...การเดินทางปั่นเส้นทางป่า สังขละบุรี,หน่วยพิทักษ์ป่าตะเคียนทอง,สาละวะ,ไล่โว่,ทิไล่ป้า,เกาะสะเดิ่ง,สะเนพ่อง จ.กาญจนบุรี...

[วาฬบรูด้า]

...ผมออกเดินทางจากบ้านสาละวะ เพื่อไปบ้านไล่โว่ พอพ้นจากหมู่บ้านเส้นทางก็เริ่มขึ้นเขาเป็นทางชันยาวๆ จากป่าโปร่งค่อยๆเป็นป่าทึบขึ้นมีต้นไม้ใหญ่ขึ้นหนาทึบ เส้นทางจากบ้านสาละวะไปไล่โว่เป็นเส้นทางที่รถยนต์เกิดอุบัติเหตุบ่อยเพราะทางสูงและชัน ผมค่อยๆดันเนินขึ้นมา พร้อมกับบีบเบรคพักรถจนมือเมื่อยครับ กว่าจะผ่านพ้นแต่ละเนิน ดีที่ยังมีร่มเงาของไม้ใหญ่ช่วยบังแดด เสียงบินของนกกกฝูงย่อยที่เกาะบนต้นไม้ใหญ่ ผ่านหัวผมไปแบบเสียงดังพึบพับๆ นกอื่นๆก็เจื้อยแจ้วส่งเสียงร้อง ผมหยุดพักฟังเสียงเหล่านั้น แต่มองหาต้นเสียงไม่เจอตัว ดูกลมกลืนไปกับป่าทึบๆของที่นี่เป็นอย่างดี...ธรรมชาติของที่นี่ยังคงมีเรื่องราวมากมายที่พบเจอได้ระหว่างทางเพราะเป็นเส้นทางที่เงียบสงบนานๆถึงจะมีรถวิ่งผ่านมาสักคันนึง...ผมไม่เร่งรีบมากไม่เหมือนกับตอนขึ้นมาเมื่อวาน ผมอยากอยู่ท่ามกลางธรรมชาติที่มีเสียงนกเจื้อยแจ้วแบบนี้ ไปเรื่อยๆ เหนื่อยก็พักครับ...

[kitti-u]

มีของไปแจกเด็กอีกแล้ว นับถือๆเส้นทางออฟโรดยังร้อง

[วาฬบรูด้า]

...ผมผ่านเส้นทางขึ้นลงเนินเขาที่เป็นป่าทึบ หลังจากนั้นก็เป็นทางลงเขาที่เป็นป่าไผ่ผมปล่อยรถลงเนินมาเรื่อยๆจนออกมาเป็นพื้นที่โล่งเป็นที่ปลูกข้าวไร่ของชาวบ้านที่ผ่านการเก็บเกี่ยวไปเรียบร้อยแล้ว โดยมีต้นพริกขึ้นเต็มไร่ ผมหยุดแวะพักและเก็บพริกไปนิดหน่อยเพื่อเป็นเสบียงในการทำอาหาร บ้านไล่โว่คงอยู่อีกไม่ไกล เพราะสองข้างทางเริ่มเป็นไร่ของชาวบ้านแล้ว...

[วาฬบรูด้า]

...ผมปั่นมาได้สักพักก็เข้าเขตหมู่บ้านไล่โว่ ผมตรงไปที่วัดไล่โว่ก่อนเลยครับ เพื่อไปกราบนมัสการพระ และบอกกล่าวถึงการเดินทางมาที่นี่พร้อมทั้งขออนุญาตินอนพักแรมในพื้นที่ ผมมีเวลามากพอที่จะออกสำรวจพื้นที่หมู่บ้าน และหาที่นอนพักสำหรับคืนนี้...

[วาฬบรูด้า]

