"เต๋อชิน" ขอไปซักครั้งให้รู้กัน

[technicbike101]

ขอติดตามชมครับ

[tanzhess]

ตามติดครับ

[Geminott]

ขอลงชื่อติดตามชมครับผม ^^

[เสือหงอย]

ชมแล้วแต่ตามเชียร์

[ครูหาด]

รอชมครับ

-------------------------
HS 9 LMZ
ยังไม่ลอง รู้ได้ไงว่าทำไม่ได้

[Walrus]

จะว่าไปแล้วทริปนี้เกิดแบบฉุกเฉินเพราะตั้งใจไว้ว่าช่วงนี้จะงดออกทริป แต่เพราะไปลงแข่งจักรยานสนามพังโคนของพี่เสี่ยวภูธรและประธานฮุง พี่กวางหนองคายเลยบอกว่าถ้าผมไปแข่งจริงๆจะชวนไปหลวงพระบาง มันจึงเป็นการจุดไฟทัวริ่งมาในใจผม และคิดว่าถ้าต้องแบกสัมภาระไปเพื่อทริป1อาทิตย์ สู้ไปให้มันไกลๆไปเลยไม่ดีเหรอ
หลายคนอ่านมาถึงตรงนี้อาจจะรู้สึกว่ามันคนละเรื่องกับที่เปิดหัวกระทู้เลยนี่หน่า ต้องขอบอกว่าเป็นความรู้สึกลึกๆเพื่อรอวันเวลาที่จะได้ลงมือทำซะที
เข้าเรื่องต่อ
แต่สุดท้ายแล้วพี่กวางก็ไม่ว่าง ผมจึงต้องไปแบบคนเดียว แต่เหมือนชะตาส่งเสริม ผมดันติดธุระต้องกลับกทมด่วน และได้วางแผนกันว่ารอจนลูกๆพี่กวางปิดเทอมแล้วเราค่อยไปกัน
จึงกลายเป็นว่ามีคนไปส่ง1คน เสียดายเล็กน้อยเพราะมารู้ทีหลังว่ามีคนอยากเดินทางไปหลวงพระบางพร้อมกันอีกหลายคน แต่ยังติดธุระแบบคลาดเคลื่อนกันเพียง 2-3วัน
เมื่อถึงวันนัดหมายผมก็เดินทางมาหนองคายโดยรถทัวร์นครชัยแอร์ แล้วนอนค้างหนองคาย2คืนเพราะฝนตกหนักตอนเช้าวันแรก
วันนี้ผมจึงมีโอกาสได้เดินเตร็ดเตร่แถวตลาดท่าเสด็จฯ ได้ของติดมือมาเล็กน้อย จะถูกใจก็กาแฟเวียดนามเลข7 แบบผงกาแฟล้วนๆ ซึ่งแม้แต่ในเวียดนามเองผมก็ยังหาไม่เจอ

[Walrus]

ขอโทษครับลงรูปแล้วรูปไม่แสดง จึงต้องกลับมาคบกับแอพฝากรูปอีกครั้ง
วันที่ 23กย หลังจากล่าช้ากว่ากำหนดการณ์เดิมไป1วันเพราะฝนตกหนักตั้งแต่เช้า
วันนี้พี่กวางนัดผมให้ไปหาตั้งแต่เช้าเพื่อทานอาหารเช้าและจะได้ออกเดินทางกัน นั่งกินได้แป๊บเดียวฟ้าที่อืมครึมก็เริ่มแสดงความชัดเจนด้วยการเทฝนลงมาแบบให้เราต้องตัดสินใจว่ากล้าหรือเปล่า โดยมีแฟนพี่กวางคอยลุ้นว่าเราจะเอาอย่างไรกัน เพราะยิ่งเราล่าช้าก็จะกระทบตารางเวลาร้านพี่กวาง อาจถึงขั้นเปลี่ยนใจระงับวีซ่าได้ สุดท้ายพี่กวางตัดสินใจลุย
เราก็ปั่นกันไปสองคนข้ามไปเวียงจันทน์โดยมีฝนคอยโปรยปรายลงมาเป็นระยะ เราถึงร้านจักรยานอ้ายคำได 8.30น เพื่อจะทักทายและฝากรายงานตัวไปทางพี่วีหางแฮ้ม แต่ปรากฏว่าร้านยังไม่เปิด เราจึงออกเดินทางกันต่อ
พอมาดูรูปในกล้องปรากฏว่าผมไม่ได้ถ่ายรูประหว่างทางวันนี้เลย ทั้งๆที่ฝนก็ไม่ได้ตกทั้งวัน จำได้ว่าทางขึ้นๆลงๆ ปั่นได้เรื่อยๆแต่ความเร็วก็ช้าลงเรื่อยๆขนาดที่ตอนท้ายพี่กวางแซงผมไปเป็นหลักๆ เราถึงบ้านท่าเรือเอาตอนจะมืดแล้วและฝนก็เทมาอย่างหนัก ผมเองทางยังอีกไกลแรงก็หมดไม่อยากลุยอยู่แล้ว แต่ท่าทางพี่กวางอยากลุยต่อ จนผมต้องขอว่า "วันนี้ผมยอม"
บ้านท่าเรือ ก็ต้องกินแกงปลา เจ้าของร้านแนะนำว่าบ้านท่าเรือมีรีสอร์ทสวยๆหลายที่ฝรั่งจากวังเวียงชอบแวะมาพัก

[Walrus]

วันที่ 24กย
เช้านี้ฝนยังตกเหมือนเดิม เราอาศัยเวลาที่ต้องรอฝนหยุดด้วยการเติมพลังยามเช้า

สาวสาวสาว ไปโรงเรียน

3หนุ่ม3มุม ไปโรงเรียน

[Walrus]

พอฝนซา(แต่ดูท่าเดี๋ยวก็ตกลงมาอีก) พี่กวางรีบนำหน้าลุยฝนทันที ผมก็ตามมาห่างๆ
เพียงไม่นานเราก็มาถึงวังเวียง เพราะทางขึ้นหน่อยเดียวก็ลงและต่อด้วยราบ เราแวะเก็บภาพในวังเวียง


ข้ามสะพานโดยเสียค่าธรรมเนียมคนละ6000กีบ

[Walrus]

สะพานนี้ใช้ข้ามฟากเพื่อจะไปเที่ยวน้ำตก แต่เราไม่ไปไกลขนาดนั้น เราแค่จะมาหาข้อมูลรีสอร์ท

[Walrus]

สงสัยเลย

พี่กวางท่าจะเครียด

แต่เพื่อลูกเมีย

[Walrus]

ชักรูปๆ

[Walrus]

แม้นเราจะบอกเจตนาชัดเจนว่าเราแค่เข้ามาเดินดูโดยไม่ได้พัก ก็ได้รับการต้อนรับที่อบอุ่นจากพนักงาน

แถมยังโดนเราขอให้เป็นตากล้องอีก 2คน2กล้อง2ก๊อปปี้(ปวดหัวแทน)

[Walrus]

เพราะเราเกรงใจเราจึงมาถ่ายกันเอง(ถ้าลากน้องเขามาเป็นตากล้องต่อสงสัยโดยไล่)

[Walrus]

เมื่อสำรวจรีสอร์ทจนพี่กวางพอใจเราจึงมานั่งกินข้าวที่ร้านอาหารหน้ารีสอร์ท(เข้าใจว่าไม่เกี่ยวกับรีสอร์ทเพราะสภาพไม่งามเท่า)