เล่าเรื่อง/พูดคุย เส้นทางปั่นวันหยุด ... TigerSmile'Hy

[Tiger 30]

ว๊ะ ขายยาอีกแล้วครับท่าน กำลังมันพอดี ฮิฮิฮิ เหมือนนิยายตอนเย็นๆเลย มันล่อไว้ให้ติดตามดีนักแล

[Bike Addict]

เข็นกันต้วนหน้า นะครับ

ช่วยทีเถอะ ช่วยจัดทริปสอบซ่อมภูเขาล้อมกันอีกซักครั้งเถอะครับ

[อดิเรก]

แจ้งมายังผองเพื่อนที่รุม เยาะ และ เย้ย ผมได้รับแจ้งจากร้านค้าร้านหนึ่งจากสระบุรี ไม่ต้องเลี้ยวขวาว่า ค้นพบ สิ่งที่ผมต้องการแล้ว(อยู่ในลังอะไหล่รอขายเศษเหล็ก) ราคา 3++ บาทไทยเพื่อสมาชิกท่านใดต้องการสุดยอดสับจานแบบผมติดต่อได้555 เรื่องชื่อทีม ผมยังเป็นต้วมเตี้ยมทีมเหมือนเดิม มิเปลี่ยนแปลง รึใครจะสมัครผมก็ยินดี

[TigerSmile'Hy]

กำ... สุดแสนจะเซ็งตัวเอง ... พิมพ์เสร็จ กดส่ง เน็ทหลุด กะว่าขายยานี้นี้หมดจะฉายต่ออีกม้วน

... สักครู่ก็มีมอไซด์ชาวบ้านลงมาด้วยความเร็วพอประมาณ ที่แปลกใจก็คือเขาใช้พลังงานเงียบ"ดับเครื่อง" ผ่านจุดที่พวกเรานั่งอยู่ลงไปตามทางที่เข็นขึ้นมากี้นี้ ... เราหันหน้ามามองกันเองและคิดว่าทุกคนคงคิดเหมือนกันคือ"ที่เขามา...สูงกว่าที่เรานั่งอยู่" "มาแล้ว มาแล้ว" วิสุทธิ์ส่งเสียงด้วยความหวัง... เราเปลี่ยสายตาและความสนใจจากมอไซด์ มองไปตามที่วิสุทธิ์ชี้ ... ความฉงน งงงวย และสับสนเริ่มเกิดขึ้นในความคิด ... ไม่เอานะโว้ย ... เพื่อนปังเราปั่นจักรยานไป เพื่อนต้องปั่นฯ กลับมาซิ ... วิ่ง(...)จุกตูดมาแบบนั้น รับไม่ได้ว๊ะ เฮียตือกล่าวออกมาด้วยความกระวนกระวาย ...

ไม่เป็นอย่างที่คิดหรอกครับ อย่าเชื่อสิ่งที่เห็น อย่าเชื่อสิ่งที่ได้ยิน ... เราหันไปมอง สิ่งที่เห็นคือ"ลูกสุนัข" ที่กำลังวิ่งตามเจ้าของลงมาจากสวนยาง ถัดจากนั้นอีกครู่เดียว"มิสะเตอปัง" ก็ปั่นจักรยานกลับลงมา ... สุดลูกนี้ แล้วมีอีกลูก คิดว่าน่าจะหมดแล้วนะ... มิสะเตอปัง รายงานผลการสำรวจ ... เราได้แต่นั่งมองหน้ากัน ความลับ ก็ยังคงเป็นความลับตลอดไป

จริงอย่างที่มิสะเตอปังว่า... แต่แกอธิบายไม่หมด เราได้แต่คิดว่า ขึ้น ขึ้น และก็ขึ้น ซึ่งในความจริงมันมีขึ้นบ้างนิดหน่อย แต่"มันลง"นี่ซิ ดันเสียวกว่า... ตอนขึ้นมันเหนื่อยแต่ไม่เสียว กลายเป็นเรื่องปกติที่ต้องลงจูง เพราะใครๆ (ในทริปนี้)เขาก็ทำกัน อิอิอิ

มันเป็นความผิดของผมเองที่เคยชินกับการฝากความทรงจำไว้กับอุปกรณ์ที่ต้องใช้เทคโนโลยี พอไม่มีมันมาด้วยการจะถ่ายรูปก็พลอยเฉาๆ ไป เพราะในความคิดว่าถ่ายไปก็ไม่ว่าเป็นที่ไหนอยู่ดี... หากมองอีกด้านก็พอจะสร้างความฝันให้ใครบางคนอยากไปยลธรรมชาติในเส้นทางนี้ แม้ว่า 80% ของมวลไม้เป็นสวนยาง แต่องค์ประกอบอื่นทางธรรมชาติมันหาชมได้ยากอีกเช่นกัน ... คิดว่าอีกไม่นาน"ผู้จัดการทริป"คงพาพวกเราไปย้อนรอยกันอีกครา

