กด Like +1trongsak เขียน:ต้องทำความเข้าใจก่อนนะครับ.ที่เจ้าของกระทู้โยนหินถามทาง..เรื่องการปั่นทัวริ่ง.ปั่นแบบเน้นระยะทาง.หรือปั่นแบบไปเรื่อยๆ..มันมีเหตุผลนาๆนับประการครับ..
-ปั่นใหม่ๆ.ก็ต้องไปกับกลุ่มก่อนครับ..แล้วแต่ว่ากลุ่มจะปั่นแบบไหน.เรามีหน้าที่ปั่นตามอย่างเดียวครับ
-พอชำนาญขึ้น.คราวนี้ก็เลือกกลุ่มที่จะไปครับ.กลุ่มไหนที่ปั่นสไตร์ที่เราชอบเราก็ไปด้วย.ไม่ชอบก็อย่าไป
-ชำนาญขึ้นอีกนิด.ก็นัดหมายกันเอง.ในกลุ่มที่ไปกันได้.ที่นี้ก็กำหนดกันเอาเองเลย.ว่าจะปั่นกันแบบไหน..แต่ต้องเป็นกลุ่มปิดนะครับ.ไม่นั้นละยุ่ง..ไอ้แขกที่ไม่ได้รับเชิญ
เขามาแล้ว.มันจะป่วนไปทั้งกลุม..
-ชำนาญแล้ว..ชวนเพื่อนๆ.ไม่ว่าง.ก็ออกเดินทางคนเดียวสิครับ..ที่นี้ไม่ต้องมีแผนการอะไร.แค่กำหนดว่าจะไปทางไหน.ไปได้กี่วัน ออกเดินทาง...จบ
-อย่าเพิ่งไปจริงจังอะไรกับมันมากนักเลยครับ..ถ้าคุณยังทำงาน.มีภาระความรับผิดชอบอยู่..คิดไปก็เหมือนกับสร้างวิมานในอากาศ.มันเป็นไปไม่ได้ครับ. แม้นแต่คนที่เกษียณหรือว่างแล้ว
ยังทำได้ยากเลยครับ(ผมหมายถึงคนที่ปั่นจักรยานท่องเที่ยวอยู่นะครับ)..พอว่างหรือเกษียณแล้ว.แทนที่จะว่างจริงๆ.เปล่าเลยครับ..ยังมีห่วง.ต้องรอให้ลูกทำงานก่อน.ต้องช่วยภรรยาทำงาน
บางก่อต้องคอยเลี้่ยงหลาน..หรือไม่ก่อห่วง.หวง.ทรัพย์สมบัติ.บ้านเรือน.ไม่มีคนดูแล ฯลฯ.สรุปไปปั่นท่องเที่ยวไม่ได้
-การปั่นจักรยานท่องเที่ยว.คิดนะมันง่ายครับ.แต่เวลาทำจริงมันยากพอสมควร..ต้องเป็นคนไม่ยึดติดอะไรเลย..อย่าว่าแต่สัตว์เลี่้ยงเลย..ต้นไม้สักต้นก็ปลูกไม่ได้ครับ.เพราะทิ้งไปแค่ 4-5 วันไม่รดน้ำ
มันก็ตายแล้ว
-555 ไม่รู้ตรงประเด่นกันที่เจ้าของกระทู้อยากรู้หรือเปล่า
ลุงศึกดิ์
ขอกด like เพิ่ม+100 ครับnaigod เขียน:กด Like +1trongsak เขียน:ต้องทำความเข้าใจก่อนนะครับ.ที่เจ้าของกระทู้โยนหินถามทาง..เรื่องการปั่นทัวริ่ง.ปั่นแบบเน้นระยะทาง.หรือปั่นแบบไปเรื่อยๆ..มันมีเหตุผลนาๆนับประการครับ..
-ปั่นใหม่ๆ.ก็ต้องไปกับกลุ่มก่อนครับ..แล้วแต่ว่ากลุ่มจะปั่นแบบไหน.เรามีหน้าที่ปั่นตามอย่างเดียวครับ
-พอชำนาญขึ้น.คราวนี้ก็เลือกกลุ่มที่จะไปครับ.กลุ่มไหนที่ปั่นสไตร์ที่เราชอบเราก็ไปด้วย.ไม่ชอบก็อย่าไป
-ชำนาญขึ้นอีกนิด.ก็นัดหมายกันเอง.ในกลุ่มที่ไปกันได้.ที่นี้ก็กำหนดกันเอาเองเลย.ว่าจะปั่นกันแบบไหน..แต่ต้องเป็นกลุ่มปิดนะครับ.ไม่นั้นละยุ่ง..ไอ้แขกที่ไม่ได้รับเชิญ
เขามาแล้ว.มันจะป่วนไปทั้งกลุม..
