สังคม - เชียงคาน - น่าน ปั่นเลาะตะเข็บชายแดน อีสาน ไป เหนือ เส้นทางน่าปั่นเงียบสงบ

[น้าน้อง]

8 กิโลเมตรสุดท้ายเกือบจะตัดสินใจกางเต้นท์นอนเถียงนาแล้วคะ


สำรวจดูแล้ว ไม่มีน้ำไว้ให้เราใช้ล้างเนื้อล้างตัวสักหลัง

เจอวัยรุ่นแถวๆนั้นบอกว่า ทางข้างหน้าเป็นทางลงเยอะ โค้งเยอะ มีขึ้นสักสองสามเนิน

ก็เลยตัดใจไม่นอนเถียงนา

[น้าน้อง]

พอลงมาถึง บ้านเหมืองแพร่ จ.เลย พระอาทิตย์ลาลับขอบฟ้าเหลือเพียงแสงสุดท้าย

เราถามหารีสอร์ทเพื่อเข้าพัก

ไม่ใช่หน้าเทศกาลท่องเที่ยวแต่ราคาที่พักก็แพงไปนิดนึง

เหนื่อยคะ แต่เราก็ไม่พัก

เราหันไปหาที่พึ่งยามยาก วัด


ระหว่างรอขออนุญาตพระ ก๊วกหาไม้กวาดมาเก็บกวาดลานวัดเสียสะอาดตา

คงเลือกทำเลเหมาะกางเต้นท์คืนนี้






พี่หนอนตามหาพระที่อยู่ที่วัดจนเจอ แล้วขออนุญาตกางเต้นท์ที่วัด

ปรากฏว่า.....เจ้าอาวาสไม่อยู่

พระลูกวัด ไม่สามารถให้กางเต้นท์นอนได้

รู้สึกเสียใจไปตามๆกัน คำว่า ทำไม? ทำไม? ทำไม? มันดังก้องอยู่ในใจ

เก็บความเสียใจไว้ภายในแล้วบอกกันว่าไม่เป็นไรเดี๋ยวไปนอนแถวโรงเรียนใกล้ๆก็ได้

พี่ผู้ชายคนนึงเขาขี่มอไซค์มาที่วัดเขาแนะนำให้เราไปกางเต้นท์นอนที่เทศบาลตำบลนาแห้ว

เราก็ไปคะ


ขออนุญาตเจ้าหน้าที่ เจ้าหน้าที่เขาก็ไปบอกหัวหน้าให้รับทราบ

ที่เราจะกางเต้นท์เป็นพื้นที่ด้านหลังอาคาร

มาถึงตรงนี้เราก็ได้ทราบว่าที่วัด เครื่องเสียงเพิ่งหาย จึงไม่อนุญาตให้เรานอน

น้องเจ้าหน้าที่ผู้ชาย บอกว่าอาจจะไม่สะดวกสำหรับผู้หญิงอย่างน้อง

ห้องน้ำของเจ้าหน้าที่ผู้ชายฝั่งที่เขาอยู่ไม่มีประตู คงไม่สะดวกสำหรับน้อง

ต้องใช้ห้องน้ำของเทศบาลนะครับ

น้องก็บอกได้คะ ได้คะ ขอให้มีน้ำใช้เป็นพอ

อาจจะต้องอาบน้ำจากอ่างล้างหน้านะครับ

น้องก็บอกได้คะ ได้คะ
(คิดในใจ อาบที่อ่างล่างหน้า เราก็เอายางในเก่าไม่ใช้มาตัดแล้วทำเป็นสายยางไว้อาบน้ำ)

น้องเขายังดูกังวล บอกเขาว่าไม่เป็นไร เราโอเค

แล้วก็เหมือนนางฟ้ามาโปรด

พี่เปรี้ยวที่ทำงานที่ฝ่ายจัดเก็บเพิ่งกลับจากธุระที่ด่านช้าง มาเห็นเราเข้าพอดี

พี่เขาคงมองมาสักพัก แล้วเขาก็ขับมอเตอร์ไซค์มาชวนเราไปนอนบ้าน

น้องลังเลนิดนึง กลัวพี่เขาไม่ปลอดภัย

พี่เขาบอกไม่เป็นไรไปกางเต้นท์นอนหลังบ้านพี่ น้องผู้หญิงก็นอนกับพี่ก็ได้

พี่ห่วงเรื่องห้องน้ำห้องท่า อย่านอนตรงนี้เลย พี่ขอ ขอบคุณคะพี่นางฟ้า

[sananmunketvit]

ติดตามชมภาพสวยๆข้อมูลดีดีครับ

[หลงทาง]

