ทริป audax 200 km ทริปที่จัดได้แย่ที่สุดเท่าที่ผมปั่นมา

[Loliconkung]

เคยแข่งที่ฝรั่งเศษปีนึงแข่งเล่นๆ กับสามีค่ะ สามีเป็นชาวฝรั่งเศษ
รู้สึกถ้าจำไม้ผิดนะค่ะ แข่ง 600 kg ให้ทันภายใน 40 หรือ 60 ชม. นี่ล่ะค่ะจำไม่ไ่ด้
พอถึงจุด Check Point จะต้องเอาตราประทับค่ะ จุด Check Point นี่จะเปิดเป็นเวลาปิดเป็นเวลานะค่ะ
ถ้าใครไปเร็วต้องรอค่ะ และจุด Check Point นี่ทีมเราสามารถช่วยเหลือในด้านอาหาร ซ่อมแซมรถ ได้ค่ะ
แต่ในแต่ละจุดทางผู้จัดก็จะมีอาหารให้น้ำให้ เวลายางรั่วกลางทาง นักปั่นแต่ละทีมก็จะช่วยเหลือกันค่ะ
แต่มารยาทในการแข่ง เค้าต้องเป็นฝ่ายถามเราก่อนนะค่ะ ว่าจะให้ช่วยอะไรไหม เราห้ามร้องขอ (แต่การแข่ง Randonneur ที่คนไืืทยเรียกว่า Audax )
เค้าจะช่วยเหลือกันเสมอๆๆๆ ทุกคนก็ว่าได้ เพราะ การแข่งขันนี้ ไม่ได้แข่งขันเพื่อชัยชนะค่ะ แต่เป็นการแข่งขัน พูดไงดีล่ะ
เป็นการแข่งขันชนะใจตนเองมากกว่าคะ

พอตกกลางคืนต้องเปิดไฟจักรยาน ถ้าไม่ไหวกลางเต็นท์นอนข้างทาง
ส่วนมากจะมีเต็นท์พวกนักจักรยานนอนพักเอาแรง บางเต็นท์ก็มีรอบกองไฟ
แต่ก็เป็นช่วงระยะเวลาสั้นๆ ไม่เกิน 1 ชม. และจะนอนกัน นอนไม่ถึง 4-5 ชม. หรอกค่ะ
และก็จะลุกขึ้นไปปั่นต่อ ใครตื่นก็จะเรียกเต็นท์ข้างๆ กันนะค่ะ

มันเหมือนการฝึกความอดทน ฝึกการชนะใจตนเองมากกว่าค่ะ
ทริปนั้นดิฉันปั่นไม่ครบหรอกค่ะ ปั่นได้ 490 กม. เอง จึงต้องเลิกปั่นไป แต่สามีปั่นจนครบนะค่ะ

ยังไงก็ขอให้เมืองไทยประสบความสำเร็จในการจัดรายการพวกนี้ต่อๆไปในอนาคตนะค่ะ
อยากให้มีการอบรมกันก่อนแข่งเพื่อทำความเข้าใจกับผู้แข่งด้วยค่ะ เพราะคนไทยไม่ชอบอ่าน

กลายเป็นกระทู้ที่ ขำขัน ไปเลยนะค่ะ กระทู้นี้ ดิฉันเห็น ดิฉันก็ตกใจ ว่าทำไมคนไทยที่เข้าสมัครรายการแข่งขันนี้บางท่านคิดแบบนี้

[ipuyaa]