... ไม่นานก็มาลงมาถึงถนนลาดยาง แม้ปริมาณเนื้อยางออกจะน้อยไปนิด แต่ก็เรียบพอที่จะคลายความล้าให้กับข้อมือลงได้บ้าง ... และก็มีของแถมฝากติดมากับล้อหน้าของผม "ยางรั่ว" ก็ต้องจอดพักเพื่อซ่อมบำรุงกัน "เฮียตือ" ส่งสัญญาณถึงกลุ่มหน้า แล้วทุกคนก็มาอยู่พร้อมหน้ากัน ช้าง หรือ ลีโอ... หมอจักรยาน ส่งเสียงมาแต่ไกล ... ก่อนที่ผมจะตอบว่า "ไว้ตอนบ่ายๆ เย็นๆ ดีกว่า ... นี่มันยังเช้าอยู่เลย" สมองอีกซีกหนึ่งมันรีบส่งสัญญาณมาว่า หมอฯ เขาคงไม่คิด อย่างที่ผมคิด



... เสร็จจากการปะยางแล้วก็ไปกันต่อเป้าหมายทุ่งลุง โดยใช้เส้นทางสายใน เลี้ยวซ้าย เลี้ยวขวา หลายครั้ง ฟังจากที่ "มิสะเตอปัง คุยกับ หมอจักรยาน" พอเดาออกว่าเขามากันบ่อย ผมเองเพิ่งมาเป็นครั้งแรก ผ่านสนามกอล์ฟชื่ออะไรไม่รู้ รู้เพียงว่าเขาเรียกกันว่าสนามกอล์ฟบ้านพรุ ...

[TigerSmile'Hy]

... ในที่สุดเราก็มาถึง"ทุ่งลุง" เราแวะไปกินที่ร้านนี้ ... คนอื่นไม่รู้ว่าหิวกันหรือเปล่า แต่ผมหิวครับ ขนมอะไรไม่รู้สีเขียวๆ กินกับซิอิ๊วดำๆ (ตามที่เสี่ยเอ๋อธิบายไว้ข้องต้น)... อร่อยดี จะสั่งเพิ่มแต่คนขายมัวแต่วุ่นๆ ผมเลยปล่อยเลยตามเลย ไม่นาน"หมี่กรอบราดหน้า" ก็ออกมารับใช้ และต่อด้วยเกี๋ยวกรอบราดหน้าอีกชาม ... หมด 2 ชามขอตัวไปเข้าห้องน้ำแป๊บเดียวออกมาเขาจัดการเรื่องค่าใช้จ่ายไปเรียบร้อยแล้ว ... (คราวหน้าจะใช้มุกนี้อีก ... อิอิอิ)



... กินกันเสร็จเราก็ออกเดินทางกลับทางฝั่งตะวันตกของถนนสายหาดใหญ่-สะเดา มันใหม่กับผมอีกแหละ ... คราวนี้ไม่มีเนิน มีร่มจากต้นยาง 2 ข้างทาง เราขี่กันอย่างสบายใจ "วิสุทธิ์" แม้จะเป็นโสดชั่วคราวแต่เป็นคนรักครอบครัว ขนาดออกมาปั่นจักรยานยังชักชวนคุณตา"คริว" มาร่วมปั่นด้วย

... ลัดเลาะไปตามคันคลอง โดยการนำของ"หมอจักรยาน"และบอสใหญ่แห่ง"รั้งท้ายทีม" ผมคิดว่าเราน่าจะเป็นกลุ่มที่ใช้เส้นทางนี้เพียงกลุ่มเดียว ... ผมคิดผิดยังมีกลุ่มอื่นที่เขาใช้เส้นทางนี้ด้วยวัตถุประสงค์อื่นที่ต่างจากเรา การแบ่งบันเส้นทางก็เกิดขึ้นได้ในที่แบบนี้

... ผมเริ่มมีความทรงจำกลับคืนมาก็เมื่อมาถึงวัดบางศาลา ที่เหลือก็เป็นเรื่องเส้นทางปกติ ไม่น่าจดจำ ... จึงขอจบการยั่ว - ยุ - เยาะ - เย้ย ไว้เพียงแค่นี้ ... เอวังฯ