เส้นทางนี้ก็ผ่านไปมาตั้งหลายครั้ง ในสมัยที่เส้นทางริมโขงจากนครพนมถึงนาแห้วยังเป็นลูกรัง 100 % แต่ไม่มีภาพสวยๆ เหมือนที่น้าน้องเก็บมาฝาก ขอบคุณครับ..ขอตามไปจนสุดทางฝัน

[ต๋อง]

ขาดตอน กะลังเพลินๆเลย
เดินทางโดยสวัสดิภาพกันทุกคนนะครับ

[RODEO]

ใช่หนังขาดตอน รีบมาฉายหนังไวๆ ตั้งแต่ทริปแม่สอด-อุ้มผางทีลอซูไม่ได้เจอน้าน้อง คุณก๊วกตัวเป็นๆเลยหน้าหนาวมาปั่นรถถีบที่อ.ฝางมีที่เที่ยวเยอะ

[น้าน้อง]

ติดตามชมภาพสวยๆข้อมูลดีดีครับ

ขอบคุณที่แวะมาทักทายกระทู้เล็กๆของน้องนะคะ

ขาดตอน กะลังเพลินๆเลย
เดินทางโดยสวัสดิภาพกันทุกคนนะครับ

แหะ แหะ มาแล้วคะ ขอบคุณที่เข้ามาทักทายนะคะ

เส้นทางนี้ก็ผ่านไปมาตั้งหลายครั้ง ในสมัยที่เส้นทางริมโขงจากนครพนมถึงนาแห้วยังเป็นลูกรัง 100 % แต่ไม่มีภาพสวยๆ เหมือนที่น้าน้องเก็บมาฝาก ขอบคุณครับ..ขอตามไปจนสุดทางฝัน

ขอบคุณที่เข้ามาทักทายนะคะพี่ ทางสมัยก่อนลำบากน่าดู ถึงว่าพี่ที่เชียงคานดูเป็นห่วงอยากให้เปลี่ยนเส้นทาง เข้าใจเขาแล้ว

ใช่หนังขาดตอน รีบมาฉายหนังไวๆ ตั้งแต่ทริปแม่สอด-อุ้มผางทีลอซูไม่ได้เจอน้าน้อง คุณก๊วกตัวเป็นๆเลยหน้าหนาวมาปั่นรถถีบที่อ.ฝางมีที่เที่ยวเยอะ

ขอบคุณคะพี่ มาแล้วคะวันนี้มาฉายช้านิดนึง

ถ้ามีโอกาสได้ไปเที่ยว อ.ฝาง คงต้องรบกวนแล้วคะมีเสือเจ้าถิ่นพาเที่ยว คิ คิ

ยังนึกขอบคุณอยู่เสมอกับทริปปีนเขาหนักๆอย่าง....แม่สอด-อุ้มผาง กับพี่ๆทัวริ่งในตำนาน ทำเอาเด็กใหม่ ไม่รู้เรื่อง รู้ราว อย่างน้องกับก๊วก หลงรักจักรยานท่องเที่ยวจนถึงวันนี้ ขอบคุณความมีน้ำใจ ให้กำลังใจกันทุกเนิน แบ่งปันน้ำดื่ม และอาหารที่มีติดตัวให้กัน เอื้อเฟื้อช่วยเหลือดูแลกันตลอดเส้นทาง

[น้าน้อง]

เย็นนี้พี่เปรี้ยวทำกับข้าวเย็นให้เราทานคะ


อะโห.....นอกจากให้ที่พักอาศัยคืนนี้แล้ว

ยังทำกับข้าวให้ทานอีกด้วย เกรงใจมากๆคะ

พี่เปรี้ยวบอกว่า...เมืองชายแดนอย่างบ้านเหมืองแพร่ ทุ่มกว่าๆ ร้านค้าเขาปิดหมดแล้ว ไม่มีอะไรขาย

มากันเหนื่อยๆ ตอนนี้คงหิวข้าวกันแล้ว มาบ้านพี่เดี๋ยวพี่ดูแลเราเอง

ระหว่างพี่เขาทำกับข้าว น้องย่องออกไปดูหน้าบ้านก็เป็นอย่างพี่เขาว่า สองทุ่มทุกบ้านปิดประตูหมดแล้ว

เย็นนี้เราทานข้าวไปก็พูดคุยกันไป

เรารู้จักเหมืองแพร่มากขึ้นจากคนท้องถิ่น

คนไทยและลาวสองฝั่งแม่น้ำเหืองมีความเป็นญาติพี่น้องกัน จึงมีวัฒนธรรมและประเพณีเดียวกัน

ริมน้ำเหืองฝั่งไทยและลาวถ้าช่วงสงกรานตร์ จะมีการจัดขบวนแห่ต้นดอกไม้

เมื่อสมัยก่อนที่แม่น้ำเหืองยังไม่ได้ถูกแบ่งแยกอาณาเขต คนทางนี้ก็ข้ามไปทำบุญที่วัดฝั่งลาว

