เสวนาเรื่อง....จิตกับจักรยาน ว่าด้วยเรื่องความกลัวการแข่งขัน

[เนิ่ม ชมภูศรี]

มนุษย์ถูกครอบงำในเรื่องความกลัวทุกรูปแบบ รวมไปถึงความกลัวที่สืบเนื่องจนถึงการขี่จักรยาน การฝึกซ้อม ไม่ว่าจะเป็นความกลัวแบบไร้เหตุผล และมีเหตุผล เราจักไปพ้นจากความกลัวได้หรือไม่ ทุกผลผลิตคือจิตเดียวกัน คือจิตแห่งความกลัว.....
เรามาทำการเสวนากันถึงเรื่องปัญหาแห่งความกลัว ว่าเกิดขึ้นได้อย่างไร มีที่มาที่ไปอย่างไร และเราจักมีความสามารถที่จะดึงความกลัวมาเปลี่ยนเป็นพลังในการขี่จักรยานได้หรือไม่......
ขอเชิญท่านนำประสพการณ์อันว่าด้วยเรื่องความกลัวในรูปแบบต่าง ๆ ทั้งการขี่จักรยาน การฝึกซ้อม การแข่งขันมาเล่าสู่กันฟัง และทำการศึกษาร่วมกัน เพื่อไปพ้นเหตุแห่งความกลัวต่าง ๆ ที่สืบเนื่องภายในจิตมานานแสนนาน
ท่านมีความกลัวในรูปแบบใดบ้าง เป็นต้นว่ากลัวเหนื่อย กลัวการแข่ง กลัวคนเก่ง หรือกลัวในเรื่องต่าง ๆ โปรดนำมาขยายความเล่าเรื่อง เพื่อการปลดปล่อยตนเองจากความกลัวจะได้เกิดขึ้น........เชิญครับ [/color

[เนิ่ม ชมภูศรี]

สิ่งสำคัญอันยิ่งใหญ่สำหรับชีวิตความเป็นนักกีฬาจักรยาน คือเรื่องความกลัวการแข่งขัน แต่ก็มิได้หมายเพียงการเป็นนักกีฬาจักรยานอย่างเดียว ยังรวมไปถึงนักกีฬาชนิดอื่น ๆ ด้วย เป็นต้นว่านักตะกร้อ นักยิงปืน นักเทนนิส หลายครั้งที่เราชมการถ่ายทอดสดทางทีวี มักจะพบความผิดพลาดจากการเล่นของผู้เล่นเอง และที่สำคัญ ตัวเรามีความสามารถทราบได้ว่า คนไหนจะแพ้ คนไหนจะชนะ
ทำไมถึงเป็นเช่นนั้นละ......จะใช่ว่าสภาวะที่เรารู้ว่าคนไหนจะแพ้ คนไหนจะชนะนั้น เคยเกิดขึ้นกับเรา ดังเช่นสภาวะของความกลัว ถ้าเราทราบถึงลักษณะกาลที่เรียกว่าความกลัว แล้วเราแปลความหมาย ต่อยอด เคลื่อนไหว ทำตามความคิด จิตสำนึกของตนจะเกิดการกระทำตามที่ความนึกคิดได้บอกเล่า เคลื่อนไหว อยู่ภายใน ค้นหาสิ่งที่เป็นความทรงจำในอดีต ที่เคยเกิดความกลัว ไม่ว่าจะเป็นความทรงจำจากความเหนื่อย ความทรงจำจากการแช่งขัน หรือความทรงจำที่ทำให้เกิดความกลัวในชนิดต่าง ๆ เราทำการค้นหาความทรงจำที่เรียกว่าความกลัวจากการกระทำที่ผ่านมา จิตสำนึกแห่งตนไม่สามารถที่จะเรียนรู้ความกลัวได้อย่างตรงไปตรงมา เรียนรู้อย่างเฉย ๆ เพราะอะไรล่ะ.......

[เนิ่ม ชมภูศรี]

สิ่งหนึ่งที่ถูกมองข้ามไปตลอดคือเรื่องที่เกิดขึ้นจริงทั้งในกระบวนการฝึกซ้อมและการแข่งขัน จิตกับจักรยานจึงเป็นเรื่องที่นอกเหนือจากเรื่องอื่น ๆ อย่างสิ้นเชิง เพราะเป็นการเดินทางตามหารากแห่งตนเองจากภายใน เมื่อเรารู้จักสภาวะของตัวเองแล้ว ปัญหาที่เรียกว่าความกลัวการแข่งขันจะหลุดปลิวไปได้อย่างง่ายดาย โดยมิต้องบังคับจิต โดยไม่ต้องสูดลมหายใจทำสมาธิ หรือพยายามนึกถึงเรื่องที่ตนเองทำได้ หรือนอนนึกถึงมโนภาพที่ยังมาไม่ถึง บ้างก็สอนว่า พยามนึกถึงเรื่องการที่ตนเองขี่จักรยานแล้วเป็นผู้ชนะการแข่งนัดนี้ หรือพยายามบังคับจิตไม่ให้คิดวอกแวก และเมื่อเจอสถานะการกดดันมากขึ้น หากเราไม่นิ่งเงียบพอ เราจะเห็นได้ด้วยตนเองว่าเราพลาดไปแล้วในสนามแข่งขัน เพราะไม่สามารถแก้ไขสถานะการที่เผชิญอยู่ได้อย่างตรงไปตรงมา เราจึงมานั่งนึกเสียดาย หรือบอกกล่าวกับตัวเองว่า เราซ้อมน้อย หรือเรื่องคำแก้ตัวโดยทั่วไป .....

