่ถึง ทักษะไม่ได้ รอดยากครับ พี่มือมีดท่านนี้เกือบเคลียร์ได้แล้วครับ อีกนิดเดียวว


เอาล่ะครับ ถึงเวลาสัมมากรสร้างชื่อ หลังจากที่ผมไปแป๊กที่กลางเนินมาแล้วเรียบร้อยยยย ฝากด้วยนะครับพี่ติ๊กกกกก


ดันเนินแบบนี้บอกเลยผมก็ไม่แพ้ใครเหมือนกัน ฮึบ ๆ ๆ


ไม่ไหวครับ ชันโคตร ๆ กดหน้าต่ำยังไงล้อหน้าก็จะลอยซะให้ได้

[ถัง สัมมากร MTB]

ผ่านไปคนแล้วคนเล่า เอาชนะจุดนี้ได้ยากจริง ๆ ครับ








เอาล่ะครับ ความหวังสุดท้ายของสัมมากร ได้เวลากอบกู้ชื่อเสียง ลุยยยยยย


ไม่ไหวครับ ยอมมมม รอบหน้าค่อยมาแก้มือใหม่ละกันครับ ฝากไว้ก่อนนะเจ้าแอ่ง V-Shape

[ถัง สัมมากร MTB]

สำหรับจุดนี้ มีแค่ 2 คนเท่านั้นครับที่เคลียร์ได้


คือเจ้าของ M5 และ JAB นั่นแหละครับ รอดูของจริงโชว์สเต็ปกันดีกว่าครับ


นี่แหละครับลีลาของมือหนึ่ง ปั่นขึ้นมาเนียน ๆ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แถมใช้จาน 2 อีกตะหากกก สุดยอดครับ

[ถัง สัมมากร MTB]

จากนั้นก็ดันเนินกันแบบยาว ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ เนินนี้บาลานซ์น้ำหนักไม่ดีจบเลยครับ หน้ารถพร้อมจะลอยตลอด ๆ


ถึงยอดเนินก็ได้พักหายใจหายคอกันบ้าง


พี่ท่านนี้ฝีมือไม่ธรรมดาจริง ๆ ครับ สมแล้วที่เป็นมือวางอันดับ 2




พอจะคุ้นเส้นทางแล้วครับ จากนี้ก็เตรียมตัวไหลลงกันแบบยาว ๆ

[ถัง สัมมากร MTB]

ดิ่งลงมายาว ๆ สนุกดีครับ เลือกไลน์ดี ๆ คุมเบรคดี ๆ ที่สำคัญคือ อย่ารีบบบบบ

[ถัง สัมมากร MTB]

ไหลลงมาได้ซักพักพี่หนึ่งตัดสินใจพาพวกเราไหลลงทางลัดเนื่องจากเส้นทางข้างหน้าไม่แน่ใจว่าทางจะปิดขนาดไหน ขอบอกว่าทางลัดพาพวกเราลงมาข้างล่างได้เร็วมากครับ ชันกริ๊บ ๆ ผมพาตัวอยู่บนจักรยานได้แค่ช่วงแรก ๆ เท่านั้น หลังจากนั้นก็เข็นยาว ๆ เลยครับ ส่วนพี่ติ๊กจับจังหวะไหลตามพี่ ๆ เค้ามาได้แบบเนียน ๆ เลยครับ เก่งมากกกกกก

พอลงมาถึงข้างล่างแล้วพี่ ๆ ก็พาพวกเราปั่นลัดเลาะไปตามไร่มัน และวกกลับไปที่ครัวพักรถกันครับ พอออกมานอกภูเขาแล้วแดดกำลังได้ที่เลยครับ






จริง ๆ แล้วทางพี่หนึ่งตั้งใจว่าจะให้พวกเราพักเติมน้ำกันให้เรียบร้อย เสร็จแล้วจะพาลุยขึ้นพระนอน ต่อด้วยสายใจธรรม แต่พอได้พักแล้วใจสู้มันไหลออกไปเหมือนกับน้ำฝรั่งที่ไหลออกจากขวดเลยครับ สุดท้ายก็เลยปิดทริปกันแค่นี้เลยครับ ต้องขออภัยทางพี่หนึ่งด้วยนะครับที่ไม่ได้ไปต่อ ดูจากอีก 2 เป้าหมายแล้วน่าจะไม่ไหวจริง ๆ ครับ รอบหน้าขอแก้ตัวใหม่นะครับ

สำหรับวันนี้ต้องบอกว่าสนุกมาก ๆ ครับ ได้กลับมาปั่นที่สนามอันเป็นที่คุ้นเคยอีกครั้ง ช่วงเช้าอากาศเป็นใจมาก ๆ ครับ เย็นสบายไม่ร้อนเลย แถมมีฝนตกลงมาเบา ๆ พอให้ชื่นใจ

ทริปนี้ต้องขอบคุณพี่ติ๊กและพี่เงาะด้วยนะครับที่มาลุยด้วยกัน เร็ว ๆ นี้ได้มาแก้มือกันใหม่แน่ ๆ ครับ

สำหรับท่านอื่่น ๆ ที่ยังไม่เคยมาหรือเคยมาแล้วอยากมาซ้ำ แจ้งไว้ได้เลยครับ รับรองว่าทางสนุกไม่ยากจนเกินไป ความสนุกคนละแบบกับปั่นบนท้องถนนแน่นอนครับ

[rambutan]

ไม่มีรูปพี่หนึ่งไต่ V-shape แล้วถืออีโต้ชัดๆ ผมล่ะเสียวแทน! แต่แกแน่จริงๆ