[Mr.Pang]

รู้สึกว่าพอหมดเรื่อง สับจานหน้าของเฮียเอ๋ งานจะเข้าผมต่อเลยทันที วันศุกร์ต้องเตรียมตอบกระทู้ในที่ประชุมซะแล้ว (หรือว่าจะชิ่งดีหว่า )

คิดดูซิแค่ผมปั่นขึ้นไปรอก่อนแค่นี้เอง ถ้าพวกพี่ๆ เข็นกันอยู่แล้วผมปั่นแซงขึ้นไป มันจะดูไม่ดีนะครับ (ตอนแซงหันมายิ้มให้ด้วยซิ )

[TigerSmile'Hy]

... คิดดูซิแค่ผมปั่นขึ้นไปรอก่อนแค่นี้เอง ถ้าพวกพี่ๆ เข็นกันอยู่แล้วผมปั่นแซงขึ้นไป มันจะดูไม่ดีนะครับ (ตอนแซงหันมายิ้มให้ด้วยซิ )

ฮึมๆๆๆๆๆ ถูกของเขา ... แต่อย่าเพิ่งชะล่าใจไปนะ ลองคิดดูซิหากไม่มีคนคอยขี่อยู่ท้ายๆ ... ก็ไม่มีหัวขบวน นี่เพราะมี 3 คน คอยขี่อยู่ท้าย ... หาก 3 คนนี้เกิดอยากขี่อยู่หัวๆ ขบวน ... แล้วอะไรจะเกิดขึ้น

พรุ่งนี้จะกินอะไรดีหว่า?

... ร้านที่ไปแวะกันเป็นตำนานของทุ่งลุงเชี่ยวนะครับ อยู่หลังป้อมตำรวจ ถ้าปัจุบันยังอยู่ ผมเองก็ไปได้ผ่านไปนานมากแล้ว ของอร่อยก็ต้องเกี้ยวกรอบราดหน้า ขนมแบบจีนๆ น่าจะชื่อมิดป้าน เป็นแป้งเหนียวรูปถ้วย ไร้รสชาดในตัวเองต้องพึ่งพาซี้วหวาน แต่รวมกันแล้วก็อร่อยดีครับ...

เสี่ยเอ๋...ครับ ผมพยายามค้นหาข้อมูล"มิดป้าน" ไม่เจอข้อมูลเลย ช่วยนึกชื่อใหม่อีกที ... เจอมาแค่นี้

สิ่งเก่า ๆ ที่น่าจะส่งเสริมให้เป็นจุดนำเที่ยวของทุ่งลุงได้นั้นคิดว่ายังมีอยู่บ้างเช่น

1. ต้นลุง ถ้าทำทัศนียภาพบริเวณนั้นให้สวยงามก็จะเป็นหน้าเป็นตาของชาวทุ่งลุง ควรตัดแต่งต้นเลียบที่ขึ้นโอบล้อมต้นลุงอยู่เสมอ ๆ เพราะหากไม่ได้ตัดแต่งต้นเลียบ(ซึ่งเป็นไม้ที่มีคุณสมบัติโอบรัดไม้อื่น)จะมีอิทธิพลทำให้ต้นลุงถูกบีบรัดจนตายได้ในภายหน้า

ต้นลุงต้นนี้มีอายุไม่น้อยกว่าร้อยปี หรืออาจจะเท่า ๆ กับอายุของต้นปาปที่เพิ่งล้มไปในวัดพระบาท ต้นปาปที่วัดพระบาท(บ้านพรุ)นั้น นักพฤกษศาสตร์คำนวนอายุว่าไม่ต่ำกว่า 400 ปี ดังนั้นเมื่อล้มแล้ว ชาวบ้านพรุจึงตัดช่วงกลางลำต้นแล้วนำมาตั้งไว้ในศาลาหน้าวัดเพื่อเป็นอนุสรณ์ ต้นปาปต้นนั้นยังมีประวัติที่น่าสนใจเกี่ยวโยงไปถึงสมัยที่หลวงปู่ทวดยังมีชนม์ชีพอยู่ด้วย คือเป็นวัดที่องค์สมเด็จเจ้าเกาะ(ไม่แน่ใจว่าเจ้าเกาะยอ หรือเจ้าเกาะใหญ่) ซึ่งเป็น 1 ใน 4 สมเด็จแห่งเมืองสงขลาครั้งกรุงศรีอยุธยา สมเด็จเจ้าเกาะฯนั้น ท่านเป็นสหธรรมมิกของหลวงปู่ทวด เล่าว่าท่านเป็นคนบ้านพรุ และเคยอยู่อาศัยที่วัดต้นปาป (แสดงว่าต้นปาปมีมาก่อนแล้ว) ส่วนชื่อวัดพระบาทนั้นก็มาจากสมเด็จเจ้าเกาะฯได้ประทับพระบาทไว้นั่นเอง