ท่านไม่สงสัยเลยหรือ กับสิ่งที่เกิดขึ้นกับตน ทั้งภายในและภายนอกการขี่จักรยาน ...

[Artphoto]

โดยส่วนตัวแล้วถ้าตื่นเต้นมาก ซึ่งเป็นช่วงก่อนสตาร์ท ก็จะทำสมถภาวนา นับลมหายใจ ให้จิตจดจ่อที่ลม จิตใจผมก็จะสงบลงโดยง่าย
แต่พออยู่ในแทรค ก็จะตามรู้ ตามดูที่จิต และกาย โดยรวมๆ ก็ดูความรู้สึกและร่างกายที่เคลื่อนไหว บางทีปั่นได้ดีในแทรคก็เห็นใจที่เบิกบาน ถึงขั้นร้องเพลงออกมาก็มี
ลองศึกษาวิธีดูจิตได้ครับ http://www.wimutti.net

ซ้อมเหมือนแข่ง แข่งเหมือนซ้อมครับ ทุกอย่างจะเรียบร้อยไปเอง

เป็นประการณ์ส่วนตัวครับ

[เนิ่ม ชมภูศรี]

เด็กที่เก็บตัวกินนอนกันอยู่ที่นี่ ในช่วงแรกที่เดินทางเข้ามานั้น ต่างคนต่างอิทธิพลกำหนด ต่างพื้นที่ทั้งในเรื่องของการอบรมสั่งสอน ตลอดจนเรื่องการขาดซึ่งความมีระเบียบจากภายใน ผมค้นพบว่า ทุกคนล้วนแล้วแต่ต้องถูกกระบวนการบังคับทั้งสิ้น ถึงจะลุกขึ้นไปประกอบกิจกรรม ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการขี่จักรยาน การใชวิตประจำวัน เรื่องการมีสัมมาคาระวะ นอบน้อมถ่อมตน การตื่นนอน การอ่านหนังสือ ล้วนแล้วแต่เป็นความจำเป็นต่อการประกอบสัมมาอาชีพทั้งสิ้น ข้าพเจ้าค้นหาได้ว่า เรื่องเหล่านี้ที่กล่าวถึง เด็กเราขาดทั้งหมดก่อนที่จะรวมกลุ่มกัน .......หากแต่วันนี้ได้เกิดการเปลี่ยแปลง ถึงแม้ว่าจะยังไม่ครบถ้วนสมบูรณ์กับเรื่องที่พยายามสื่อสารกัน ข้าพเจ้าเข้าใจได้ว่า การเรียนรู้วิถีแห่งการดำรงชีวิต ได้ซึมซับรับความรู้สึกเกิดขึ้นเป็นอย่างดี กับทิศทางที่สื่อสารนำเสนอ มิจำเป็นต้องเป็นเลิศ ไปแข่งไม่ต้องได้ที่หนึ่ง การเดินทางไปแข่งของเรา เป็นไปในรูปแบบของการใช้สมรรถภาพอย่างสมบูรณ์ สืบค้นเสาะหาเรื่องความสมบูรณ์ทางด้านจิตใจจากภายใน แข่งขัน เล่นกีฬากันด้วยความรัก มีความสุขกับการขี่จักรยาน การเรียนรู้เรื่องเล่าจากภายในเช่นนี้ ข้าพเจ้าเข้าใจได้ว่า เป็นทางเลือกหนึ่ง ที่จะทำให้เด็กค้นพบพลังความสามารถแห่งตนเอง ดั่งเช่นคนยกตุ่มหนีไฟ คือเรื่องแห่งความเป็นที่สุด ด้วยการปฎิบัติกิจกรรมอย่างเต็มบริบูรณ์ด้วยความเป็นทั้งหมด ด้วยการมิถูกเลือกจากสิ่งอันลวงตน ความสมบูรณ์เช่นนี้ คือสิ่งที่ยิ่งใหญ่เกินขอบเขตในความป็นนักกีฬา โดยเฉพาะนักจักรยาน เพราะนอกเหนือจากเรื่องเทคนิควิธีการแล้ว เรื่องใจภายในกลับสำคัญยิ่งกว่า หากเราค้นหา ค้นพบได้ด้วยตนเอง ..

[เนิ่ม ชมภูศรี]

ขอบคุณมากนะครับคุณ Artphoto ....ที่เข้ามาเยี่ยมเยียนกัน ไว้พบกันใหม่นะครับ ..