วัดฝั่งไทยเพิ่งสร้างทีหลังคะ (ที่น้องไปขอนอนแล้วไม่ได้นอน)

ชาวบ้านทั้งสองฝั่งข้ามไปมาหาสู่หรือนำสินค้ามาซื้อขายแลกเปลี่ยนกันทุกวันพระทั้ง 8 ค่ำ และ 15 ค่ำ

ภาษาพื้นเมืองที่ใช้ก็เป็นภาษาเดียวกัน เรียกว่า ภาษาไทยเลย

บริเวณบ้านเหมืองแพร่มีสายแร่เกลืออยู่่ริมน้ำเหือง (อยู่ที่บริเวณวัดที่เราไม่ได้นอนคะ)

มีเรื่องราวอีกหลายอย่างที่เราพูดคุยกัน โชคดีของเราที่ได้นอนบ้านคนท้องถิ่นทำให้เรารู้จักเหมืองแพร่

หากนอนที่รีสอร์ท เราคงไม่ได้รู้จักเหมืองแพร่

ขอบคุณมากคะพี่เปรี้ยว และเจ้าหน้าที่เทศบาลตำบลนาแห้ว

นอนหลับกันเต็มอิ่ม อากาศที่เหมืองแพร่ กลางคืนค่อนข้างเย็นจนถึงหนาวเลยคะ

ตื่นเช้ามาเพียงมองข้ามฝั่งก็อีกประเทศแล้วคะ บ้านตรงข้ามฝั่งคลองแท้ๆ


เก็บข้าวของสัมภาระ พี่เปรี้ยวชวนค้างด้วยอีกคืน อยากพาเราให้รู้จักเหมืองแพร่มากขึ้น


แต่เราก็ได้ปฏิเสธไปอย่างเกรงใจ เรามีเวลาเที่ยวด้วยจักรยานเพียง1อาทิตย์คะ

พี่หนอนแซวก๊วกวันนี้ยังใส่เสื้อตัวเดิมไหม กะว่าจะใส่เสื้อตัวเดียวจนจบทริปเลยหราาาา

เห็นเมื่อคืนซักตัวเก่งตาก 55555


ก๊วกเลยเปลี่ยนเสื้อ

ก่อนไปทำงานเช้านี้พี่เปรี้ยวพาเราข้ามฝั่งคะ


อ้อจักรยานเราจอดอยู่ที่นี่คะ


มัดรวมกันไว้

[น้าน้อง]

ข้ามฝั่งไปต่างประเทศ ชื่อ บ้านเหมืองแพร่ เมืองบ่อแตน แขวงไชยบุรี(ชื่อหมู่บ้านเหมือนกัน )




พี่เขาทักทายกับคนทางฝั่งลาว


เราสามคนมาได้แค่นี้ พอดีเขาเปลี่ยนเจ้าหน้าที นักท่องเที่ยวอย่างเราเลยไม่ได้ไปชมวัดเก่าฝั่งลาว




กลับฝั่งไทยคะ ไปทานข้าวเช้าที่บ้านพี่เปรี้ยว จะได้เก็บของเตรียมเดินทาง


กลับมาถึง....ก๊วกล็อคประตูบ้านคะ 555555

คือจะไปต่างประเทศไงคะ เลยล็อคบ้านอย่างแน่นหนาปลอดภัย 5555

พี่เปรี้ยวบอก...ทำไงดีพี่ไม่มีกุญแจ

คนหัวไวรีบบอกปีนหลังบ้านครับ แต่พี่หนอนปีนนะครับ

ก๊วกกกกกกกกกกกกก พี่หนอนร้องเสียงหลง


ทานข้าวเช้า แล้วล่ำลาพี่เปรี้ยวเราก็พร้อมเดินทางคะ จุดหมายวันนี้คร่าวๆ

จะไปบ้านโคก.....แต่ดูจากระยะทาง 150++ กิโลเมตร มันเยอะไปเราจะไปนอนครึ่่งทาง

ซึ่งยังไม่ค่อยจะแน่ใจว่าเป็นที่ไหน......

ตอนนี้ก็วางไว้ที่ภูสอยดาวก่อน จะได้ดูเหมือนมีจุดหมายนิดนึง

ออกเดินทางแล้วนะคร๊าบบบบบบ.......


ลองแวะมาเที่ยวเมืองเงียบๆ สงบๆ ผู้คนเป็นมิตร ที่นี่ดูนะคร๊าบบบบบ


ใครอยาก พักเงียบๆ ใช้ชีวิตแบบช้าๆ ไม่เร่งรีบ ลองมาที่นี่เลยคะ


สองหนุ่มถามน้องวันนี้ทางเป็นไงชันไหม???

