ชีพจรลงตีน - - จากทะเลสู่ภูเขา

[ธีรวุฒิ ชูศิริรักษ์]

ชีพจรลงตีน - - จากทะเลสู่ภูเขา
บันทึกการเดินทาง
..จากทะเล
พัทยา - - สัตหีบ * ทัพเรือ(เรือหลวงจักรี-สิมิลัน) * หาดนางรำ-ระยอง * หาดแม่รำพึง * สวนสน-บ้านเพ * แหลมแม่พิมพ์ * อ่าวไข่ * ปากน้ำประแส * คุ้งวิมาน * หาดเจ้าหลาว * ปากน้ำแขมหนู * ปากน้ำจันทบูรณ์ * แหลมสิงห์ *เมืองจันท์
..สู่ภูเขา
สระแก้ว – กบิฑบุรี – วังน้ำเขียว – เขาใหญ่ – ปากช่อง – จันทึก - สอยดาว – สายชนวน - - -
14 วัน 900 กิโล

คุณเคยเป็นแบบนี้ไหม - - รู้สึกอยู่ไม่สุข, ต้องการไปที่ไหนให้ไกลไกล ไปปลดปล่อยอะไรสักอย่าง หาเรื่องออกไปตะลอนนอนกลางดินกินกลางทราย หลังจากคุณไม่ได้สัมผัสกลิ่นอายทะเลมานานหลายปี ความกระหายครั้งก่อนที่ระลึกถึงคือการลงเต็นลงข้างลานทรายริมหาด มองฝ่าไปในผืนทะเล เส้นขอบฟ้า แสงแดดและสายลม ละเลียดความรู้สึกดื่มกินความงดงามของเมืองชายทะเล ให้ธรรมชาติปลอบประโลมชะล้างหัวใจที่ติดสารพิษมาจากแห่งหนไหนต่อไหน อีกทั้งคุณก็ไม่ได้ไต่ขึ้นไปนอนบนภูเขามาหลายนานพอดู คุณอยากจะเป่าลมออกมาให้เป็นไออีกครั้ง และความหนาวเยือกจนจับนิ้วขาจนชาแข็งเป็ง ได้นอนมองโคมฟ้าที่ระยิบระยับไปด้วยดวงดาวอันพล่านพลิ้ง โคมฟ้าโค้งอันตระการตาบรรเจิดเกินจินตนา คุณจะได้ใช้เวลานี้ไต่ถามความรู้สึกของตัวเอง วันก่อน, วันที่ผ่านมา, และเวลาที่กำลังมาถึง รัตติกาลแห่งแสงจันทร์และดาราราย

คุณเคยรู้สึกแบบนี้ไหม - - ช่วงเวลาที่จัดเตรียมการเดินทาง เช็คจักรยาน หาซื้อของ จัดกระเป๋า ศึกษาแผนที่ เตรียมข้อมูลถนนที่เชื่อมต่อกัน เป็นความรู้สึกที่มีเสน่ห์อย่างบอกไม่ถูก แต่สิ่งที่จัดเตรียมไว้นั้นทั้งหมดล้วนเป็นเพียงการคาดคะเน หากความจริงคุณไม่สามารถกำหนดกฎเกณ์อะไรได้เลย อาหารการกิน ที่นอน กระทั่งห้องน้ำห้องส้วม คนที่จะไปพบก็เป็นใครก็ไม่รู้ คนที่คุณจะพบได้เพียงครั้งเดียวของชีวิต พบแล้วพรากจากกันตลอดกาล บางทีการได้คุยได้ไถ่ถามทางกันเพียงนิดเดียว คุณถึงได้พบทางใหม่ที่เป็นของชาวหมู่บ้านเท่านั้น ถนนหนทางที่ลื่นไหลไปตามบ้านเรือนชนบท และจากสายถนนนี้เองที่พาคุณไปยืนปั้นจิ้มปั้นเจ๋ออยู่กลางงานวัด งานประจำปีของชาวเลริมปากแม่น้ำ งานเห่ ตับประทัดดังกึกก้องยาวนาน..

