ความเดิมจาก 200BRM อยุธยา ที่บอกว่า" 300BRM กูไม่ไปแล้ว"
http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... &t=1167272
แต่เวลา2 ทุ่มกว่าๆวันที่ 6 มีนาฯ ผมก็มายืนอยู่ที่เทคโนโลยีปทีปพลีผลซะแล้ว (ไหนว่าไม่เอาแล้วไง)
คนมาถึงน้อยกว่าที่คาดมาก ผมมาถึงประมาณคนที่ 6 ... นึกว่ามาเปิดตึกนอนซะอีก
จัดแจงยกรถมาประกอบ เช็คอุปกรณ์ เติมลมยาง จัดแจงให้เรียบร้อย พรุ่งนี้จะได้ไม่ต้องตาลีตาเหลือกมาทำตอนเช้า
คราวนี้เปลี่ยนรถจากเสือภูเขาเป็นเสือหมอบ ไม่รู้จะทำได้ดีขนาดไหน
เพราะองศาร่างกายเปลี่ยน+ร่างกายยังไม่ค่อยชินกับการก้มปั่นนานๆด้วย (ปั่นนานๆยังคงปวดบ่า/ไหล่/คอ อยู่เลย)
รถพร้อมก็อาบน้ำนอนสิครับจะรออะไร พรุ่งนี้ต้องตื่นตั้งแต่ตี 4 เข้านอนมัน 3 ทุ่มครึ่งนี่แหละ
ห้องประชุมที่รองรับคนได้เป็นร้อย แต่มีมานอนกันไม่ถึง 15 คน ... ช่างเงียบเหงาจริงๆ
...... นอนไม่หลับว่ะครับ
ผิดที่? ตื่นเต้น? ไม่มีเครื่องนอน? นอนผิดเวลา? ... อะไรสักอย่างนั่นล่ะครับ กว่าจะจะหลับได้น่าจะราวๆตี 1
ลืมตามาอีกทีตอนตี 3 ครึ่ง ... คนมาจากไหนเยอะแยะฟระเนี่ย
ยิ่งแถวลานจอดรถด้านล่าง รถเต็มเอี๊ยดเลย
เอาล่ะตื่นมาแล้วก็เตรียมตัวเลยดีกว่า อาบน้ำอาบท่าหาอะไรรองท้องสักหน่อย ก็น่าจะเสร็จใกล้ๆเวลาปล่อยตัวพอดี
อ้อ...เช้านี้ก็ขี้ไม่ออกอีกแล้ว ระหว่างทางได้มีแวะปั๊มแน่นอน -___-
5:00 ปล่อยตัว (0 กม.)
เทคโนโลยีปทีปพลีผล
เป็นครั้งแรกเลยที่ต้องปั่นจักรยานตอนมืดๆ แต่ปั่นไปสักพักก็ปรับสายตาปั่นในที่แสงน้อยๆได้
ถนนก็ดี มีเลนจักรยานแยกอย่างชัดเจนด้วย ดีจัง
แต่แค่แป้บเดียวก็มีเสียงดังแอ่ก มีรถคันข้างหน้าล้มแน่ๆ
ปั่นไปถึงก็ไม่รู้ว่าเกี่ยวกันล้มรึตกไหล่ทางตรงสะพาน แต่ที่แน่ๆเจ็บแน่นอน
ระยะทางจนถึง CP#1 ประมาณ 70 กม. ใจนึงก็กะจะปั่นรวดเดียว แต่ก็กลัวว่าจะหมดแรงซะก่อน
พยายามมองหาร้านอาหารจะได้แวะกินข้าวให้เป็นเรื่องเป็นราวสักหน่อย
ในที่สุดก็ได้ร้าน ... ก่อนเข้า CP#1 ประมาณ 3 กิโล
อืมม แทบไม่ต่างอะไรกับยิงยาว 70 กม. เลย
8:27 CP#1 (73.38 กม.)
