>>>เชียงของ-หลวงน้ำทา-ซาปา-ปักกิ่ง/Thank you Chinese<<<

[มุก]

ผ่านสวนสนุก ชิงช้าขนาดใหญ่

[มุก]

นับเป็นครั้งแรก ที่ผมเห็นป้ายไปปักกิ่ง ที่บอกระยะทาง โห!!! เหลืออีกนิดเดียว แค่ประมาณ668km อยุธยา-เชียงใหม่

[มุก]

ผมปั่นผ่านเมืองเจิ้งโจวไปเรื่อยๆ อยากให้ได้ทางที่ไกลที่สุด ตอนนี้ก็ไกล้ค่ำแล้ว

[มุก]

...ผมปั่นจนเย็นมากแล้ว แต่ถนนไม่มีวี่แววว่าจะมีที่พัก หรือที่เหมาะๆสำหรับกางเต้นท์ ที่สุดผมปั่นผ่านด่านตรวจรถยนต์ ที่ลงจากสะพานลอย ผมปั่นเลยไปได้พักเดียว ผมก็หันหัวกลับมาที่ใต้สะพานลอย เพราะฉุกคิดได้ว่าถ้าข้างหน้าไม่มีที่พัก การกางเต้นท์กลางแจ้งถึงจะมีร่มไม้ ถ้าฝนตกมาแบบวันนี้คงแย่ ...ที่นี่อย่างน้อยก็มีสะพานลอย ทำหน้าที่แทนหลังคา คุ้มฝน
.. พอปั่นมาถึงใต้สะพานลอย ก็มีคนพักเป็นเพิงๆคล้ายบ้านเรา ผมขอกางเต้นท์ไกล้เพิงนั้นกับผู้หญิงที่อุ้มลูกอยู่หน้าเพิงพัก เธอก็ชี้บอกให้ไปถามแฟนเธอ แฟนเธอก็พาไปที่ตู้ คล้ายๆตู้โทรศัพท์แนวนอนแต่ใหญ่กว่า ที่ร้างอยู่ พร้อมปัดกวาดให้ บอกนอนตรงนี้ก็ได้ ผมก็ขอบคุณ ..อยู่ๆตำรวจนายหนึ่งก็เดินมา บอกตรงนี้กางเต้นท์ไม่ได้ ถ้าหาที่พักให้ไปเจิ้งโจว ผมเลยบอกว่า ผมน่ะเพิ่งมาจากเจิ้งโจว และผมเลยถือโอกาสนี้ ขอที่พักใต้สะพานลอย กับชายคนที่พาผมมา ซึ่งแกเองก็ต้องขอตำรวจอีกทอดหนึ่ง ตำรวจแกก็พยักหน้าอนุญาต..เฮ้อ!!โล่งไปที
...ผมเดินตาม ผู้ชายใจดีไป แกะถุงเต้นท์ออก ยังไม่ทันกางเลยครับ มีตำรวจอีกสองนาย ที่ไม่ใช่ตำรวจคนแรก .เดินมาที่ผม...เอาไงอีกเนี่ย ท่าแรกที่เห็นเลย คือโบกมือ ผมนิ่งอึ้งเลย ไม่ให้อีกเหรอ ผมคิด ..แต่..เปล่าเลย ..ตำรวจสองนายช่วยผมจูงเจ้าม้าดำ ช่วยผมเก็บเต้นน์ บอกคืนนี้นอนด้วยกันกะเค้าก็ได้ ว่าแล้วพาผมเดินไปห้องพักติดแอร์ มีเตียงว่างๆหลายเตียงให้ผมเลือกเอาตามใจชอบ มีอาหารให้กิน มีน้ำให้อาบ มีห้องน้ำให้อีก ..ตำรวจท่านที่ใส่แว่นใจดีมากๆ ส่วนตำรวจหญิงที่เพิ่งออกเวร แกตื่นเต้นมาก ขอถ่ายรูปกับผมกันใหญ่ แฟนเธอก็ตื่นเต้นพอๆกันพอกัน สรุปทุกคนดูแลผมดีมากๆ สวนทางกับสิบนาทีที่แล้วเลย โห!!! โลกของผมนี่ มันเปลี่ยน นาทีต่อนาทีเลยนะ...แต่วันนี้...ซึ้งอีกแล้วเรา

[ธานินทร์ 520]

สวัสดีครับคุณมุก ผมแอบเข้ามาอ่านทุกวันหละครับ
อ่านไปก็สนุกและตื่นเต้นไปตลอด ไม่เหมือนของผม
อย่างน้อยก็มีข้อมูลก่อนสักห้าสิบเปอร์เซ็นต์ ไม่ต้องลุ้นมาก
คุณมุกไปคนเดียว ส่วนผม2-3คน มีเพื่อนคิดหน่อย...

