มิตรภาพเพื่อนเก่าบนหลังอาน Old Friends Bike Trip@หออัครศิลปิน อ.คลองหลวง

[โบ้เอง]

มาอัพกระทู้กับงานเดิน วิ่ง ปั่นต้านโกง2013ครับ
แล้วเจอกันนะเพื่อนต้น กับทริปเบาที่อัมพวา

[โบ้เอง]

น้ำว้าไปยืดเส้นยืดสายหน่อบ

[fuubu]

บทที่๑๐ ลุยเดี่ยวเที่ยวพัดยา
ทัพพระยา พัทยา Pattaya หลายคนรู้จักในมุมมองที่แตกต่างกันไป ผมก็รู้จักเมือง ๆ นี้ในแบบที่ไม่เหมือนอีกหลาย ๆ คน ที่เมือง ๆ นี้มีหลายอย่างที่ผูกพันธ์ และเริ่มต้น กับชีวิตของผมมาก ๆ ปู่ พ่อและน้อง ๆ รวมทั้งตัวผมเคยอยู่ที่นี่ ผมเคยมาเริ่มต้นทำงานกับ บ.นึงที่นี่เมื่อครั้งเรียนจบมาใหม่ ๆ เป็นที่ทำงานที่แรกในชีวิต ผมอาจไม่ได้ไปถ่ายสถานที่สวยงามหรือมีชื่อเสียงของพัทยา เพราะผมไปในที่ ๆ ผมคุ้นเคย ที่ ๆ ครอบครัวผมใช้ชีวิต เพื่อกลับมาดูสถานที่ซึ่งเราเคยผ่านชีวิตในช่วงนั้นมา มีหลายที่ ๆ ผมหาไม่เจอเพราะเมืองเปลี่ยนไปมาก เปลี่ยนจนผมจำอะไรไม่ได้เลย เสียดายกับอีกหลาย ๆ สถานที่ ที่ผมตั้งใจจะไปเก็บภาพเพื่อทบทวนถึงความคิดถึงเก่า ๆ หลายสิ่งเปลี่ยนไปเรายื้อยุดความเจริญของวัตถุ เศรษฐกิจ สังคม เอาไว้ไม่ได้ แต่สิ่งเหล่านั้นก็ไม่อาจทำลายความทรงจำที่ผมมีลงได้เช่นกัน บุคคลในภาพบางภาพเกี่ยวพันธ์กับชีวิตผม สถานที่บางที่เกี่ยวข้องกับครอบครัวผม ผมเก็บภาพเหล่านั้นมาฝากพวกเขาด้วย ผมกลับมาวันนี้เพื่อตามรอยครอบครัว และชีวิตบางส่วนที่ผมได้เริ่มต้นจากเมือง ๆ นี้ ก่อนที่ผมจะเดินทางชีวิตในก้าวต่อ ๆ ไป จากเมือง ๆ นี้ ผมมีหลายสิ่งที่ยังผูกพันธ์กับเมือง ๆ นี้ และวันนึงข้างหน้าผมจะกลับไปใหม่ไม่ว่าจะในฐานะนักท่องเที่ยว หรือกลับไปเพื่อพบเจอกับเรื่องราวที่ยังคงผูกติดกับตัวผมต่อไป พัทยา...แล้วเจอกันอีกนะ (ต้น)

[โบ้เอง]

ทำให้นึกถึงหนังเรื่อง แฟนฉัน
ความทรงจำในอดีตมันมีกลิ่นไอเสมอ
เมื่อได้มาเยี่ยมเยียน สถานที่เดิมๆที่ช่วงหนึ่งเราเคยใช้ชีวิต

[สนั่น อันทเกตุ]

ตามมาเป็นแฟนคลับ ครับ

[โบ้เอง]

ตามมาเป็นแฟนคลับ ครับ

ด้วยความยินดีครับพี่สนั่น ช่วยแนะนำด้วยนะครับ

[อดิเรก]

ขอติดตาม

[fuubu]