คุณประสบเหตุแบบนี้ไหม - - ของขยันเสีย หาย ลืม และหมา
กล้องที่แสนดีของคุณ ไม่เคยอิดออดงอแง ทั้งแบตก็อึดทน ช่วงแรกมันก็ทำหน้าที่อย่างซื่อสัตย์ แต่กลางทางมันก็ทำท่าไม่อยากไปต่อ ช่องมองภาพรวมถึงจอมืดดับ แต่ชัตเตอร์ยังทำงาน คุณจะทำยังไง - -
พัง - - แว่นกันแดดหลุดจากคอเสื้อระหว่างก้ม รถมาจากไหนไม่รู้ทับ แกลบ - -
ช้อน - - เหน็บไว้ช่องกระเป๋า หล่นหาย กลางคืนซื้อเกาเหลาเนื้อ ข้าวเปล่ามา เหลือมือเปล่า คุณจึงหักกาบจากต้นอะไรก็ไม่รู้มาทำช้อนแทน ได้ผล เกาเหลาหาย ข้าวเปล่าหมด
ลืม - - สมุดบันทึกเหน็บไว้กับแผนที่ คุณนั่งอยู่ริมทะเลจดบันทึก แล้วเอนหลังนอนเอาแรง พอตื่นคุณออกรถไปสี่สิบกิโล ควานหาในกระเป๋า - - ลืม
ลืม - - กระเป๋าคาดเอว มีเงินช่องหน้า บัตรประชาชน คุณนอนตื่นขึ้นมาอย่างสบายใจ ทิ้งกระเป๋าไว้ สามนาทีนึกขึ้นได้คุณใจหาบวูบ รีบกลับไป ม้านอนเหลือแต่ความว่างเปล่า คุณหมดเงินไปต่อแล้ว ท่ามกลางความหมดหวังคุณชะโงกไปหลังม้าที่คุณนอน กระเป๋าคาดเอวถูกซุกอยู่ ช่องหน้าเงินหายเกลี้ยงหมด คุณรีบรูดซิบช่องลับด้านใน เงินซ่อนที่แยกไว้ยังอยู่ - - ดีที่คุณไม่ลืมซ่อนเงิน
หมา - - หมาไล่หมาเห่า และหมาทั้งฝูงทำคุณต้องเก็บเต็นท์หนีกลางดึกกลางดื่นอย่างน่าเจ็บใจ

ใช่ไหมครับนี่คือเสน่ห์ของการเดินทาง แรงรียกร้องให้คุณต้องออกไป ออกไป ออกไปตามชีพจรที่ลงตีน..

[ธีรวุฒิ ชูศิริรักษ์]

จากสายใต้ เอาจักรยานเข้าท้องรถทัวร์ ขึ้นทางด่วนข้ามเมือง เข้าสู่พัทยา แวะหาเพื่อนที่ตึกคอมพัทยาใต้ แวะจอมเทียน มุ่งสู่สัตหีบเวลาบ่ายแก่ ถึงสัตหีบหัวค่ำ

[pap2503]

รอชมครับ

[ครูหาด]

รอเช่นกันครับ

[ธีรวุฒิ ชูศิริรักษ์]

นอนในกองเรือสัตหีบ 1 คืน
ตื่นเช้าตี 4 เริ่มเดินทางจริงจังวันแรก ออกมากับความมืดและลมหนาว สู่ถนนสุขุมวิท
ตอนเช้ารถน้อยจนถึงกับผิวปากและเอามือซุกเสื้อกันลม ยังมืดอยู่ก็ถึงแยกโรงพยาบาลสิริกิต์ เลี้ยวเข้าไปเข้าห้องน้ำโรงพยาบาล วิสาสะกดน้ำอีกสองกระบอก 10 กิโลต่อไป ผ่านสนามบินอู่ตะเภา เข้าสู่ฐานทัพเรือสัตหีบ มีเรือจักรีนฤเบศ สิมิลัน ทิ้งสมอจอดซ่อมอยู่ทั้งคู่ ป้ายปิดประกาศงดการเข้าเยี่ยมชม เป็นอันว่าจอบอ "จบ" กัน อดดูเรือ

หาดนางรำ หาดนางรอง
กลับออกทางเก่าใกล้กับด่านทหาร เลี้ยวเข้าไปอีกราว 3 กิโล จะพบกับชายหาดที่เงียบสงบ เพาะเป็นเขตทหารเรือ เสียค่าเข้าใช้สถานที่ด้วย ทว่าผมมาถึงเช้าก่อนคนเก็บเงินจะลุกออกจาที่นอนด้วยซ้ำ เขาจึงชวดจากเรา และเราไม่เสียลับให้เขา
ถึงหาดก็เริ่มกินข้าวที่ซื้อติดมาจากตลาดเช้าแถวสนามบิน ขายให้กับลูกจ้างคนงานอุตสาหกรรมเรือของฐานทัพ นั่งกินไปดูชายหาดไปก็เพลินดี จดบันทึก จากนั้นจึงกลับออกมาตามทางสายเก่า..

