"..ปั่นเดี่ยว..วันเดียว..เที่ยวหลายบาง.."

[ลุงเนตร]

“ปั่นเดี่ยว..วันเดียว..เที่ยวหลายบาง”

****************************************************************************
ปั่นเดี่ยว ถ้าจะเหงา เปล่าเลย กลับเพลิดเพลิน เจริญใจ อิสระเสรี ไม่ต้องตามใคร ไม่ต้องพะวงอะไร แต่ถ้าไปไกล ๆ หลาย ๆ วัน ไม่แน่

วันอาทิตย์ ถนนใน กทม.รถน้อย ทราบมานานแล้ว เพราะอยู่ กทม.มาตลอดชีวิต จึงมักจัดทริปให้กับตัวเองไปออกกำลังกายและท่องเที่ยวอยู่เนื่อง ๆ อย่ากระนั้นเลย ปั่นจักรยานไปไกลจากบ้านสักหน่อยถ้าจะดีเป็นแน่แท้

เป็นไงเจ้า “เขียว-โคนา” ล้อไม่ได้หมุนมาหลายอาทิตย์อยากไปตะลอนแล้วหรือยัง?

“คันล้อตงิด ๆ มาหลายวันแล้วจ้าวนาย” เจ้า “เขียว-โคนา” ตอบด้วยน้ำเสียงแข็งขัน

(ตงิด [ตะ-หฺงิด] ว. เล็กน้อย, ทีละน้อยๆ, พอรู้สึกเล็กน้อยว่าเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ เป็นอาการทางกายหรือเป็นอาการทางจิต เช่น รู้สึกหิวตงิดๆ รู้สึกโกรธตงิดๆ.)

“ไปไหนกันดีเอ่ย” ผมเปรยถาม

“สุดแต่จ้าวนาย” เจ้าเขียวโคนา ตอบมาเนื่อย ๆ คล้ายยังติดความขี้เกียจมาจากนอนนิ่งสงบมานาน

“งั้นโอเค..ไปกัน..จะพาไปปั่นเที่ยวหลายบาง” ผมบอกเขาอย่างมุ่งมั่น

[ลุงเนตร]

แปดโมง ทุกอย่างพร้อม จูงเจ้า “เขียว-โคนา” ออกจอดหน้าประตูบ้าน

ปั่นจากบ้านไปตามซอยจ่าโสด ผ่านคิวมอเตอร์ไซด์รับจ้างที่คุ้นเคย

“ลุง..วันนี้ไปไหน” หนึ่งในบรรดาผู้มีอาชีพมอเตอร์ไซด์รับจ้างวินที่ปั่นผ่านประจำ ทักด้วยความมีอัธยาศัย

“ไปตลาดน้ำบางน้ำผึ้ง...” ปั่นผ่านไปพร้อมคิดขอบคุณเขาในใจ ที่มีอัธยาศัยไมตรีถามไถ่
(อัธยาศัย [อัดทะยาไส] น. นิสัยใจคอ เช่น เขาเป็นคนมีอัธยาศัยดี)

[ลุงเนตร]

ผ่านตลาดบางนานอก “ลุง..ไปไหน?” แม่ค้าขนมครกชอบปั่นจักรยานออกกำลังกายเหมือนกันตะโกนถามมา จากรถเข็น บนทางเท้าหน้าตึกแถว

“ฝั่งโน้น...” เป็นที่เข้าใจกันเพราะเขาก็เคยไปปั่นออกกำลังกายและท่องเที่ยว

ถึงท่าเรือโดยสารข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา วัดบางนานอก เรือยังไม่มาจอดเทียบท่า ผ่านเข้าไปในวัด ที่ศาลาริมแม่น้ำมีประชาชนกำลังทำบุญถวายสังฆทานหลายคน แล้วย้อนกลับไปที่ท่าเรือ รอไม่นานเรือมาเทียบท่า จูงจักรยานลงเรือ ไปจอดด้านหัวเรือหลังที่นั่งนายท้ายเรือ เที่ยวนี้มีชาวจักรยานลงไปด้วยหลายคัน ไม่เห็นคนรู้จัก คงเป็นจุดประสงค์เดียวกัน เที่ยวหลายบางในกระเพาะหมู อำเภอพระประแดง กระมัง?

(อำเภอพระประแดงแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 15 ตำบล คือ ตำบลตลาด ตำบลบางพึ่ง ตำบลบางยอ ตำบลบางครุ ตำบลทรงคนอง ตำบลบางกอบัว ตำบลบางกะเจ้า ตำบลบางจาก ตำบลบางหญ้าแพรก ตำบลบางหัวเสือ ตำบลบางน้ำผึ้ง ตำบลสำโรงใต้ ตำบลสำโรงกลาง ตำบลสำโรง บางกะสอบ)

[ลุงเนตร]

เที่ยวนี้ผู้โดยสาร รถเครื่อง รถจักรยาน เต็มลำ เรือออกจากท่าแล่นเอื่อย ๆ ลมเฉื่อยพัดผ่านไอระเหยของน้ำมาโอนกายรู้สึกเย็นสบาย ชมวิวแม่น้ำเจ้าพระยาเพลินตา สบายใจ ช่วงสายของวันอาทิตย์ มีเรือโยงพ่วงเรือบรรทุกทรายผ่านไปพวงหนึ่ง ไม่นานเรือถึงท่าจอดหน้าวัดบางน้ำผึ้งนอก

ขณะจูงจักรยานเดินขึ้นฝั่ง “ลุง..ไปไหน?” เพื่อนชาวจักรยานที่คุ้นเคยตะโกนถามมาจากด้านท้ายเรือ

“ไปสวนศรีนครเขื่อนขันธ์..” ตอบเขาไปด้วยความยินดีที่ได้พบคนรู้จักมักคุ้นปั่นจักรยานเหมือนกัน

[ลุงเนตร]

..ไปว่ายน้ำก่อนครับ..

[ลุงเนตร]

..ผ่านพนักงานเก็บเงิน ชายสูงอายุ สงสัยอยู่ว่าแกเป็นเจ้าของเรือโดยสารท่านี้หรือเปล่า ส่งเหรียญให้ ๗ บาท เป็นค่าโดยสารของคนและจักรยาน
ถึงถนนบนฝั่ง ขึ้นคร่อมนั่งบนอาน เท้าขวากดบนบันได จักรยานเคลื่อนไปข้างหน้าผ่านวัดบางน้ำผึ้งนอกไปจนออกจากประตูวัด เลี้ยวขวาไปบนถนนร่มรื่น ด้วยมากไม้ของสวนเบญจพรรณ นาน ๆ มีรถเครื่องผ่านไป-มาสักคัน ก่อนถึงวัดบางกอบัวผ่านบ้านผู้ใหญ่ดา ชาวจักรยานที่คุ้นเคยกันแวะเยี่ยมเยียน คุยกันอยู่ครู่หนึ่งเขาฝากบอกเพื่อนที่เคยปั่นจักรยานด้วยกันสมัยก่อนว่า จะกลับมาปั่นจักรยานอีกแล้วนะ จากที่เขาทิ้งไปวิ่งทนเสียหลายปี จนขายจักรยานไปหมดแล้วจะซื้อใหม่
“ไปปั่นออกกำลังก่อนนะผู้ใหญ่” พร้อมยกมือไหว้ลา




(ผู้ใหญ่ดา ใส่เสื้อสีแดง)

[ลุงเนตร]

..ปั่นผ่านวัดบางกอบัว..อบต.บางกอบัว ไปเรื่อย ๆ บนถนนที่ร่มรื่น นาน ๆ มีรถวิ่งสวนมาคัน ขณะปั่นมีความสุข จนถึงพิพิธภัณฑ์ปลากัดไทย หยุดถ่ายภาพหน้าประตูทางเข้าที่ยังไม่เปิด แล้วปั่นต่อไปผ่านซุ้มประตูทางเข้าสวนศรีนครเขื่อนขันธ์ ปั่นเข้าไปในสวน เสพสุขกับบรรยากาศร่มรื่นเงียบสงบอย่างเต็มที่ สูญอากาศแสนบริสุทธิ์เข้าเต็มปอด

[ลุงเนตร]

..บรรยากาศขณะปั่นเสพสุขภายในสวนศรีนครเขื่อนขันธ์..

คุณแม่พาลูก ๆ มาเช่าจักรยานปั่นเที่ยวเล่น รู้สึกชื่นชม

ตรงข้ามกับป้อมยามตีนสะพานสูงข้ามคลองเข้าในสวนฯ มีร้านขายเครื่องดื่มขนมขบเคี้ยว อาหารปลา จักรยานเช่าในราคาชั่วโมงละ ๓๐.- บาท

สาวชาวต่างชาติวิ่งออกกำลังกายอย่างขะมักเขม้น ท่ามกลางบรรยากาศร่มเย็น

มีหอดูนก..