เพราะฉะนั้นหากพี่น้องผ่านวัดต้นปาบ(วัดพระบาท) ก็สามารถยกมือไหว้โมทนาสาธุฯได้โดยไม่เสียหลาย เพราะเป็นสถานที่ที่มีประวัติที่มาอันยาวนานและงดงาม ปัจจุบันถึงแม้ต้นปาปจะล้มแล้ว แต่ก็ยังมีการตัดชิ้นส่วนเพื่อไว้เป็นอนุสรณ์อยู่ริมถนนกาญจนวนิช ให้คนที่ผ่านไปมาได้มองต่างหน้าและรำลึกถึงเมื่อครั้งอดีต

.......ส่วนต้นลุงของเรานั้นก็มีประวัติว่ามีมาช้านาน ตั้งแต่ปู่ย่าตายายเด็ก ๆ ต้นลุงก็ยืนต้นมาอย่างนี้อยู่แล้ว และมีเรื่องเล่าว่าในสมัยที่หลวงพ่อสีมากท่านยังมีชนม์ชีพอยู่ หากถึงเวลาสรงน้ำท่านก็จะมาสรงที่ริมคลองโคนต้นลุงแห่งนี้

2. บ้านนายจินต์ฯ ปัจจุบันคงไม่มีผู้อยู่อาศัย อยู่ตรงป้ายที่จอดรถประจำทาง บ้านหลังนี้มีมาตั้งนมนานแล้ว เห็นจะเป็น 100 ปี สภาพก็ทรุดโทรมลงเรื่อย ๆ ... เหมาะจะทำเป็นหอประวัติศาสตร์ทุ่งลุง หรืออะไรก็ตามที่เห็นว่าเหมาะสม เพราะถือว่าเป็นสิ่งที่อยู่คู่กับทุ่งลุงมายาวนานนับร้อยปี อีกทั้งสถาปัตยกรรมก็นับได้ว่าเป็นคฤหาสน์เศรษฐีขนาดย่อมในสมัยก่อนได้เลยทีเดียว

3. ร้านค้าเก่าแก่ที่อยู่คู่ทุ่งลุงมานับ 100 ปี ที่ยังหลงเหลืออยู่ทุกวันนี้ก็ได้แก่ร้านข้าวมันไก่ทุ่งลุง แต่เสียดายที่ร้านนี้ได้เปลี่ยนร้านใหม่มาเป็นร้านตึกอยู่ข้างเซเว่นอีเลฟเว่น ดังนั้นบรรยากาศแบบเก่า ๆ จึงหายไป เหลือเพียงความเอร็ดอร่อยของอาหารเท่านั้นที่ยังคงสูตรเดิม

...แต่ทว่ายังคงมีอีกร้านหนึ่งซึ่งมีอายุอยู่ร่วมร้อยปีที่ยังคงวิถีชีวิตแบบเดิม อีกทั้งร้านก็ยังเป็นบ้านไม้เดิม ๆ ตั้งแต่ครั้งบรรพบุรุษ นั่นก็คือร้านกาแฟจุ้ยซิน พูดอย่างนี้หลายท่านคงงง แต่ถ้าพูดถึงร้านก๋วยเตี๋ยวหน้าป้อมฯ หลายท่านคงนึกออก ร้านนี้ขายทั้งข้าวมันไก่ (ขายมาพร้อม ๆ กับร้านข้าวมันไก่ทุ่งลุง) หมูแดง หมูกรอบ แต่ขึ้นชื่อก็เป็นจำพวกก๋วยเตี๋ยวต่าง ๆ โดยป้ายหน้าร้านยังคงไม่แกะออก ยังคงใช้ชื่อเดิมว่าร้านกาแฟจุ้ยซิน จึงนับเป็นสิ่งเก่าแก่สิ่งหนึ่งในทุ่งลุงที่ควรสนับสนุนและอนุรักษ์ไว้ในตำบล