ผมก็เพิ่งไปครั้งแรก 200 km อยุธยาเหมือนกัน (เอา Fat bike ไปปั่น ซื้อมาได้ อาทิตย์เดียวเอง 555)
ช่วง check point แรก 44 km ฮึกเหิมปั่นแบบชิวๆ ความเร็วประมาณ 20-25 พักทุก 10 km
แต่พอหลังช่วง check point 2 ปั่นได้ประมาณ 60 km ทั้งร้อนทั้งเริ่มเหนื่อย หยุดทุกๆ 5 km
ตะคริวเริ่มเป็นที่น่องขวา หยุดทาเคาร์เตอร์เพน พอช่วยได้ค่อยๆ ปั่น ความเร็วตกเหลือ 15-18
ตะคริวเริ่มเป็นที่น่องซ้าย หยุดอัดเคาร์เตอร์เพน เจอรมแรงอีกอยากจะหยุดปั่นโทรให้คนมารับ
แต่พอเจอผู้หญิงชาวต่างชาติ(สิงคโปร์) ปั่นคนเดียว ไปเรื่อยๆ เลยปั่นตามกันไป หยุดเพราะโซ่เขาหลุด 2 ครั้ง
ช่วงก่อนจะถึงผักไห่ ร้อนโครตๆ หยุดปั่นทุกๆ 2 km ถึงผักไห่เกินเวลาไป 40 นาที จะปั่นเข้าอยุธยาก็
เปลี่ยวเกินไป เพราะเหลือเป็นกลุ่มสุดท้ายแล้ว เลยเลิกปั่นหยุดที่ 100 km ไว้คราวหน้าเตรียมตัวใหม่ 555

ปล. เห็นคนอื่นปั่นหมอบแซงกันฉิวๆ เริ่มเกิดกิเลสอยากได้หมอบสักคันแระ 555

[Anomonny]

ผมก็เพิ่งไปครั้งแรก 200 km อยุธยาเหมือนกัน (เอา Fat bike ไปปั่น ซื้อมาได้ อาทิตย์เดียวเอง 555)
ช่วง check point แรก 44 km ฮึกเหิมปั่นแบบชิวๆ ความเร็วประมาณ 20-25 พักทุก 10 km
แต่พอหลังช่วง check point 2 ปั่นได้ประมาณ 60 km ทั้งร้อนทั้งเริ่มเหนื่อย หยุดทุกๆ 5 km
ตะคริวเริ่มเป็นที่น่องขวา หยุดทาเคาร์เตอร์เพน พอช่วยได้ค่อยๆ ปั่น ความเร็วตกเหลือ 15-18
ตะคริวเริ่มเป็นที่น่องซ้าย หยุดอัดเคาร์เตอร์เพน เจอรมแรงอีกอยากจะหยุดปั่นโทรให้คนมารับ
แต่พอเจอผู้หญิงชาวต่างชาติ(สิงคโปร์) ปั่นคนเดียว ไปเรื่อยๆ เลยปั่นตามกันไป หยุดเพราะโซ่เขาหลุด 2 ครั้ง
ช่วงก่อนจะถึงผักไห่ ร้อนโครตๆ หยุดปั่นทุกๆ 2 km ถึงผักไห่เกินเวลาไป 40 นาที จะปั่นเข้าอยุธยาก็
เปลี่ยวเกินไป เพราะเหลือเป็นกลุ่มสุดท้ายแล้ว เลยเลิกปั่นหยุดที่ 100 km ไว้คราวหน้าเตรียมตัวใหม่ 555

ปล. เห็นคนอื่นปั่นหมอบแซงกันฉิวๆ เริ่มเกิดกิเลสอยากได้หมอบสักคันแระ 555

สู้เขาครับ ผมเห็นfatbikeแวบๆ เห็นแล้วสยอง โหดมั่ก 555
มาได้100โลครั้งแรกก็เจ๋งแล้วครับ ส่วนจะปั่นหมอบนี่ ไม่ต้องจัดหนักนะครับ เรื่อยๆ ผมมีหมอบคัน ภูเขาคัน ปั่นทริปนี้หลายครั้งแล้ว
หมอบไม่ได้ช่วยให้เร็วขึ้นเท่าไรเลยครับ (ปันปั่นยังเร็วพอกัน แต่เหนื่อยมาก 55) สำคัญที่การบริหารเวลากิน บริหารเวลาพัก แล้วก็ต้องมีเพื่อนที่จะคุยกัน ช่วยกันไปนะครับ
เราจะหวังพึ่งอะไรจากคนอื่นไม่ได้นัก ยิ่งไกลยิ่งหานักปั่นคนอื่นยาก เกิดอะไรขึ้นแล้ว เพื่อนจะช่วยลาก ช่วยผลัก ไปแล้วเหนื่อยใจน้อยลงครับ

[ipuyaa]