ปั๊มปตท. แยกคลองโคน
ตะกี้พักกินข้าวมาแล้ว สแตมป์ Bravet แล้วก็ปั่นต่อเลย
เลี้ยวซ้ายเข้าทางลัดไปชะอำ ปั่นไปถึงบางตะบูนก็ได้พบความบันเทิงเริงใจประจำทริปล่ะครับ
วันนี้เรามาเล่น WindSurf กลางแดดกัน แปลตรงๆตัวเลยครับ "โต้ลม" ลมแรงมาก
แดดก็มาลมก็แรงไม่แพ้กัน ...
ถ้าคราวที่แล้วที่อยุธยาผมเรียกว่า นรกแสงแดดและสายลม คงบอกได้ว่าเป็นนรกระดับอนุบาล
แต่คราวนี้มันระดับมหา'ลัย
แถมตอนปั่นๆอยู่ถ้ามี 10 ล้อวิ่งสวนมา มีผงะครับ แถมบางช่วงมีลมกรรโชกทำเอาแทบปลิวตามแรงลม
ตอนลมเข้าด้านข้างก็แทบจะปลิวตกถนน
ล้อแค่ Scirocco ยังขนาดนี้ แล้วพวกล้อขอบสูงล่ะ ... น่าสงสารจริงๆ
ปั่นๆหยุดๆ ลากสังขารเข้า CP#2 แบบสะบักสะบอมจนได้
12:01 CP#2 (127.89 กม.)
ปั้มน้ำมันพีเจริญยนต์
ขอบคุณข้าวเหนียวหมูหวานที่ CP จริงๆ เรียกแรงมาได้ก่อนกินข้าวเที่ยงได้หน่อยนึง
ออกมาจาก CP นิดเดียว ถึงแถวแยกไปหาดปึกเตียนก็สวนกับพวกกลุ่มนำ ... พวกท่านขาจะแรงไปไหนครับเนี่ย
ต่อๆ วิบากกรรมสายลมและแสงแดดยังไม่หมดครับ ยังต้องสู้ลมกันต่ออีกเกือบ 30 กม.กว่าจะถึงหาดชะอำ
ควงขา/กดบันไดกันต่อไป ทางราบแท้ๆแต่ผมนี่นึกว่ากำลังไต่เขาอยู่เลย
สู้ๆ ต้องไปถึง CP#3 ก่อนบ่าย 2 ให้ได้
13:59 CP#3 (155.49 กม.)
ชายหาดชะอำ
ถึงก่อนบ่าย 2 จริงๆด้วยๆ 555
เกือบหา CP ไม่เจอครับ รถตู้มันบังซะแทบมิด
พักกินน้ำกินท่า ตุนกล้วยตากไว้เผื่อฉุกเฉินสักหน่อย ถ่ายรูปลงเฟสสักนิด ก็ได้เวลาหาข้าวเที่ยงกิน
อิ่มแล้วก็ก้มหน้าก้มตาปั่นต่อ
แต่ขากลับนี่เหมือนสวรรค์มาโปรด ลมส่งเรื่อยๆ กดได้ถึง 35+ ในบางช่วง
แป้บเดียวก็กลับมาถึง CP#2 ที่เปลี่ยนมาเป็น CP#4 แล้ว
15:33 CP#4 (183.16 กม.)
ปั้มน้ำมันพีเจริญยนต์
เจอแก๊งค์นักปั่นจากสิงคโปร์ด้วย (จริงๆเห็นตั้งแต่จุดสตาร์ตแล้วล่ะ แต่ไม่ได้เข้าไปคุยด้วย)
เข้าไปคุยดู ถึงได้รู้ว่ามาร่วมทริป Audax กันหลายรอบแล้ว บินมาเพื่อปั่นจริงๆ ... ข้าน้อยฯขอคารวะ
ลงยาบรรเทาปวดกล้ามเนื้อแล้วก็ได้เวลาปั่นต่อ รีบๆไปก่อนพี่ลมจะเปลี่ยนใจเปลี่ยนทิศซะก่อน
พ้นบางตะบูนก็มีปัญหามาเคาะประตูบ้านอีกแล้ว ... แสบง่ามขาด้านหลังครับ ท่าทางจะเสียดสีกับอานซะเยอะ
ทำอะไรไม่ได้ ทำได้แต่ฝืนปั่นทั้งที่แสบๆ รีบเข้า CP#5 ในใจก็นึกถึงแต่วาสลีนใน 7-Eleven
18:19 CP#5 (239.81 กม.)
