ล่องใต้...ไปเที่ยว ไปปั่น ไปกิน...ชุมพร-ระนอง-พังงา-ภูเก็ต

[Chonburi Cycling]

อิทธิพลที่ชัดเจนที่สุดของสถาปัตยกรรมสแบบชิโน-โปรตุกีส คือกันสาดที่ยื่นคลุมกันแดดกันฝนตลอดแนว
โดยเจาะช่องเป็นซุ้มประตูโค้งแบบอาร์ค(Arch) เชื่อมต่อกันตลอดแนวเรียกว่า Arcade หรือที่คนไทยเรียกว่า"อาเขต" นั่นเอง

[Chonburi Cycling]

โรงหนังเก่าประจำเมืองที่หมดลมหายใจไปแล้ว เหมือนกันเกือบทุกหัวเมืองใหญ่ๆ ของบ้านเรา

[Chonburi Cycling]

จากตลาดหน้าศาลเจ้าเลยมาถึงแยกบางส้าน ยังมีทั้งตึกเก่าและห้องแถวไม้ตั้งตระหง่านอย่างน่าชม
บางแห่งปิดเงียบ บ้างก็ถูกดัดแปลงเป็นห้องพัก บ้างก็ยังคงไว้ซึ่งเจ้าของดั้งเดิมที่ยังคงดำเนินกิจการต่อตั้งแต่ครั้งรุ่นอาก๋ง

[Chonburi Cycling]

ผมชอบใจร้านนี้มากเป็นร้านตัดผม คุณลุงเพิ่งเปิดร้านพอดีเลยได้คุยกันเพราะคุณลุงก็ปั่นจักรยานเหมือนกัน
แกดูจักรยานผมแล้วบอกว่าคันนี้ก็หลายตังค์นะ ...แฮะ แฮะ! ของผมไม่กี่ตังค์เองครับ
พอผมบอกว่ามาจากชุมพร แกก็ร้อง "โอ๊ย! ยอด ยอด" พร้อมกับเรียกลูกชายมาดู
ผมเลยไม่กล้าบอกคุณลุงว่า มาจากชุมพรจริง แต่มาเริ่มปั่นเอาที่เขาฝาชีครับ

ที่บอกว่าชอบใจร้านนี้ก็เพราะประโยคที่ติดอยู่หน้าร้าน
คุณลุงเล่าว่า แกตั้งตัวส่งลูกเรียนจบสูงๆ ได้ก็เพราะอาชีพตัดผม ที่สมัยก่อนยุคที่ระนองเฟื่องฟูด้วยเหมืองแร่
มีพวกทำเหมืองเป็นลูกค้าเต็มร้านแทบทุกวันและมีแต่ผู้ชายล้วนๆ จนต้องขึ้นป้ายขอบคุณ
ทุกวันนี้ถึงลูกค้าจะหายไปเกือบหมด แต่ก็ยังคงตัดผมอยู่และจะตัดจนกว่าจะไม่มีลูกค้าให้ตัดแหละครับ
ฟังแล้วอยากจะอุดหนุนให้คุณลุงตัดผมให้ซะหน่อย ก็กลัวว่าคุณลุงจะตัดทรงรด.ให้เลยไม่เอาดีกว่า

[Chonburi Cycling]

แวะคุยกับคุญลุงพักใหญ่ ดูเวลาปาไป 8 โมงกว่าแล้ว เลยรีบแจ้นกลับไปโรงแรม
พอดีทางโรงแรมมีอาหารเช้าบริการรวมกับค่าห้องด้วย
และต้องยกนิ้วให้กับอาหารเช้าของที่นี่ครับ เป็นบุฟเฟท์มีอาหารให้เลือกหลากหลายน้องๆ โรงแรม 5 ดาวเลยทีเดียว
นอกจากอาหารเช้าหลักๆ อย่าง กาแฟ ขนมปังปิ้ง ข้าวต้ม โจ๊กธัญญาพืช ยังมีอาหารท้องถิ่นอย่างขนมจีนน้ำยาปักษ์ใต้ หมี่ฮกเกี้ยน(เจ)
และกับข้าวแปลกๆ อีกหลายอย่างที่ผมไม่ได้ลิ้มลอง แค่ชื่อที่เอ่ยมาผมกวาดเรียบเล่นเอาอิ่มเปล้ แถมด้วยของหวานพื้นเมืองให้ล้างปากอีกเพียบ
ที่คิดจะชวนชาวคณะไปกินติ่มซำที่ร้าน"ระนองโอชา" ก็ไม่ต้องไปแล้ว กระเพาะเต็มเอี๊ยดแล้วครับ

[Chonburi Cycling]

พอหนังท้องตึงหนังตาก็เริ่มหย่อน ผมชักขี้เกียจนั่งเรือข้ามไปเกาะสองซะแล้ว
"ผู้ใหญ่นะ"เองก็ไม่อยากไปเช่นกัน ผมเลยชวนแกนอนรอชาวคณะอยู่ที่โรงแรมด้วยกันแล้วตอนสายๆ ค่อยไปแช่น้ำแร่ให้สบายตัว
แต่สุดท้ายชาวคณะก็ยกเลิกทัวร์เกาะสองเอาดื้อๆ พร้อมกับหันหัวไปแช่น้ำแร่ด้วยกันหมดเลยทั้งคณะ

[Chonburi Cycling]

ที่จริงเราน่าจะปั่นมาที่บ่อน้ำร้อนรักษะวาริน เพราะอยู่ใกล้ๆ ตัวเมืองแถมมีทางลอดใต้สะพานพร้อมเลนจักรยานให้ปั่นอย่างสะดวก
แต่ก็เอาเถอะมาถึงแล้วลงแช่น้ำแร่กันดีกว่า

[Chonburi Cycling]

วันนี้เป็นวันทำงานอีกทั้งสายมากแล้ว ชาวบ้านที่มาแช่น้ำแร่จึงมีไม่มาก
หน้าตาของบ่อน้ำร้อนก็ปรับปรุงจนดูดีกว่าครั้งแรกที่ผมเคยมาแช่เมื่อ 10 กว่าปีที่แล้วมากกกก...