ผมก็เพิ่งไปครั้งแรก 200 km อยุธยาเหมือนกัน (เอา Fat bike ไปปั่น ซื้อมาได้ อาทิตย์เดียวเอง 555)
ช่วง check point แรก 44 km ฮึกเหิมปั่นแบบชิวๆ ความเร็วประมาณ 20-25 พักทุก 10 km
แต่พอหลังช่วง check point 2 ปั่นได้ประมาณ 60 km ทั้งร้อนทั้งเริ่มเหนื่อย หยุดทุกๆ 5 km
ตะคริวเริ่มเป็นที่น่องขวา หยุดทาเคาร์เตอร์เพน พอช่วยได้ค่อยๆ ปั่น ความเร็วตกเหลือ 15-18
ตะคริวเริ่มเป็นที่น่องซ้าย หยุดอัดเคาร์เตอร์เพน เจอรมแรงอีกอยากจะหยุดปั่นโทรให้คนมารับ
แต่พอเจอผู้หญิงชาวต่างชาติ(สิงคโปร์) ปั่นคนเดียว ไปเรื่อยๆ เลยปั่นตามกันไป หยุดเพราะโซ่เขาหลุด 2 ครั้ง
ช่วงก่อนจะถึงผักไห่ ร้อนโครตๆ หยุดปั่นทุกๆ 2 km ถึงผักไห่เกินเวลาไป 40 นาที จะปั่นเข้าอยุธยาก็
เปลี่ยวเกินไป เพราะเหลือเป็นกลุ่มสุดท้ายแล้ว เลยเลิกปั่นหยุดที่ 100 km ไว้คราวหน้าเตรียมตัวใหม่ 555

ปล. เห็นคนอื่นปั่นหมอบแซงกันฉิวๆ เริ่มเกิดกิเลสอยากได้หมอบสักคันแระ 555

สู้เขาครับ ผมเห็นfatbikeแวบๆ เห็นแล้วสยอง โหดมั่ก 555
มาได้100โลครั้งแรกก็เจ๋งแล้วครับ ส่วนจะปั่นหมอบนี่ ไม่ต้องจัดหนักนะครับ เรื่อยๆ ผมมีหมอบคัน ภูเขาคัน ปั่นทริปนี้หลายครั้งแล้ว
หมอบไม่ได้ช่วยให้เร็วขึ้นเท่าไรเลยครับ (ปันปั่นยังเร็วพอกัน แต่เหนื่อยมาก 55) สำคัญที่การบริหารเวลากิน บริหารเวลาพัก แล้วก็ต้องมีเพื่อนที่จะคุยกัน ช่วยกันไปนะครับ
เราจะหวังพึ่งอะไรจากคนอื่นไม่ได้นัก ยิ่งไกลยิ่งหานักปั่นคนอื่นยาก เกิดอะไรขึ้นแล้ว เพื่อนจะช่วยลาก ช่วยผลัก ไปแล้วเหนื่อยใจน้อยลงครับ

กด like ครับ

[Supadej]

ผมก็เพิ่งไปครั้งแรก 200 km อยุธยาเหมือนกัน (เอา Fat bike ไปปั่น ซื้อมาได้ อาทิตย์เดียวเอง 555)
ช่วง check point แรก 44 km ฮึกเหิมปั่นแบบชิวๆ ความเร็วประมาณ 20-25 พักทุก 10 km
แต่พอหลังช่วง check point 2 ปั่นได้ประมาณ 60 km ทั้งร้อนทั้งเริ่มเหนื่อย หยุดทุกๆ 5 km
ตะคริวเริ่มเป็นที่น่องขวา หยุดทาเคาร์เตอร์เพน พอช่วยได้ค่อยๆ ปั่น ความเร็วตกเหลือ 15-18
ตะคริวเริ่มเป็นที่น่องซ้าย หยุดอัดเคาร์เตอร์เพน เจอรมแรงอีกอยากจะหยุดปั่นโทรให้คนมารับ
แต่พอเจอผู้หญิงชาวต่างชาติ(สิงคโปร์) ปั่นคนเดียว ไปเรื่อยๆ เลยปั่นตามกันไป หยุดเพราะโซ่เขาหลุด 2 ครั้ง
ช่วงก่อนจะถึงผักไห่ ร้อนโครตๆ หยุดปั่นทุกๆ 2 km ถึงผักไห่เกินเวลาไป 40 นาที จะปั่นเข้าอยุธยาก็
เปลี่ยวเกินไป เพราะเหลือเป็นกลุ่มสุดท้ายแล้ว เลยเลิกปั่นหยุดที่ 100 km ไว้คราวหน้าเตรียมตัวใหม่ 555