ไม่รู้แต่วันนี้น้องใส่เสื้อ อุ้มผาง นะ

เห็นพี่เปรี้ยวบอกว่าที่ชันๆก็มีแค่.....ภูไก่ห้อย นะคะ

คงไม่เท่าไรมั้งคะ แค่......ไก่ยังห้อยเลย

[technicbike101]

ติดตามเรื่อยๆๆครับ

[00]

มาติดตามชมครับ น่าไปมากๆ

[sabye_sabye]

ติดตามชมครับ...

[น้าน้อง]

ติดตามเรื่อยๆๆครับ

มาติดตามชมครับ น่าไปมากๆ

ติดตามชมครับ...

ออกเดินทางกันต่อเลยนะคะ

[น้าน้อง]

ปั่นออกมายังไม่ทันพ้นเขตบ้านเหมืองแพร่ ก็โดนตำรวจเรียกให้จอด


ไม่ได้เรียกตรวจใบขับขี่นะคะ

คุณตำรวจบอกเราว่า คุณตำรวจก็ปั่นจักรยานเหมือนกัน เส้นนี้เขาปั่นออกกำลังกายประจำ


ขึ้นเนินลงเนินไปเรื่อยๆคะ


หมู่บ้านที่เราพบเช้านี้


ความสวยงามของวัดที่ห้อมล้อมด้วยขุนเขา ทำให้เราต้องจอดคะ


นี่คือต้นดอกไม้ที่พี่เปรี้ยวเล่าให้ฟัง


ประเพณีแห่ต้นดอกไม้ ต้นดอกไม้จะถูกสร้างจากโคลงไม้ไผ่

ชาวบ้านจะร่วมแรงร่วมใจกันสร้างโคลงเสร็จภายในวันเดียว

แล้วหาดอกไม้สดตามฤดูกาลมาประดับให้สวยงาม

แล้วช่วยกันนำไปที่วัดเพื่อรอเวลาค่ำ เทศกาลนี้มีประจำทุกปี ในช่วงเทศกาลสงกรานตร์

ชาวบ้านจะแห่ต้นดอกไม้ในคืนวันพระ ตลอดเดือนเมษายน

แห่รอบอุโบสถ 3 รอบ เพื่อบูชา พระพุธ พระธรรม พระสงฆ์

เมื่อแห่ครบ 3 รอบก็จะวางต้นดอกไม้ไว้รอบพระอุโบสถเพื่อบูชาพระรัตนไตรตลอดทั้งคืน

เบรคเอี๊ยด..........เพราะเห็นต้นดอกไม้

แต่พอมองเข้าไปเห็นอุโบสถตั้งอยู่กลางลานโล่งของวัด อุแม่เจ้า!!! นึกว่าอยู่หลวงพระบาง


สถาปัตยกรรมคล้ายกับที่หลวงพระบาง วัดสะอาด ดูเรียบง่าย

น้องเป็นคนรู้งานคะ

ในขณะที่หนุ่มๆ ตื่นตาตื่นใจกับความสวยงาม เก็บภาพมุมต่างๆของอุโบสถ




น้องก็ตรงรี่....ไปหาแม่ชี

เห็นอุโบสถปิดล็อค อยากเข้าไปกราบพระด้านในจะได้ไหมคะ

แล้วเราก็ได้เข้าไปชมและทำบุญด้านในคะ




คุณยายเล่าว่าองค์พระเก่าแก่อายุกว่า 400 ปีเพิ่งจะลงลักปิดทองเมื่อปีกลาย

[น้าน้อง]

วัดเก่าแก่อายุกว่า 400 ปีนี้ได้รับการดูแลด้วยความศรัทธาของชาวบ้าน


เมื่อปีก่อนน้ำท่วมยังทิ้งร่องรอยไว้ให้เห็น


เจดีย์ของวัดศรีโพธิ์ชัยแสงภา


ชื่นชมสถานที่ด้วยความเคารพ และ ฟังเรื่องเล่าจากคุณยายเสร็จ

เราก็ออกจากวัดและทานมื้อสาย

เพราะทราบว่าต่อจากนี้ไป อีกไกลกว่าจะมีร้านข้าว

แผนที่ ก็ดี GPS จากมือถือ ก็ดี แต่ที่ดีที่สุดคือการได้พูดคุยกับผู้คนท้องถิ่นระหว่างทาง

อย่าให้เทคโนโลยี ทำให้เรามั่นใจมาก จนพูดคุยกับคนรอบข้างน้อยลงนะคะ



แดดยังคงร้อนเป็นปกติคะวันนี้ ทางก็ยังขึ้นกันแบบเนิบๆ