......ป้ามาสรุปทริปที่เราคิดว่า จะได้ดูปลาตีน ดูลิง แล้วไปแลสะพานแดง งานนี้ไม่มีค่ะ
วันนี้เราเจอฅนขายพิซซ่าหลอกลวง แถมอีกแล้วค่ะ รู้ว่าหลอก แต่เต็มใจให้มานทำเราได้ทุกครั้ง ถามว่าเข็ดมั้ย? โทษทีค่ะ เราไม่เข็ด 
เอาซิ มานจะหลอกเราทุกครั้งที่เจอหน้าก็ให้มันรู้ไปซิวะ 
......ทริป(คิดว่าไป)สะพานแดงของป้า เริ่มจากวัดเตี้ย รีรอเวลา เอ๊ะ อ้ายเด็กขายพิซซ่าทำไมยังไม่มา พอโทรตามเท่านั้นแหละ ไม่ต้องสืบหาข่าว มานบอกว่าจะไปดักรอระหว่างทาง ตอนนี้มาวัดเตี้ยไม่ถูกแล้วหละ
จากวัดเตี้ยไปสาย 4 อักษะ มีชาวคณะรออยู่ ก็ไปซิคะ จากนี้ปั่นไปข้ามสะพานไม่แดง แต่เป็นสะพานข้ามไปทางกระทุ่มแบน ไอ้ตอนเช้าน่ะไม่เท่าไหร่ แต่ป้าว่า ไหงมันมันย้อนออกพระราม 2 ทำไม พระราม 2 ย้อนเข้ามหาชัย นี่ถ้าปลาตีนพูดได้ มันคงบอกว่า"หนูไม่อยู่รอป้ามาลูบหัวหนูแล้วนะ ขอลงทะเลก่อนจ้ะ" เมื่อปลาตีนไม่คอยก็จะรีบไปดูลิง บังเอิญได้ข่าวมาว่า ลิงไปกินโต๊ะจินที่ลพบุรี ขึ้นเครื่องไม่ทันกลับมาที่นี่ 
จะทำยังไง จะเหลืออะไรให้ดู ก็สะพานแดงไงคะ เราก็ปั่นมาถึงรร.คลองพิทยาลงกรณ์ ก็มีข่าวมาว่า "สะพานแดงย้ายไปอยู่บางซื่ออีกแล้ว" อะไรวะ ย้ายไปทำไมไม่บอกป้า ฅนบอกข่าวเลยบอกมาว่า"คุณป้าไม่ใช่คุณแม่ของสะพานแดง จะต้องรายงานทำไม" 
ที่พูดมาทั้งหมดก็ไม่มีอะไรค่ะ วันนี้เรามีเหตุมากมาย ยางแตกทั้งขาไปขากลับ ลูกทัวร์โดนหมากัด ต้องเข้าไปทำแผลฉีดยา เราก็ต้องรอนะ เราทิ้งกันไม่ได้ มันไม่ใช่นิสัย(ถ้าไม่จำเป็น) ด้วยเหตุเล็กๆน้อยๆเหล่านี้ทำให้เรารับประทานข้าวเที่ยงตอนบ่าย 2 
ตอนปั่นไปร้านข้าว นึกว่าอยู่เขาชนไก่ นึกว่าทะเลทราย สุดแสนจะบรรยาย เศร้าใจนัก .....เอาเป็นว่าต้องขอโทษลูกทัวร์ของป้า ที่พามากินข้าวเที่ยงช้า ป้าสัญญา ทริปหน้าป้าจะไม่ใช้บริการของเด็กขายพิซซ่าแล้วค่ะ แมร่งแถมชีสตลอด ......ป้าขอขอบคุณ ThaiMTB ที่ทำให้ป้าได้รู้จักกับพี่น้องและหลานๆที่น่ารักทุกฅน ทุกฅนทำให้ทริปของเราสนุกสนานและมีความสุข
ขอให้มิตรภาพคงอยู่
ขอให้ความสุข
ความรัก
ความเข้าใจ
อยู่กับเราตลอดไป
แต่ที่ไหนได้ 
