เหตุการณ์กับแท็กซี่

[สำลี ณ.แอนฟิลด์]

เขาใจความรู้สึกเลยครับ ผมก็ปั่นเส้นนั้นประจำ เพราะผมทำงานอยู่แถวนั้น
แต่ของผมใช้วิธีปั่นมาถึงแยกแล้วรอไฟแดงแล้วจูงข้ามถนนเอาครับ

ผมว่าจริงๆ ไม่ต้องลงจูงก็ได้ครับ พอปั่นถึงแยก ถ้ามอไซค์ไม่ล้ำหน้าจนเกินไปเราก็ชะลอผ่านหน้าไปหยุดจอดตรงจุดที่ต้องการ หรือค่อยๆ ลัดเลาะมาเข้าซอง แล้วแต่สถานการณ์ครับ ผมจะไปสนามศุภฯ มาจากสะพานหัวช้าง ผมไม่เคยเข้าเลนเลี้ยวขวาจริงๆ ซะที มันต้องตัดกระแสจราจรจากสะพานหัวช้าง ใช้วิธีปั่นไปถึงแยก แล้วหาช่องปั่นมาหยุดที่หัวเกาะ พอไฟเขียวเราก็ไปพร้อมรถที่เลี้ยวขวา ถ้าไม่ทัน ผมก็ปั่นเลยไปหยุดที่ป้อมแล้วปรับตำแหน่งรถรอไฟเขียวที่แยกอีกแยกแทน

ขอบคุณมากครับ

[neko]

กระทู้นี้เป็นประโยชน์ดีครับ ต่อคนที่ต้องใช้จักรยานไปทำงานหรือปั่นใช้ชีวิตประจำวัน
แต่อย่าเลิกปั่นนะครับ เพิ่มความระมัดระวังมากขึ้นหน่อยนะครับเอาแบบ slow but sure

[umbabab]

เรื่อง ให้สัญญาณแล้ว เลี้ยงขวา เนี่ย ผมสังเกตุอย่างทำแบบเสี่ยงดวงอ่ะ
คือ ให้สัญญาณเนี่ย ทำกันตอนเห็นว่ามีรถหลังขวาเยอะ และ เร็วด้วย แต่ก็จะเลี้ยวอ่ะ
ให้สัญญาณแล้ว ชะลอให้ตูเดี๋ยวนี้ ชนตูตายติดคุกนะ
เอาจริงๆสภาพถนนกรณีนั้น คนยังไม่มีปัญญาจะเดินช้ามเพราะรู้ว่า รถมันไม่ชะลอให้แน่ๆ แต่จักรยานกลับมั่นใจว่ารถใหญ่จะชะลอให้
ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ว่าทำไมถึงยอมเสี่ยงกัน

[สมเสร็จหลังอาน]

ขอบคุณครับสำหรับทุกความเห็น
ผมยังสงสัยวิธีการปั่นของตัวเองอยู่เหมือนกันครับ ว่าเหมาะสมแค่ไหน ในจุดดังกล่าว คือ จากตรงโรงแรมเจ้าพระยามาจนถึงแยกรัชดาลาดพร้าว นี่อันตรายจริงครับ
เลยโรงแรมมาจะมีสะพานเตี้ยๆ พอลงสะพานก็จะหลุมมีร่อง โดยเฉพาะร่องแนวตั้งที่ล้อบางขนาดเข้าไปติดล้มได้ และป้ายรถเมล์ซึ่งรถเมลมักจะมาเลน2แล้วเบี่ยงเข้าป้าย แล้วก็มีปากซอยเข้าไปลัดโชคชัยร่วมมิตรกับลาดพร้าวได้ ก็จะมีรถเลน2 แซงขวาแล้วหักซ้ายเข้าซอยอีก แล้วก็จะเจอแท็กซี่จอดรอที่ทางออกสถานีรถไฟใต้ดิน ซึ่งทำให้นักปั่นต้องออกขวาชิดเส้นขอบเลน แล้วก็จะมีฝาท่อแบบตะแกรง 2 อันอยู่เลนซ้าย แล้วจะเจอสะพานเตี้ยอีก พอลงปุ๊บจะเจอฝาท่อตะแกรงอันใหญ่ ซึ่งน่าจะมีทางผ่านด้านซ้ายแค่นิดเดียว (ซึ่งแปลว่า ต้องปั่นชิดซ้ายสุดมาเกือบตลอด ซึ่งไม่น่าจะทำได้) แล้วก็จะเจอฝาท่อกลม สักสิบอันได้ห่างกัน 20-30 เมตร อยู่เกือบกลางเลน1 ตลอด และในเวลากลางคืนแสงสว่างต่ำมาก หากในเวลาที่รถเยอะมากการชิดซ้ายสุด(หลังจากผ่านตะแกรงใหญ่มาได้แล้ว)ไปจนเกือบถึงแยกน่าจะเป็นวิธีที่ดีที่สุดครับ แล้วค่อยเข้าขวาตรงไฟแดง แต่ในยามที่รถน้อย การชลอการปั่นจากข้างแนว(ไม่ใช่เส้นนะครับ)ขอบฝ่าท่อกลม แล้วค่อยเข้าขวาตอนที่ไม่รถ(หรือมั่นใจว่ารถอยู่ไกลมาก(ระยะตรงนั้นต้องไม่ห่างจากแยกเกินไป) ซึ่งผมปั่นในลักษณะนั้น
ในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นคือ ผมเข้าขวาไปถึงเส้นแบ่งเลน1กับ2 แล้วรักษาการปั่นตรงไว้ แน่นนอนว่า รถยนตร์มักจะกลัวว่าจักรยานจะปั่นเข้ามาในระยะอันตรายของตน ในกรณีของแท็กซี่คันดังกล่าว ผมเชื่อว่าเขาจะเข้าซ้าย เขาก็มีทางเลือกง่ายๆ2แบบคือเข้าซ้ายเลยก่อนถึงผม หรือ รักษาขวาแล้วแซงผมไปเข้าซ้าย(ซึ่งรถจำนวนมากชอบขับกันแบบนี้ ประเด็นคือ เขาเลือกที่จะเปิดกระจกมาด่าผมมากกว่าทางเลือกทั้งสอง ซึ่งผมก็ผิดที่ไม่สามารถควบคุมอารมณ์ตัวเองไปทะเลาะกับเขา(ขณะปกติก็ไม่ดีอยู่แล้ว นี่ยิ่งแย่กว่าเพราะปั่นอยู่)
ที่เล่ามาทั้งหมดนี่ไม่ได้พยายามจะขอความเห็นใจนักปั่นให้ช่วยซ้ำเติมแท็กซี่นะครับ ผมก็ผิด แต่เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นจริง ดีที่ผมไม่เป็นอะไร จึงมาเล่าให้ฟังและเตือนนักปั่นที่อาจจะเจอคนขับใจร้อนและพร้อมที่ชวนทะเลาะได้เสมอ แค่พื้นถนนกทม.ก็อันตรายพอแล้ว ต่อให้ไม่มีรถถอื่นอยู่เลย

