>>>เชียงของ-หลวงน้ำทา-ซาปา-ปักกิ่ง/Thank you Chinese<<<

[มุก]

ผมปั่นจนถึงเมืองหนันหยัง ผมเห็นน้องคนหนึ่งปั่นจักรยานเสือภูเขา ผมรีบตามแล้วถามถึงร้านจักรยานใหญ่ๆ โชคดีที่สุด ผมดันไปทักเอาน้องชายเจ้าของร้านเข้า..ฟลุ๊คสุดๆ ผมซื้อยางใส่ล้อหน้าเส้นใหม่1เส้น ให้ช่างชาวจีน ทะลวงล้อ พร้อมซื้อยางในเพิ่มอีกสองเส้น..เช็คและพันล้ออย่างละเอียด หวังว่าจะปั่นได้สบายใจสักที่..

[มุก]

ที่นี่นอกจากจะขายและเซอร์วิตแล้ว ยังเป็นชมรมจักรยานอีกด้วยครับ

[มุก]

..กลุ่มนักปั่นชาวจีน บอกคืนนี้มีปาร์ตี้จักรยาน พร้อม เสนอให้ที่พัก บอกเป็นห้องเค้าเอง ผมบอกไม่เป็นไร ผมต้องการให้แนะนำโรงแรมถูกๆก็พอ เพราะผมต้องการอยู่คนเดียวและเขียนหนังสือ จริงๆผมกลัวต้องนอนกับคนอื่นๆน่ะครับ แต่ในที่สุดแกบอกให้ผมนอนคนเดียว อืม ทีแรกผมก็เกรงๆอยู่นะ แต่ก็ตกลง พวกๆในชมรมก็ให้ผมไปที่พัก ไปอาบน้ำ พักผ่อน แล้วเดี๋ยวสองทุ่มค่อยมาปาร์ตี้กัน อืมม ก็ดี อยากพักผ่อนสังสรรค์อยู่พอดี.
..สองทุ่ม ก็มีเพื่อนในกลุ่มมาเรียกผมแล้วพาไป ผมก็นึกว่าแค่ปั่นไปปาร์ตี้ ที่ใหนได้ แกพาปั่นตลุยรอบๆเมือง ระยะทางประมาณ30กม. เล่นเอาผมที่ไม่นึกว่าจะเป็นแบบนี้ ใส่รองเท้าแตะไปด้วยซ้ำ เหงื่อโชกไปทั้งตัว..

[มุก]

ปั่นไปครึ่งทางก็มีกลุ่มมาสมทบ..อีกพอสมควร มีแต่คนขอถ่ายภาพด้วย อบอุ่นดีจริงๆที่นี่

[มุก]

นักปั่นชาวจีน ขอลายเซ็นผมกันใหญ่ และในที่สุดก็เป็นข่าว..ถึงห้องพักก็มีนักข่าวห้องถิ่นเมืองหนันหยังมาขอสัมภาษณ์ผม ผมก็ลืมถามไปว่าเป็นนักข่าวจากแหล่งข่าวใหน

[มุก]

...คิดดูซิครับ ชีวิตผม..เมื่อวานยังนอนตึกร้างอยู่เลย น้ำก็ไม่ได้อาบ แต่วันนี้ซิ ห้องพักฟรีๆอย่างหรู แถมมี internetให้ใช้ซะอีก..เชื่อมั๊ย เค้าให้ผมอยู่คนเดียว ..ทำไมพวกเค้าถึงเชื่อใจผมขนาดนี้ ทั้งๆที่เพิ่งจะรู้จักกัน เท่าที่ผมพอจะคิดได้ก็คือ เราเป็นชาวจักรยานด้วยกันมั๊ง มองตาก็รู้ใจ. ..ต้องขอขอบคุณ มิตรภาพจากเพื่อนๆนักจักรยานชาวจีนอีกครั้ง...

