- อะแมนดา คาร์.jpeg (38.85 KiB) เข้าดูแล้ว 960 ครั้ง
ผู้หญิงคนนั้นชื่อบุญรอด แต่ผู้หญิงคนนี้ชื่อ......"ละมูล"
หลายคนคงเคยอ่านนิยายขายดีเรื่อง "ผู้หญิงคนนั้นชื่อบุญรอด" ของ "โบตั๋น" หรืออาจเคยชมผ่านสายตาทางละครโทรทัศน์ หรือภาพยนตร์ เมื่อหลายสิบปีก่อน เรื่องราวของหญิงไทยผิวดำ ลูกบ้านนอกชาวนาถูกหยามเหยียดสารพัด แต่โชคชะตาชีวิตพลิกผันให้เธอได้สามีชาวฝรั่ง กลับร่างเป็นคุณนาย ดังเทพนิยาย "ซินเดอเรลล่า" เพียงชั่วข้ามคืน..!!
วันนี้ สังคมไทยได้รู้จัก "อะแมนด้า คาร์" ราชินีบีเอ็มเอ็กซ์ เจ้าของเหรียญทองเอเชียนเกมส์จากอินชอน ด้วยความเก่งกาจและน่าทึ่งจนต้องประทับใจ ยิ่งเมื่อเธอสื่อภาษาแบบใสซื่อ ด้วยสำเนียง "อีสาน" ขนานแท้ แบบสไตล์ฝรั่งลูกครึ่งอุดร-อเมริกัน
แต่จะมีใครรู้บ้างว่า กว่าจะมี "ไอ้หย็อง" อะแมนด้า คาร์ สาวสวยคนเก่งวันนี้ขึ้นมาได้ เรื่องราวชีวิตของ นาง "ละมูล คาร์" มารดาของเธอ กับบิดา นาย "เดโรล คาร์" นั้นมีความเป็นมาเช่นไร..!?!?
ย้อนไปในอดีตช่วงสงครามเวียดนาม สงครามลาว อเมริกันส่งกองทัพเข้ามาตั้งฐานบินประจำการอยู่ในประเทศไทย นั่นรวมหมายถึงจังหวัดอุดรธานี ราวปี พ.ศ.2520 วันหนึ่ง "ละมูล" สาวพื้นบ้านชาวอุดรจากบ้านหนองเม็ก เข้ามาทำงานร้านอาหาร นุ่งผ้าถุงสีส้มสวมเสื้อขาวเดินไปซื้อ "ส้มตำ" ใกล้ๆ ที่พักทหารอเมริกันเข้า แล้วโดนแซวจากหนุ่มจีไอ.วัย 19 ปี ทหารอเมริกันซึ่งมาประจำการที่นั่น
"จ่าอากาศโท เดโรล คาร์" ช่างเครื่องทหารอากาศยานนาวิกโยธินสหรัฐ ตะโกนทักทายลงมา ด้วยภาษาไทยสำเนียงแปร่งๆ "สวัสดี น่ารัก..!!"
ละมูล สาวน้อยปากไวเท่าใจคิด เงยหน้าตะโกนสวนตอบในทันที ..."สวัสดี รูปหล่อ"
เรื่องของบุพเพฯ-พรหมลิขิต บ่อยครั้งเป็นตัวกำหนดชีวิตคน เพียงเสี้ยววินาทีที่ทั้งคู่สบตาประสานกัน หนุ่มสาวต่างชาติต่างภาษาคู่นั้น จึงตระหนักแก่ใจว่าเขาได้เจอคนที่ใช่แล้วนั่นเอง เรื่องนี้สาวละมูลสรุปสั้นๆ "ก็เลยปิ๊งกัน ไม่ต้องพูดกันมาก..!!" แต่หลังจากนั้นเวลาจะสนทนากันที เดโรลก็ต้องหยิบดิกชันนารีขึ้นมาเปิดอ่านทีละคำๆ ค่อยๆ เรียนรู้กันไป (เธอว่ายังงั้น !!)
แต่อนิจจา เส้นทางชีวิตหาได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ หลังทั้งคู่รู้จักดูใจกันได้เพียง 6 เดือน จ่าอากาศโท เดโรล คาร์ จำต้องถูกย้ายไปประจำการในเยอรมนี ที่นั่น นอกจากรับราชการในช่วงกลางวันแล้ว ทหารหนุ่มอเมริกันหันไปรับจ๊อบเป็นบาร์เทนเดอร์ในช่วงกลางคืนอีกด้วย แม้ได้พบเจอผู้หญิงกลางคืนมากมายผ่านเข้ามาในชีวิต แต่ก็หาใช่ความสุขใจที่แท้จริง เพราะในใจนั้นยังเฝ้าคิดถึงแต่หญิงหนึ่งแดนไกลจากประเทศไทยแต่เพียงผู้เดียว
สองปีต่อมาหลังปลดประจำการเดโรลเดินทางกลับบ้านที่สหรัฐ จนวันหนึ่งพ่อของเขาจึงเอ่ยถามลูกชาย เมื่อเห็นเจ้าตัวนั้น มีอาการคล้ายเป็นโรคซึมเศร้า ไม่สดใสเหมือนคนเดิม เดโรล จึงบอกพ่อว่า "ผมคิดถึงมูล" ว่าแล้วก็หยิบอัลบั้มเก่าของหวงรื้อฟื้นอดีตขึ้นมาให้พ่อดู บิดาทราบความเป็นมาแต่ปูมหลัง จึงถามลูกชายขึ้นว่า "อ้าว แล้วทำไมจึงไม่ติดต่อเขา..??"