อ้อ! มีสมาชิกของคณะท่านหนึ่งได้พบกับสาวคมเข้มชาวภูเก็ต จนบังเกิดเป็น"รักแรกพบ"ทันทีในอ่างแช่น้ำแร่
นับว่าเป็นบุพเพสันนิวาสโดยแท้ เพราะถ้าเราข้ามไปเกาะสองก็คงไม่เจอกามเทพแผลงศรเช่นนี้ จริงมั๊ยครับ"เฮีย... บ้านสวน"

[Chonburi Cycling]

แช่ได้ไม่ถึงห้านาทีก็ทนโดนน้ำร้อนลวกไม่ไหว มีสาว(ใหญ่)เจ้าถิ่นชวนให้ลงไปแช่ในธารน้ข้างๆ บ่อ
น้ำในธารเย็นเจี๊ยบสมใจอยาก"พี่ีดำ ยาดอง"ยิ่งนัก

[Chonburi Cycling]

อยู่แช่น้ำ เล่นน้ำเป็นเด็กอยู่เกือบ 2 ชม. เราก็เดินทางต่อไปยัง"วัดหงาว"
ตามคำแนะนำของพี่สาว(ใหญ่) ที่บอกว่าตอนนี้คนนิยมแวะไปไหว้พระพุทธรูปที่วัดนี้
เพราะองค์พระทำจากดีบุกทั้งองค์ จึงเป็นพระพุทธรูปดีบุกที่ใหญ่ที่สุดในโลกครับ

[Chonburi Cycling]

วัดนี้นอกจากมี"ที่สุดในโลก"แล้ว จุดเด่นของวัดนี้คือ วิวทิวทัศน์อันงดงาม เนื่องจากตัววัดตั้งอยู่ตรงข้ามกับน้ำตกหงาวพอดี
ถ้าวัดแบ่งที่เปิดเป็นรีสอร์ทก็น่าจะหาเงินเข้าวัดได้ไม่น้อยนะครับ

[Chonburi Cycling]

ออกจากวัดหงาว เราก็ยูเทิร์นกลับเพื่อไปตะกั่วป่าที่เป็นจุดหมายปลายทาง แต่จู่ๆ "พี่ดำ"ก็หักหัวรถเลี้ยวเข้าน้ำตกหงาวเอาดื้อๆ
สงสัย"พี่ดำ"คงได้กลิ่นแปลกๆ เป็นแน่...
แล้วคณะเราก็เดินมาเจอสาวๆ กลุ่มใหญ่นั่งปิกนิคเล่นน้ำตกอยู่ สาวๆ หนุ่มๆ เป็นของคู่กัน ถึงจะเป็นมวยคนละรุ่น
แต่"พี่ดำ"บอกว่า ผมยอมลดน้ำหนัก ...งานนี้สาวใต้กับหนุ่ม(ใหญ่)ตะวันออกเลยได้นั่งคุยกันครื้นเครง
...จมูก"พี่ดำ"เชื่อถือได้จริงๆ...

[Chonburi Cycling]

น้องๆ กลุ่มนี้เรียนจบทำงานกันหมดแล้ว อยู่ที่ระนองนี่แหละ อัธยาศัยดีกันทุกคนครับ
คุยกันสนุกจนคณะเราต้องยอมลดอายุลงมาอีก 30 ปีได้ จะมาวงแตกก็ตอนที่"เฮียไฮ้"โผล่มานี้แหละ

[สมเกียรติ]

ภาพสวย สนุก มีชีวิตชีวา ขอบคุณมากครับ ที่นำความสุขมาแบ่งปัน

[Chonburi Cycling]

เสียเวลากับสาวๆ(แบบเต็มใจ) จนเวลาล่วงมาเที่ยงกว่าแล้ว คณะเรายังไม่ออกจากเขตระนองซะที
ไม่รู้ว่าจะได้ลงปั่นที่ไหน แต่จุดหมายวันนี้เราจะไปนอนที่ อ.ตะกั่วป่า จากเดิมที่จะไปนอนที่ อ.คุระบุรี
กลายเป็นว่าคณะเราผ่านมากินข้าวเที่ยงตอนบ่ายสองที่ อ.คุระบุรีแทน พร้อมกับเมฆฝนก่อนที่จะตกลงมาซู่ใหญ่
คณะเราเลยไม่ต้องลงปั่น บางคนก็เสียดายบางคนก็ดีใจที่ไม่ต้องปั่น แต่ดูแล้วน่าจะมีคนดีใจมากกว่า
เพราะเส้นทางยังเป็นเนินขึ้นลงสลับกันไปเรื่อยๆ บวกกับสายฝนที่กระหน่ำแบบตกๆ หยุดๆ ตลอดทาง

ผมม่อยหลับไปมาตื่นอีกทีคณะเราก็มาถึง อ.ตะกั่วป่า ตอน 5 โมงเย็น ปรากฏว่าตัว อ.ตะกั่วป่าจริงๆ ต้องเลี้ยวเข้าไปจากถนนเพชรเกษมอีก 6 กม.
ไหนๆ ผ่านมาแล้วลองขับเข้าไปดูเมืองตะกั่วป่าซะหน่อย แล้วคณะเราก็มาเจอเอากับขบวนนี้ครับ...