[ธีรวุฒิ ชูศิริรักษ์]

จากแยกสนามบินอู่ตะเภา
60 กว่าโลถึงระยอง บ้านฉาง มาบตาพุด อากาศค่อนข้างร้อน หัวลากคอนเทนเนอร์วิ่งเพ่นพ่านจนถนนพัง ต้องคอยระวังหลังถ้าไม่อยากไปนอนนับล้อรถใต้ท้องมัน เมื่อถึงเหมือนผมได้กลิ่นมาบตาพุดตลอดเวลา กลิ่นน้ำมัน สารเคมี หรืออะไรสักอย่างที่เรียกว่าอุตสาหกรรมหนัก
ถึงระยองแวะกินเย็นตาโฟหน้าขนส่งเจ้าเก่า แวะกดน้ำตู้ 1 บาท สองกระบอกเต็มยังเหลือเติมท้องอีกหลายอึก จากนั้นจึงมุ่งหน้าหลีกหนีเมือง เข้าสู่หาดแม่รำพึง ลานหินขาว และคืนนี้จะนอนที่นั่น

[ธีรวุฒิ ชูศิริรักษ์]

เข้าสู่ถนนเลียบชายหาดบ่ายคล้อยเย็น รถราหายหน้าไปเป็นความโล่ง กลิ่นอายน้ำเค็มโบกโบย ทางจักรยานเริ่มที่โค้งก้นอ่าวแม่รำพึง และจะยาวไกลไปเรื่อย เย็นมากแล้วอาทิตย์ดวงโตสีส้มสุกลอยเหนือโขดหินที่ลานหินขาว แวะเข้าไปอาบน้ำ 10 บาท ที่ร้าน ออกมาเมียงมองหาที่นอน เล็งไว้ที่ศาลาใหญ่กลางลานหิน เมื่อแสงสุดท้ายหมดจดไปกับเส้นของฟ้า เข้าสู่รัตติกาลแห่งแสงจันทร์ฉายแล้ว

นอน - - เอาจักรยานคว่ำหัวลง เอาขาเก้าอี้ยึดผูกกับมุ้งสนาม อีกข้างเอาล้อแฮนด์กับตะแกลงแรคจักรยานเป็นตัวขึง ได้ที่นอน ต้องนอนแล้ว..

นอนยาวไปถึงกลางดึกก็ต้องตื่น เมื่อมีผัวเมียคู่หนึ่งมาจากไหน มาถุ่มเถียงกันถึงปัญหาต่างต่างนานา นอนฟังเขาทั้งสองอย่างเหน็ดเหนื่อยใจ เหตุผลสองแนวขนานกันอย่างไม่วันบรรจบ และความรุนแรงบางอย่าง มือและตีน และเสียงลูกสาวตัวน้อยส่งเสียงร้องไห้ข้ามคืน จนไม่อาจข่มตาหลับได้อีกเลย..

[ธีรวุฒิ ชูศิริรักษ์]

ออกจากลานหินขาวตีสี่ พร้อมกับแถววิ่งของนักมวย มีกลุ่มจักรยานวอบแวบไปเป็นกลุ่ม ปั่นอ้อมภูเขาไปในความมืดหนาว ถึงบ้านเพพร้อมพระบิณฑบาตร แวะซื้อข้าวแกง 2 ถุง 20 ข้าวเปล่า 2 ถุง 10 บาท เอามานั่งกินที่หน้าป้อมตำรวจหน้าแยกตลาดร้อยเสา มองดูชีวิตผู้คน พระท่านเดินเหลืองอร่ามผ่านไป เด็กนักเรียนลงจากรถสองแถว พ่อแม่ซ้อนลูกมาส่งโรงเรียน ชาวบ้านมาซื้อของสดที่ตลาด จับภาพการเคลื่อนไหวจนข้าวหมดถุง เหลือบดูปลั้กไฟชาร์จแบตที่ขอต่อจากป้อมยาม (ไม่ได้ขอเพราะไม่มีใครอยู่)

7 โมงราวนั้น จึงออกเดินทางมุ่งหน้าสวนสน
สวนสนเป็นถนนเส้นที่ร่มรื่นไปด้วย "ต้นสน" สายแดดเล็ดลอดผ่านเข้ามาร่ำไร รถราไม่มากเลย ทำให้จิตใตสงบได้อย่างประหลาด ปั่นได้เรื่อย จนถึงหมู่บ้านชาวประมงสวนสน เป็นท่าทะเลสดทั้งหลาย ปู กุ้ง ปลาหมึก แต่ราคาก็ไม่ถูกนักเมื่อจับราคากับตลาดใหญ่ ทว่าหากเป็นราคาที่จ่ายกับความสดถือว่าสมน้ำสมเนื้อ เพราะปลาหมึกยังเป็น ปูเป็น ปลาเป็น

แวะพูดคุยกับชาวประมงราว 1 ชั่วโมง ได้ความรู้อะไรหลายอย่าง
หลังจากนั้นก็ร่ำลากัน จากสวนสนอีกสิบกว่าโลก็ถึงแหลมแม่พิมพ์ และจะเข้าสู่ถนน "เฉลิมบูรพาชลทิศ"