บทที่ ๑๑ ปั่นวันครู หยุดตามใจ ไปตามทาง
อัดอั้นมานานอยากออกไปปั่นมาก ๆ ตั้งแต่ปีใหม่ไม่ค่อยมีโอกาสเลยครับ ติดพี่น้องเพื่อนฝูงมาเยี่ยมเยียนสังสรรค์กัน พอดื่มก็ไม่มีเรี่ยวแรงที่จะปั่น วันนี้โอกาสเหมาะเนื่องจากสถานะการณ์ทางการเมืองทำให้ผมมีเวลาว่างบวกกับโรงเรียนปิดเนื่องในวันครูแห่งชาติ ช่วงบ่ายผมเลยไม่ต้องไปรับหลาน ๆ ผมจึงมีเวลาทั้งวัน ไปครับออกเลยทีแรกนึกไม่ออกว่าจะให้ชื่อทริปอะไรดี นึกชื่อแรกที่นึกได้คือจะเสียดสีการเมือง แต่ไม่เอาดีกว่าเกรงใจเสียงของเพื่อน ๆ ทีรักลุงกำนันเลยเปลี่ยนมาเป็น "ปั่นวันครู หยุดตามใจ ไปตามทาง" ดีกว่าไปให้คุณค่าชื่อทริปโดยไปกล่าวอ้างลุงกำนัน ออกจากบ้านสายนิดหน่อยครับตั้งใจขาไปจะไปจบที่ร้าน กาแฟในสวนแต่ก็จะแวะไปเรื่อยตามทางที่ผ่าน มีอะไรสถานที่ไหนอยากแวะ ๆ เลย ออกจากบ้านก็แวะวัดลานนาทางผ่านตรง ลำลูกกาคลอง 9 ผมเห็นป้ายวัดนี้ติดข้างถนนใหญ่สงสัยมานานละติดป้ายใหญ่โตนึกในใจว่าวัดต้องสวยงามแน่ ๆ เลยแวะไปให้หายข้องใจจะได้ไม่มีอะไรติดค้าง ก็สวยงามดีครับวัดไม่ได้ใหญ่ตามใจนึกไว้ แวะพักได้ไม่นานก็กลับออกมาทางเดิมท้องเริ่มร้องเลยจัดมื้อแรกซะหน่อย ข้าวหน้าเป็ดบวกเกาเหลาเป็ด เติมหน่อยไม่งั้นเดี๋ยวหมดปั่นคนเดียวด้วยไม่มีบัดดี้วูบไปจะลำบาก เต็มถังเสร็จก็ออกครับไปจบที่ร้านกาแฟในสวน เป็นครั้งแรกในชีวิตผมที่ผมตั้งใจถ่ายภาพ เมื่อก่อนคือตั้งเป็น Mode Auto ไว้ก็ไม่สนใจอะไรละอย่างมากก็ Zoom เข้าออกกดถ่ายแค่นั้นพอ แต่วันนี้ผมปรับค่าต่าง ๆ ที่มีในกล้องเพื่อดูผลลัพธ์ของภาพ แบบมั่ว ๆ ไปนะครับ เพราะเห็นน้อง ๆ ในกลุ่มถ่ายกันสวย ๆ เลยคิดอยากทำแบบเขาบ้าง โดยมีคุณครูคือ คุณครู Goo ผม Search หาอ่านเอาแล้วก็ไปลองผิด ๆ ถูก ๆ ชอบแบบไหนก็ถ่าย บางภาพกว่าจะได้ภาพที่เอามาให้เพื่อน ๆ ได้ดูถ่ายตั้ง 5-6 ครั้งก่อนจะเอาจริง อย่างที่ผมเคยบอกไว้ เส้นทางเดิม ๆ เหตุการณ์เก่า ๆ แต่เราเปลี่ยนมุมมอง เปลี่ยนแนวคิด เปลี่ยนความจำเจ ให้เป็นความท้าทาย เรื่องราวที่เกิดขึ้นก็จะตื่นเต้นแปลกใหม่ให้ได้เรียนรู้ และได้บทเรียนใหม่ ๆ สำหรับเราเสมอ ผมไม่แปลกใจเลยคนที่เป็นคุณครู ท่านสั่งสอนเด็ก ๆ ทุกวันไม่เบื่อรึไง ก็อย่างที่ผมบอกพวกท่านเหล่านั้นคงเปลี่ยนเรื่องราวของตนเองที่ต้องพบเจอกับเด็ก ๆ ในแต่ละวันเป็นเรื่องท้าทายที่จะต้องทำให้ประสบผลสำเร็จ แล้วความสำเร็จของพวกท่านยิ่งใหญ่มาก ๆ ไม่มีอะไรที่จะยิ่งใหญ่เท่ากับการสร้างคนให้เป็นคนที่ดีและมีคุณภาพ (ผมหมายถึงคุณครูที่ดี ที่มีจิตวิญญาณที่เป็นครูจริง ๆ ) ในวันที่ผมเป็นเด็กน้อยวัยเยาว์คิดแค่ครูคือคนที่สอนในห้อง ในโรงเรียน เติบใหญ่โตมาถึงได้รู้ว่าทุกสิ่งรอบตัวเราก็เป็นครูสอนเราได้ทั้งสิ้น ขึ้นอยู่ที่เราจดจำ เรียนรู้ ศึกษา กับเรื่องราวที่เกิดกับตัวเราได้มากน้อยแค่ไหน วันนี้วันครูครับ ผมมีเรื่องราวที่ผมจดจำกับคุณครูของผมมากมาย ผมไม่เคยได้กลับไปกราบเคารพขอบคุณพวกท่าน แต่วันนี้ถ้าท่านรับรู้ได้ผมอยากจะบอกว่า "คุณครูครับ ผมกราบขอบคุณ ทุกวิชา ทุกสิ่งที่ผมเล่าเรียน ผมอาจไม่เก่งดั่งวิชาที่คุณครูอบรมสั่งสอน ผมไม่ใช่คนดีที่ทำสิ่งยิ่งใหญ่ครับ แต่ผมเป็นคนธรรมดาครับ คนธรรมดาที่ไม่เคยทำให้สังคมและครอบครัวเดือดร้อน และรับผิดชอบสังคมในบางโอกาส ผลความดีที่ผมทำขอยกให้พวกท่านครับ"
แด่พ่อครูแม่ครู ที่ยิ่งใหญ่ ตลอดกาล ๑๖ มกราคม ๒๕๕๗ (วันครู)




























