สังคม - เชียงคาน - น่าน ปั่นเลาะตะเข็บชายแดน อีสาน ไป เหนือ เส้นทางน่าปั่นเงียบสงบ

[Ruampol]

เยี่ยมมากครับ...เส้นทางสวย,วิวสวย,ภาพสวย ชอบภาพน้องก๊วกถือถุงขนมจัง...

[น้าน้อง]

ชอบมากครับ เส้นทางสวย ภาพการดำเนินชีวิตชาวต่างจังหวัด ติดตามครับ

ขอบคุณคะพี่ เดินทางไปกันอย่างช้าๆ เรื่อยๆ นะคะไปกับน้อง

เยี่ยมมากครับ...เส้นทางสวย,วิวสวย,ภาพสวย ชอบภาพน้องก๊วกถือถุงขนมจัง...

ขอบคุณคะที่เข้ามาทักทาย น้องกับก๊วกนะคะ

บางท่านอาจจะสงสัย ก๊วกปั่นจักรยานแล้วทำไมไม่ผอม

ก็ดูซิคะหลักฐานเต็มสองมือเลย

[น้าน้อง]

นั่งชมพระอาทิตย์ตกดินจนพอใจ

เปิดไฟหน้าไฟท้ายปั่นจักรยานต่อไปอีกสัก 5-6 กิโลเมตร

เราก็มาถึง บ้านปากห้วย อ.ท่าลี่ จ.เลย

วันนี้เราได้ปั่นตามตะเข็บชายแดน จากหนองคาย มา จังหวัดเลย

พรุ่งนี้เรายังใช้ถนนชนบทเส้นเดิม 2195


สอบถามคนพื้นที่ว่าเราจะหาที่พักที่ไหน ที่สะดวกใกล้ตลาดและร้านข้าวบ้าง

เขาแนะนำที่นี่ พอเพียง รีสอร์ท ห้องแอร์คืนละ 300 บาท


18.54 นาที เอาของเข้าเก็บแล้วออกไปหาข้าวเย็นทานกันคะ

ร้านข้าวที่ต่างจังหวัด 2 ทุ่มเขาก็ปิดกันแล้วคะ


นั่งทานข้าวกัน

เราคุยกันว่าเราต้องปรับปรุงแผนการเดินทางของเราใหม่

เดิมทีเราตกลงกันว่า ทริปนี้เราจะปั่นกันแบบค่ำที่ไหน นอนที่นั่น

สี่โมงเย็นเราก็จะมองหาที่พัก......แต่ดูเหมือนเราจะมืดมา 2 วันแล้ว

ถ้างั้นพรุ่งนี้ เราออกเดินทางให้เช้าขึ้น (เมื่อเช้าออกจากเชียงคาน 10 โมงเช้า)

สัก 7 โมงเช้าเป็นไง

สองหนุ่ม งี้ ตกใจ นั่นเช้าแล้วเหรอน้อง

เวลาไปเที่ยวกับคุณลุง คุณตา ท่านมักสอนให้เราออกเดินทางตั่งแต่ ตี 4 ตี 5

อากาศตอนเช้าดี และ ได้ออกปั่นก่อนแดด ถึงที่พักเร็วจะได้พักผ่อน

เป็นเรื่องที่ดีทั้งหมดเลยคะ เราควรปรับใช้

แต่....ไว้โอกาสหน้านะคะ งานนี้มากับน้อง สายหน่อยนะ หนุ่มๆ

[น้าน้อง]

คืนที่ 2 ของการปั่นจักรยานท่องเที่ยว

เหมือนว่า.......ทุกคนจะนอนหลับฝันดีกันใช่ไหมคะ

แต่ น้องไม่ ไม่ ไม่ ไม่ ไม่!!!!!

ตกดึก ตั๊กแก ตั๊กแก เสียงปีตอร์ก็ร้องทัก

(พี่หนอนตั่งชื่อให้ เพราะฟังจากเสียงมันยังหนุ่ม ดังไกลถึงห้องพี่หนอน)

รู้สึกดังชัดกังวานดีจัง

ก๊วกกลัวตุ๊กแก...... น้องไม่ได้กลัวนะคะ

เพื่อความอุ่นใจ ลุกมากางเต้นท์ดีกว่าไหม??