ปล. เห็นคนอื่นปั่นหมอบแซงกันฉิวๆ เริ่มเกิดกิเลสอยากได้หมอบสักคันแระ 555

สงสัยจะหยุดจีบสาวสิงคโปร์

[ipuyaa]

ผมก็เพิ่งไปครั้งแรก 200 km อยุธยาเหมือนกัน (เอา Fat bike ไปปั่น ซื้อมาได้ อาทิตย์เดียวเอง 555)
ช่วง check point แรก 44 km ฮึกเหิมปั่นแบบชิวๆ ความเร็วประมาณ 20-25 พักทุก 10 km
แต่พอหลังช่วง check point 2 ปั่นได้ประมาณ 60 km ทั้งร้อนทั้งเริ่มเหนื่อย หยุดทุกๆ 5 km
ตะคริวเริ่มเป็นที่น่องขวา หยุดทาเคาร์เตอร์เพน พอช่วยได้ค่อยๆ ปั่น ความเร็วตกเหลือ 15-18
ตะคริวเริ่มเป็นที่น่องซ้าย หยุดอัดเคาร์เตอร์เพน เจอรมแรงอีกอยากจะหยุดปั่นโทรให้คนมารับ
แต่พอเจอผู้หญิงชาวต่างชาติ(สิงคโปร์) ปั่นคนเดียว ไปเรื่อยๆ เลยปั่นตามกันไป หยุดเพราะโซ่เขาหลุด 2 ครั้ง
ช่วงก่อนจะถึงผักไห่ ร้อนโครตๆ หยุดปั่นทุกๆ 2 km ถึงผักไห่เกินเวลาไป 40 นาที จะปั่นเข้าอยุธยาก็
เปลี่ยวเกินไป เพราะเหลือเป็นกลุ่มสุดท้ายแล้ว เลยเลิกปั่นหยุดที่ 100 km ไว้คราวหน้าเตรียมตัวใหม่ 555

ปล. เห็นคนอื่นปั่นหมอบแซงกันฉิวๆ เริ่มเกิดกิเลสอยากได้หมอบสักคันแระ 555

สงสัยจะหยุดจีบสาวสิงคโปร์

ว่าจะชวนจีบสาวสิงคโปร์เหมือนกัน พอดีเห็นพี่มีสาวมาด้วย อิๆ

[Supadej]

ผมก็เพิ่งไปครั้งแรก 200 km อยุธยาเหมือนกัน (เอา Fat bike ไปปั่น ซื้อมาได้ อาทิตย์เดียวเอง 555)
ช่วง check point แรก 44 km ฮึกเหิมปั่นแบบชิวๆ ความเร็วประมาณ 20-25 พักทุก 10 km
แต่พอหลังช่วง check point 2 ปั่นได้ประมาณ 60 km ทั้งร้อนทั้งเริ่มเหนื่อย หยุดทุกๆ 5 km
ตะคริวเริ่มเป็นที่น่องขวา หยุดทาเคาร์เตอร์เพน พอช่วยได้ค่อยๆ ปั่น ความเร็วตกเหลือ 15-18
ตะคริวเริ่มเป็นที่น่องซ้าย หยุดอัดเคาร์เตอร์เพน เจอรมแรงอีกอยากจะหยุดปั่นโทรให้คนมารับ
แต่พอเจอผู้หญิงชาวต่างชาติ(สิงคโปร์) ปั่นคนเดียว ไปเรื่อยๆ เลยปั่นตามกันไป หยุดเพราะโซ่เขาหลุด 2 ครั้ง
ช่วงก่อนจะถึงผักไห่ ร้อนโครตๆ หยุดปั่นทุกๆ 2 km ถึงผักไห่เกินเวลาไป 40 นาที จะปั่นเข้าอยุธยาก็
เปลี่ยวเกินไป เพราะเหลือเป็นกลุ่มสุดท้ายแล้ว เลยเลิกปั่นหยุดที่ 100 km ไว้คราวหน้าเตรียมตัวใหม่ 555

