เรื่องเล่าข้างถนน ซาปา....บางอย่างหล่นหายที่ชายแดน

[นพพล]

.......บนรถAmbulance ผมได้ยินเจ้านายผมบ่นกับเพื่อนว่า...

นี้ถ้าบังเอิญเป็นอุบัติเหตุที่เกิดกับคน แล้วจะทำยังไงต่อหล่ะเนี้ย

เล่นปั่นหายกันไปหมด เวลาปั่นน่าจะหันกลับมามองคนหลังบ้าง

เผื่อว่าใครเป็นไรมันจะสามารถช่วยกันได้!!!

เจ้าKonaนั้นก็จริงๆเล้ย!!

ขนาดเจ้านายมันบ่นเมื่อตอนเที่ยงที่พักกินข้าวบนกิ่วกะจำว่าเจ็บเข่า!!!

มันยังไม่บันยะบันยัง จ้องจะแข่งกับเจ้าTrekอยู่นั้นแหละ

เกิดเจ้านายมันเจ็บเข่าปั่นต่อไม่ไหวขึ้นมาหล่ะก็ ทีนี้ล่ะได้เรื่องแน่คุณ

คุณครับ...อย่าลืมนะครับว่าเรามากันเป็นทีมครับ

ปัญหาของใครคนใดคนหนึ่งก็คือปัญหาของทุกคน

หากคันใดคันหนึ่งหรือใครคนใดคนหนึ่งมีปัญหาขึ้นมา

ไม่สามารถไปต่อได้

เป้าหมายซาปาที่วางไว้คงเลือนรางนะครับ

[นพพล]

คุณครับ...

ช่างทำมีดทุ่มเททั้งเวลาเสียเหงื่อเพื่อตีมีดให้เข้ารูปเข้ารอย

แต่พอเอามีดจุ่มเพื่อชุบน้ำสร้างความแข็งให้กับมีด มีดกลับแตกหัก

ช่างผิดหวังเพียงใด คนเดินทางด้วยจักรยานเสียเหงื่อเสียแรง

แต่สุดท้ายไม่สามารถเดินทางต่อด้วยจักรยานได้ ย่อมผิดหวังไม่ต่างกัน

อันนี้เจ้านายเคยบอกผมไว้นานแล้วครับ

ผมงี้ซึ้ง ฟังไปน้ำตาแทบไหลพรากเชียวหล่ะคุณ

.......ลงชื่อ Jamis coda @ กิ่วกะจำ 18กพ.

[นพพล]

10. สิ่งเล็กๆที่เรียกว่า ดิ้ว

“เป็นไงครับเจ้าลูกน้องตัวแสบ ปล่อยให้โม้เสียเพลิน จากนี้ไปเป็นหน้าที่ของผมจะจากมาเล่าเรื่องการเดินทางต่อนะครับ”
.

รถคันที่เราโบกได้เป็นรถ6ล้อ มีคนนั่งมาในกระบะด้วย3-4คน คนในกระบะถามว่ารถเป็นอะไร

ผมก็ตอบว่าซี่ล้อขาด

“อ๋อ ดิ้วล้อขาด” ใครคนหนึ่งพูดออกมา

[นพพล]

.......หลังจากจัดแจงยกรถจักรยานทั้ง2คันขึ้นกระบะท้าย รถก็พาเรามุ่งหน้าลัดเลาะไปตามภูเขา

ที่จริงเลยจากจุดที่ซี่ล้อขาดก็จะเป็นทางลงเสียเป็นส่วนใหญ่แล้ว

จากนี้ไปผมและเพื่อนก็ต้องมองหาเพื่อนอีก2คนที่ล่วงหน้าไปก่อนแล้ว

เดินทางมาได้สักพักก็เจออุบัติเหตุข้างทาง มีตำรวจยืนอยู่ริมเหว

สอบถามได้ความว่ามีมอเตอร์ไซด์ของฝรั่งเสียหลักตกเหว อดใจหายแว็บ!!!ไม่ได้

นึกว่าเพื่อนเราตกเหวไปเสียแล้ว

จากนี้ไปอีกไม่ไกล เราก็เจออุบัติเหตุอีก เมื่อรถบรรทุกคันหนึ่งเสียหลักตกร่องน้ำข้างทาง

ครู่ใหญ่ๆเราก็เจอเพื่อนของเรา หลังจากไม่ได้เจอกันนานหลายเนิน

พวกเขานั่งรอเราที่เพิงริมทางบนเนินย่อมๆเนินหนึ่ง

สอบถามเรื่องราวทั้งหมดแล้วรถกระบะคันนั้นก็พาพวกเราทั้ง4คนลงจากกิ่วกระจำ

ขาลงก็ลงยาวจนรู้สึกว่านานมากมาก นานจนเพื่อนออกปาก

“ มันลงเขายาวมากเลยนะพี่ ลงอย่างเดียว สมัยก่อนเราปั่นขึ้นมาทางนี้กันได้ไงเนี้ย”