ผ่านกองเก็บเรือพาย น่าเสียดายเลิกให้บริการเช่าพายเล่น โดยไม่ทราบสาเหตุ อาจมีประชาชนไปเช่าพายเล่นและออกกำลังกายน้อย เพราะขาดการประชาสัมพันธ์ ให้ทราบว่ามีการบริการเรือพายในสวนฯด้วยก็เป็นได้ ในอดีตเคยพาหลานไปเช่าพายเล่น

[ลุงเนตร]

ปั่นวนเที่ยวเสพสุขในสวนรอบหนึ่ง ออกจากสวน ผ่าน อบต.บางกระเจ้า เลี้ยวขวาไปตามถนนเพชรหึงส์ ถ้าเลี้ยวซ้ายจะไปสุดปลายทางที่บางกอบัว ตรงข้ามท่าเรือคลองเตย เลี้ยวขวามาจากตลาดพระประแดง ปั่นไปประมาณ ๕ ก.ม.ผ่านทางเข้าวัดบางกระสอบ (ต.บางกระสอบ)..วัดจากแดง..วัดป่าเกด (ต.ทรงคนอง)..วัดรวก..วัดบางพึ่ง..(ต.บางพึ่ง)..ศูนย์สุขภาพลัดโพธิ์..โรงเรียนอำนวยวิทย์..ที่ทำการอำเภอพระประแดง..วัดแค..วัดโมกข์ (ต.ตลาด)..ประตูน้ำปากคลองลัดหลวง..โรงงานอยิโนะโมะโต๊ะ..ออกสู่ปากซอยสุขสวัสดิ์ 43 ถนนสุขสวัสดิ์

“ลุง..โคตรเท่ย์เลย” เด็กหนุ่มขี่รถเครื่องวิ่งเข้าซอยพูดด้วยใบหน้ายิ้มแย้มผ่านไป

“ยกมือทักทายพร้อมยิ้มให้เขานิดหนึ่ง” ด้วยความภูมิใจ

[ลุงเนตร]

เลี้ยวซ้ายเข้าสู่ถนนสุขสวัสดิ์ไปทางป้อมพระจุล วันนี้วันอาทิตย์ อย่างที่บอกไว้ว่ารถน้อย ก็น้อยจริง ๆ ปั่นด้วยความสบายใจ ไม่ระแวงรถเฉียดเข้ามาใกล้ ๆ เหมือนกับวันธรรมดาที่มีรถยนต์มากเต็มถนนไปหมดจนจักรยานแทบไม่มีทางไป หยุดเช็ดเหงื่อและดื่มน้ำที่หน้าเทศบาลตำบลลัดหลวง

[ลุงเนตร]

"..ตีห้าสี่สิบแล้ว ขอพักไว้เพียงนี้ก่อน เพื่อไปทำอย่างอื่นก่อนครับ.."





..จักรยานยังใช้ปั่นรณรงค์ได้สารพัด แม้กระทั่งการโฆษณาสินค้าหรือประชาสัมพันธื..(ภาพนำมาจาก http://www.Google.com พิมพ์คำว่า "คนปั่นจักรยานแก้ผ้า" ลงไป ภาพเพียบเลย คนบ้าหรือคนดี หรือคนพิเศษ ผมว่าเขาทุกคนเป็น "คนพิเศษ" ที่มีจิตใจสูงส่งและเสียสละเป็นอย่างยิ่ง)

[ลุงเนตร]

..เกือบเที่ยง แดดไม่ร้อนแรงนัก ถึงทางสองแพร่ง แยกขวาไปป้อมพระจุลอีก ๔ ก.ม. เลี้ยวซ้ายเพียง ๑ ก.ม. ก็จะถึงวัดพระสมุทรเจดีย์ ผมพาเจ้า “เขียว-โคนา” คู่ขาเคียงกายมาหลายปีเลี้ยวซ้ายด้วยความชำนาญแบบรู้ใจกันและกัน ตรงไปไม่ไกล ก่อนถึงวัดพระสมุทรเจดีย์ เลี้ยวขวาเข้าท่าเรือข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา จูงจักรยานผ่านพนักงานเก็บค่าโดยสารส่งเหรียญ ๑๐.- บาทให้เขา เดินลงเรือยนต์ลำใหญ่ ไม่นานผู้โดยสารเต็ม เรือออกจากท่าไปตามคลองเล็ก ๆ น้ำแห้งพอเรือวิ่งได้ นกกระยางขาวสองสามตัวเดินหาปลากินอยู่ริมตลิ่ง

