หันหัวกลับปั่นขึ้นไปถึงสามแยกน้ำตกเหวสุวัตอีกรอบ เติมน้ำปั่นขึ้นเขาเขียว
ถึงจุดสุดยอดถ่ายรูป
นั่งรถที่รักลงแวถ่ายรูปผาเดียวดาย นอนหลับขาลงด่านปากช่อง ตื่นมาทานสเต๊ก
นอนต่อถึงกรุงเทพ
ไปไต่เขาไม่เน้นลง เคยเหนนักแข่งไปซ้อมขาขึ้นแทบจะถีบตรูดขึ้น ขาลงๆแบบเควิน ชว้านซ์
สุดท้ายลงไปนอนอยู่ข้างทางรถเฟรมหัก กระดูกหัก เพราะหักหลบมอไซส์ๆก็แหกโค้ง ต่างคนต่างหลบกัน
เจ็บทั้งคู่ อดแข่ง อีกคนอดเท่วต่อ
เน้นขึ้นเยอะๆเถอะ บ้านเราแข่งขันเน้นที่การขึ้นเขา ไม่เน้นลงเขา
ปอลอ เจ๊ยังเมายานอนหลับอยู่อย่าเชื่อมากนะคะ อยากเก่งต้องเน้นขึ้น อยากตายต้องเน้นลงค่ะ