ขอบคุณทุกการติดตามครับ

[deawy]

เพิ่งเริ่มอ่านวันนี้ขอติดตามพี่ทั้ง 2 ด้วยคนครับ สนุกมากครับ

[fuubu]

เพิ่งเริ่มอ่านวันนี้ขอติดตามพี่ทั้ง 2 ด้วยคนครับ สนุกมากครับ

ขอบคุณครับที่ติดตาม

[fuubu]

Dream....ฝัน
ผมมีฝันที่อยากจะทำเกี่ยวกับการขี่จักรยานกับเพื่อนรักคนหนึ่ง ถึงแม้นทุกวันนี้ได้แค่คิดหรือเข้านอนแล้วก็ฝันเอา แต่คนอย่างผมมีความเชื่อในความเป็นเพื่อนเสมอมาไม่ว่าเราจะผ่านอะไรกันมา จนกว่าเช้าวันนึงผมจะตื่นขึ้นมาพร้อมได้ออกไปทำตามที่ผมและเพื่อนโบ้ฝันไว้.....ผมจะรอจนกว่าวันนั้นจะมาถึง

[suttirote]

[fuubu]

บทที่ ๑๒ เมืองนนท์
พอบอก จ.นนทบุรี ทีแรกก็ไม่รู้จะเล่าเรื่องอะไรดี ที่ไปก็เพราะเคยรับปากน้องที่เคยทำงานด้วยกันว่าจะปั่นไปหา ก็ต้องว่าไปตามนั้นแต่จะจบเรื่องแค่นี้ก็ดูจะกลายเป็นเรื่องสั้นหลังข่าวไป เลยนึกย้อนกลับถึงเรื่องราวของ จ.นนทบุรี ที่เกี่ยวกับตัวผม แล้วก็ร้องว่า อุต๊ะ เราก็มีเรื่องราวกับ จ. นี้เหมือนกันนี่ จะว่าไปแล้วผมก็ผูกพันธ์กับนนทบุรีแทบจะทุกช่วงวัยเลยทีเดียว เริ่มจากปู่ของผมก็เป็นคน จ.นนทบุรี ท่านเกิดที่ วัดไทรม้า สมัยผมเด็ก ๆ ปู่เคยพามาเที่ยวที่วัดไทรม้า แล้วขากลับพวกญาติ ๆ ของปู่ผมก็ถวายทุเรียนให้เอามาฝากที่บ้านผม (ปู่ผมบวชเป็นพระ) ผมก็ต้องหิ้วทุเรียนเอามาฝากที่บ้าน หิ้วไปหนามมันก็ทิ่มขานึกในใจผลไม้ห่าไรวะทิ่มกูอยู่ได้ตอนนั้นยังเด็กมาก ๆ นั้นก็เรื่องช่วงวัยเด็ก โตมาหน่อยถึงวัยศึกษาขณะที่เรียนช่างกลก็โดดเรียนมาดูหนังที่โรงหนัง นนท์บุรีรามา รู้กันดีว่าฉายหนังประเภทไหนคงไม่ต้องบอก ไม่แน่ใจตอนนี้ยังฉายอยู่หรือเปล่า พอดูหนังจบเพื่อนผมที่โดดเรียนไปด้วยกันมันก็ขึ้นเรือที่ท่าน้ำนนท์กลับบ้าน ส่วนผมต้องนั่งรถเมล์เรื่องจบแค่นั้นก็ดีสิครับ ถ้าไม่บังเอิญไปเจอช่างกลเจ้าถิ่นไล่ตีเอา หนีสิครับแม่ผมสอนเอาไว้ว่าอย่าไปรังแกใครเขาไม่งั้นงามไส้แน่ (เก่งมะ) พอเรียนจบผมก็ไปใช้ชีวิตอยู่ภาคตะวันออกเสียนานจนอยู่มาวันนึงก็กลับมาอยู่บ้านที่กรุงเทพ ใครจะไปรู้ชะตาชีวิตว่าวันนึงผมจะได้งานทำที่บริษัทแห่งหนึ่งซึ่งตั้งอยู่ที่จังหวัด นนทบุรี นี้อีกครั้ง วันนี้ที่ผมได้ปั่นไปท่าน้ำนนท์ก็เลยเหมือนกลับมาเยือนถิ่นเก่าที่เมื่อสี่ปีที่แล้วผมใช้เส้นทางที่ผมปั่น จกย.วันนี้ขับรถมาทำงานเกือบทุกวัน แต่วันนี้ยานพาหนะผมเปลี่ยนไป เดินทางช้าลงรายละเอียดเยอะขึ้นได้เห็นบางอย่างที่ผมยังคิดว่ามันอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ เพราะเมื่อก่อนไม่ทันสังเกตุได้ผ่านสถานที่ที่เราเคยใช้ชีวิตช่วงหนึ่งอยู่กับเขา เคยมาทำงานมากินมาดื่มและมีหลาย ๆ สิ่งเกิดขึ้น ช่วงเวลาอาจไม่ยาวนานมากแต่ทุกอย่่างก็ประทับใจเสมอเมื่อหวนคิดถึงมัน นนทบุรีจังหวัดริมแม่น้ำเจ้าพระยา เมื่อครั้งนึงผมได้ร่วมใช้ประสบการณ์ชีวิตกับเขาและเพื่อน ๆ อีกหลาย ๆ คน ผมปั่นผ่านร้านหลาย ๆ ร้านที่เคยมากินข้าวกลางวัน เย็น ๆ นัดกันมาดื่ม และอีกหลายที่ที่ทำให้เกิดความทรงจำดี ๆ ผมกลับมายังที่ที่เคยไปเพื่อย้ำเตือนตัวเองถึงสิ่งที่ผ่านไป เราเรียกร้องกลับมาไม่ได้อีกแล้ว แต่เราก็ยังแอบอมยิ้มได้เสมอถึงสิ่งที่เราผ่านมันมา ขอบคุณนนทบุรี ขอบคุณเพื่อน ๆ Burton ทุกคนครับ

















ขอขอบคุณทุกการติดตามนะครับ อาจจะเว้นหายไปจากการมาอัพกระทู้ไปบ้างแต่ผมก็ยังรักที่จะปั่นอยู่เหมือนเดิม สัญญาว่าจากนี้จะพยายามมาเล่าเรื่องราวและนำภาพมาให้ได้ติดตามกันอีกนะครับ ขอบคุณครับ

[แมว_แว่น]

เขามาติดตามครับ ได้เวลาปั่นไปเชียงใหม่หรือยังครับ

[fuubu]

เขามาติดตามครับ ได้เวลาปั่นไปเชียงใหม่หรือยังครับ

ขอบคุณที่เข้ามาติดตามครับ แผนเดิมที่วางไว้มันมีเหตุให้ต้องเลื่อนออกไป แต่เราทั้งคู่ก็มีนัดหมายคร่าว ๆ กันใหม่แล้ว เราทั้งคู่จะพยายามทำมันให้สำเร็จครับ