เป็นอันว่าคืืนนี้นอนหลับสบายคะ ก๊วกต้องลุกมากางเต้นท์ให้น้องนอนอย่างอุ่นใจ คิ คิ


รู้สึกปลอดภัยคะ นอนหลับสบายถึงเช้าเลย

[น้าน้อง]

สวัสดี เช้าวันที่ 21 เมษายน 2558

อากาศสดชื่น 7 โมงเช้าเราก็เก็บของพร้อมเดินทาง แต่ไปหาข้าวเช้าทานกันก่อน

วันนี้เราจะมุ่งหน้า ไป อ.นาแห้ว ระยะทางประมาณ 80++ กิโลเมตร

ไปทานข้าวเช้าสอบถามเส้นทางจากแม่ค้า แม่ค้าก็บอกให้ห่อข้าวไปเถอะ

ไปอีกไกล ถามเขาว่าทางชันไหม แม่ค้าบอกเอารถยนต์ไปก็ชันเหมือนกัน

เราก็เลยให้แม่ค้าห่อข้าวเที่ยงให้เรา กรอกน้ำฝนจากร้านข้าวให้เต็มขวดทั้งนอกและในกระเป๋า

แปดโมงเช้าก็ออกเดินทาง


สองหนุ่มถามน้องทางวันนี้เป็นไง?? ชันไหม


น้องเดาว่า.....น่าจะทางเรียบนะคะพี่

เดาว่าทางชันๆ น่าจะเป็นวันที่ใกล้ถึงน่านนะคะ (แหม่......ช่างไม่รู้ชะตากรรม )

ถนนก็ดีบ้างขรุขระบ้าง


ออกมาไม่ไกลเราก็เจอหมู่บ้านคะ หมู่บ้านอาฮี


ก๊วกแวะชม วัดพระธาตุมะนาวเดี่ยว เป็นวัดเก่าแก่วัดหนึ่ง อายุไม่ต่ำกว่า ๓๐๐ ปี


สถูปประดิษฐานของหลวงปู่นาคมุจรินทร์


หมู่บ้านนี้เขามีแคร่ไว้สำหรับนั่งหน้าบ้านกันทุกหลังเลยคะ

ลองไปซ้อมนั่งพักกันดู


เหมือนถนนตัดกลางหมู่บ้าน เย็นๆเขาคงมานั่งหน้าบ้านแล้วตะโกนข้ามฝากถนนคุยกันนะคะ


ปั่นผ่านก็มอง 2 ฝั่งถนน มองผู้คน

เราก็มองเขา เขาก็มองเรา คนต่างถิ่น

ปั่นออกจากหมู่บ้าน ถนนเรียบกริบ พี่หนอนบอกว่าถนนใหม่ๆเลย เขารอเรามาใช้งาน


ยังมีถนนสวยๆ ในประเทศไทยรอเราไปสัมผัสอีกหลายเส้นทางนะคะ

[น้าน้อง]

มีหมู่บ้านอยู่เรื่อยๆคะ ห่างกันสักช่วง 5-10 กิโลเมตร

เราแวะร้านค้าทุกหมู่บ้าน ไอติม 5 บาท


เส้นทางกำลังปรับปรุง หลายช่วงถนน




พอจะถึงหมู่บ้านถัดไปทางก็ราดยางอย่างดี


ถนน ช่วง นี้ หลัก กิโลเมตร บอก ระยะทาง ไว้ ใจ ไม่ ค่อย ได้

น้องเป็นคนปั่นจักรยานที่ชอบดูหลักกิโลเมตร จะนับถอยหลัง 9-0 ทุกๆ 10 หลักก็จะพัก

แต่ที่นี่เชื่อไม่ได้ อาจเป็นเพราะกำลังทำถนน เขาเลยวางหลักกิโลเมตรสลับกันคะ

48 ปั่นต่อไปอยู่ดีๆ 43 ปั่นต่อไป 45 คือมันไม่ค่อยจะเรียงกันคะ

พอถึงอีกหมู่บ้านนึงเราเห็นถนนลาดปูนลงไปแม่น้ำเหือง หนุ่มๆก็ลงไปพิสูจน์

น้ำสีโอวัลติน มีกลิ่นไหม??? เอาน้ำเย็นเข้าลูบคลายความร้อน


สองหนุ่มเอาจักรยานลงไปแต่น้องไม่ลงไปด้วย
(ทริปนี้จักรยานน้องตีลังกาบ่อยนึกว่าเล่นยิมนาสติกเลยต้องเอาหินหนุนล้อ ไม่งั้นเผลอเป็นตีลังกา)