...วันนี้ผมนอนหลับสบายจริงๆ

[พิงธรรม์]

ผมไม่ได้เข้าเน็ตร่วมเดือน...มัวไปต่างจังหวัด ได้รับแจ้งเรื่องกระทู้นี้จากเฮียเซ้งพระรามเก้า ช่วยโทรฯแจ้งข่าวว่าคุณมุกปั่นไปปักกิ่ง...กลับถึงเมืองไทยแล้วและโพสท์เรื่องให้คอทัวริ่งอ่านอยู่ (แถมเฮียเซ้งช่วยแนะนำวิธีหากระทู้อันนี้ให้ผมฟังอย่างละเอียด เพราะผมเริ่มเข้าเน็ต Thaimtb ยุคใหม่ คลำอยู่นานก็หากระทู้คุณมุกอันนี้ไม่เจอ ต้องโทรไปกวนเฮียเซ้งพระรามเก้า ถึงได้เข้ามาถูกครับ)

เหตุที่เฮียเซ้งพระรามเก้า โทรแจ้งข่าวผมให้เข้ามาอ่านเพราะหนึ่งกลัวผมตกข่าว...ตกกระทู้ และสอง...เฮียเซ้งแกรู้ว่าผมอกหักจากการไปทำวีซ่าหวังปั่นเข้าจีน...คือผมก็เตรียมจะไปปักกิ่งไปช่วงโอลิมปิคเหมือนกัน...ตั้งใจไว้เจ็ดปีแล้ว อุตส่าห์ฝึกปั่นเที่ยวก็เพราะอยากไปจีน หลังจากที่รู้ว่าจีนได้รับเลือกจัดโอลิมปิค

ผมไปตกม้าตายเรื่องขอวีซ่า ไปยื่นเรื่องขอวีซ่าช้าไปสถานฑูตจีนเปลี่ยนกฎเกณฑ์การอนุมัติไปซะแล้วเกี่ยวกับปัญหาธิเบตและการป้องกันเหตุร้ายช่วงโอลิมปิค ผม...เลยแห้ว ไม่งั้นคงจะได้ไปลำบากด้วยอีกคนบนเส้นทางปลายทางเดียวกัน ในช่วงเวลาใกล้เคียงกันนี้

ดีใจกับคุณมุกด้วยจริงใจครับที่ได้บรรลุผ่านประสบการณ์โหดนี้ ระหว่างปั่นก็อย่างว่าละนะครับคงจะเหนื่อยน่าดู แต่กลับมาถึงบ้านแล้ว...อย่างคุณมุกว่านึกถึงทีไร มันก็ชุ่มหัวใจทุกครั้ง

ทั้งขอบคุณที่ได้นำเรื่องและภาพมาให้คอทัวริ่ง ได้มีโอกาสร่วมอร่อยในรสชาดการเดินทางของคุณมุก ผมคงมีโอกาสแกะรอยในโอกาสหน้าหลังจากที่ทางการจีนเขากลับมาใช้ระเบียบการให้วีซ่าที่สะดวกเช่นเคยก่อนหน้านี้

จารึก หลังสวน

ปล. เนื่องจากต้องสมัครสมาชิก เลยถือโอกาสตั้งชื่อตัวเองเสียใหม่ครับ

........................................................................................................

...ขอบคุณครับ คุณจารึก หลังสวน ผมโชคดีที่ขอวีซาก่อนทางการจีน ยกเลิกแค่สามวันเท่านั้น แบบเฉียดฉิว เส้นหญ้าแดงผ่าแล้วผ่าอีกเลย ที่รู้ก็เพราะว่า เจ้าหน้าที่เขาบอกมาครับ ..อย่างไรเสียผมก็ขอให้คุณจารึก ได้เดินทางสมความตั้งใจครับ ..................มุก

[CK.]

สวัสดี คุณมุก และชาว Ayuthaya Cafe' ทุกๆ คนครับ

เมื่อวาน เจอกันแป๊บเดียว ที่วัด และที่สายเอเชีย ผมต้องรีบจ้ำตามพวก เด๋วกลับไม่ถูก มาจอดแวะกินน้ำที่ปั๊ม CALTEX
ตรงข้าม Big C อยุธยา นานพอสมควร ไม่เห็นตามมาเลยกลับ ... รอดูบันทึกการเดินทางต่อครับ...
ชัยวัฒน์ K.

..............................................................................................................................