4. ป้ายศาลาทุ่งลุง ข้าพเจ้านั่งรถไฟไกล ๆ มาหลายเที่ยว คงเห็นป้ายที่เขียนว่าศาลา.... ที่ยังคงอยู่ก็ที่ทุ่งลุงแห่งนี้ ที่อื่นคงถูกรื้อทิ้งผุพังไปแล้ว ดังนั้นป้ายนี้ก็ควรอนุรักไว้ให้ดีคู่กับสวนสุขภาพตรงนั้น ถ้าทำได้ควรทำเป็นซุ้มหลังคาครอบไว้ก็ออกจะสวยดี ทางหนึ่งเป็นการรักษาสภาพ อีกทางหนึ่งก็เสริมให้เป็นจุดเด่นแก่ผู้ที่ได้พบได้เห็น

[blackcoffee]

พรุ่งนี้ไม่มีใครสั่งของเหรอครับ


ผมบอกเจ้าของร้านไว้แล้วนะครับว่าจะเหมาร้านตอนเช้า อย่าลืมเจอกัน สั่งอาหารล่วงหน้าได้ครับ

[TigerSmile'Hy]

HATYAI CAR FREE DAY 2009 วันอาทิตย์ที่ 20 กันยายน 2552
เส้นทางปั่นจักรยาน ระยะทางรวมประมาณ 33.20 กม.
จากเมือง(ถนนเสน่หานุสรณ์) - สู่โครงการพระราชดำริคลองร.6 ผ่านป่าเขาคอหงส์ - ย้อนรอยอดีตวรรณกรรมชุมชนบ้านน้ำน้อยร่วมสงคราม
กับทหารญี่ปุ่น - สู่บ้านน้ำน้อย - บ้านบนเขา - ออกถนนลพบุรีราเมศวร์ - ผ่านมัสยิดกลางจังหวัดสงขลา - เข้าสู่สนามกีฬากลางจิรนครนครหาดใหญ่[/b]





เส้นทางอย่างเป็นทางการ

หากใครที่ยังไม่นอนเข้ามาอ่านเจอ ฝากเรื่องนี้ด้วย ... โดยเฉพาะบรรดาขา"พับ - มินิ" 30 กว่าโลเชียวน่า

[อดิเรก]

แกนปลด hope เหลือสีอะไรบ้างครับ สับจาน sis 050 ขาตั้งจาวา กระโหลก hope ถ้วยคอ hope อานกลัวฝน รถพับวันศุกร์ ที่รัดข้อ เท้าถุงมือ ..ไม่เอานะครับ ทำงานไม่ครบ 5 วัน "พันละยา" งดจ่ายเช็คครับ ตกลงเวลาโดยประมาณ 08.00ครับ ตาฝากถามว่า ร้านเขาเปิดกี่โมงครับ พี่ยิ้มระยะทางไม่มีปัญหา ว่าแต่เส้นทางอะครับ วิบาพอให้จาวาผมทำงานรึเปล่า ไม่งั้นเปลี่ยนเหอะ)

[blackcoffee]

ร้านเปิดประมาณเจ็ดโมงเช้าครับ
ไปถึงอาจดูเงียบๆวังเวง ไม่มีคนไม่ต้องตกใจครับ จะได้คุยกันแบบเหมาร้านเลย

พรุ่งนี้อยากปั่นมั่ง

[Mr.Pang]

พรุ่งนี้อยากปั่นมั่ง

พรุ่งนี้ผมว่าจะขึ้นไปไหว้พระสวดมนต์บนเขาครับน่าจะออกประมาณเกือบ 6 โมงครับ ถ้าสนใจก็เรียนเชิญครับ

[Bike Addict]

พรุ่งนี้ผม (เจ้าภาพ) พร้อมแล้วครับ หลังจากตกลงกับคุณแม่ได้ เรื่องใครจะไปดูกะลาสี (เลียนเสียงลูก) ที่โรงเรียน

เที่ยวนี้ลองเอาจักรยานไปกะเขาดูบ้าง

[TigerSmile'Hy]

พี่ยิ้มระยะทางไม่มีปัญหา ว่าแต่เส้นทางอะครับ วิบาพอให้จาวาผมทำงานรึเปล่า ไม่งั้นเปลี่ยนเหอะ)

เท่าที่ดู(หากจำไม่ผิด) จะลาดยางตลอด ... น่าจะลองโดดงานสักครึ่งวัน

[TigerSmile'Hy]

พรุ่งนี้ผม (เจ้าภาพ) พร้อมแล้วครับ หลังจากตกลงกับคุณแม่ได้ เรื่องใครจะไปดูกะลาสี (เลียนเสียงลูก) ที่โรงเรียน

เที่ยวนี้ลองเอาจักรยานไปกะเขาดูบ้าง

หุหุหุ "กะลาสี" ต้องไปดูถึงค่ายทหารเรือสงขลาโน่น..............................................แนะ อยากไปด้วยจัง