สังคม - เชียงคาน - น่าน ปั่นเลาะตะเข็บชายแดน อีสาน ไป เหนือ เส้นทางน่าปั่นเงียบสงบ

[Sethasit]

"แผนที่ ก็ดี GPS จากมือถือ ก็ดี แต่ที่ดีที่สุดคือการได้พูดคุยกับผู้คนท้องถิ่นระหว่างทาง

อย่าให้เทคโนโลยี ทำให้เรามั่นใจมาก จนพูดคุยกับคนรอบข้างน้อยลงนะคะ"

เป็นคำกล่าวที่ถูกต้องเป็นอย่างยิ่งครับ...จะแอบติดตามจนจบทริปครับ

[ต๋อง]

น้าน้อง
แผนที่ ก็ดี GPS จากมือถือ ก็ดี แต่ที่ดีที่สุดคือการได้พูดคุยกับผู้คนท้องถิ่นระหว่างทาง

อย่าให้เทคโนโลยี ทำให้เรามั่นใจมาก จนพูดคุยกับคนรอบข้างน้อยลงนะคะ

[น้าน้อง]

ขอบคุณคะ พี่ๆทั้งสองท่าน

[เสือเฟี๊ยม]

ขออนุญาตตามไปเที่ยวด้วยครับ ผมเคยทำงานอยู่ที่นาแห้วปี 36-40 บรรยากาศดีมากครับ แล้วช่วงหน้าจะต้องผ่าน "ภูไก่ห้อย" ก่อนถึงบ้านเหล่ากอหกนี่น่าสนุกเชียว

[น้าน้อง]

ออกจากหมู่บ้าน อดใจไม่แวะถ่ายรูปกับป้ายน่ารักๆ ที่บ้านแสงภา


สโลปที่ไม่ลาดชันมาก ปั่นขึ้นได้เรื่อยๆ


วันนี้คุยกันว่าเราต้องใจแข็งๆ ไม่แวะเยอะ แม้จะผ่านน้ำตก


และน้ำตก อยากลงไปดู อยากลงไปเห็น


แล้วก็น้ำตกอีก ก๊วกบอกว่าวันนี้เราควรปั่นอย่างมีวินัยกันนะคร๊าบบบ


เพราะทางยังอีกยาวไกล

[น้าน้อง]

ขออนุญาตตามไปเที่ยวด้วยครับ ผมเคยทำงานอยู่ที่นาแห้วปี 36-40 บรรยากาศดีมากครับ แล้วช่วงหน้าจะต้องผ่าน "ภูไก่ห้อย" ก่อนถึงบ้านเหล่ากอหกนี่น่าสนุกเชียว

ยินดีคะ

หากผิดพลาดประการใดต้องขออภัยด้วยนะคะ

[น้าน้อง]

เจอป้ายนี้ตอนเที่ยงครึ่ง


น้องนั่งคุยกันกับสองหนุ่ม

ตามความตั้งใจ ตอนน้องทำแผนที่กระดาษออกจากบ้านว่า...

จุดหมายเมื่อวานเราควรมานอนที่นี่นะคะ


แหม่....ถ้าปั่นต่อมานอนที่นี่สงสัยมาถึงเที่ยงคืน หรือไม่ก็เช้าอะนะ สัมผัสเส้นทางแล้ว

เราคุยกันสัพเพเหระถึงความพยายามของวัยรุ่น ที่ขึ้นไปสร้างศิลปะ ฝ้าเพดานศาลา

นั่งแหงนหน้าอ่านข้อความ....เขาตั้งใจกันจริงๆ ก๊วกไม่ลองบ้างเหรอ???


ก๊วกไม่เอาด้วย ขอไป.....เป็นตากล้อง


เอ๊า 1 2 3 ยิ้ม.......


พักทานน้ำทานขนมเราก็ออกเดินทางกันต่อ ป้ายบอกว่า รถบรรทุกยังเชิดหน้า ใส่!!