[น้าน้อง]

ตอนขึ้น ก็เข็นกันซิคะ ชันขนาดนั้น


สิบโมงกว่า ระยะทางที่เหลือ 40 กิโลเมตร

ทางที่เราปั่นช่วงนี้เป็นเนินขึ้นลง ไม่ชันมากไปได้เรื่อยๆ

ปั่นมาไม่ไกลน้องก็ดักสองหนุ่มให้แวะ ได้ยินเสียงน้ำไหลผ่านแก่งหิน

เห็นร้านส้มตำเก่าๆ พี่ๆ ลองไปดูไหม? ตรงนั้นมีอะไร ทางออกปลี่ยว..ทำไมเคยมีร้านส้มตำ


พี่หนอนก็ร้อง......แวะอีกแล้วเหรอ???

เราจอดรถจักรยานทิ้งไว้ที่ร้านส้มตำแล้วก็เดินลงไปที่แม่น้ำ

ออ....มันเป็นเช่นนี้เอง





พี่หนอนเปิดก่อนเลย!!!! ก๊วกมาเล่นน้ำกัน

ก๊วกบอกว่า......จะดีหรือพี่


สุภาพสตรี อย่างน้องก็ได้แต่มองตาปริบเอาขาจุ่มน้ำ คลายความร้อน
(เสื้อขาวจะกลายเป็นครีมนะซิถ้าลงไป)

[น้าน้อง]

เส้นทางจากนี้ไปเราปั่นเลาะแม่น้ำเหือง และสันเขาไปเรื่อยๆคะ

บางช่วงขึ้นชันยาวบ้าง แต่พอสุดเนินก็ไหลลงยาวเช่นกัน

ทางดีสลับกับทางฝุ่นไปเรื่อยๆ หมู่บ้านเริ่มตั่งห่างออกไปหลายกิโลเมตร


ปั่นผ่านสถานที่ ที่จัดเป็นที่ท่องเที่ยวแก่ง...จำชื่อไม่ได้ 555 แต่เสียงน้ำไหลดังเชียว

เราไม่ได้จอดเล่นน้ำเราปั่นผ่านไปเลย

มีจุดตรวจ ให้เรา แวะทักทายเจ้าหน้าที่อยู่ตลอดเส้นทางนะคะ ทางสายนี้


ระหว่างปั่น.....ก๊วกเริ่มบ่นหิวข้าวแล้ว

พี่หนอนบอกว่าเด็กๆ เล่นน้ำเสร็จก็หิวข้าวเป็นธรรมดา


เดี๋ยวหาทำเลดีๆ แวะทานข้าวกัน

ถึง 3 แยกนี้ที่ไปภูเรือได้ เหมาะดีเหลือเกินที่เราจะแวะพักทานข้าว


เจ้าหน้าที่ไม่อยู่สักคน


เราก็เลย ยึดสถานที่มานั่งกินข้าวที่ห่อมา ด้วยกัน


นาทีนี้ อร่อยสุดๆ คะ

ก๊วกบอกว่าหิวข้าว ปั่นมาเมื่อกี้คิดถึงเพลงกล่องข้าวน้อย ที่ฟังบนรถทัวร์เลย!!!

กินให้อร่อยนะ ก๊วกกกกกกกกกกกกก เดี๋ยวเค้าเตรียมกับข้าวให้



ข้อเสียของทางสายเปลี่ยว รถวิ่งน้อยห้ามประมาทหากเกิดเหตุ อาจมีคนช่วยเราไม่ทัน

และร้านค้าน้อย ควรเตรียมน้ำและอาหารไปให้เพียงพอ อาจมีอาการโมโหหิวกำเริบได้

[nick1928]

เพลินดีจังครับ เยี่ยมจริงๆ

[น้าน้อง]

เพลินดีจังครับ เยี่ยมจริงๆ

ขอบคุณนะคะ ขอบคุณที่เข้ามาชมกระทู้ของน้องนะคะ

[น้าน้อง]

ทานข้าวเที่ยงเสร็จ เรามุ่งหน้าไปหมู่บ้านถัดไป


ไม่ได้เมาแดด ที่ปั่นจักรยานยิ้มกลางแดดที่แผดเผาเพราะเผลอคิดไปว่า......