...วันนั้นพอเจอกันแว๊บเดียว สักพักเจออาเปี๊ยก ดอนเมือง ผมถามหาตัว พี่ชัยวัฒน์ K.นะครับ จะถามเรื่องงาน ฤดูหนาวนะซะหน่อย...ปีนี้คูคตจะจัดงานอีกรึเปล่าครับ แต่พอดีผมต้องไปธุระบ้านเสือบุญเลิศซะก่อนเลยต้องแยกตัวไป ................มาเล่าเรื่องการเดินทางกันต่อเลยนะครับ ...............มุก

[มุก]

4/7/08 หนันหยัง-สวีชัง(Nan Yang-Xu Chang) ระยะทางประมาณ 162km เช้าวันนี้ 7โมง ผมออกจากเมืองหนันหยัง โดยมีคุณzhung yake(เซิ้ง หยาเค้อ) เพื่อนเจ้าของห้องพัก เป็นคนพาออกนอกเมือง แต่ก่อนปั่นแกพาผมไปนั่งกิน "เปาซื่อ" กับน้ำซุบ อาหารวันนี้ อร่อยดี แกจะสั่งเผื่อมื้อกลางวันให้ผม แต่ผมปฎิเสธไป ไม่อยากรบกวนแกมากเกินไปครับ

[มุก]

เช้านี้ สดชื่นอากาสดีมากๆเลย มีแอระบิค เหมือนบ้านเราครับ...ผมถ่ายภาพกับฉากหลังรูปมังกรสองตัวเหนือแม่น้ำ ที่นี่แม่น้ำใหญ่มาก ไปใหนก็เจอ ราวกับว่าจะล้อมเมืองเอาไว้เลย

[มุก]

ตึกคู่กันสองตึกนี้ คุณเซิ้ง หยาเค้อ บอกว่ามีความสำคัญมาก ออกทีวีบ่อยๆ แต่ผมก็ไม่รู้มันสำคํญอย่างไร

[มุก]

...คุณเซิ้ง หยาเค้อ ขับมอเตอร์ไซด์พาผมไปนอกเมือง. เป็นครั้งแรก ที่ผมเห็นป้ายบอกทางไปเป่ยจิง แต่ก็ไม่บอกระยะทาง คุณเซื้ง หยาเค้อ บอกว่า ประมาณ600กว่าๆกม.ถึงเป่ยจิง(ปักกิ่ง) โห!!! มันไกล้กว่าผมคิดตั้งเยอะ หมายความว่า เฮียเจ้าของโรงแรม ที่กุ้ยหยัง มลฑลกุ้ยโจว คำนวนพลาดเป็นพันกิโล จะดีใจ ดีมั๊ยเนี่ย แต่ที่ผมเชื่อในตอนนั้น เพราะเฮียแกอ่านจากภาษาจีน (ตอนนี้คิดว่าแกคงอ่านผิดบรรทัดแน่ๆ) และผมก็ใช้การวัดด้วยระยะทาง บนแผนที่แบบเอาไม้บรรทัดวัดคำนวนคร่าวๆ ซึ่งก็มาคิดได้ว่า ถ้าดูตามแผนที่ มันย่อมหลอกตา เนื่องจาก มลฑลยูนนาน มลฑลกุ้ยโจว เส้นทางมันคดไปคดมา เหมือนเอาเชือกมาขด ดูจากแผนที่จึงพลาดเอาได้ ดีแต่ว่าพลาดนี้กลายเป็นเรื่องดี เนื่องจากเงินผมไม่ค่อยมีอยู่แล้ว
.... ผมพอถึงทางแยกแกบอกทางผม เราอำลากันเสร็จ ผมก็เดินทางต่อครับ ...

[มุก]

ผมปั่นออกนอกเมือง วันนี้หนทางราบเรียบจริงๆ ลมส่งท้าย ไปได้เร็วดีครับ แวะถ่ายภาพไปเรื่อยๆ

[มุก]

ปั่นได้สักพับผมแวะ กินกลางวันที่นี่ ได้รับความสนใจเหมือนเดิมครับ

[มุก]

ทางเรียบๆแบบนี้ อิจฉาละซี้