-ชำนาญแล้ว..ชวนเพื่อนๆ.ไม่ว่าง.ก็ออกเดินทางคนเดียวสิครับ..ที่นี้ไม่ต้องมีแผนการอะไร.แค่กำหนดว่าจะไปทางไหน.ไปได้กี่วัน ออกเดินทาง...จบ
-อย่าเพิ่งไปจริงจังอะไรกับมันมากนักเลยครับ..ถ้าคุณยังทำงาน.มีภาระความรับผิดชอบอยู่..คิดไปก็เหมือนกับสร้างวิมานในอากาศ.มันเป็นไปไม่ได้ครับ. แม้นแต่คนที่เกษียณหรือว่างแล้ว
ยังทำได้ยากเลยครับ(ผมหมายถึงคนที่ปั่นจักรยานท่องเที่ยวอยู่นะครับ)..พอว่างหรือเกษียณแล้ว.แทนที่จะว่างจริงๆ.เปล่าเลยครับ..ยังมีห่วง.ต้องรอให้ลูกทำงานก่อน.ต้องช่วยภรรยาทำงาน
บางก่อต้องคอยเลี้่ยงหลาน..หรือไม่ก่อห่วง.หวง.ทรัพย์สมบัติ.บ้านเรือน.ไม่มีคนดูแล ฯลฯ.สรุปไปปั่นท่องเที่ยวไม่ได้
-การปั่นจักรยานท่องเที่ยว.คิดนะมันง่ายครับ.แต่เวลาทำจริงมันยากพอสมควร..ต้องเป็นคนไม่ยึดติดอะไรเลย..อย่าว่าแต่สัตว์เลี่้ยงเลย..ต้นไม้สักต้นก็ปลูกไม่ได้ครับ.เพราะทิ้งไปแค่ 4-5 วันไม่รดน้ำ
มันก็ตายแล้ว
-555 ไม่รู้ตรงประเด่นกันที่เจ้าของกระทู้อยากรู้หรือเปล่า
ลุงศึกดิ์
เป็นอะไรที่ ใช่เลย ... โดนใจมากครับคุณลุงศักดิ์
อย่าไปเบิดใครเลยครับ ชีวิตใคร คิดอย่างไร ทำอย่างไร ก็ได้อย่างนั้นครับ เราต้องเริ่มที่ตัวเราเอง ครับ บางที มนุษย์เรานี่แหละ ชอบกำหนด ชอบเปรียบเทียบ คุณค่า ระหว่าง สิ่งของ จนลืมคุณค่าในสิ่งของที่ตนเองมีครับ สิ่งที่อยู่กับเราคือ ร่างกาย จิตใจ สิ่งเหล่านี้อยู่กับเราทุกคนมาตลอดจนกระท้่งตายไป บางครั้ง มนุษย์เราก็ลืมครับ แสวงหาสิ่งที่เป็นวัตถุมาพอกพูนทับใจ ไปไหนก็แบกไปด้วย ยกไปด้วย มีหัวโขนกี่หัว ก็ยกไปหมด บางทีพอถึงเวลาของตนเอง ที่เป็นวาระสุดท้าย เรื่องจริงที่สุดคือ ไม่เห็นมีใครเอาติดไปได้สักคน ครับสส เขียน:ผมว่าการปั่นจักรยานมันมีหลากหลายลักษณะหลายเหตุผลมีเป็นร้อยเป็นพันสไตล์ แต่ที่สำคัญคือปั่นให้มันได้ประโยชน์ก่อน จะปั่นไปธุระ ไปทำงาน ออกกำลังกาย เดินทาง ท่องเที่ยว แข่งขัน ทำกิจกรรมในสังคม ตามแต่กาละเทศะตามอัตภาพตามโอกาส
ผมมองว่าสไตล์มันก็เหมือนของอื่นๆที่มีอยู่ทั่วไปเช่นเสื้อผ้าซึ่งมีตามร้านในห้างข้างทางตลาดนัด แต่ละคนก็มีเสื้อผ้าหลายตัว ไว้ใส่ตามโอกาส
และไม่คิดว่าจะต้องเอาสไตล์อันเดียวมาผูกติกกับตัวไว้เป็นแบรนด์เนมไปเลยอย่างนั้น แบบว่าที่ไหนเมื่อไรก็จะต้องสไตล์นั้นแบบอื่นก็ไม่ได้ ก็จะเป็นการตั้งกฎตีกรอบทำคอกให้ตัวเองไป แต่การมีสไตล์บ้างแค่ "บ้าง" เท่านั้นก็โอเคถ้ามันทำให้เราเอาประโยชน์จากจักรยานได้มากขึ้น เช่นขยันใช้ขยันปั่น สุขภาพกายใจดีขึ้น การบ้านการเรือนดีขึ้น
ผมจึงชอบแนวฟรีสไตล์เอาง่ายๆแต่พยายามจะเอาประโยชน์ซักหน่อย มีจักรยานสักสองสามคันแต่ไม่ต้องแพงเอาที่ใช้การได้พอ ถ้าปั่นด้วยกันถึงไหนก็ถึงด้วยกันไอ้คนที่ปั่นคันถูกควรจะภูมิใจกว่า ยิ่งปั่นคันแพงแถมไม่ไหวอีกต่างหากนี่ยิ่งน่าเบิตกะโหลก เพราะไอ้ที่ควรทำคือดื่มเที่ยวให้น้อยกินให้ดีนอนให้พอหมั่นออกกำลังกายฝึกฝนเนี่ยะไม่ทำ มีตังค์ก็ไปซื้อรถแพงๆมาไว้แล้วก็ออกไปดื่มไปเที่ยว พอถึงคราวออกทริปก็ตายกลางทาง เนี่ยะไม่เบิตได้ไง คนเขาก็นินทาเอาสิ "พวกนี้บ้าหมดเงินหมดไปเท่าไรแล้วเสียเวลาอีกไม่เห็นมันได้อะไรเลย"
แม้เมื่อวานและวันนี้ผมเองก็ไม่ค่อยจะทำได้อย่างนี้สักเท่าไร แต่อย่างไร นี่เป็นแนวทางที่ควรคิดควรทำ
"... ก่อนเคยเลวเหลวไหล กลับตัวไม่สาย เร่งทำความดี..."