ถ้าทางที่เราจะไปนาแห้ว เป็นแบบที่....ปั่นผ่านมา เลาะสันเขาไปเรื่อยๆ

ถ้ามีขึ้นเขาสูงชัน ก็จะมีลงเขากันแบบยาวๆ ระยะทางวันนี้เหลืออีก 20 กว่ากิโลเมตร

ขอหัวเราะดังๆ โฮ๊ะ โฮ๊ะ โฮ๊ะ.....สบายยยยยยยยยยย เพราะตอนนี้เพิ่งจะเที่ยงสี่สิบ

นอน ตี ลัง กา เกา พุง ที่ ร้าน ค้า "บ้านนาข่า" กันก่อนแล้วค่อยไปยังทัน

วันนี้ถึงจุดหมายก่อนค่ำ ชัวร์


เหนื่อยเราไม่เหนื่อย...... เมื่อยเราไม่เมื่อย.... ใช่ไหมคะหนุ่มๆ

[น้าน้อง]

นั่งเหมาน้ำขนมที่ร้านค้าอยู่นาน

บอกแม่ค้าไม่ต้องเฝ้าร้าน เดี๋ยวพี่กินเสร็จน้องค่อยมาคิดเงิน "ป๋าไหมละ" 555



สบายใจแล้วออกเดินทางต่อ

เพื่อพบกับ......อยากให้เพื่อนๆมาพบด้วยตาตัวเอง



เห็นทางแบบนี้เราก็ยกน้ำขึ้นมาชนกระติกกันสามคน......

ดื่มกันอึกใหญ่ประหนึ่งอูฐที่ต้องการตุนน้ำในร่างกาย

ลองคิดถึงแดดยามบ่าย ร้อน ร้อน กับ เนิน ชัน ชัน


มีขึ้น....มันก็มีลงซิ!!! ไปดูกัน ตอนลงอาจจะมันส์หยดติ๋งเลยก็ได้

[น้าน้อง]

ออกตัว!!!


พับแรก.....ชกยกแรกก๊วกขอพักแป็บ!!


พักที่สอง.....ร่วงหมดทั้งสามคน 5555 (ร้อนจริงๆ พายุฤดูร้อนไปไหน นัดไว้ทำไมไม่มา)


ดูเหมือนทางข้างหน้ามันคงเป็นสุดขอบฟ้า


ปั่นไปก็คงคิดกันไปว่าสุดเนินก็คงไหลลง

มันใช่อย่างที่คิดที่ไหนละ มันคือจุดที่รถบรรทุกไหลลงฝั่งที่เราสวนขึ้นมา


ยังขึ้นต่องัดเนินขึ้นไป น่าน เนิบๆ น่วมๆ


แบบนี้เขาเรียกแพ้น็อคนะคะ


สนุกมากๆคะทางวันนี้ ทีเด็ดมันดันอยู่ 20 กิโลเมตรสุดท้ายตอนที่อุณหภูมิร้อนแสบสัน

ก๊วกถึงกับเพ้อ เจ้!!....ก๊วกบอกแล้วอย่าใส่เสื้ออุ้มผางมา

เขาตัดถนนยังกับขึ้นอุ้มผาง

เพ้อแล้วก๊วก....วันนี้น้องใส่เสื้อ "คนค้นคน" เฟ้ย ดูสภาพน้องซิคะ สนุกน่วมขนาดไหน

[น้าน้อง]

