Saturn Sky เขียน:สวัสดีค่ะคุณพี่แดง วันนี้วันพระเข้ามาหาอ่านอะไรดี ๆ ที่กระทู้นี้ค่ะ
สาธุ ๆ ในบุญในธรรมด้วยนะคะ
สงสารงู สุดท้ายชายคนนั้นก็ไม่ได้เอางูไป แล้วไปตีมันตายให้เกิดบาปทำไม
ก้อไม่รู้ ความไม่รู้ของคนเนี่ย มันช่างน่ากลัวซะจริงนะคะ
อรุณสวัสดิ์ ครับ คุณน้องแอ๋ว เงียบหายไปนานเลยยังคิดว่าไปบ้านอื่นเมืองอื่น..ซะละกระมัง พุทธดำรัส “.....ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ปุถุชนผู้มิได้เรียนรู้ในโลกนี้ ไม่รู้ชัดซึ่งรูป....เวทนา... สัญญา... สังขาร... วิญญาณ ไม่รู้ชัดซึ่งเหตุเกิดแห่งรูป....เวทนา... สัญญา... สังขาร... วิญญาณ ไม่รู้ชัดซึ่งความดับแห่งรูป....เวทนา... สัญญา... สังขาร... วิญญาณ ไม่รู้ชัดซึ่งหนทางให้ถึงความดับรูป....เวทนา... สัญญา... สังขาร... วิญญาณนี้เรียกว่าอวิชชา”
จาก อวิชชาสูตร ขันธ. สํ. (๓๐๐)
เพราะอวิชชานี่แหละที่ทำให้มนุษย์เราต้องมาเวียนว่ายตายเกิด ชาติแล้วชาติเล่า ทุกข์แล้วทุกข์เล่า การเกิดเป็นทุกข์ที่สุดในโลก ครั้งแรกก็คิดจะกินนั่นแหละ ก่อนจะทุบพวกพี่ได้ตะโกนว่า "อย่าทำ ๆ " ตอนนั้นอวิชชายังครอบงำอยู่หูอื้ออ่ะ แต่พอทุบเสร็จแล้ววิบากกรรมสนองตอบคงคิดได้ เราบอกให้เขาว่า "ปล่อยมันไปเถอะ" แกก็เลยหมดอารมณ์ที่จะเอาไป ยังไม่พอนะแกยังบอกพวกพี่ให้เอาไปซิ สุดท้ายพี่ก็บอกให้แกเขี่ยทิ้งข้างทางซะ ไม่รู้แกจะเขี่ยหรือเปล่าไม่ได้รอดู
คืนนั้นก่อนนอนเราสวดมนต์ในเต้นท์ใครเต้นท์มัน ก็หลับสบายดีครับม้วนเดียวจบตื่นใกล้ ๆ จะตี ๔ ลุกออกมาเดินจงกรม ปรากฏว่าพญามาร(มด) รุมกัดเพราะออกมาเดินที่ถนน(บริเวณที่กางเต้นท์ไม่มีที่เดิน) เดินไปทางไหมมีแต่มด จึงกลับมาที่เต้นท์นั่งสมาธิปรากฏว่าพญามาร(ยุง)เยอะจริง ๆ เจ้าหน้าที่เขาบอกแล้วช่วงค่ำและช่วงก่อนแจ้งยุงจะเยอะมาก ๆ ให้ระวัง สุดท้ายเพื่อความปลอดภัยมุดเข้าเต้นท์ไปนั่งในเต้นท์ จนกระทั่ง ๖ โมงเช้าเราก็ตื่นเพื่อเก็บภาพยามเช้ากัน