ปล. เห็นคนอื่นปั่นหมอบแซงกันฉิวๆ เริ่มเกิดกิเลสอยากได้หมอบสักคันแระ 555

สงสัยจะหยุดจีบสาวสิงคโปร์

ว่าจะชวนจีบสาวสิงคโปร์เหมือนกัน พอดีเห็นพี่มีสาวมาด้วย อิๆ

นั่นแน่ มีสาวๆ มาโพสต์ขอบคุณซะด้วย "นักปั่นชายคนนั้นแทนที่จะไปทำภารกิจของเขาให้สำเร็จ เขากลับเลือกที่จะอยู่ข้างเราและให้ความช่วยเหลือ"

https://www.facebook.com/AudaxThailand/ ... permPage=1

[black16]

มาชมคลิปคลายเครียดกันครับงานออเดคอยุธยา ครั้งหน้าไปแก้ตัวใหม่ต้องซ้อมครับไม่ซ้อมนี่ทรมานตัวเองเปล่าๆครับ สู้ๆครับ แล้วเจอกันที่ระยองนะครับ
http://www.youtube.com/watch?v=EzLuy4hUvMI

[Kraithong]

การแข่ง audax หลงทางเป็นเรื่องปกติ ถ้าอ่านชิสดีๆก็ไม่หลงน่ะครับ แต่ข้อติ่งที่กิโลบอกทางคาดเคลื่อนหลายช่วงเลี้ยว และจุดเช็คพอย์ตที่เล็กเกินไปไม่เพียงให้แก่นักปั่นได้นั้งพักเหนื่อย บางจุดน้ำไม่เพียงพอ จุดเช็คพอย์ตบนเนินนางพญาก็มีแค่คุณลุงคนเดียวนั้งอยู่ หน่วยพยาบาลน้อยมาก ไม่มีตามจุดเช็คพอย์ต นักปั่นที่ล้มแล้วปั่นมาถึงหวังจะทำแผลก็ไม่มี โดยเฉพาะจุดพอย์ตสุดท้ายจัดระบบได้แย่มากๆ ให้นักปั่นที่ปั่นมาตั้ง200กว่าโล มายืนต่อแถวแบบซ้ำซ้อน ต้องเข้าแถวแรกเพื่อประทับตราบนบัตรเหลือง แล้วต้องมาต่ออีกแถวเพื่อเซ็นจบ ทั้งหมดนี้ติเพื่อจะได้ปรับปรุงในครั้งต่อๆๆไป

[Supadej]

มาชมคลิปคลายเครียดกันครับงานออเดคอยุธยา ครั้งหน้าไปแก้ตัวใหม่ต้องซ้อมครับไม่ซ้อมนี่ทรมานตัวเองเปล่าๆครับ สู้ๆครับ แล้วเจอกันที่ระยองนะครับ
http://www.youtube.com/watch?v=EzLuy4hUvMI

MV ภาพสวย เพลงเร้าใจครับ ขอบคุณที่เอามาฝากกันครับ

เพลงอะไรบ้างครับ Audax คราวหน้าจะได้หาไปฟังระหว่างทางบ้าง ฮึกเหิม ฮึกเหิม

[kikkokII]

การแข่ง audax หลงทางเป็นเรื่องปกติ ถ้าอ่านชิสดีๆก็ไม่หลงน่ะครับ แต่ข้อติ่งที่กิโลบอกทางคาดเคลื่อนหลายช่วงเลี้ยว และจุดเช็คพอย์ตที่เล็กเกินไปไม่เพียงให้แก่นักปั่นได้นั้งพักเหนื่อย บางจุดน้ำไม่เพียงพอ จุดเช็คพอย์ตบนเนินนางพญาก็มีแค่คุณลุงคนเดียวนั้งอยู่ หน่วยพยาบาลน้อยมาก ไม่มีตามจุดเช็คพอย์ต นักปั่นที่ล้มแล้วปั่นมาถึงหวังจะทำแผลก็ไม่มี โดยเฉพาะจุดพอย์ตสุดท้ายจัดระบบได้แย่มากๆ ให้นักปั่นที่ปั่นมาตั้ง200กว่าโล มายืนต่อแถวแบบซ้ำซ้อน ต้องเข้าแถวแรกเพื่อประทับตราบนบัตรเหลือง แล้วต้องมาต่ออีกแถวเพื่อเซ็นจบ ทั้งหมดนี้ติเพื่อจะได้ปรับปรุงในครั้งต่อๆๆไป