สามโมงเย็น

นวดเนินกันจนเห็นป้ายแบบนี้ ดีใจจนกระโดดจูบ เลยทีเดียว


ขาลงเขา ลงยาว ชัน และมีสาดโค้งกว้างๆ กำเบรคล้อหลังน้องสะบัดนิดๆ

เกือบหลุดโค้ง เล่นเอาใจหายอยู่เหมือนกัน

คุณพระช่วยถ้าแหกโค้ง คงลงไปนอนเล่นหน้าบ้านชาวบ้านด้านล่างแน่ๆ

ยังลงมาเรื่อยๆ มีเนินรับอยู่นิดนึงเห็นพี่หนอนเข็น

พี่หนอนตะโกนตามหลังน้องที่กำลังไหลลงด้วยความเร็ว 50++

น้องได้ยินเพียงเสียงเบาๆแว่วผ่านสายลม....ว่ายางแตก

น้องเลยไหลลงไปหมู่บ้าน ไปตามก๊วกมาช่วย ที่นี่ชื่อหมู่บ้านนี้คะ


ก๊วกกับน้องปั่นลงเนินตัวยูแล้วขึ้นไปหาพี่หนอน ชวนกันเข็นไปจอดหน้าบ้านชาวบ้าน

แล้วสองหนุ่มก็ช่วยกันเปลี่ยนยาง แตกเท่ากันแล้วหนุ่มๆนะคะ 2-2


สองหนุ่มคุยกันเขาลงกันที่ความเร็วสูง

โชคดีที่พี่หนอนยางค่อยๆซึม และแบนหลังเข้าโค้ง ลงมาแบนตรงเนินรับก่อนจะไหลลงต่ออีกพอดี

เพียงเสี้ยวนาที ถ้าตรงโค้งพอดีก็คงอันตราย คุณพระคุ้มครองเราคะทริปนี้

[น้าน้อง]

ถนนซึ่งค่อนข้างลาดชัน

แต่ก็มีหมู่บ้านอยู่เรื่อยๆ

น้องคิดว่า...จากบ้านนาข่ามีหมู่บ้านทุก 7-8 กิโลเมตรนะคะ
(ไม่ได้จับหลักกิโลเมตรนะคะประมาณเอา555)

ชาวบ้านใช้มอเตอร์ไซค์แบกจอบเสียม ขี่มอเตอร์ไซค์ขึ้นลงเนินตลอด

ในช่วงเวลา 3-5 โมงเย็น ดูเหมือนถนนจะคึกคักเต็มไปด้วยผู้คนที่กลับจากไร่

รถกระบะ รถอีแต๋น มอเตอร์ไซค์ ไม่เหงานะคะทางช่วงเวลานี้

เหนื่อยเราก็พักนั่งฟังเสียงนก เพลินดีเหมือนกัน


K-ก๊วกถามพี่หนอนว่า........พี่ๆ นกมันคุยอะไรกัน

N-พี่หนอนหันมามองหน้าก๊วก.....ไรอีกเนี๊ยะ ก๊วกกกกกกกกกกกกก

น้องได้แต่นั่งหัวเราะ 5555555

K-พี่ๆ......ผมว่ามันคงเรียกกันกลับบ้าน ได้เวลาพักผ่อนกินข้าวกินปลาแล้วนะพี่

N-ก๊วกหิวอีกแล้วหรือก๊วก 555555

K-วันนี้เราคงถึงค่ำอีกแล้วนะพี่นะ

เห็นมอเตอร์ไซค์วัยรุ่นผ่านมา โบกถามมีเนินอีกเยอะไหม วัยรุ่นบอกไม่เยอะแล้วพี่

ขึ้นเนินอีกสัก 2-3 โลก็ไหลลงยาวมาหมู่บ้านนี้คะ




บ้านเรือนเขาจะตั้งเรียงกันเป็นชั้นๆ ตามไหล่เขา

มีเนินเขาหัวตัดที่หมู่บ้านตั้งอยู่ด้านบน ได้แต่เพียงเห็นด้วยตาเพราะไหลลงเร็วกันพอสมควร

น้องตามหลังหนุ่มๆ ต้องเบรคเอี๊ยดดดด ถึงได้ป้ายหมู่บ้านมาคะ

ปั่นอ้อมเนินเขาไหลลงแบบชันๆ เพื่องัดเนินขึ้นไปอีก

แหม่......มันส์จริงๆ ตัดถนนได้ ทางขึ้น ทางลง ตั่งบ่าเสียจริง!!!




พักหายใจหาย เติมน้ำเติมอาหารกันก่อน