[ลุงเนตร]

เรือแล่นเอื่อย ๆ ออกสุ่ปากคลอง เนื่องจากขณะนั้นน้ำลงเต็มที่สันดอนโผล่ขึ้นเป็นบริเวณกว้าง มีเรือกำปั่นใหญ่ทิ้งสมอจอดอยู่กลางแม่น้ำหลายลำ เรือโดยสารบริษัทเดียวกันวิ่งสวนเข้าคลอง ถึงท่าเรือตลาดสดปากน้ำ ยกรถขึ้นจากเรือ (ได้เด็กท้ายเรือช่วยยกขึ้น) จูงขึ้นจากท่าเรือไปข้างบนฝั่ง เลี้ยวขวาเข้าไปตลาดสด ที่มีหมูเห็ดเป็ดไก่ กุ้งหอยปูปลา และเครื่องปรุงประกอบอาหารต่าง ๆ มากมายหลายร้าน ผู้คนเดินกันขวักไขว่

[ลุงเนตร]

ถึงร้านขายเนื้อปูม้าที่แกะแล้ว ซื้อ ๑ ถุง ๑๕๐.- บาท แม่บ้านสั่งซื้อสำหรับทำข้าวผัดปู..ซื้อกุ้งชีแฮ้ ๑ ก.ก. ๒๕๐.- บาท ลูกชายโทร.สั่ง..ซื้อหอยแมลงภู่ ๑ ก.ก. ๓๕.- บาท เพื่อให้แม่บ้านนึ่งให้ทานกับน้ำจิ้มซีฟู๊ดส์ ผ่านร้านขนมหวานเห็นมันสำปะหลังเชื่อมน่าทาน ซื้อ ๑ ถุง ๔๐.- บาท ทั้งหมดใส่กระเป๋าที่ติดกับตะแกรงท้ายจักรยานเรียบร้อยไม่รุงรัง ปั่นออกจากตลาดมุ่งกลับบ้านตามถนนสุขุมวิท

[ลุงเนตร]

ผ่านศาลากลางจังหวัด หยุดตรงปากทางเข้า มองไปด้านตรงข้ามเห็นหอคอยสูงสร้างยังไม่เสร็จ น่าจะเป็นหอคอยสำหรับขึ้นไปชมวิว เหมือนที่จังหวัดสุพรรณกระมัง ปั่นเลี้ยวซ้ายเข้าไปจอดหน้าศาลากลางจังหวัด ควักผ้าเช็ดหน้าออกมาเช็ดเหงื่อ แล้วปั่นกลับบ้านตามถนนสุขุมวิท มุ่งกลับบางนา ก่อนถึงปฏิมากรรมปูนปั้นช้างสามเศียร เล็กน้อย แยกซ้ายเข้าถนนทางรถไฟเก่า รถวันเวย์ถึงถนนปู่เจ้า
ผ่านสี่แยกไฟแดงถนนทางรถไฟเก่าตัดกับถนนปู่เจ้าสมิงพราย ตรงไปผ่านด้านหลังศูนย์การค้าอิมพีเรียลสำโรง เลยไปประมาณ ๒ ก.ม.ผ่านโรงเรียนสรรพาวุธ ทหารเรือ พ้นรั้วโรงเรียนเลี้ยวขวาเข้าซอยอีก ๕๐๐ เมตร ถึงบ้าน จูงเจ้า “เขียว-โคนา” เข้าบ้านจอดเก็บเข้าที่ บริหารคูลดาวน์ อาบน้ำ ทานมื้อกลางวันเมื่อบ่ายสอง แล้วพักผ่อน รู้สึกสบายทั้งกายและใจ ที่ได้ไปออกกำลังกายและท่องเที่ยว ตามนั้นแล. (กีฬา กีฬา เป็นยาวิเศษ - ยิ่งปั่น ยิ่งแข็ง แรงยิ่งดี โรคไม่ค่อยมี ไม่ทุกข์)
*********