ติดตามอ่านต่อครับ (วันนี้ขอไปเที่ยวอีก ก็จะต้องเดินทางไปหัวหิน
เขาให้ไปเที่ยวดูหมู่บ้าน และก็เดินป่านิดหน่อยไปบ้านกะเหรี่ยงแถวน้ำตกป่าละอู)

.....................................................................................................

ขอบคุณครับ อยากแลกงานกันทำจังเลย อย่าลืมเก็บภาพมาฝากด้วยนะครับ คุณธานินทร์ ..........................................มุก

[หางแฮ้ม]

อ่านไปลุ้นไปด้วยเหมือนไปด้วยตัวเองเลยครับ
ยังคงติดตามอยู่ทุกวันครับ

.....................................................................................

สวัสดีครับ "คุณหางแฮ้ม" แอบรู้มา แปลว่า"หางไหม้" ก็ผมน่ะ แฟนคลับคุณหางแฮ้มเชียวนา ขอบคุณครับ..................มุก

[Charlie 02]

เข้ามาอ่าน ตั้งแต่ต้นจนถึงขณะนี้ บอกตามตรงดีมากๆเลยครับ สนุกเพลิดเพลิน ได้ความรู้ และมีสาระมาก ถ้าพี่จัดทำเป็นรูปเล่มเมื่อไหร่ ขอจองล่วงหน้าสัก 1 เล่มนะครับ ถึงแม้พี่จะบอกว่า ไม่ใช่นักเขียนมืออาชีพ แต่ผมคิดว่ามันก็เป็นเอกลักษณ์ และสไตล์ของเรา ก็ o.k. แล้วหล่ะครับ
..........................................................................................................................................................
...ขอบคุณครับ ที่ให้ความหวังกำลังใจ จะพยายามครับ ...ที่ผมมีแรงทำและคิดเขียน ก็เป็นเพราะกำลังใจนี่แหละครับ บางครั้งผมเองไม่รู้หรอกว่าชีวิตผม ชาตินี้สามารถทำอะไรได้บ้าง แต่ประสบการณ์จากการเดินทางครั้งนี้ ทำให้ผมรู้อะไรในตัวเอง ที่ผมเองไม่เคยรู้มาก่อนอีกมากมาย ..ผมอยากบอกต่อเพื่อนๆ .."อยากทำอะไร คุณทำไปเถอะ..หากตั้งใจจริงๆ คุณทำได้แน่นอน"(สงวนสิทธิ์เฉพาะเรื่องดีๆนะครับ ) ...ขอความสุขและกำลังใจจงมีแด่เพื่อนๆทุกคน เช่นกันครับ ....มุก

[MrTravel]

สุดยอดครับ ต้องเตรียมตัวยังไงถึงจะทำอย่างงี้ได้บ้างครับ

...................................................................................................

เรื่องเตรียมอุปกรณ์และวางแผน ผมกล่าวไว้ตอนต้นๆแล้วครับ แต่การเตรียมใจ ต้องทำการบ้านจะหนักมากหรือน้อย ขึ้นอยู่กับสถานะภาพของแต่ละคนครับ ขอบคุณครับ..............มุก

[ลุงเนตร]

*..ติดตามมาติด ๆ แล้วครับ..ขอบคุณมาก..ที่สละเวลา,แรงกายและแรงใจ..เล่าเรื่องและโพสท์ภาพให้ได้ชมและได้ทราบ..*

...............................................................................................................

ขอบคุณครับ"ลุงเนตร"......................................................มุก

[Redneck]

ผมแวะมาอ่านรวดเดียวจบเลยครับ
สนุกเหมือนได้เดินทางไปด้วย

ผมรู้เลยว่าการทำตามฝันตัวเอง แล้วต้องกระทืบเงื่อนไขต่างๆ
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องงาน เงิน เวลา และอีกหลายอย่าง
อีกหลายเหตุผลที่เราสร้างขึ้นมาเป็นกรอบพันธนาการตัวเอง
การจะหลุดออกมาได้ ต้องอาศัยใจนำหน้ามาก่อนเลย
ไม่ว่าผลของการตัดสินใจนั้น จะออกมาดีหรือเลวกว่าที่เราคาดไว้ แต่ก็สุขใจที่ได้ทำ