[Oun_jai]

[Dhandranunda]

ผมปั่นไซโครครอสยาง 38 เลยไม่ค่อยมีปัญหากับเส้นทางมากเท่าไหร่โดยเฉพาะจากจุดที่ จขกท บอก คือพ้นรร เจ้าพระยามา ผมกลับมองว่าปั่นง่ายกว่าจุดอื่นๆ บนถนนรัชดาซะอีก (รัชดา ดินแดงขาเข้า พัฒนาการ เพชรบุรีตัดใหม่ พวกนี้ควรปรับปรุงก่อนที่จะประกาศว่าเป็นเมืองจักรยานนะครับ)
ที่โหดสุดที่เคยเจอ แม้แต่ยางหน้า 38 ยังหนาวก็คือ ช่วงข้ามสะพานพ้นแยกพัฒนาการเข้าเพชรบุรีตัดใหม่ สะพานข้ามคลองนั่นแหละ บนสะพานมีร่อง แต่ตอนนี้ปรับปรุงแล้วไม่น่าห่วง แต่ไอ้ที่แย่คือ ลงเนินสะพานมาเจอถนนโคตรห่วย เรียกว่าต้องออกขวายาวจนพ้นพื้นที่นั้น คงจะมีแค่เสือภูเขายางวิบากกับฟูลซัสนั่นแหละที่ลุยได้ไม่เป็นไร ช่วงเบนออกขวามานี่ต้องระวังมากเพราะรถลงเนินสะพานมาเหมือนกัน

[neko]

ประจำวันผมใช้จักรยานแรกๆก็กลัว แต่ว่าผมเคยขี่มอเตอร์ไซร์ผมก็พอรู้ว่าตรงไหนควรไม่อันตรายหรือไม่(ขับรถยนต์ก็เหมือนกัน)จากนั้นผมเริ่มปั่นจักรยานทุกวัน
เริ่มสึกษาเส้นทางถนนเส้นนี้เป็นยังไง แยกนี้การจราจรคับไม่คับ ลักษณะคนไทยขับรถยังไง ทำแบบนี้เป็นประจำ ต้องการเรียนรู้สร้างความคุ้นเคยที่ใช้เส้นทางร่วมกัน
ไม่ใช่การเสียงดวงหรือวัดดวง(คนห้าวผมไม่รู้) เวลารถติดอย่างนึ่งก็ระวังคนเปิดประตูด้านซ้าย ผมก็ควรชลอ รถเมล์ต่างๆเวลาเข้าป้ายผมก็ไม่แข่งเข้าป้ายกับเขา ประเภทใช้โทรศัพท์ขณะขับรถอันนี้ควรระวังให้มากนึกอยากจะเบียดก็เบียดดื้อๆ เป็นต้นครับ ผมเชื่อได้ว่าคนขับรถก็ต้องดูข้างหน้า ส่วนนึ่งเขาก็ต้องระวัง
ผมบ้าง ถ้าผมไม่ปั่นตัดหน้าเขากะทันหัน หรือส่ายไปส่ายมาผมก็มีสิทธ์ที่จะโดนชนดื้อๆ มารยาท สัญญานมือ ระยะ จังหวะเปลี่ยนเลนส์ รอบเท้า(ยากหน่อยครับ)
ไม่มั่นใจก็จูงข้ามครับ ถ้ารถติดก็ง่ายครับ แต่ก็มีบ้างที่ผมจะเจอคนไม่มีน้ำใจไม่ว่าผมจะขับขี่รถอะไรแต่ก็ไม่ทุกๆวันเสมอไป
สองอาทิตย์ผมก็ปั่นจักรยานไปหาคุณแม่ที่ปากน้ำแถวนิคมบางปู
ก็ใช้ทักษะอีกแบบนึ่ง เวลาว่างปั่นเที่ยวบ้านเพื่อนสองคนที่ต่างจังหวัดครับ เป็นประจำหลายปีแล้วครับ (จำเป็นต้องใช้จักรยานประจำวันครับ)ผมมาแชร์ในถานะที่ใช้จักรยานเป็นชีวิตประจำวันครับ ส่วนท่านอื่นๆที่แชร์ก็เป็นประโยชน์ต่อเพื่อนๆและผมที่ต้องปั่นจักรยานประจำทุกวันรอประสบการณ์จากท่านอื่นต่อนะครับ ยังไงก็อย่าประมาทนะครับ