[ธีรวุฒิ ชูศิริรักษ์]

สวนสน แหลมแม่พิมพ์ ท่าเรือประมงตะคลองแกลง

[ธีรวุฒิ ชูศิริรักษ์]

เข้าสู่ถนน "ชล-จันท์" เริ่มต้นที่สามแยกอ่าวไข่ ขึ้นเนินยาวและลงยาวไปสุดทะเล เลี้ยวขวาจะไปวัดแหลมแม่พิมพ์ เลี้ยวขวาจะเข้าที่ดินเอกชน เป็นรีสอร์ท จึงทำให้รู้ว่าอ่าวไข่เป็นอ่าวปิด ทั้งที่ตามแผนที่มีทางขีดเชื่อมต่อถนนกัน ในเมื่อไม่มีก็ต้องพักที่ลานปาร์ตี้ของรีสอร์ทแห่งหนึ่ง ควักเอาข้าวที่เหลือมากิน ชาร์จแบตกล้องแถวนั้น (แอบขอตามเคย) จดบันทึกลงสมุด แล้วเอนหลังนอน ลมทะเลพัดโกรกโกรก หลับไปพักใหญ่เรียกเรี่ยวแรง จากนั้นปั่นขึ้นเนินย้อนกลับสู่ถนนแดง เข้าสู่แหลมสน ข้างขวาเป็นปากอ่าว ข้างซ้ายเป็นชุมชนปากน้ำประแส

ปากน้ำประแส เป็นชุมชนเก่าแก่ของชาวเรือ กล่าวคือเป็นบ้านของชาวประมง จึงมีร้านค้าขายมาก ร้านยาหลายร้าน เกือบทั้งหมดเป็นบ้านไม้ ฝั่งหนึ่งตั้งเสาอยู่กับคลองประแส แวะถ่ายรูปจนพอใจ แวะกินราดหน้าทะเลที่ร้านเจ๊ไก่ 35 รสชาติดีทีเดียว คุยอะไรต่ออะไรกันเป็นที่เอิกเริก เจ๊ไก่จึงบอกให้ไปไหว้ศาลกรมหลวงที่อยู่ท้ายหมู่บ้าน วันนี้ที่นั้นมีตลาดนัดด้วย จึงไป และระหว่างทางก็ได้พบกับ "ป้าใบ้" ป้าใบ้เจ้าของสูตรขนมที่ออกรายการ ครัวคุณต่อย เพียงแวบมองหน้าแก แกชี้ไปอกตัวเอง แล้วก็ชี้ไปที่รูปถ่ายกับครัวคุณต๋อย ป้าใบ้ยิ้มเก่ง และก็ชี้เก่ง คุยกันด้วยภาษามือสักพัก จึงโบกมือลาป้าใบ้

ศาลกรมหลวงอยู่ด้านหลังหมู่บ้าน ดูแลโดยเจ้าหน้าที่ทัพเรือไทย
ตลาดนัดหมู่บ้าน มีของพื้นถิ่นขายเยอะ จำพวกนก หนู ปลาแปลกแปลก และที่ขาดไม่ได้คือแกงเผ็ดแบบของคนภาคตะวันออก หมูป่า เก้ง กวาง จระเข้
จึงได้แกงเผ็ดกวางมา 1 ถุง 40 บาท ข้าวเปล่า 10
เอาไว้เป็นเสบียงมื้อต่อไป ที่สถานีต่อไปคือ คุ้งวิมานที่ห่างไปอีกราว 50 กิโล

[technicbike101]

ติดตามชมครับ

[ธีรวุฒิ ชูศิริรักษ์]

ชุมชนปากน้ำประแส

[ธีรวุฒิ ชูศิริรักษ์]

ชุมชนปากน้ำประแส
มีพิพิธภัณฑ์เพื่อให้ชม มีภาพเก่า ข้าวของเครื่องใช้
ประสมีพิธี "ทอดผ้าป่ากลางน้ำ" ทำบุณให้เรือที่ถือว่าเป็นบ้านของพวกเขา
ประแสมีแข่งเรือยาวประจำปีเป็นของตัวเอง
ประแสมีเรือรบหลวงประแส ตั้งอยู่อีกฝากของทะเล
ประสแมีทุ่งโปรงทอง เป็นป่าชายเลนอันอุดมสมบูรณ์
ประสมีวัดตะเคียนงาม อายุ 500 ปี

[ผู้หญิงตะวันออก]

ติดตามชมค่ะ ดูเพลินๆและสนุกมากเลยค่ะ

[ไพฑูรย์ 081-841-9557]

ขี่รถตามหลังมาเรื่อย ๆ ครับ