เก็บภาพกันจุใจก็กลับมายังอาคารเพื่อประกอบอาหารมื้อเช้า ช่วงที่เราประกอบอาหารปรากฏมีนักท่องเที่ยวขึ้นมากันแล้ว เห็นพวกเราประกอบอาหารสนใจก็เข้ามาทักทายพูดคุย เขาสนใจจักรยานและวิถีชีวิตแบบจักรยาน พวกเราก็ได้พยายามอธิบายให้ฟังตามที่เขาต้องการทราบ เมื่อประกอบอาหารเสร็จเรียบร้อยเราเริ่มทานอาหารในขณะที่กำลังจะทานอาหารเป็นเวลาที่พนักงานเจ้าหน้าที่เริ่มเข้าปฏิบัติงาน เราได้เห็นกระบวนการเริ่มต้นของชีวิตที่นี่น่าสนใจมาก ๆ และน่าทึ่งเป็นที่สุดเลย ยังคิด ๆ นะ เออ......ยังมีแบบนี้จะสักกี่มากน้อยนะ ตามไปนะครับจะเห็นอะไรดี ๆ แปลก ๆ แต่ก่อนจะไปต่อขอเสริมเรื่องของ สมาธิ ต่อจากเรื่องของ ขันติ วิริยะ สติ ซึงนักปั่นทุกคนต้องมี และเนื่องจากได้รับการ Comment จากท่านผู้ตามติด ๆ ว่าขอเอาแค่พอหอมปากหอมคอ อย่าให้มากไป (ขี้เกียจอ่าน) OK ตามนั้นครับ สมาธิ : จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สมาธิ (สันสกฤต : समाधि) คือการฝึกฝนทางจิตหลากหลายรูปแบบ ซึ่งเป้าหมายคือ ก่อให้เกิดการตระหนักรู้ตนเอง และจิตสำนึกต่อการทำงาน
การทำสมาธิโดยทั่วไปมักเป็นการฝึกหัดส่วนบุคคล ยกเว้นในบางกรณีเช่น การสวดมนต์ ผู้ฝึกสมาธิส่วนใหญ่ มักจดจ่อกับสิ่งใดสิ่งหนึ่ง อาจเป็นลมหายใจ การเพ่งวัตถุต่าง ๆ หรือแม้แต่การจดจ่อกับกิจกรรมที่กระทำ การทำสมาธิ มักเกี่ยวกับการปลูกฝังความรู้สึกหรือความเชื่อมั่นภายใน อาจจะเป็นการตั้งเป้าหมาย หรือ อาจจะหมายถึงการเชื่อมโยงกับสิ่งใดสิ่งหนึ่งอย่างเฉพาะเจาะจงก็ได้
การมีจิตใจที่เข้มแข็ง รู้จักไตร่ตรองความคิดให้ถูกต้อง
รูปแบบการฝึกสมาธินั้นมากมายและมีความหลากหลาย คนทั่วไปอาจจะเข้าใจคำว่า "สมาธิ" ในบริบทที่แตกต่างกัน การทำสมาธินั้นมีมาตั้งแต่โบราณและ การฝึกฝนสืบทอดต่อกันมา จนกลายเป็นองค์ประกอบของประเพณีทางศาสนา ในประเพณีจิตวิญญาณตะวันออก เช่น ศาสนาฮินดู และ พุทธศาสนา แม้ในประเทศแถบตะวันตกบางแห่งก็เช่นกัน
ในปี 2007 การศึกษาของรัฐบาลสหรัฐพบว่าเกือบ 9.4% ของผู้ใหญ่ (มากกว่า 20 ล้านคน) มีการฝึกสมาธิภายใน 12 เดือนที่ผ่านมาเพิ่มขึ้นจาก 7.6% (มากกว่า 15 ล้านคน) ในปี 2002
ตั้งแต่ปี 1960, การทำสมาธิได้รับการเพิ่มจุดเน้นของการวิจัยทางวิทยาศาสตร์
การทำสมาธิมีปรากฏในหลายศาสนา ซึ่งรวมถึง พุทธศาสนา ฮินดู และเต๋า และยังคงรวมถึงสิ่งที่ไม่เกี่ยวกับศาสนา เช่น โยคะ
