มาต่อกันครับการปั่นวันที่2 ยังไม่จบ ใกล้จะถึงทางลงยาวๆละครับ
ช่วงนี้หินลอยเยอะหน่อยแต่เป็นทางราบไม่เป็นปัญหา
ใครอ่านออกบ้างครับ
มาได้ 110 โลจากห้วยโก๋น 555 วันนี้พึ่งมาได้ 32 โล จากกราฟความชันบอกว่า น่าจะลงยาวๆแล้วละครับ
ลงแล้วจริงด้วย สวรรค์!!!!
เรียบๆอย่างนี้ค่อยคุยกันได้หน่อย
แต่อย่างนี้ต้องปั่นอย่างเรียบร้อยหน่อยออกจากรอยล้อมีเฮ และ โฮ
ข้ามลำน้ำตื้นๆ ไอ้การที่เรามาคนเดียวเป็นไรไปจะดูไม่จืด ถึงแม้จะตื้น ขืนปั่นฝ่าไปเจอหินก้อนโตใต้น้ำดักมีหวังได้บินหัวแตกแน่
เริมบ่ายคล้อยแล้วดูจากเงาไม้ ยังไม่ถึงบ้านห้วยทรายขาวเลย จะถึงหลวงพระบางหรือเปล่าฟระ !!!
แต่ช่วงนี้เป็นทางลงค่อยยังชั่วหน่่อย
ลงเข็นตามระเบียบครับ ปลอดภัยไว้ก่อน
เจอร้านแล้ว รอดครับน้ำที่ฝรั่งใจดีให้มาหมดแล้ว จัดสปอนเซ่อ กินแล้วจะหายเซ่อ ไม่กล้ากินเบียรเพราะว่าเมาแล้วบ้าไม่กลัวอะไร ทางมีหินลอยเป็นช่วงๆเป็นอันตรายต่อสุขภาพมาก ผมเคยชนหมาแล้วบินข้ามแฮนดกระดูกไหปลาร้าหัก 555 เจ็บแล้วจำได้ครับ
ถึงบ้านห้วยทรายขาวแล้วตอนนี้ประมาณ 4-5 โมงเย็น ยืนนึกอยู่แพป จะไปต่อหรือนอนดีฟระ!!! ไปต่อดีกว่า หึหึ
ไปต่อดีก่ายังไม่มืด
ดิ่งลงต่อครับ
เจอลำห้วยอีกละลงสิครับ รออะไร เจอน้ำลึกลงลุยมันทางถุงเท้าร้องเท้าไม่มีเวลาถอดครับ เหนื่อยครับ
หมู่บ้านอะไรครับใครอ่านออกบ้าง
สภาพบ้านเรือนดูเรียบง่ายดูดีครับ
บ้านแถวนี้เริ่มทันสมัย
เริ่มกลับจากการทำงานบ่งบอกว่าอีกไม่นานจะมืด แล้วเราจะปั่นไปถึงไหน ในใจมืดก็มืดฟระ ถ้าทางลงเรื่อยๆนะคงถึงประมาณ 3 ทุ่ม
ไม่นานก็มาถึงบ้านนาแล
ผู้คนที่นั่นครับ
สภาพบ้านเรือน
ออกจากนาแลเจอนาขั้นบันไดถึงแม้จะขั้นเตี้ยๆก็สวยครับ
มีลำน้ำด้วยครับ
ดิ่งลงสักพักเจอบ้านนาไร่
ช่วงนี้เป็นทางลงหมู่บ้านจะอยู่ติดๆกัน เจอบ้านนางิ้วครับ
ตอนนี้เริ่มใกล้จะมืดครับไม่รู้จะถ่ายอะไรก็ถ่ายป้ายให้ดูละกัน
สภาพบ้านนางิ้ว
ถัดมาเป็นบ้านห้วยถาน
