ฤชา ขวัญตา เขียน:มีคนเอาแต่ใจตัวเองเป็นที่ตั้งเยอะมากๆทุกสังคม.. จนลืมนึกถึงคนอื่น ในสังคมจักรยานก็เหมือนกันครับ ถ้าทุกคนหันมามองกฎระเบียบเพื่อรักษากฎที่ดีไว้แล้ว เราๆ ก็อยู่ร่วมกันในสังคมนั้นๆอย่างมีความสุขนะ ...
ในความคิดของผม..สนามเขียวนี่ก็คือถนนหรือที่สาธารณะที่เขาสร้างขึ้นมาไว้ให้ทุกคนในสังคมจักรยานได้มาใช้ร่วมกัน เป็นที่พบปะ แลกเปลี่ยนความคิด หรือเหตุผลใดก็แล้วแต่ครับ แต่คงไม่ต้องเขียนบอกไว้หรอกนะครับว่า ใช้แล้วอย่าทำให้ตัวเองหรือฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเดือดร้อน คือใช้ร่วมกัน ซึ่งมาถึงตรงนี้แล้วเหตุผลหรือวัตถุประสงค์ของแต่ละคนมันเริ่มไม่เหมือนกันละ ..ไรเกิดขึ้นละครับทีนี้..มันก็เลยมีฝ่ายใดก็ฝ่ายนึงล่ะที่เดือดร้อนครับ..555
ทุกคนต้องคิดเองล่ะ บอกไม่ได้
เพราะมันสาธารณะ งัยครับ..ไอ้คนอยากปั่นเร็วก็อยาก ..ไอ้คนที่ปั่นช้าก็มี ลูกเล็กเด็กแดง ก็เยอะ คือพาลูกไปปั่น ชิว ชิว ว่างั้น .สถานมันสวยงาม อากาศดี ทัศนียภาพสวยๆ อย่างว่าละครับ..ของที่มันใช้ร่วมกันนี่ความวุ่นายมักตามมาเสมอ
ยกตัวอย่าง.. ถนนที่ผ่านในเขตชุมชน มันก็สาธารณะ มีทั้งรถเร็วรถช้า วิ่งกัน แต่มันไม่ปลอดภัยกับคนหมู่มาก ก็เลยต้องสร้างหรือทำลูกระนาดขึ้นมา เพื่อเป็นนัยว่า ขับกันช้าลงนิดนึงนะ เด๋วไปชนลูกชนหลานที่มีในชุมชนนั้นๆเข้า..ผมขับรถไม่เร็ว ผมก็พยายามเข้าใจครับ ว่าทำไมต้องมี...
ก็เลยฝากทุกคนไว้ตรงนี้ว่า...ถ้าเริ่มที่ตัวเราปฏิบัติหรือกระทำการใดๆที่ไม่ทำให้ผู้อื่นเดือดร้อนแล้ว เราก็จะไม่เดือดร้อนครับ และอยู่ร่วมกันในสังคมนั้นๆอย่างมีความสุข 
เห็นด้วยอย่างยิ่งครับ
..เมื่อออกสู่สถานที่ๆเป็นสาธารณะ(ไม่ว่าที่ใดๆ).. อย่าทำให้คนอื่นเดือดร้อน.. !!
เสริม..
เหลียวหลัง..ก่อนเร่งแซงไปข้างหน้า
ขอทาง..ก่อนที่จะผ่านคนข้างหน้าที่อยู่ด้านซ้ายของเรา ..
เพราะจักรยานไม่มีแตร และกระจกมองหลังแบบรถยนต์
ถ้าไม่เลือกที่จะติดเพิ่มเติมเอง...
อีกเรื่องหนึ่ง
..หูฟังแบบสอดอัดเข้ารูหู.. นี่ก็ไม่เบานะครับ
ซี่โครง 11ของผมร้าวยังหายไม่สนิทดีก็ย่อนเหตุนี้แหละ ในบุ่งตาหลั่ว เสาร์ที่แล้ว 07.30 น. ว่างโล่งโป้ง..เธอเล่นเลี้ยวตัดหน้ากระทันหัน ทั้งๆที่ผมให้เสียงทั้งคนทั้งกระดิ่ง..ขอทางแล้ว ขณะที่ผมลงมากองกับพื้นแล้วถามไถ่เธอดู
เธอบอกไม่ได้ยินโดยที่หูฟังยังคารู(หู)อยู่...ขำทั้งๆที่ยังจุกเสียดสาหัส !!