เดโรล ตอบว่า "ช่วงสองปีที่ผ่านมา ผมไม่ได้ติดต่อกับละมูลอีกเลย ไม่อยากรับรู้ ความเป็นอยู่ของเธอว่าเป็นหรือตาย หรืออาจจะมีสามีใหม่ คงทำได้แต่เพียงทำใจเพราะความคิดถึงเท่านั้น" บิดาจึงปลอบทั้งเตือนสติลูกชายว่า "ถ้าลูกคิดอย่างนั้น ลูกก็จะไม่มีความสุขไปทั้งชีวิต" ด้วยเหตุนี้ เดโรล จึงเขียนจดหมายไปหาละมูลที่เมืองไทย 1 ฉบับ พร้อมข้อความสำคัญ "..หากคุณเดินทางมาหาผมที่อเมริกา ผมจะขอแต่งงานกับคุณ" ไม่เพียงเท่านั้น เดโรลยังส่งตั๋วเครื่องบิน พร้อมค่าเดินทางมาให้กับอดีตคนรักเก่าที่ขาดการติดต่อกันไปนานถึง 2 ปีด้วย
นางละมูล ทบทวนความหลังครั้งนั้นให้ฟังว่า ทันทีที่ได้รับจดหมาย เธอดีใจเป็นอย่างยิ่ง ต้องไปจ้างคนอื่น 20 บาท ซึ่งสมัยนั้นเป็นมูลค่านับว่าแพงไม่น้อย ช่วยแปลอังกฤษเป็นไทยให้ ด้วยเหตุเธอจบการศึกษาเพียงแค่ชั้น ป. 4 เท่านั้น
เมื่อทราบใจความด้วยความมุ่งมั่นเธอจึงกล้าตัดสินใจ จะเดินทางไปอเมริกาตามหาคนรักให้จงได้ แม้พ่อจะอนุญาต แต่ก็ทำเอาแม่บังเกิดเกล้าถึงกับร่ำไห้น้ำตานอง ด้วยความเป็นห่วงลูกสาว
อุปสรรคมากมายตั้งแต่เริ่มต้น วันเดินทางสาวบ้านนอกจากอุดรธานี วัยย่าง 24 ปี ตัดสินใจเดินทางไปต่างประเทศตามลำพัง ด้วยตั๋วบินวันเวย์ ขาไปเพียงไฟลท์เดียว ข้ามน้ำข้ามทวีปหวังไปเสี่ยงตายเอาดาบหน้า ฝากชีวิตเหมือนเส้นด้ายไว้กับความรักที่มีต่อทหารหนุ่มอเมริกัน
ระหว่างทางบนเครื่องโดนสารออกจากท่าอากาศยานดอนเมืองมีหนุ่มไทยสองคนพยายามเกลี้ยกล่อมชักชวนเธอ ให้ลงเที่ยวที่โตเกียว เมื่อเครื่องต้องไปแวะเปลี่ยนไฟลท์บินที่ประเทศญี่ปุ่น แต่เธอปฏิเสธยืนกรานมุ่งมั่นจะเดินทางไปยังจุดหมายที่ตั้งใจไว้แต่เดิม
6 ชม.ระหว่างนั่งรอที่ท่าอากาศยานคาเนดะ ชายฝรั่งวัยกลางคนเห็นสภาพงกๆ เงิ่นๆ ของหญิงสาว จึงเข้ามาสอบถามเมื่อทราบความ จึงช่วยโทรทางไกลระหว่างประเทศไปหาเดโรล ซึ่งเขียนที่อยู่พร้อมเบอร์ติดต่อให้ไว้ในจดหมายแต่แรก เดโรลรับโทรศัพท์ทางไกลทันทีที่ทราบข่าวเขาดีใจมาก เมื่อชายใจดีผู้นั้นโทรไปบอกว่า คู่หมั้นของคุณ กำลังจะเดินทางไปหาที่อเมริกาแล้วนะ และเมื่อละมูลขึ้นเครื่องไปลงที่ซานฟรานซิสโก คนรักของเธอพร้อมมารดา ก็รีบเดินทางโดยรถยนต์จากรัฐฟลอริด้ามารอรับทันที
37 ปีที่ผ่านมา แม้กาลเวลาล่วงเลย จนถึงวันนี้ "นางละมูล"หญิงบ้านนอกจากอุดรธานีวัย 63 ปี หลับตานึกถึงภาพที่เธอยังจดจำได้อย่างขึ้นใจ ก่อนทบทวนคำพูดจากปากชายคนรัก ที่เอ่ยกับเธอเป็นประโยคแรกหลังลงจากเครื่องที่สนามบินว่า
"ขอบคุณพระเจ้า ที่ได้ส่งหัวใจดวงนี้ มาให้ผม"
...นั่นจึงเป็นที่มาแห่งจุดกำเนิดของ "ไอ้หย็อง" อะแมนด้า คาร์ ในวันนี้
(ลอกเขามาจากใน LINE)
ประวัติของ Amanda M. Carr จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%AD% ... 3%E0%B9%8C