ช่วงนี้ใกล้จะมืดเลยก้มหน้าก้มตาปั่นครับเก็บกล้อง และช่วงนี้ไม่มีหมู่บ้านด้วยครับ ปั่นไปเหลืออีกสัก 35 โลจะถึงหลวงพระบางมืด นึกว่าจะไม่ขึ้นเขา โอ้พระเจ้า มีขึ้นเขาอีกถึงกับต้องลงเข็น ขึ้นแล้วลงครับผมเปิดไฟหน้าของจีน ไฟมันไม่ได้บอกรายละเอียดอะไรเลย เห็นแต่ถนนเป็นสีขาวๆ หลังจากขึ้นมีลงเขา เริ่มป๊อดครับไฟก็ไม่ดี มีหินลอยด้วย ดิ่งลงไปเจอแสงไฟหมู้บ้านหนึ่ง ตอนแรกกะจะไปต่อเห็นภูเขาขวางหน้าอีกดอกหนึ่งครับ ประกอบด้วยเห็นบ้างหลังหนึ่ง เป็นร้านค้า เขากำลังจัดเขยลาวกัน จอดดีกว่าวุ้ย กินเขยลาวเย็นๆ ขอพักแถวนี้ดีก่า จอดรถปุ๊ป เขาก็เรียกเข้าวงเลยครับ ได้เขยลาวไปเฮ้อค่อยยังชั่ว เจรจาเรื่องที่พักเสียค่าตำรวจบ้านและค่าที่พักให้เจ้าบ้าน คนละ 50000 กีบ ก็ 200 บาทต่อคน คืนนี้เสียค่าที่พัก 400 พักในบ้านเค้าครับ อาหารเย็นให้เจ้าของบ้านต้มม่าม่า 2 ห่อ ไข่ 2 ฟอง อิ่มครับเอาตัวรอดไปอีกมื้อหนึ่งครับ จากนั้นก็สั่งเบียรมากินกับเขาในวงก็มีประมาณ 5 คน สรุบหมดค่าเขยลาวอีก 50000 กีบ ก็ 200 บาท วันนั้นล่อเขยลาวหมดร้านเจ้าบ้าน ต้องไปซื้ออีกร้านหนึ่ง แต่พวกเราก็เวียนกันออกเงินซื้อครับ กินเสร็จไม่รู้กี่แก้วมึนครับ เจ้าบ้านก็ปูที่นอนบริเวณในบ้านชั้นล่างให้ครับเป็นที่นอนงิ้วพร้อมกับผ้าห่ม 1 ผืน เขาให้ผมนอนกับน้องชายเจ้าบ้าน เจ้าบ้านและแฟนอายุคงไม่ถึง 30 ปี ทั้งคู่ขยันและอดออม ไปทำงานที่นิคมอุตสาหกรรมที่อยุธยา กลับมามีเงินเก็บ 200000 บาท เอามาสร้างบ้านหลังนี้ และเรือนพักให้คนเช่า
ตื่นเช้าล้างหน้าเสร็จก็คว้ากล้องมาเดินสำรวจหมู่บ้าน
บ้านที่ผมมาพักเมื่อคืนนี้
ไอ้ตัวเล็กลูกเจ้าบ้านครับ
ใส่เสื้อสีขาวน้องชายเจ้าบ้านมาเยี่ยมหาพี่ชาย ส่วนเจ้าบ้านและแฟนอยู่ข้างเตาไฟกำลังหนึ่งข้าว
เช้านี้เมนูไม่ต้องคิด มาม่า 2 ห่อ ไข่ 2 ฟองให้แฟนเจ้าบ้านทำให้ครับ กินเสร็จ เจ้าบ้านห่อข้าวนึ่งให้อีกถุงหนึ่งเผื่อไปกินกลางทาง คงเป็นธรรมเนียมเขาครับใครจะไปต้องห่อข้าวให้ไปด้วย
ออกจากหมู่บ้านถึงรู้ว่าเป็นบ้านห้วยทาก
วันนี้เป็นวันที่ 3 เริ่มปั่นของการปั่นเหลืออีก 30 โลถึงหลวงพระบางกะว่า 10 โมงเช้าต้องถึงที่นั่น
เจ้าบ้านบอกว่ามีขึ้นเขาอีกลูกเดียว จากนั้นก็ดิ่งลงไป
[/url