ผมเคยอ่านหนังสือเล่มหนึ่ง จำชื่อหนังสือไม่ได้แล้ว เขียนถึงการเลือกที่จะทำ
เค้าเล่าให้ฟังว่ามีนักกีฬามหาวิทยาลัยคนหนึ่ง เข้าร่วมแข่งขัน Match สำคัญมากต่อเส้นทางการเป็นนักกีฬาของเค้า
เขาฝ่าฟันจนถึงรอบชิงชนะเลิศ ซึ่งวันชิงแชมป์ บังเอิญไปตรงกับวันสอบวิชาสำคัญของเขาเหมือนกัน
เค้าพยายามต่อรองให้ Professor เลื่อนวันสอบให้ เมื่อเจรจาไม่สำเร็จ นักศึกษาคนนั้นก็ต่อว่า Professor อย่างรุนแรง
Professor บอกเขาว่า มันไม่มีใครคนไหนมาบอกคุณได้หรอกว่าอะไรสำคัญกว่าอะไร ไม่่ว่าจะเป็นการชิงแชมป์หรือการสอบ
คุณต้องเป็นคนคิดและตัดสินใจเองว่าอะไรสำคัญที่สุดสำหรับคุณ แล้วก็ทำมันให้เต็มที่

ผมจำไม่ได้แล้วว่านักศึกษาคนนั้นเลือกทำอะไร แต่ยังจำประโยคนั้นได้อยู่
อ่านการผจญภัยของคุณมุกเยอะๆ แล้วมันอินในหัวใจ เลยอยากเขียนบ้างหนะครับ (ยาวเชียว)

คุณมุกมีความมุ่งมั่น และได้ทำอย่างที่ตั้งใจ แถมยังทำได้จนสำเร็จอีก
ขอชื่นชมด้วยความจริงใจครับ...!


ผมเป็นคนขี้สงสัย...
อ่านเจอหลายตอน ที่คุณมุกพยายามไม่นอนรวมห้องเดียวกับคนอื่น โดยไม่ได้บอกเหตุผล (บางครั้งบอกแค่ว่าอยากเขียนหนังสือ)
อันนี้เป็นความลับที่ซ่อนให้ติดตามใช่ไหมครับ
ผมไม่มีปัญหานี้ครับ นอนรวมกับคนแปลกหน้าได้ แต่ต้องคุยทักทาย ทำความรู้จักกันก่อนเพื่อขจัดความแปลกหน้าซักหน่อย
กลัวอย่างเดียวคือของจะหายเท่านั้นเอง ตอนนอนก็ซุกเงินและเอกสารสำคัญไว้แนบกับตัวเลยครับ
ไม่ให้ห่างสายตาเหมือนจักรยานเลย...

.....................................................................................................................

ผมรู้เลยว่าการทำตามฝันตัวเอง แล้วต้องกระทืบเงื่อนไขต่างๆ
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องงาน เงิน เวลา และอีกหลายอย่าง
อีกหลายเหตุผลที่เราสร้างขึ้นมาเป็นกรอบพันธนาการตัวเอง
การจะหลุดออกมาได้ ต้องอาศัยใจนำหน้ามาก่อนเลย
ไม่ว่าผลของการตัดสินใจนั้น จะออกมาดีหรือเลวกว่าที่เราคาดไว้ แต่ก็สุขใจที่ได้ทำ
^
^
^
...ตามนั้นเลยครับ....

แต่ที่ถามว่าทำไมผมชอบนอนคนเดียว อันนี้ไม่มีอะไรซับซ้อนครับ...เสือบุญเลิศที่นอนกับผมรู้ดี เวลาเหนื่อยมากๆ ผมนอนกรน ดังม๊ากกก มากเลยครับ เกรงใจ ปนสงสารคนไม่คุ้นเคย แต่สำหรับกับเพื่อนซี้ๆแบบ"เสือบุญเลิศ" ที่นอนกลนดังน้อยกว่าผมไม่กี่เดซิเบล เนี่ย ผมใช้วิธีชิงหลับครับ ใครหลับก่อนได้เปรียบ

[ธีระพงษ์ ศรีปาน]

หวัดดี คับ พี่มุก ไปเชียงใหม่เมื่อวันเสาร์ เพิ่งกลับ มาวันอังคารไมได้แวะเข้ามาทักเลยติดตามต่อคับสนุกมาก เช่นเดียวกับทุกท่าน และ ลุง เนตรด้วยคับ

............................................................................................................................

