คนเกษียณชวนปั่นประเพณีปีละครั้ง ครั้งที่ห้า พุทธศักราช ๒๕๕๗

[พิงธรรม์]

บางช่วง บางชุด...ก็แยกปั่น

ผ่าเถอะ...ชุดนี้ปั่นเลาะขอบทะเล สวยซะด้วย เขา(โม้)...บอก ยั่ว...พวกปั่นเลาะตามแผนปั่น น้ำลายไหล อิจฉาเขา

[พิงธรรม์]

คณะปั่นชวนปั่นต่อเนื่องห้าปี บางถิ่นที่จัดขบวนรับใหญ่ยิ่ง

[พิงธรรม์]

ปั่นถึงตราด พักสงบ พักขาหนึ่งวัน นอนสองคืน สุดสบาย



เจอรูปคุณวิทยา เพื่อนผู้ช่วยเหลือทุกอย่าง เข้าออกทริป ปีละหลายครั้ง กะจังหวะเข้า...ตอนรถเพื่อนคงจะพัง ไปซ่อมรถเพื่อน ซ่อมจบ ปั่นออก...รอเข้าใหม่ แค่ไปซ่อมรถเพื่อน


ส่วนคนนี้ คนชวน ปั่นไปนอนไป เพื่อนบ่นอู้ ปั่นโครตช้า เข้าป้ายมืด หุงข้างต้มตอนสองทุ่ม ทำอยู่ได้ หนวกหูเพื่อน เขาจะนอน

[พิงธรรม์]

ระหว่างเดินทางจากหาดราชการุณย์ อ.คลองใหญ่ ตราด - หาดเล็ก






คนนี้ หนึ่งในคนจริง...พี่แต๋ง จริงยังไง เจอผม...ถามหลังไมค์


พี่สุบิน บัดดี้พี่สุนทร...ที่นั่งลูบมือถือ พี่แต๋ง...เสื้อเขียวใบตอง

[พิงธรรม์]

คุณวลิต นันธิพล เพื่อนผมจากโรงเรียนวัดสว่างมนัส ปากน้ำหลังสวน ต่อเนื่องจบม.ศ. ๓ ด้วยกันที่โรงเรียนสวนศรี หลังสวน

แยกย้าย เป็นนกน้อย...พ่อแม่ปล่อย แยกทำรัง

เจออีกที...ผมชวนปั่น ตอนเหนียงยานใกล้หย่อนลงถึงหำ

ซื้อรถได้สองเดือน มาปั่นคนเกษียณ


ภรรยา...ก็เพื่อนผม เช่นกันซื้อรถได้สองเดือน ก็มาลุย...ตามผมยุ


เจอรูป...พี่สุนทร ท่านนายพันฯทหารบก จากราชบุรี


ถ่ายคู่กะบัดดี้ พี่สุบิน ท่านนายพันฯ เช่นกัน...ทหารบก จากราชบุรี

[พิงธรรม์]

ไอ้หนูฉิง ศิษย์นายพัน อาศัยยังเด็กสาว ไปปะเหลาะ...ขอน้ำดื่ม จากป้อมยาม (คนแก่อยากได้อะไร ส่งไอ้ฉิงไปลุย...ขอ)


คนแก่ คนเฒ่า ยืนรอไอ้ฉิง อยู่ข้างนอก

[พิงธรรม์]

พี่เล็ก หนองจอก พกดีกรีปั่นออแด็กซ์ระยะ ๓๐๐ โล...เข้าที่หก

ไปร่วมปั่นกับคณะ เป็นตัวหลักจากกรุงเทพ ปั่นจบ...นับที่ฮอด เร่งรุดปั่นด่วน...กลับกรุงเทพ

ไปทันงานปั่น...ปั่นคลายเส้น ปั่นออแด็กซ์...จิ๊บๆสองร้อยโล



ปล.จิ๊บ...จิ๊บ ของพี่เขานะครับ ผม...คนบรรยาย ไม่เกี่ยวนะ

[พิงธรรม์]

ขอรูปพี่สุบิน อีกรูปครับ

[พิงธรรม์]

ป้ากะหลาน ร่วมปั่นทริปคนเกษียณ ครั้งที่ห้า

[พิงธรรม์]

อาจารย์พงพันธ์ ผู้เพิ่งผ่านวิกฤติของชีวิต นั่งทำงาน...เกิดเหตุเส้นเลือดตีบ

ทั้งเส้นประสาทตรงต้นคอถูกกระดูกกดทับ ต้องผ่าตัดเอากระดูก...ของตัวเอง (ตรงไหน...ผมจำไม่ได้) ไปเสริม

ไปปั่น สภาพร่างกายยังทรงตัวได้ไม่ดีนัก

ไปปั่นในสภาพต้องขยับคอ มันปวดเมื่อย

ไปปั่นในสภาพร่างกาย ยังไม่พร้อม แต่ใจ"มัน"พร้อม

ปั่นไปกะคนเกษียณ...จบปีนี้ อาจารย์จองตั๋ว...ปีหน้าไปร่วมปั่น ยืนยัน...จับมือกัน เห็นผลการฟื้นฟู ลูกเมียที่บ้านส่งกำลังใจ เชียร์ท่วมท้นคร้าบบ