...ผมปั่นเข้ามาที่วัดไม่เจอพระ เลยจอดรถจักรยานเดินชมอยู่รอบๆวัด สักพักกลุ่มเด็กวัดพร้อมพระก็เดินทางขึ้นมาที่วัดได้ความว่าเข้าป่าไปหาของป่ากัน ผมพูดคุยสนทนาธรรมกับพระบอกกล่าวการเดินทางมาของผมพร้อมทั้งขออนุญาติพักนอนในหมู่บ้าน พระได้ให้นำแนะนำให้ไปนอนที่โรงเรียนซึ่งอยู่ติดกับวัด เด็กๆบางคนเห็นผมพร้อมจักรยานบางคนเดินหนีไปแอบตามต้นเสาของศาลาวัด คงแปลกตาและก็แปลกใจที่เห็นผมมาพร้อมกับจักรยาน ผมเอื้อมมือไปหยิบอมยิ้มขึ้นมาจากเป้สะพายหลังเพื่อผูกมิตร จนกลุ่มเด็กๆเข้ามาห้อมล้อมพูดคุยกับผม นี่เป็นเด็กๆกลุ่มแรกที่ผมเจอในหมู่บ้านไล่โว่ ส่วนเด็กคนอื่นๆคงเล่นกันอยู่ตามบ้าน ผมเลยออกเดินทางปั่นชมหมู่บ้าน และดูที่ที่จะนอนในคืนนี้ บ้านไล่โว่มีพื้นที่สะอาดสะอ้านหน้าบ้านแต่ละบ้านจะมี ข้าวเปลือก พริก หมาก รวมถึงยาเส้นตากไว้ที่ลานหน้าบ้าน เก็บไว้กินไว้ใช้เองซะส่วนใหญ่... ชีวิตช่างเรียบง่ายดีแท้...

[วาฬบรูด้า]

...ผมปั่นออกมาจากวัดชมหมู่บ้านระหว่างทางปั่นในหมู่บ้านก็ได้ยินเสียงเด็กๆเล่นกันอยู่ตามตรอกซอยของหมู่บ้าน นี่ถ้าเห็นผมปั่นจักรยานอยู่คงวิ่งกรูกันออกมาดูผมเป็นแน่ เส้นทางรถยนต์มาสุดอยู่ที่บ้านไล่โว่ ถ้าเดินทางต่อไปบ้านเกาะสะเดิ่งก็ต้องเดินเท้าผ่านป่าเขาเท่านั้น หรือเดินทางไปบ้านทิไล่ป้า ใช้รถมอเตอร์ไซค์ได้ และก็เดินเท้า รถยนต์ไม่สามารถไปได้ เพราะเป็นเส้นทางป่าเขาที่รกชัน ไม่นานนักเด็กๆก็เห็นผมจนได้ ต่างพากันส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าววิ่งออกมาดูผมพร้อมเดินตามผมมา ผมมาหยุดอยู่ที่ร้านค้าขายของพร้อมทั้งหยิบอมยิ้มขึ้นมาดู... อมยิ้มของผมไม่พอแจกสำหรับเด็กๆกลุ่มนี้... ผมจึงต้องซื้อขนมซองจากร้านค้าเพื่อเอาไปแจกให้กับเด็กๆที่เดินตามมา ช่วงเวลาที่ได้เข้ามาเจอกับเด็กๆที่นี่ ได้พูดคุยหยอกล้อกัน แค่นี้ผมก็มีความสุขจนลืมความเหนื่อยล้าที่ต้องขึ้นมาถึงที่นี่แล้วครับ...

[วาฬบรูด้า]

...ผมปั่นย้อนกลับมาที่โรงเรียนไล่โว่อีกครั้งเพื่อมาดูสถานที่ที่จะพักนอนในคืนนี้ ผมเลือกโรงอาหารของโรงเรียนเป็นที่นอนในคืนนี้ โดยมีกลุ่มเด็กๆที่ยังคงตามมาเล่นอยู่ข้างๆรถจักรยานผม บางคนสนใจมองโน้นนี่ จนผมต้องเอาขนมซองมาแจกอีกรอบ พร้อมทั้งพูดคุยชักชวนให้เด็กๆกลับบ้านเพราะเย็นแล้ว ผมเองก็อยากที่จะจัดพื้นที่ในการนอน และทำเมื้อเย็นกิน ก่อนที่เด็กๆจะกลับไปบ้านก็ได้ไปเด็ดดอกชบาสีแดงมาเยอะพอสมควรวางไว้ให้ พร้อมทั้งใบอ่อนของผักพื้นบ้านที่ผมไม่รู้จัก ผมจัดการที่หลับที่นอนเสร็จก็เริ่มทำอาหารเมื้อเย็นเพราะตอนนี้ก็เริ่มมืดแล้ว เมื้อเย็นวันนี้ผมมีไข่ต้มพร้อมกับพริกหนุ่มเผาไฟ ปลาเค็มตัวเล็กๆทอดกินแกล้มกับใบอ่อนผักพื้นบ้านที่รสชาดฝาดนิดๆแต่ก็อร่อย รวมไปถึงดอกชบาสีแดงที่เด็กๆเก็บมาให้ จับชุบแป้งทอดเยาะน้ำปลานิดๆเพื่อลดการเลี่ยนจนอร่อยได้ครับ หน้าหนาวมืดค่อนข้างเร็วอากาศก็เริ่มหนาวเย็นลง ผมออกมานั่งอยู่ที่สนามหญ้าของโรงเรียนหลังทานเมื้อเย็นเสร็จ แสงดาวระยิบระยับจับเต็มท้องฟ้าในเวลาค่ำคืน น้ำค้างเกาะตามใบหญ้าจนชื้นแฉะรับรู้ได้จากการสัมผัส อากาศก็เริ่มที่จะหนาวจนเย็น ผมกระชับเสื้อที่ใส่กันหนาวให้เข้าที่ไม่ให้ความเย็นเข้ามาเกาะกุมร่างกาย...อุณภูมิตัวเลขหลักเดียวคงทำให้คืนนี้ของผมคงหนาวอีกคืนสำหรับการเดินทางแรมรอนมาที่นี่ครับ....