ผมไป2แห่ง ที่อยุธยากับระยอง ผมว่าทีมงานอยุธยาจัดได้สมบูรณ์แบบกว่า อยากให้ทีมงานระยองปรับปรุงหน่อย แต่ยอมรับว่าเส้นทางระยองน่าปั่นมากๆ

[bbujarate]

ความเห็นส่วนตัวนะครับ
งานปั่นวัดใจมันคืองาน fake ครับ (หากใครชอบงานแบบนี้ ผมกราบขออภัยไว้เลยครับ) ผมพลาดไปแจมอยู่ 2-3 ครั้ง
สำหรับผม audax นี่คือ "ของจริง" สำหรับวัดสมรรถนะร่างกายของเราโดยแท้ครับ และผมคิดว่าจะไปงานแรกเร็ว ๆ นี้ นครปฐม-กาญจนบุรี เหลือแค่หาข้อมูลและเตรียมอุปกรณ์ครับ

[Rith2489]

อ่านจนอยากออกไปปั่นแล้วซิ....

[ลมรำเพย]

ดราม่ากันซะงั้น...อย่างแรกผมขอถามว่า

"ก่อนคุณจะไปงานไหนซักงาน คุณไม่เคยอ่านกติกา
ไม่เคยทำความเข้าใจรูปแบบ เลยหรือครับ???"

เรื่องคำจำกัดความนี้ เวปไซต์ของ Audax แอฟริกาใต้ ได้ให้คำจำกัดความไว้อย่างครอบคลุม
หากใครขี้เกียจอ่าน ผมขอแปลไว้ด้วยภาษาอังกฤษเบื้องต้นของผมให้ละกันนะครับ

"The spirit of Audax is that of a self-supporting ride on any form of human powered vehicle
either alone or with others whilst maintaining an average speed of between 15 and 30 kph,
from start to finish and in between control points."

หากจะกล่าวถึงจิตวิญญาณของ Audax
มันก็คือคือการที่มุษย์เราขับเคลื่อนยานพาหนะใดๆโดยพลังงานของตนเอง โดยปราศจากการสนับสนุนใดจากภายนอก
ในขณะที่คุณต้องขับขี่เพียงลำพัง หรือร่วมกับผู้อื่น โดยในขณะเดียวกันคุณต้องรักษาความเร็วเฉลี่ยระหว่าง 15 และ 30 ชม.
ตั้งแต่ต้นจนจบ โดยมีการกำหนดจุดควบคุม (Check Point) ระหว่างเส้นทาง โดยผู้ที่ผ่านการทดสอบ จะมีสิทธิ์ได้รับใบประกาศ
และเหรียญรางวัลอันน่าภาคภูมิใจ ซึ่งจะแตกต่างกันไปตามระยะของการทดสอบที่กำหนดไว้เฉพาะเท่านั้น

กิจกรรม Audax ไม่ใช่การแข่งขัน แต่มันคือการทดสอบสมรรถนะของตัวเรา โดยมีเส้นทางเริ่มต้นที่ระยะทาง 200 กม. ขึ้นไป
โดยตลอดเส้นทางตั้งแต่ต้นจนจบคุณจะต้องขี่โดยปราศจากการสนับสนุนใดๆจากภายนอก เว้นแต่ที่จุดลงเวลา
ซึ่งการสนับสนุนจากภายนอกจะกระทำได้ที่จุดนี้เท่านั้น

อย่างไรก็ตาม ตลอดเส้นทางนั้น คุณอาจขี่โดยลำพัง กับทีมของคุณ หรือเข้าร่วมกับผู็ทดสอบอื่นๆได้ตามความเหมาะสม
การสนับสนุนของบุคคลอื่นๆที่ไม่ได้อยู่ในการทดสอบอาจทำให้คุณอยู่นอกเงื่อนไข (ตก) ในการพิชิตกิจกรรมในครั้งนี้

