สวัสดีคะ หนูชื่อภาวิณี มารมย์
เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา วันที่ 1กุมภาพันธ์ 2558 หนูได้มีโอกาสไปแข่งงานปั่นจักรยานเที่ยวเมืองพระร่วงครั้งที่ 3 ระยะทาง 130 กิโลเมตร ได้ลงทะเบียนในอินเตอร์เน็ต ลงรุ่น 30 ปีหญิง ซึ่งงานนี้ได้รับรองจากกฏกติกาสมาคมจักรยานแห่งประทศไทย
เรื่องมีอยู่ว่า
แต่เมื่อไปถึงหน้างานวันเสาร์ที่ 31 มกราคม ตอน 18.30 น. และหนูจะไปเอาป้ายรุ่น และได้เห็นชื่อ ทีม w2 มา 3 คนเปลี่ยนรุ่นจากโอเพ่นเป็น 30 เฉยเลย อันได้แก่
อารีรัตน์ สุขศิริ เสื้อ XS
มณฑา กมลทิพย์วงศ์ เสื้อ XS
อีกคนไม่แน่ใจคะ ว่าชื่ออะไร
ซึ่งหนูเห็นกับตาของตนเอง หนูเลยถามกรรมการว่าเปลี่ยนได้ไหม กรรมการบอกว่าเปลี่ยนได้เพราะเค้าเห้นคนน้อย หนูอยากถามคะ มาตรฐานอยู่ตรงไหน
คำถาม แล้วลงหน้าเว็บทำไม แล้วเสื้อที่ลงทะเบียนทีมw2 ตัวเล็กทุกคน ใส่xs หมด แต่หนูนี่แหละลงทะเบียนxs แต่กลับได้ไซค์XL ถามเจ้าหน้าที่ ตอบมาเลยสั้นๆว่า หมดแล้ว แล้วหนูจะลงทะเบียนในเว็บไทยเอ็มทีบี และพี่ทางกนกวรรณ พลกัณฑ์ เสื้อS ก็ได้เป็นไซค์ M คำถาม จัดงานยังไง ทรัพยากรพอไหม หรือใครมาก่อนได้ก่อนกันเลย
หนูเซ็งคะหนูก็เลยเปลี่ยนรุ่นลงโอเพ่น ประชดชีวิตไปเลย เบื่อไม่อยากปั่น และหนูก็ถามกรรมการ ถ้าหนูปั่นกับโอเพ่นแล้วไม่ทันและหนูหลุด หนูไปดูดผู้หญิงรุ่น 30 ได้ไหม หรือผู้ชายที่ตกหล่นได้ไหม กรรมการตอบว่า ไม่ได้ ผิดกติกา และ จะทำการตักเตือน 3 ครั้ง ถ้ามากกว่านั้นจะตัดออกจากการแข่งขัน และหนูถามต่อว่า น้ำให้ที่จุดไหน กรรมการบอกว่า ให้รับที่รถมาร์แชลได้ตลอด แต่ความเป็นจริง ไม่มีน้ำสักหยด และถ้าจะให้ทีมตัวเองให้น้ำ ต้องไปที่จุดให้น้ำทางทีมงานจัดให้อย่างเดียว และกรรมการบอกว่าห้ามให้รถทีมตามหรือนำในการแข่งขัน
พอตอนแข่ง ปล่อยตัว ปรากฏว่า รุ่นโอเพ่นของหนูที่หนูลงก็ประชดชีวิตแล้ว ปรากฏว่าปล่อยตัวพร้อมกับรุ่นผู้หญิง อายุ 30 ปีขึ้นไป แล้วจะประกาศในงานทำไม ว่า ปล่อยทีละรุ่น รุ่นละ 3 นาที
ช่วงแรกที่หนูปั่น หนูมากับ สุธิมา โพนชัยแสงและกฤติกา ศิลาพัฒน์และวาสินี เพ็ชรรัตน์และ หมอสุรีย์ ตันทีปธรรม อีกคนชื่อพี่เก๋ละกันคะ มากด้วยกันตั้งแต่ออกตัว ส่วนทีมw2 ทั้งทีม หลุดกลุ่ม และหนูก็เลย ปั่นกันไป สุธิมา โพนชัยแสงและกฤติกา ศิลาพัฒน์ หนีไปด้วยกัน 2 คน และหนูก็เลยปั่นกับคนที่เหลือในกลุ่ม3คนรวมหนูเป็น 4 คน และทีมชื่อดังw2 มาไล่ทันที่ระยะทางประมาณ 75 กิโลเมตรและหนูสังเกตได้ว่า มีรถกระบะสีแดง ตามหลังมาด้วยหลังจากนั้น รถสีแดง ลากทีมw2 เป็นระยะทางประมาณ 30 กิโลเมตร รวมทั้งเสริฟน้ำพูดคุย ถ่ายรูป เหมือนรู้จักกัน ส่วนคนที่เหลือไม่ได้น้ำสักหยด พอใกล้เส้นชัยเหลืออีก 25 กิโลเมตรรถกระบะค่อยปล่อยผู้หญิงทีมชื่อเสียชื่อW2ไปกันเองเนื่องจาก วาสินี เพชรรัตน์ ยางแตก และเมื่อถึงใกล้เส้นชัย ทางทีมw2 ก็ได้ถ้วยรางวัลครบทุกคนกับถ้วนหน้า แบบสมใจปรารถนาหรือ อยากได้ละมั้ง ดีใจด้วยะคะ ชัยชนะอันยิ่งใหญ่ น่าภาคภูมิใจคะ