ปั้มปตท.สมุทรสงคราม
สแตมป์ Bravet แล้วรีบเข้า 7-Eleven ไปสอยวาสลีนทันที
เป็น item ช่วยชีวิตที่ Audux คราวถัดไป (ยังจะไปอีกเหรอ) ต้องพกติดตัวไว้
นั่งพักกินข้าวเย็นให้หายเหนื่อย แล้วก็มองหาคนนำทางไปพลางๆ
เอ้อระเหยลอยชายอยู่ที่นี่เกือบครึ่งชั่วโมง แว่บดูนาฬิกาก็เกือบ 1 ทุ่มแล้ว
...ไปต่อเถอะ เหลืออีก 70 โลสุดท้าย!! เราต้องเข้าเส้นฯก่อน 4 ทุ่มให้ได้!!
ความสนุกสนานยกที่ 2 มาเกิดที่ช่วงพระราม 2 นี่เอง
ลมสวนนะครับ แต่ลมส่งจากรถ 10 ล้อที่วิ่งอยู่ข้างๆมันแรงกว่า
แถมตอนขึ้นสะพานบางทีก็มีรถไล่หลัง กระชากฮาร์ทเรทกันกระจุยกระจายเลยทีเดียว
แถมมอ'ไซค์วิ่งสวนเลนก็เยอะมาก แสงแยงตาแสบตาไปหมด
และด้วยความไม่ประมาณตน กะยิงยาวรวดเดียวถึงเส้นชัย
พอถึงบางบอนแล้วแรงก็หมด ขึ้นสะพานกันแทบไม่ไหวเลย โดยเฉพาะ 2 สะพานสุดท้าย
แต่ก็พยายามเค้นแรงที่เหลือ เข้าเส้นชัยให้ได้
เป้าหมายคือก่อน 4 ทุ่มคงไม่ทันแล้ว
22:13 Finish (312 กม.)
เสียงปรบมือต้อนรับคนเข้าเส้นชัย ช่างไพเราะจริงๆ
ในที่สุดก็ทำได้แล้ว 300 BRM
คราวนี้ไม่ทำเสร่อไปซื้อเหรียญก่อนสแตมป์ Bravet แล้ว 555
เลยเวลาที่ตั้งใจไว้มา 13 แต่ก็โอเคน่า เพราะทีแรกตั้งใจว่าจะจบก่อน 5 ทุ่ม (ให้เวลา 6 ชม./ 100 กม.)
สรุป 300BRM ชะอำ
ทีแรกดู route แล้วไม่น่าจะยากเพราะแทบจะเรียกได้ว่าเป็นทางราบตลอดเส้นทาง
ถนนก็ดีกว่า แต่เส้นพระราม 2 ออกจะอันตรายไปนิดโดยเฉพาะเวลากลางคืน
จุดเด่นสำหรับเส้นทางนี้คือลมครับ ลมเส้นผักไห่ที่ผมเคยบ่นไว้เทียบกับที่นี่ไม่ได้เลย
เลยออกแบบ Logo ไว้เตือนใจเล่น
(เห็นหล่มสักเค้ามีโลโก้ เลยแอบทำมั่ง 555)
400BRM ขอคิดยาวๆก่อน เพราะยังนึกไม่ออกเลยว่าตอน 100 กม. สุดท้ายจะเอาตัวรอดยังไง
ขนาดขับรถกลับชลฯ ยังเกือบหลับใน ต้องแวะจอดรถนอนบนทางด่วนบูรพาวิถีตอนตี 1 เลย
แต่พฤษภาฯนี้ขอไปแก้มือที่ระยองก่อน (200 รึ 300 ยังไม่ได้คิดเลย)
