"เต๋อชิน" ขอไปซักครั้งให้รู้กัน

[Walrus]

ไปกันต่ออีก ประมาณ 500เมตรก็ถึงยอด แต่สภาพไม่เหมาะกับการนั่งปิกนิคเพราะลมพัดหนาวมาก

[Walrus]

ฝนตกก็ต้องเตรียมใจว่าต้องเจอกันบ้าง

[Walrus]

พี่กวางมารอก่อนแล้ว

พี่กวางออกอาการเอ๋อ เพราะดั้นด้นมา3วันแต่อากาศไม่เป็นใจ

[Walrus]

ทำใจ ลุยกันต่อดีกว่า

ลุยไปได้..... 20เมตร
เจอจุดที่ดีกว่าเก่า(ไม่รู้นักจักยานทัวริ่งคนอื่นจะเจอปัญหาเรื่องการหาทำเลเก็บภาพเหมือนพวกเราหรือเปล่า)

[Walrus]

และแล้วฟ้าก็เป็นใจ ฟ้าเปิดให้เราเก็บรายละเอียดของทุ่งผาเจียได้

[Walrus]

ลงจริงๆหละนะ

หยุดก่อนไอ้น้อง(ถ้าผมมาคนเดียวลงยาวไปแล้ว แต่พี่กวางแกทำการบ้านมาดี)

[Walrus]

พี่แกคงยังทำใจจากไปไม่ได้

ที่แท้แกห่วงเรื่องความปลอดภัย

[Walrus]

จากทุ่งผาเจียต้องขึ้นอีกเล็กๆ เจอป้ายนี้ ไม่แน่ใจว่าแปลตรงๆอย่างภาษาไทย หรือแปลว่าที่ที่ปันไว้กรณีขยายเส้นทาง

[Walrus]

และเราก็ลงมาถึงเป้าหมาย แต่ผมจำชื่อหมู่บ้านไม่ได้ซะแล้ว



แวะถามหาผู้ใหญ่บ้านจากร้านค้า เราไปบ้านผู้ใหญ่ฯ แต่ไม่อยู่ มีเพียงแม่บ้านซึ่งยังตัดสินใจอะไรไม่ได้มากนัก แต่ก็อนุญาตให้เราไปนอนในวัดได้ ผมกับพี่กวางจึงตัดสินใจจะไปนอนที่เมืองนาน 20หลัก ลงอย่างเดียว(ตามคำบอกของชาวบ้าน)

[Walrus]

ก่อนจากขอเก็บภาพแบบเหงาๆ

[khunhan]

ตามมาชมค่ะ

[Walrus]

เราปั่นมาถึงแยกจุดตัดกับถนนหมายเลข4 ลองถามหาที่นอนอีกรอบก็อดเหมือนเดิม แต่เขาว่าปั่นไปทางหลวงพระบาง 10หลักจะเจอที่พัก เราจึงหันหัวขึ้นเหนือ ปั่นไปเรื่อยๆ มืดสิครับ จากที่วางแผนว่ามืดแป๊บเดียวถึง กลายเป็นไนท์ทริปซะแล้ว แถมทางก็ดีบ้าง เสียบ้าง แบบที่ผมต้องลุ้นเพราะไฟฉายผมไม่ค่อยสว่าง จนกระทั่ง 20หลักผ่านไปจึงเจอที่พัก ณ หมู่บ้านเบอร์สิบเอ็ด(เดิม) ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อแล้ว

[Walrus]

ที่พักก็หายาก มีป้ายแต่ไม่เปิดไฟ ต้องถามจากร้านค้าตรงป้าย สรุปว่าต้องแยกจากทางหลักเข้าไปแบบมืดๆ แถมที่พักไม่มีคนเฝ้า ต้องลุยกันลึกเข้าไป สูงขึ้นไป มืดเข้าไป จนเจอร้านอาหารบริเวณน้ำตก
ไม่รอช้าถามรายละเอียดทุกอย่างรวมที่นี่ ทั้งอาหารและติดต่อห้องพัก
กินก่อนเลย

มีสองสาวเคียงข้าง หายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง

[Walrus]

วันที่ 26กย
แม้เราจะร่นระยะทางไปหลวงพระบางมาเยอะแล้ว แต่เราก็ยังคงเดินทางกันแต่เช้า
พี่กวางมาเก็บภาพ

แถบนี้ดอกต้นสักเริ่มเบ่งบาน

[Walrus]

แวะท่ารถเชียงเงินเพื่อเติมพลัง

พี่กวางเริ่มตาลอย

เฮ้ยมันไม่ใช่อย่างนั้น