เขาพูดเมื่อหันกลับไปดูท้ายรถ ผมมองตามสายตาของเขา

ป่านนี้ถ้าซี่ล้อไม่ขาด ผมคงได้ฉลองการพิชิตกิ่วกะจำด้วยการปล่อยให้สายลมปะทะหน้าไปจนตลอดทางลงภูเขาลูกนี้แห่งนี้

[นพพล]

......ทุ่มกว่าๆเราก็เข้าสู่ตัวเมืองหลวงพระบางโดยวิธีพิเศษที่ไม่ค่อยเต็มใจเท่าไหร่

เรานั่งเบียดกันในท้ายกระบะรถ สายลมปลิวเข้าปะทะหน้า

ภาพต่างๆจากสองข้างทางเคลื่อนที่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไปอย่างไร้ความหมาย

ขาดซึ่งความงามและเสน่ห์ของมัน

ภาพเหล่านี้จะสวยงามกว่านี้ยามที่เรามองมันเมื่อเรานั่งบนอาน

ในขณะที่มือทั้งสองจับแฮนด์

ในขณะที่เราเหนื่อยหอบ อันเนื่องจากสองขาของเราส่งแรงไปขับเคลื่อนโซ่และล้อรถ

เพื่อต่อสู้กับแรงดึงดูดของโลกบนภูเขาสูงชัน

เสียงโซ่ที่เสียดสีกับเฟืองฟังไพเราะจับใจกว่าเสียงเครื่องยนต์มากนัก

[นพพล]

.......เราเดินทางด้วยจักรยาน อย่างเต็มใจและเต็มที่กับมัน

เรารักที่จะปั่นมันด้วยความรักและหลงใหลในการออกกำลังกาย

แม้จะเหนื่อยกายแต่นั้นไม่ใช่อุปสรรคที่จะทำให้เราหยุดปั่นได้

ผมผิดหวังเสมอเมื่อเจอกับสถานการณ์อย่างนี้

ถ้ารอบคอบกว่านี้สักนิด ผมคงซื้ออุปกรณ์ถอดชุดเฟืองหลังติดกระเป๋ามาด้วย

หาใช่แค่พกดิ้วล้อสำรองเท่านั้น มองหน้าเพื่อนแต่ละคนก็รู้ว่าพวกเขาผิดหวังที่ไม่ได้ปั่นกันต่อ

.
อึดอัด...เหมือนเข้าห้องสอบแล้วไม่สามารถแก้ปัญหาโจทย์ได้สักข้อเดียว

[นพพล]

แต่ทำไงได้ก็คงต้องยอมรับสิ่งที่เกิด

คิดเสียในแง่ที่ดีเอาไว้ว่าถ้าซี่ล้อเกิดขาดในขณะที่กำลังปั่นลงมาด้วยความเร็วอย่างน้อย50-60กม./ชม.

ล้อจะแกว่ง รถจะส่าย

ถ้าควบคุมรถไม่ได้เหตุการณ์คงเลวร้ายกว่านี้เยอะ

ยังมีภูเขาอีกมากมายบนทางข้างหน้าให้ปั่น

หลวงพระบางเป็นเมืองใหญ่ เมืองท่องเที่ยวยังไงๆเสียเราก็น่าจะหาร้านซ่อมดิ้วที่หักนั้นได้แน่นอน

[นพพล]

......รถที่เราโบกมาเข้ามาส่งเราในเมือง ก่อนกลับเขาขอค่าโดยสาร

ตอนแรกขอคนละ100บาท แต่เราต่อรองเหลือคนละ50บาท

การโบกรถในลาวไม่เหมือนในไทย บ้านเราการรับคนที่โบกรถจากข้างถนนเป็นเรื่องของน้ำใจ แต่ที่ลาวไม่ใช่

คิดเสียว่าช่วยค่าน้ำมันให้เขาก็สบายใจกันทั้ง2ฝ่าย อย่างน้อยเราก็มาถึงหลวงพระบางได้ก็เพราะเขา

คืนนั้นเราเข้าพักที่เวียงสะหวันรีสอร์ทค่าห้องๆละ400/คืน เฉลี่ยคนละ200บาท/คืน

ผมก็มาเยือนหลวงพระบางอีกครั้ง

อดีตเมืองหลวงเก่าของลาว

เมืองมรดกโลกอันสงบสวยงามทั้งผู้คน วิถีชีวิต บ้านเรือนและวัดวา

เมืองที่เข็มนาฬิกาเคลื่อนที่ช้าคล้ายจะขี้เกียจเดิน

[นพพล]