[วาฬบรูด้า]

...เช้าอีกวันสำหรับการเดินทาง ผมตื่นนอนตอนรุ่งเช้าอากาศเย็นๆทำให้ผมลุกจากที่นอนออกมาเดินดูโน้นนี่ในหมู่บ้านยามเช้า เด็กๆเริ่มทยอยเดินทางมาโรงเรียนกันแล้ว แสงแดดอ่อนๆทำให้คลายหนาวเย็นลงไปได้บ้าง ผมเดินดูกิจกรรมของเด็กๆตอนเข้าแถวเคารพธงชาติ เด็กนักเรียนที่นี่ไม่เยอะ ขาดเรียนก็เยอะเพราะไปทำไร่เข้าป่ากับพ่อแม่ก็มี...

[วาฬบรูด้า]

...โรงเรียนไล่โว่ ปีนี้ไม่ได้จัดงานวันเด็ก ทั้งๆที่ทางโรงเรียนจัดสถานที่เวทีไว้แล้ว เนื่องจากคณะที่จะเอาของงานวันเด็กมาให้ขึ้นมาไม่ได้ เส้นทางลื่นกลัวเกิดอุบัติเหตุเพราะฝนได้ตกลงมา เส้นทางที่ขึ้นมาจากบ้านสาละวะ มาไล่โว่นี้เพิ่งเกิดอุบัติเหตุรถยนต์พลิกคว่ำมีคนเสียชีวิต สองครั้งในเวลาใกล้เคียงกัน เด็กๆเลยไม่มีกิจกรรมในวันเด็ก...

[วาฬบรูด้า]

...ผมอยู่ที่โรงเรียนไล่โว่นานจนลืมดูเวลา ครูใจดีเอาข้าวมาให้ผมกิน และพูดคุยก่อนออกเดินทางต่อไปยังบ้านทิไล่ป้า ผมได้รับคำแนะนำจากชาวบ้านเกี่ยวกับเรื่องเส้นทางที่จะไปบ้านทิไล่ป้าว่า เป็นเส้นทางที่เป็นป่าปั่นออกจากหมู่บ้านไปตามเส้นทางที่มาจากบ้านสาละวะประมาณ 1 กิโลเมตรจะมีทางแยกเล็กๆทางด้านขวามือ เป็นเส้นทางที่มีร่องรอยล้อรถมอเตอร์ไซค์และคนเดินเท้า ไม่มีป้ายบอกทางต้องสังเกตุให้ดี ถ้าไม่ใช่คนที่เคยใช้เส้นทางนี้จะไม่รู้ว่าเป็นเส้นทางไปบ้านทิไล่ป้า และเป็นทางขึ้นลงเขาชัน รก ทึบ ผมสอบถามถึงกรณีต้องจำเป็นต้องค้างแรมในป่าในเวลาที่ผมไปไม่ถึงบ้านทิไล่ป้าก่อนมืดด้วยระยะทางก็ไม่รู้ว่ากี่กิโลเมตร ผมเดินทางต่อไปโดยที่คิดว่าถ้ามืดก็ค้างแรมในป่ากลางทาง ไม่เป็นไรค้างก็ค้างถ้ามืด...

[วาฬบรูด้า]

...เส้นทางเดินเท้าไปบ้านทิไล่ป้าช่วงแรกจะเป็นป่าโปร่งป่าไผ่ ยิ่งเข้ามาลึกๆป่าก็เริ่มที่จะเป็นป่าทึบมีต้นไม้ใหญ่ เส้นทางรกและชันเส้นทางนี้ไม่มีวิวอื่นใด นอกจากป่า ผมลัดเลาะเส้นทางป่ามาเรื่อยๆ เงียบมีแต่เสียงนกร้อง ไม่มีใครผ่านมา ความเงียบของผืนป่าทำให้ผมต้องมีสมาธิในการเดินทางเยอะขึ้น ไม่รู้ข้างหน้าจะต้องเจอกับอะไรบ้าง...

