...ถึงซะที น้ำตกแม่กระดังลา

[เอ หมวกฟาง]

...น้ำตกแม่กระดังลา หนองหญ้าปล้อง เพชรบุรี 6/12/57

...ผมเคยไปถ่ายรูปกับป้าย "น้ำตกแม่กระดังลา" มาแล้ว4ครั้ง ทุกครั้งที่ไป จะเล่นน้ำอยู่แค่ตรงฝายน้ำล้น ใกล้ๆกับป้ายน้ำตกเท่านั้น

เคยพยายามเดินขึ้นเดินลงจากฝาย แต่ก็บุกป่าไปได้ไม่ไกล เพราะความหนาแน่นของป่ามีสูงและเส้นทางเดินป่าที่เลือนลาง จึงยังไม่เคยเข้าถึงตัวน้ำตก

...ครั้งนี้เป็นครั้งที่5 เป้าหมายคือ ต้องไปให้ถึงน้ำตกแม่กระดังลา

...มีน้องชอม ขาลุยที่รู้แรงกันดี เป็นเพื่อนร่วมทาง1คน พร้อมจักรยานเสือตะเกียบอีกคนละคัน เอาใส่รถยนต์ไปเริ่มปั่นที่บ่อน้ำร้อนหนองหญ้าปล้อง

ประกอบรถ หยอดน้ำมันเสร็จ 9โมงนิดๆ ก็ออกปั่นกันเลยครับ

...ดูจากป้ายบอกทาง ยังเดาไม่ถูก ว่าเราจะได้พบกับอะไร

[เอ หมวกฟาง]

...เส้นทางเป็นทางลูกรังอัดแน่น ดีกว่าครั้งก่อนๆที่เคยมา ปั่นขึ้นเนินซึมๆ มาตามทาง

ที่ชาวบ้านทำไร่ข้าวโพด จนมาถึงสามแยกฝายน้ำล้น แล้วจึงเลี้ยวซ้าย

[เอ หมวกฟาง]

...ใกล้ถึง หน่วยพิทักษ์อุทยานฯแก่งกระจานที่5 เขาพุพลู ได้ยินเสียงกู่ของ"ชะนี"อยู่ไกลๆ

ที่แรกยังไม่แน่ใจว่าเสียงอะไร พอเขาไปใกล้ๆหน่วยฯจึงได้เห็นตัว ชะนี ตัวเป็นๆ ร้องกู่

และโผอยู่บนยอดไม้ ถึง3 ตัว เสียดายอยู่ไกลเกินระยะกล้องถ่ายรูป

...ยืนดูอยู่ได้ไม่นาน พอชะนี รู้ตัวว่ามีคนมา มันก็รีบโยนตัวเข้าไปในป่าทันที ยิ่งทำให้ผมแน่ใจว่าเป็นชะนีป่า

...รูปนี้ เป็นรูปเดียวที่ถ่ายติดชะนี สังเกต เงาสีเหลืองๆ ด้านล่างของภาพนะครับ

...ทางต่อไปจากหน่วยฯพุพลู จะเป็นทางเขา ขึ้นลง ข้ามห้วย

[เอ หมวกฟาง]

...ผ่านป่าไผ่

[เอ หมวกฟาง]

...จากลูกรัง เริ่มเปลี่ยนเป็นทางทราย โชคดีที่วันก่อนหน้ามีฝนตก ทำให้ปั่นง่าย

[เอ หมวกฟาง]

...ต้องปั่นข้ามห้วย อยู่หลายครั้ง จำไม่ได้ว่ากี่ครั้ง แต่ส่วนใหญ่ผมจะใช้วิธีเข็น เพื่อความปลอดภัย

[เอ หมวกฟาง]

...ยิ่งใกล้ภูเขา เส้นทางก็ชันขึ้นเรื่อยๆ ป่าก็หนาแน่นขึ้นตามกัน

[เอ หมวกฟาง]

...กิโลสุดท้าย ทางชันมาก หินลอย เข็นเท่านั้นจึงจะถึง

[เอ หมวกฟาง]

...ตอนนี้11โมงแล้ว ใช้เวลา2ชั่วโมง เราจึงปั่นมาถึงป้ายน้ำตกแม่กระดังลา

แต่ยังไม่ถึงน้ำตกนะครับ ยังไม่รู้ว่าต้องเดินอีกไกลเท่าไร

...ไม่รีบไม่ร้อน ละเลียดถ่ายรูปไปเรื่อยๆ น้ำตกนี้ปลอดนักท่องเที่ยว ปลอดขยะ ที่มาถึงมีแค่นักเดินทางอย่างเรา

[เอ หมวกฟาง]

...เดินป่า ทวนลำธารขึ้นไป ทางเดินแทบมองไม่เห็น ทึบมาก

[เอ หมวกฟาง]

...ต้องเดินอ้อมจากทางหลัก(ที่แทบจะมองไม่เห็น) เพราะมีไม้ล้มขวางทาง

ฟังเสียงน้ำตกที่อยู่ไม่ไกล เพื่อไม่ให้หลุดออกนอกเส้นทาง

...นั่งพัก กินขนมแป๊บนึง แล้วก็ไปกันต่อ

[เอ หมวกฟาง]

...เส้นทางมาออกที่ข้างลำธาร หาทางไปต่อไม่ได้ ตัดสินใจเดินลุยน้ำขึ้นไป

...และที่พลาดไม่ได้ คือ เล่นน้ำไปตลอดทาง

[เอ หมวกฟาง]

...แด่ ผู้เสพธรรมชาติ ชมกันยาวๆไปเลยนะครับ

[เอ หมวกฟาง]

...มีรอยเก้ง รอยหมู และขี้ลิง อยู่ตลอดแนวลำธาร

[เอ หมวกฟาง]

...ธารน้ำตก เป็นหินก้อนใหญ่ๆ ลื่นๆ ถ้าใส่รองเท้าจักรยานจะเดินไม่ถนัด ต้องถอดออก