ตลอดเส้นทางในกิจกรรมครั้งนี้ คุณจะต้องช่วยเหลือตนเอง เส้นทางจะปราศจากการนำทาง คุณจะได้รับเพียงบัตรลงเวลาและแผนที่เส้นทาง
ก่อนเริ่มกิจกรรม จุดลงเวลานั้นอาจจะเป็นอะไรก็ได้ อู่ ร้านกาแฟ ซึ่งบางแห่งอาจไม่ได้มีทั้งน้ำและอาหารไว้ดูแล

โดยมีผู่ให้คำนิยามไว้ว่า
Audax เป็นการขี่จักรยานที่ผู้เข้าร่วมพยายามที่จะพิชิตระยะทางไกลภายในระยะเวลาที่กำหนดไว้ล่วงหน้า
Audax เป็นกีฬาที่ไม่ใช่การแข่งขัน : ความสำเร็จจะเกิดขึ้นเมื่อคุณสามารถพิชิตเส้นทางทั้งหมดได้เท่านั้น
Audax มีจุดกำเนิดโดยเป็นกีฬาทดสอบความอดทนของอิตาลีในศตวรรษที่สิบเก้าปลาย และภายหลังมีการวางกฎระเบียบที่เป็นทางการ
ในประเทศฝรั่งเศสในต้นศตวรรษที่ยี่สิบ

และหากคุณได้สำเร็จการขี่ปีปฏิทินคุณจะได้รับสถานะ Super Randonneur
และได้รับเชิญให้ทำเป็นหนึ่งในการทดสอบระดับ 1200km เช่น PBP หรือ LEL
(ไม่รู้ว่าแปลถูกไหม แต่ไทยคงยังไปไม่ถึงจุดนั้น)

Cr : http://audaxsa.co.za/

จะเห็นได้ว่า Audax จะมีคำที่วนไปวนมาอยู่ไม่กี่คำครับ
เป็นการทดสอบไม่ใช่การแข่งขัน / ระยะไกล / พึ่งพาตนเอง / ไม่มีการสนับสนุน / และผ่านการทดสอบโดยการจบเส้นทางเท่านั้น

ส่วนตัวผม ครั้งนี้เป็นครั้งที่สอง ที่ได้เข้าร่วม คือครั้งทดสอบเส้นทาง เมื่อครั้งแรก
ในครั้งที่สองผมติดงาน นอนไม่พอ จึงตัดสินใจไม่เข้าร่วมการแข่งขัน แม้จะชำระเงินค่าสมัครไปแล้ว และครั้งที่ 3 ในครั้งนี้

สำหรับผมและทีมสเน่ห์ของ Audax การปั่นจักรยานเป็นเพียงองค์ประกอบหนึ่งของความสำเร็จเท่านั้น
การวางแผน....ความรู้ตัว....มิตรภาพ เป็นสิ่งที่คุณต้องใช้ตลอดระยะทางอันยาวนานนี้

คุณต้องแม่นและเจนจัดในเส้นทาง แม้ว่าคุณจะไม่เคยไปมาก่อน แผนที่เส้นทางที่ผู้จัดให้มาก็สามารถช่วยได้ในระดับหนึ่ง
แต่จะดีกว่า หากคุณทำการบ้านมากขึ้น และรู้จักเส้นทางเป็นอย่างดี
ทีมของผม นั่ง simulate เส้นทางกันใหม่หมด นั่งทำแผนที่ใหม่ โหลดแผนที่ นั่งดู Street view กันเลยเพื่อไม่ให้พลาด

แผนการปั่นและการพัก ถูกวางไว้อย่างดี เพื่อพาทีมทุกคนไปให้ไกลที่สุดเท่าที่ทำได้ การแบ่งระยะ การทำความเร็ว ถูกกำหนดอย่างชัดเจน
ทีม Support ของทีมผมก็มี แต่จะทำตามกติกาทุกอย่าง Support ที่จุดเช็คพอยท์ และเก็บทีมที่ตัดใจลงจากหลังจักรยานเท่านั้น
นอกนั้นทีมจะแบกทุกอย่างที่จำเป็นไปด้วยตนเอง