[น้าน้อง]

ถึงตรงนี้ พายุฤดูร้อนก็มาทักทายเราสามคนคะ


รีบปั่นไปหาที่หลบ บังเอิญเจอเถียงนาพอดี เรายังไม่เปียกมาก




สองหนุ่มเขาก็มองๆ เล็งๆ ไม่อยากติดฝนนาน ถ้ายังตกไม่แรงมากเขาจะพาลุยไปต่อ

แล้วเขาก็พาน้องลุยต่อคะ หมู่บ้านด้านหน้าคือ บ้านนาปอ


ป้ายแบบนี้มีให้พบเห็นตลอดทางสายนี้คะ ข้างหน้ามีป้อมตำรวจคะ


แล้วเราก็พักหลบฝนที่ร้านก๋วยเตี๋ยวที่อยู่ไม่ไกลป้อมคะ ฝนก็เทลงมาอย่างแรง


ดีจริงติดฝนในร้านก๋วยเตี๋ยวก็ทานก๋วยเตี๋ยว&ช็อปปิ้งขนมในร้านค้าข้างกันของแม่ค้าเพลินเลย

น้องว่าเราสามคน คงมีใครดวงดีมากแน่ๆ บังเอิญหลายอย่างเสียจริงทริปนี้

เมื่อกี้ฝนปลอยกลางป่ากลางเขาก็บังเอิญเจอเถียงนาเก่าๆข้างทาง

พอมาถึงร้านค้าได้ บังเอิญฝนก็เทลงมาอย่างแรง

คุยกับแม่ค้าทราบว่า.....ทางข้างหน้าเราจะได้พบกับ ภูไก่ห้อย

ขึ้น 4 กิโลเมตร ลงยาวอีก 4 กิโลเมตร


อากาศที่นี่เย็นมากคะ น้องว่าน้องหนาวนะคะ

ก๊วกถามน้องไม่ได้เอาเสื้อกันฝนมาหรือ?? (พี่หนอนกับก๊วกเอามาแต่ยังไม่ใช้)

น้องไม่ได้เอามาคะลืม เราต้องปั่นฝ่าฝนปรอยๆ กับลมที่ยังพัดแรงอยู่

ดูเหมือนอากาศแบบนี้กับคนไม่ชอบอากาศเย็นอย่างน้อง อาจจะทำให้น้องไม่สบายได้

น้องก็เลย ขอถุงดำมาตัดทำเสื้อกันฝนเสียเลย


น้องแค่อยากให้ร่างกายน้องอบอุ่นคะ

ปั่นๆร่างกายเราก็ร้อน พลาสติกช่วยไม่ให้ความร้อนระเหยออกจากร่างกาย

ถ้าในกรณีปั่นขึ้นภูไก่ห้อยแล้วฝนมันแรงขึ้น

น้องน่าจะพาตัวเองรอดผ่านวันนี้ไปได้โดยไม่เป็นหวัดในตอนเย็น

[น้าน้อง]

น้อง งี้ อึ้ง ไป สอง วัน เลย !!

เวปฝากรูปที่ใช้ประจำได้ปิดบริการรูปหายหมดเลยคะ

เดี๋ยวค่อยตามแก้รูปย้อนหลังนะคะ

[น้าน้อง]

ทางขึ้นภูไก่ห้อยไม่ได้น่ากังวลมากเท่าที่เราคิดคะ (บ้านนาข่า-นาแห้ว ค่อนข้างชันกว่าคะ)

ขึ้นเรื่อยๆเนิบๆ ตัดโสลปถนนได้ดี

หลังสายฝนกระหน่ำไอร้อนที่ระอุขึ้นเป็นไอน้ำลอยพ้นผ่านผิวถนน

ทำให้การปั่นของเรามีความสุขและสนุกจนลืมเหนื่อย

ดูเหมือนสายฝนจะพัดผ่านไปแล้ว น้องจึงได้จอดพักและถอดเสื้อกันฝนทำมือออกคะ

ถนนสวย เรียบกริบ

ขึ้นยาวๆ 4 กิโลเมตร

มาถึงจุดสูงสุดก็จะมีป้ายอยู่เต็มไปหมดคะ

สูงสุดจากระดับน้ำทะเล ตรงนี้ 1115.64 เมตรคะ

[น้าน้อง]

บริเวณจุดสูงสุดของภูไก่ห้อย มีสถานที่ที่น่าแวะชม

แต่ด้วยสภาพอากาศฝนยังปรอยถนนยังเฉอะแฉะ เราเลยไม่ได้แวะเข้าไป

ยินดีต้อนรับสู่หมู่บ้าน เหล่ากอหก

หมู่บ้านที่จัดฝึกอบรมลูกเสื้อชาวบ้านรุ่นแรกสำเร็จ และได้ขยายการฝึกอบรมไปยังพื้นที่อื่น

นอกจากนั้นที่นี่ยังมีผลไม้ดีๆ มาแนะนำด้วยนะคะ

สับปะรดห้วยมุ่นคะ

เขาปลูกกันเป็นทิวเขา (คงเรียกแบบนั้นซินะ)

