-ปั่นช้า เห็นสิ่งรอบๆ ตัวเพิ่มมากขึ้น อย่างน้อยท้องฟ้าก็ไม่เคย เหมือนกันซักวัน และจะมานั่งเสียดายที่ไม่ได้ถ่ายภาพนั้น ( มันเป็นคำพูดของเพื่อนผมคนหนึ่ง nuugoz )
มันเป็นคำที่ผมได้อ่านแล้วเกิด ความรู้สึกชอบขึ้นมาทันที และไม่เคยคิดว่าอยากจะเขียน เรื่องราวของตัวเองลงในบอดร์นี้เลย เพราะว่าไม่รู้จะเขียนอะไร เขียนแบบไหน แต่สิ่งที่จะบอกก็คืออยากจะเก็บภาพความทรงจำต่างๆที่ผ่านมาครึ่งหนึ่งบนอานจักรยานที่เราได้ปั่นไปตามสถานทีต่างๆ แล้วมานั่งมองย้อนอดีตกับไปไว้ครั่งหนึ่งเราได้ ไปที่นั้นมา.
-การเดินทางของผมเริ่มต้นทางรุ่นพี่คนหนึ่งที่ทำงานที่เดียวกัน แกชื่อ หนุ่ย หรือ Kami GT คนคนนี้เป็นคนที่พยามแนะนำเพื่อนฝูงหรือน้องๆในที่ทำงานให้หันมาปั่นจักรยาน ผมเป็นคนหนึ่งที่เฝ้ามองแกนั่งสะสมอะไหล่ที่ละชิ้น ในบอดร์ Thaimtb ในสมัย 10 กว่าปีที่แล้ว แกนั่งเก็บอะไหล่เป็นปี กว่าจะประกอบจักรยานที่แกตั้งใจที่จะประกอบมันขึ้นมา (ต้องขอบอกหน่อยว่า แกก็ไม่ได้มีเงินเดือนมากมายนัก) ต้องยอมรับว่าแกมีความตั้งใจอย่างสูงที่จะค่อยๆเก็บที่ละชิ้นที่แกต้องการ (แม่งโครตเก่งเลย) ผมก็ดูกับแกบ้างเป็นบางครั้ง แกพยายามอธิบายถึงอะไหล่รุ่นต่างๆว่ามันดีอย่างไร ผมก็นั่งฟังแกไปรู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้าง เพราะเราไม่คิดว่า ตูจะประกอบ อิอิ จนแกประกอบจักรยานของแกเสร็จ Kami แกเป็นคนที่ถ่ายภาพสวยคนหนึ่งพี่ผมรู้จัก แกก็ออกไปปั่นทัวร์ของแก กลับมาก็เอาภาพสวยๆมาให้เรานั่งดู จนวันหนึ่งผมทนแรงยุของแกไม่ไหวจึง เอาวะลองประกอบแบบแกดูบ้าง แกก็เริ่มจัดการวัดตัวผมว่าจะต้องได้เฟรมไซค์อะไร แล้วก็เริ่มดำเนินหาเฟรมกันก่อน มันเป็นปัจจัยแรก หาอยู่นานพอสมควร มันก็ได้มาเป็น เป็นเฟรม scott เป็นของเสือภูเขา ราคาไม่แพงมาก แต่สำหรับผม แม่งแพงจัง อิอิ เราก็เริ่มตามเก็บอะไหล่ ไปจนเกือบจะครบละ เหลืออีกแค่ชุดล้อก็จะครบแล้ว แต่มันก็ไม่สำเร็จ ผมเริ่มล้มโครงการซะ ขายออกหมด เพราะว่ามันไม่ใช่ทางของเรา ตอนนั้นผมเป็นคนติดเพื่อนมาก ชอบกินเหล้าเที่ยวกลางคืน ไม่ค่อยได้ออกกำลังกาย ปล่อยตัวไปตามวัยรุ่น ไม่คิดสนใจตัวเอง (พีๆคงคิดว่าแล้วมึงจะมาเล่าให้ฟังทำไหม) นั้นสิผมก็ไม่รู้เหมือนกันแค่อยากก็เขียนให้พี่ๆอ่านก็เท่านั้นครับ เผื่อมันอาจจะเป็นจุดเล็กๆที่ทำให้คนบ้างคนที่ยังหลงไหลในการเที่ยวเตร่อย่างผมคิดอะไรขึ้นมาบ้าง ต่อแล้วกันนะครับ เวลาผ่านไปหลายปีมากพอสมควร น่าจะประมาณ 6-7 ปีได้
-แล้ววันหนึ่งผมได้นั่งดู ทีวี ที่ห้องแล้วไปเจอรายการหนึ่งในช่อง มีรายการเกี่ยวกับคนที่รักในการปั่นจักรยาน มีคุณลุงท่านหนึ่งอายุมากพอสมควรแล้ว พอที่จะนอนหรือนั่งทำสวนปลูกผักอยู่ที่บ้าน ในความรู้สึกผมนะ แกรักในการปั่นจักรยานมาก จนแกบอกว่าจักรยานเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต ของแกเลยก็ว่าได้ ไม่รวมกับครอบครัวของแก แกใช้ักรยานทุกวัน ปั่นไปตามสถานทีต่างๆมามากมาย สุภาพของแกดีมากกว่าวัยรุ่นบางคนก็ว่าได้ เราสิเป็นแทบจะรุ่นหลานแกอยู่แล้วแต่ทำไมจึงไม่รักตัวเองเสียเลย พอผมดูรายการของแกเสร็จเท่านั้น ผมทำให้ผมคิดได้ว่ามึงต้องทำอะไรให้ตัวเองบ้างได้แล้ว มันทำให้เราคิดถึง Kami GT ขึ้นมาได้ และได้บอกว่าเอาละผมต้องการที่จะอยากได้จักรยานสักคัน แต่ว่าตั้งงบประมาณไว้ให้แกไม่เกิน 5 พันบาท เป็นจักรยานแบบไหนก็ได้ เดียวค่อยว่ามาเปลี่ยนอะไหล่กันไป แกก็ดีช่วยผมหาอีก จนไปได้มาตัวหนึ่ง เป็นจักรยาน โคโมลี Marni ราคา 8 พันบาทเกินงบไปนิด แต่ก็โอเคเพราะเชื่อในข้อมูลของพี่เขา ว่าเป็นรถที่น่าใช่คันหนึ่ง.
.
.
(แล้วนี้ละมันเป็นรถคันแรกของการลงทุนของผม) Kami เป็นคนที่ให้คำปรึษาแกกับจักรยานได้ดีมาก ดีเสียจนบอกว่าช่วยลดการเชียร์ในการแนะนำอะไหล่มากมายจนผลิดตังไม่ทันเลยทีเดียว 555 มันทำให้เราได้รู้มากขึ้นไปเรื่อยๆ แกยังเป็นพี่เลี้ยงในการสอนเทคนิดต่างๆในการเริ่มปั่นจักรยานสำหรับมือใหม่ได้ดีเลยทีเดียว .
.