......เก็บของเข้าที่พักเสร็จก็ออกมาเดินหาอาหารกิน

เพื่อนที่เพิ่งมาหลวงพระบางหนแรกรู้สึกตื่นเต้นกับเฝอชามใหญ่ที่มีผักเครื่องเคียงเต็มจาน

ด้วยว่าเขาท้องผูกมาหลายวันในช่วงระหว่างเดินทาง ผมก็สนุกกับเขาด้วย

เอามั่ง ตักผักใส่ชามเฝอจนเกือบล้น

เราสนุกสนานกับการกินผักกันใหญ่

เหมือนฝูงกระทิงเจอทุ่งหญ้าระบัดในหน้าฝน

[นพพล]

.......แต่ช่วงนาทีและเวลาอย่างนี้ความกังวลยังคงเกาะกุมใจ

บางขณะของความรื่นเริงเฮฮาท่ามกลางเสียงหัวเราะ ภาพของมันก็วาบแทรกขึ้นมาในสมอง

เสียงของมันเหมือนจะดังสนั่นก้องอยู่ในหูของผม

เสียงใสปิ๊ง!ของดิ้วล้อเล็กๆที่ขาดผึงบนภูเขา

ผมกังวล... รู้สึกเหมือนกำลังเข้าห้องสอบโดยไม่ได้เตรียมตัวอ่านหนังสือใดๆเลย

[นพพล]

พักเบรคโฆษณาครับ

[นพพล]

11.ไล่ล่า

.......19 กุมภาพันธ์

สายน้ำคานยามเช้า ในฤดูกาลที่พายุฝนล่วงเลยมานานเดือน

ซอกซอนผ่านเกาะแก่ง ขนาบด้วยความเขียวของหมู่มวลแมกไม้สองข้างริมตลิ่ง

นำพาความอุดมสมบูรณ์มาหล่อเลี้ยงชีวิตสองฝั่งน้ำ บางช่วงของตลิ่งค่อยๆลาดลงมาบรรจบผิวน้ำ เราจะเห็นแปลงผักเรียงรายอยู่ริมน้ำ

สายน้ำที่นำความชุ่มชื่นมาหล่อเลี้ยงผืนดินค่อยๆไหลเรียบเลาะตลิ่ง

ไกลออกไปควันไฟจากฟืนหุงต้มลอยเอื่อยสูงขึ้นอย่างไม่รีบร้อน

พระสงฆ์เรียงแถวออกเดินบิณฑบาตผ่านชาวบ้านที่นั่งรอริมทาง เมืองตื่นแล้วท่ามกลางลมหนาวที่ยังไม่ล่าถอย

ตื่นมาอย่างสงบ เงียบและงามง่ายตามวิถีเดิมๆ

คงนำมาซึ่งความอิ่มเย็นใจยามเฝ้ามองไม่ว่าจะจากมุมใดของหลวงพระบาง

[นพพล]

หน้าร้านเต็มไปด้วยจักรยานและอะไหล่วางกองเต็มไปหมด

อุปกรณ์ที่มองดูแล้วว่าสามารถถอดจักรยานได้ทั้งคัน

“ใช่แน่แล้วร้านนี้” แต่ปรากฏว่าช่างซ่อมไม่อยู่ ร้านใกล้เคียงบอกว่าไปธุระ

กว่าจะกลับก็คงเย็นซึ่งก็ไม่แน่ใจว่าจะกลับมาทันหรือเปล่า

ผมพกความผิดหวังออกมา

ทิ้งความหวังไว้ที่หน้าร้านจักรยาน

เอาไว้ตอนเย็นอาจจะต้องกลับมาใหม่เผื่อว่าช่างจะกลับมาทัน

[raiarj]

[นพพล]

เรามุ่งหน้าเข้าสู่ตัวเขตเมืองเก่าของหลวงพระบาง

อาคารรูปแบบสถาปัตยกรรมแบบโคโลเนียล วัดอารามเริ่มปรากฏให้เห็นมากขึ้น

พระธาตุพูสีตระหง่านอยู่ข้างหน้า สีเหลืองทองขององค์พระธาตุงามระยับยามต้องแสงอรุณ

ประกายอร่ามขององค์พระธาตุมองเห็นได้จากระยะไกล

เราปั่นช้าๆไปตามถนนในเขตเมืองที่มีสายน้ำกระหนาบข้างๆ

ชมคนถ่ายคน ชมเมืองถ่ายเมือง

ไม่มีอะไรต้องเร่งรีบ แม้จะมีเรื่องดิ้วล้อที่ยังแก้ปัญหาไม่ได้