ที่ภูทับเบิกมีภูเขากะหล่ำปี

ที่นี่บ้านเหล่ากอหกก็มีภูเขาสับปะรด

ซึ่งปลูกกันเยอะมาก ยาวๆ ไปภูเขาหลายลูกเลยคะ

สับปะรดห้วยมุ่น รสชาดหวาน ตาตื้น เนื้อเหลือง หนานิ่ม ผลเล็ก เขาว่าทานแล้วไม่ระคายคอ

ฝนยังปรอยอยู่ เราได้แต่บอกกันและกันให้ลงเขาด้วยความระมัดระวัง

ไม่มีใครช่วยเราได้นะคะ ถ้าล้มมาล้มกระดูกแตกหัก แถวๆนี้ แค่รอรถกะบะผ่านมายังนานเลย!!

คิดเอาไว้หนทางแห่งความสนุกยังอีกยาวไกล อย่าสนุกแค่วันนี้

ถนนเปียกๆ น้องให้หนุ่มๆลงก่อน แล้วน้องค่อยตามไปทีหลัง

น้องลงช้า เดี๋ยวก็ต้องไปเบรคพักล้อกลางทางอีก

คือรถน้องเป็นระบบเบรคแบบวีเบรคคะ น้องราเบรคบ่อยๆ

ขอบกระทะร้อนจากการสีกันนานๆของผ้าเบรค

น้องจึงต้องจอดพักถ้าลงยาวๆ ไปได้สักระยะ

ที่น้องเลือกลงที่หลังเพราะไม่อยากขวางทางคนลงเขาเร็วๆ (ตามน้ำหนักตัว )

เดี๋ยวเราหลบหลุมซ้ายขวาเขาตามมาเร็วๆ อ่านทางกันไม่ออกจะเกี่ยวกันล้มเสียหลัก

หนุ่มๆเขาไม่ค่อยห่วงน้องเรื่องขึ้นลงเขาสักเท่าไรคะ เขารู้ว่าน้องพอจะเอาตัวรอดได้สำหรับทางเขา

ชันๆ น้องก็ไม่เสี่ยง น้องเข็นลง

เก็บสภาพร่างกายเอาไว้ปั่นวันต่อไปคะ


ทางไหลลงมาบ้านเหล่ากอหกสวยมากๆคะ

โค้ง S ตลอดเลยคะ วิวสวยเหมือนหลุดเข้าไปอยู่ในหนังสือท่องเที่ยว

[หลงทาง]

ตามไปกำลังสนุกครับ.

[technicbike101]

ติดตามเรื่อยๆครับ

[น้าน้อง]

ติดตามเรื่อยๆครับ

ตามไปกำลังสนุกครับ.

ขอบคุณนะคะ อยู่ด้วยกันตลอดเส้นทางเลยนะคะ

[น้าน้อง]

ตอนนี้เวลา บ่ายสามโมงครึ่ง พี่หนอนลงมาเร็วคะ ลงมาจอดรอ

น้องไหลตามมาทีหลัง ก็เราตัวเบาอ่ะคะ

ไหลลงไปเรื่อยคะ จนเจอสามแยก

มองป้ายสามคนเหลียวมองกันไปมา

ไม่รู้ทางนะซิคะ 5555

คุณป้าเดินผ่านมาพอดี ถามเราจะไปไหน คงเห็นเราทำท่า งงๆ

พูดกันอย่างเต็มปาก เต็มคำ จะไปภูสอยดาว คร๊าบบบบบ
(ฝันไกลอีกแล้ววันนี้ )

อีกไกลไหมป้า

ป้าบอกว่าอีกไกล ไปทางบ้านร่มเกล้านั่นเลย

ทางเขาเป็นเนินลูกเล็กกว่าที่ผ่านมาของวันนี้เยอะคะ ถนนแบบนี้

มีหมู่บ้านอยู่ระหว่างทางตลอดเลยคะ ทิ้งช่วงกันก็ไม่ไกล

ชาวบ้านสัญจรกันตลอดคะ เรียกว่าปั่นกันไม่ค่อยเหงา

พี่หนอน....บ่นอยากกินสัปะรด มาถึงถิ่นแล้วเดี๋ยวเราต้องหาซื้อชิมกันนะ

สับปะรดห้วยมุ่นเขาว่ากินแล้วไม่คันคอ ต้องพิสูจน์