[พิงธรรม์]

คร้าบบบ...ได้รูปที่สุดชัด ของพี่สุนทร ท่านนายพัน...จากกองทัพบก

[พิงธรรม์]

คุณสุพจน์ และหลานชาย

คุณสุพจน์ สมทบปั่นที่บ่อไร่

ให้หลานชาย ช่วยจัดหาน้ำดื่ม ดูแลคณะที่บ่อไร่ ขอบคุณย้อนหลัง ตรงนี้ครับ



วันที่เข้าพัก ที่ว่าการอำเภอบ่อไร่




คุณโอ้ก นักปั่นจากบลูพลาเน็ต

[พิงธรรม์]

พี่เตชิน จากภูเก็ต เป็นตัวหลักปั่นจบทริป แต่ครั้งชวนปั่นครั้งที่สี่ ปั่นกันสี่เดือนครึ่ง

ชวนปั่นครั้งที่ห้า แค่แปดสิบวัน จิ๊บ...จิ๊บ พี่เตชินบอก

เป็นตัวหลัก การทำกิจกรรมของคน"เกษียณชวนปั่น" ครับ

[พิงธรรม์]

พี่เกรียงไกร โพสให้กำลังใจคนชวนปั่น ตั้งแต่การชวนปั่นครั้งที่ ๑ ปีมะโว้

ปลีกเวลามาร่วมปั่นได้แบบแจม ครั้งละสิบวัน ห้าวัน นับแต่ครั้งที่สอง

ชวนปั่นครั้งที่ห้า พี่เกรียงฯ มาได้นาน เข้าออกสองครั้ง

ครั้งแรกเกือบครึ่งเดือน ครั้งที่สองเกือบเดือน ดีใจจังครับ

[พิงธรรม์]

หยิบรูปมาแก้ขัด...รูปไม่ชัด หาได้ใหม่ จะเปลี่ยนให้ (นะคร้าบบ...เพ่)



คนขวาสุด...พี่ประสิทธิ์ ท่านผู้การฯของน้องๆ เป็นตัวหลักขวัญใจของน้องๆ

ปั่นทริปคนเกษียณฯ ปั่นจบทริปสามปีแล้ว
เจอท่าน...เมื่อชวนปั่นครั้งที่สาม ท่านฯออกตัวมือใหม่ ตีนยังอ่อน

โถ...เพื่อนหลงเชื่อ รู้เมื่อท่านฯเข้าป้ายอันดับหนึ่ง แทบทุกวันของทริปที่สาม ที่ท่านมาร่วมปั่นครั้งแรกของท่าน

ทริปที่สี่ ท่านฯมาในมาดใหม่ ปั่นเรื่อยเปื่อย แบบบอกทำนองปั่น...มาเที่ยวโว้ยย (ท่านว่ายังงั้น)

ทริปที่ห้า เป็นตัวหลัก...ชวนน้องนุ่ง ปั่นสำรวจออกซ้ายที...ขวาทีของแผนปั่น ได้ปั่นเที่ยวมากกว่าเพื่อน

รูปนี้หยิบมาจากช่วงที่พี่เขาชวนน้องนุ่ง ปั่นเลียบชายทะเลอ่าวไทย พวกเพื่อนๆ...ปั่นในป่า เส้นทาง...ช้างเดินคร้าบบบ (โฮ)

เป็นนักปั่นเที่ยวที่น่าดูเป็นอย่าง ของการปั่นเที่ยวในอีกรูปแบบ ไปไหน ไปได้ พกตังค์ไป ตามฐานะคนเคยทำงานเหนื่อยเก็บตังค์พอหลังเกษียณ แล้วก็เที่ยว จ่ายพอควรตามพอใจ ไปหาซื้อกิน ไปหาที่นอน เอาที่สบาย

ครับไปปั่นทริปคนเกษียณชวนปั่น ก็ได้ท่านฯ พี่ประสิทธิ์นี่ละครับ เป็นตัวอย่างยืนยัน ปั่นเที่ยวตามที่ชวน ก็ไม่ใช่จะต้องไปทนกินอยู่ลำบาก หากไม่ถูกจริต...คนไม่ชอบหุงเองทำกินเองแบบพี่ประสิทธิ์ ท่านบอกทำนอง...มันเสียเวลาปั่น มัวหุงข้าว มัวล้างถ้วยล้างชาม เอาเวลาไปปั่นเที่ยวดีกว่า แบบนี้ก็หาซื้อกินเอา หารีสอร์ทในที่เขามีบริการ นอนสบาย

แต่พี่เขาก็มีอุปกรณ์การนอนกลางแจ้งพร้อมนะครับ เพราะเส้นทางส่วนใหญ่ ก็ใช่จะมีรีสอร์ท พูดอีกที นานๆเจอรีสอร์ท ใครมีตังค์อยากซื้อความสบาย ไปนอนเถอะครับ ไม่ได้กักขัง หน่วงเหนี่ยวท่าน