[manitphoto]

ดูจากรูปบรรยากาศก็เกินคุ้ม แสงสวยมาก

[วาฬบรูด้า]

...ผมใช้เวลาในการเดินทางค่อนข้างเยอะสำหรับเส้นทางสายนี้ ขึ้นๆลงๆเนินชันแสงแดดเริ่มอ่อนลงบ่งบอกถึงช่วงเวลาในยามใกล้พลบค่ำ ผมลืมไปว่าเส้นทางในป่าทึบและเป็นหน้าหนาวมันจะมืดค่ำเร็วกว่าพื้นที่โล่ง เสียงชะนีร้องดังให้ได้ยินเป็นระยะๆเสียงนกก็แข่งกันร้องดังทั่วไปในราวป่า บ่งบอกถึงตำแหน่งซึ่งกันและกันผมกะเวลาผิดในการออกเดินทางจากบ้านไล่โว่มาบ้านทิไล่ป้า ทำให้การเดินทางของผมไปไม่ถึงบ้านทิไล่ป้าในวันนี้ อากาศเริ่มเย็นลงท้องฟ้าเริ่มมืดผมต้องหาที่พักก่อนมืด ผมมองหาทำเลในการพักแรมกลางป่าซึ่งต้องห่างจากแหล่งน้ำเป็นพื้นที่โล่งนิดๆ แต่หาอยากในป่าแบบนี้ ที่นี่เป็นส่วนหนึ่งของเขตอนุรักษ์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวร มรดกโลก ทำให้ผมต้องพิถีพิถันกลับการหาที่นอนกลางคืนกลางป่า เส้นทางนี้ไม่มีรถยนต์เข้ามาได้ จึงเป็นพื้นที่เงียบสงบสำหรับสัตว์ป่าเป็นอย่างดี ผมควบคุมตัวเองไม่ให้ไขว้เขวไปกับความเงียบและจิตนาการของความคิดของผมเอง... ความคิดและจิตนาการเป็นสิ่งที่น่ากลัวสำหรับผมในคืนนี้...

[วาฬบรูด้า]

...คืนนี้เป็นคืนที่ผมต้องพักนอนกลางป่า จากที่ผ่านมาสองคืนผมได้นอนพักที่โรงอาหารของโรงเรียนแบบสบายๆ ผมได้ทำเลที่นอนก็เริ่มผูกเปล และหาฟืนท่อนใหญ่ๆไว้สำหรับก่อไฟในคืนนี้ แสงไฟและกลิ่นควันไฟพอช่วยให้สัตว์ไม่เข้ามาใกล้ได้ แต่สัตว์ที่เขาใหญ่อีกเรื่องนึงครับ ผมทำอาหารกินแบบง่ายๆโดยการทอดไข่ ไม่กล้าทำอย่างอื่นกลัวกลิ่นไปดึงดูดสรรพสัตว์ให้มาที่นี่กันครับ...ข้าวของเครื่องใช้ต่างๆก็จับแขวนไว้ให้สูงจากพื้น รวมถึงไข่ที่ผมทอดกิน เปลือกไข่ผมก็เอาไปฝังกลบห่างจากที่ผมนอนไว้แล้ว แสงไฟที่ผมจุดก่อไว้เป็นเพื่อนยามค่ำคืนกลางป่าแบบนี้ช่วยประคับประคองจิตใจผมไม่ให้คิดฟุ้งซ่าน เสียงสัตว์กลางคืนออกหากินค่อนข้างเยอะ อากาศในป่านี่เย็นได้ใจจริงๆ นอนในป่าแบบนี้ห้ามเสียบหูฟังเพลงจากเครื่องเล่นครับเดี๋ยวไม่ได้ยินเสียงของป่า...คืนนี้ผมคงหลับๆตื่นๆถึงแม้ผมจะเคยแรมรอนพักนอนในป่ามาบ้างแล้ว แต่มันไม่เหมือนครั้งนี้ที่อยู่ในเขตอนุรักษ์ที่มีสรรพสัตว์ ...ผมปลอบตัวเองว่าไม่เป็นไร เราแค่พักการเดินทางในป่ากลางคืนก็เท่านั้น...

[วาฬบรูด้า]

...เรื่องราวการเดินทางของผมยังไม่จบ
เอาไว้ผมจะมาลงการเดินทางปั่นเส้นทางป่า ต่อให้ครับ