ระหว่างทาง การทักทาย และการร่วมกับกลุ่มที่เราไม่รู็จักก็เป็นสเน่ห์อย่างหนึ่งที่เราสัมผัสได้
ถามว่าอะไรคือสิ่งที่ใกล้เคียงที่สุด
ไม่ใช่ทริป Full Service อย่างทริปปั่นต่างๆ ที่เราคุ้นเคย....ไม่ใช่การแข่งเพื่อความสำเร็จอย่างตูเดอฟรองซ์....
แต่มันคือ การเดินทางระยะไกลประเภททัวริ่งด้วยจักรยานต่างหาก
จะปั่นไปไหน ระยะเท่าไร ระหว่างทางเราจะพักตรงไหน ตรงไหนจะกินน้ำ จะกินข้าวตอนไหน ต้องปั่นอย่างไรให้ไปถึง....
หากระดับสูงขึ้นไป 400-600 โล ต้องคิดถึงขนาดว่า จะนอนมั๊ย นานแค่ไหน ที่ไหนด้วย



หากการปั่นจักรยานของคุณคือ ชิลๆ เล่นๆ มีการบริการอย่างเพียบพร้อม หรือการแข่งขันเพื่อการพิชิตสนามแข่ง
คุณจงมองข้าม Audax ไปซะ เพราะนี่คงไม่ใช่เส้นทางของคุณ

+100

[ipuyaa]

ล่าสุด Audax200 อยุธยา 4 ต.ค.58 ครั้งที่ 3 ไม่จบอีกแล้ว 555(ครั้งที่ 2 ปั่นจบ) ได้แค่ผักไห่ มาวิเคาะห์ดูแล้วเนื่องจาก1. ร่างกายไม่ฟิต (เนื่องจากปวดหัวเข่า)ไม่ได้ปั่นมาเกือบเดือน แต่คิดเองว่าไหวเลยสมัครไป
2. ตะคริวกินน่องขวา เนื่องจากเป็นคนไม่ค่อยกินน้ำ และไม่ค่อยวอมก่อนปั่น
3. ไม่ศึกษาเส้นทาง ครั้งนี้ปั่นหลงทางไปเกือบ 10 กิโล(เนื่องจากไม่อ่านคัทชีต เพราะไปมาแล้ว 2 ครั้งๆ นี้รับรองยังไงก็ไม่หลง) ที่ไหนได้ปั่นตามกลุ่มไปเรื่อยๆ เลยทางเลี้ยวซอยสันติภาพไปซะงั้น กว่าจะปั่นกลับมา ถึง CP1 ได้ระยะ 53.4 กิโล 555
4. ช่วง CP1 ไป CP2 ปั่นคนเดียวแสนเปล่าเปลี่ยวใจ เวลามองไปข้างหน้าแล้วไม่เห็นใครนี่โครตรันทดอ่ะ ตะคริวดันมาซะอีก เดี๋ยวจอดๆ 555
5. ฝนกระหน่ำก่อนถึงเสนา ปั่นลุยฝนซะเลย หนุกดี เย็นฉ่ำ แต่ดันมาโดนแก้วตะล้อซะอีก จอดเปลี่ยนข้างทางเปลี่ยวๆ มีรถปิคอัพมีวัยรุ่น 2 คนจอดถามว่าให้ช่วยอะไรไหม กลุ่มทิ้งไปแล้วเหรอ เลยบอกว่ากลุ่มกำลังกลับมารับ(จริงๆ แล้วกลัวโดนจี้ เลยบอกว่าไม่เป็นไรเปลี่ยนยางเสร็จแล้ว ขออภัยด้วย) เริ่มมีเสียงฟ้าร้องฟ้าผ่าน่ากลัว ภาพพ่อแม่พี่น้องภรรยาเริ่มเข้ามาในหัว ถ้าโดนฟ้าผ่าตายกลางทางนี้จะเป็นอย่างไร เลยแวะศาลาร้านค้าหน้าวัดหลบฝน แล้วโทรให้หลานมารับกลับบ้านดีกว่า ครั้งหน้าค่อยมาใหม่