สวัสดีครับ...เอ แต่ไปเชียงใหม่เนี่ย ไปทริปจักรยานหรือไปธุระครับ มีภาพก็มาแบ่งกันชมบ้างนะครับ.....................................มุก

[Lovely Planet]

กองเชียร์

กองเชียร์ก็ได้แต่นั่งปลื้มใจไปกับ คุณมุก ด้วย ที่ได้พบ ไ้ด้เห็นมิตรภาพไร้พรมแดน ดีใจจริงๆขอรับ

อิ อิ อารมณ์ชิลๆ งี้ ขอฝากสองเพลงมาเชียร์ คุณมุก และเพื่อนๆ นักปั่นทุกท่านนิดนึงนะขอร้าาาบบบ เอิ๊กๆๆ เซี่ยะ เซี่ยะ หนี่

What a Wonderful World


และ Somewhere over the Rainbow
[youtube]2A2Jt4WOxN8&feature=related[/youtube]

__________________________________________________________________________________________

ขอบคุณครับ เพลงWhat a Wonderful World เนี่ยเป็นเพลงใสๆดีครับ ...มาฟังแบบประทับใจอีกที่ก็จากหนัง Good morning Vietnam.....................มุก

[mtb.hilander]

ใกล้เข้าไปทุกที ทุกที แล้ว

พี่มุก สู้ สู้

..........................................................................................................

งั้นลุยไปด้วยกันเลยนะคร้าบบบ...............................................มุก

[เป็ดน้อย]

กองเชียร์

กองเชียร์ก็ได้แต่นั่งปลื้มใจไปกับ คุณมุก ด้วย ที่ได้พบ ไ้ด้เห็นมิตรภาพไร้พรมแดน ดีใจจริงๆขอรับ

อิ อิ อารมณ์ชิลๆ งี้ ขอฝากสองเพลงมาเชียร์ คุณมุก และเพื่อนๆ นักปั่นทุกท่านนิดนึงนะขอร้าาาบบบ เอิ๊กๆๆ เซี่ยะ เซี่ยะ หนี่

What a Wonderful World


และ Somewhere over the Rainbow


__________________________________________________________________________________________

ขอบคุณครับ เพลงWhat a Wonderful World เนี่ยเป็นเพลงใสๆดีครับ ...มาฟังแบบประทับใจอีกที่ก็จากหนัง Good morning Vietnam.....................มุก

มาอ่าน มาเชียร์ เกือบทุกวันครับ พร้อมกับเก็บข้อมูลไปด้วย (ซักวันผมจะตามหาฝันแบบพี่มุกบ้างครับ)

เพลงสองเพลงนี้ เป็นเพลงโปรดผมเลยครับ เวลาไปเที่ยวที่ไหนต้องเอาไปนั่งฟังด้วย
"Somewhere over the Rainbow" "What a wondrful world"

สวัสดีครับเป็ดน้อย แว่วๆว่า เร็วๆนี้ จะไป"หลวงพระบางแม่น บ่"......................................................มุก

[มุก]

6/7/08 เจิ้งโจ้ว-อันหยัง(Zheng Zhou-An yang) ระยะทางประมาณ145km 6.00น.ผมตื่นพักหนึ่งแล้ว คุณตำรวจ ที่ใส่แว่น เข้ามาหาผม พร้อมบอกว่า เดี๋ยว7.30ออกไปกินอาหารเช้านะ ผมรู้ว่าวันนี้ต้องไปไกล ถ้าจะให้ถึงเมือง "อันหยัง" ผมเลยบอกว่าเดี๋ยวผมไปหาเมืองหน้าเอา(จริงๆผมเกรงใจด้วยครับ รบกวนเค้าหลายเรื่องแล้ว) ผมอยากออกปั่นเช้ามากๆ แกก็ไม่ว่าอะไร ตัวแกเองอึดมากเลย ยังไม่ได้นอน ตั้งแต่เมื่อคืน ..งานหนักครับ ตร.ที่อยู่ตรงนี้ คนใหนไม่ไหวก็มาสะกิดเพื่อนออกไปแทน...ผมอำลา..ออกเดินทาง

....ผมรู้ได้เลยว่าเมื่อวานนี้ผมตัดสินใจถูก ที่นอนซะที่นี่ เพราะเช้านี้ ผมปั่นไปเกือบๆ60กม.แล้ว ยังไม่เจอทางออกหรือที่พักเลย ถนนมีแนวกันและเรียบเหมือนทางด่วน แต่ไม่ใช่ทางด่วน แรกๆก็คิดอยู่เหมือนกันว่าทางด่วนรึเปล่า แต่พอเจอ มอเตอร์ไซด์บ้าง อีแต๋นบ้าง ค่อยสบายใจหน่อย ที่ไม่เห็นเลยก็จักรยานนี้แหละครับ..ชาวบ้านที่ใหน ใครจะไปปั่นล่ะครับ กว่าจะมีทางออกหลายสิบกิโล อย่างผมปั่นอยู่นี้ ตอนนี้เกือบหกสิบกิโลเข้าไปแล้ว