หนูอยากถาม คนจัดงาน
1. เตรียมพร้อมงานไหม
1.1มาร์แชล+รถตำรวจจะทำกลุ่มหนูตาย มาร์แชลบอกให้ตรง ตำรวจให้เลี้ยวขวา ตรงสี่แยก หนองอ้อ ด้วยความเร็ว 35 ตอนนั้นw2 ยังไม่มาเลยคะ จะให้กลุ่มหนูล้มเลยใช่ไหมคะ คุยกันก่อนไหมคะว่าจะเอายังไง
1.2 เสื้อก็แจกไม่ตรงเบอร์ ใครก็เปลี่ยนได้ ดีนะคะ แล้วหนูจะลงทะเบียนทำไม หรือหนูผิดเองที่มาช้า
1.3 ทางผู้จัดบอกว่า มาร์แชล รถเครื่องมี 40 คัน กลุ่มละ3 คัน เรื่องจริง มี 1 คัน เท่านั้น น้ำของมาร์แชลก็ไม่มีสักหยด จะเอามันส์ไปถึงไหนคะ
2. ขากลับ ทีมw2 ใช้รถกระบะ ทั้งลาก ทั้งให้น้ำ เออ มันยุติธรรมไหมคะ มันสนุกเหรอคะการเอาเปรียบแบบนี้ หนูว่าถ้ามันลำบากมากทำมไ ทีมw2 ไม่ขึ้นกระบะไปเลย แล้วไปปล่อยใกล้เส้นชัย และไหนว่ามาร์แชลจะกล่าวตักเตือน และตัดสิน ไม่เห็นทำอะไรกันเลย หนูเป็นผู้หญิงนะคะ เหนื่อย ล้า ท้อ เหมือนกันคะ น้ำหนูมีแค่ที่เตรียมคะ ไม่ fairเลยคะ สปิริตทีมw2 อยู่ไหน ความยุติธรรมของกรรมการ อยู่ไหน มาตรฐานคนจัดงานอยู่ไหน หนูเศร้าใจคะ
และหนูอยากถามทีม w2 ทั้งทีม
รู้จักคำว่า สปิริตไหม รู้จักคำว่า ละอายไหม รู้จักคำว่า กติกาไหม รู้จักคำว่า การยอมรับและให้เกียรติไหม รู้จักคำว่า ยุติธรรมไหม รู้จักคำว่า การซ้อมและการเตรียมตัวไหม รู้จักคำว่า นักกีฬาไหม รู้จักคำว่า เคารพกฎและผู้ตัดสินไหมรู้จักคำว่า ศึกษากฎกติกาไหม และสุดท้าย รู้จักคำว่า ศีลธรรมไหม
ส่วนหนูจะคืนถ้วยวัดใจคะ หนูมีสปิริต เพราะหนูเองก็ไม่ได้ไปรับคะแม่ไปรับให้ เซ็งคะบอกตรงๆๆ แย่คะ ไม่ต้องขอโทษคะ บางคนอายุมากกว่าหนูเด็กกว่าหนู หนูคงรับคำขอโทษจาพทางพี่ๆๆน้องๆๆทีมw2 ไม่ได้ มันหนักไป และแรงไปในกีฬาจักรยานคะ
ขอโทษคะที่ไมไ่ด้ประท้วงหน้างานเพราะไม่มีหลักฐาน มีแต่พยานบุคล หลายคนด้วยรวมตัวหนูเอง ตัวหนูเองก็ไม่เคยประท้วงมาก่อนผลการแข่งขันหนูต้องได้ขึ้นโพเดี้ยมเป็นที่5 ร่วม เหมื่อนกันแต่หนูไม่ขึ้น เพราะมันรู้สึกไม่โปรงใส่ทั้งๆๆที่หนูก็ไมไ่ด้ดูด กระบะโดยตรง แต่หนูดูดm-1ทีมหมูบืนมาและทิ้งระยะห่างกลุ่มระยะทาง4-5เมตรเพราะทางมาแชลตักเตื่อน แล้วจะให้หนูปั่นแซงรถกระบะเลยใช่ไหม น้ำดื่มหนูก็ไมไ่ด้รับกับกระบะสีเลือดหมูคันนั้น แล้วงานนี้ก็ปั่นเสือหมอบแข่งขันเป็นครั้งแรกแล้วก็ไปคนเดียว เจอแบบนี้จะให้หนูทำยังไง ตัดสินใจยังไง เหนื่อยก็เหนื่อยพอเข้าเส้นหนูรู้สึกมันไม่ใช่หนูเลยที่พักเพื่อเก็บของกลับบ้าน ส่วนถ้วยแม่แกะป้ายจากรถไปเอามาให้ หนูขอคืนถ้วย+เสื้อ ที่ได้จากงานคะ ขอบคุณประสบการณ์ที่เยียมยอด กับความรู้สึกดีๆๆที่มอบให้
เป็นใครก็เซ็งนะแบบนี้..
