ขาอ่อน 100 โลแรก

[johnbee]

สรุปทริปขาอ่อน 100 โลแรก ทริปนี้ผู้ร่วมทริปมีทั้งหมด 3 ท่านครับ ท่านแรกน้าฉุ้ย เดินทางมาโดยแท็กซี่ อีกท่านพี่ใหม่ครับ ปั่นจากลำลูกกาคลอง 5 มาเจอที่จุดนัดพบ ส่วนผมสบายที่สุดนั่งรอเฉยๆ (สงวนแรงไว้)
ภาพก่อนออกเดินทางครับ

[johnbee]

จุดแรกปั่นมาไม่เท่าไรก็ถึงหออัครศิลปิน ถนนเลียบคลองห้า หอยังไม่เปิดครับ เปิดแต่ประตูทางเข้า เลยขอเข้าไปถ่ายรูปสักหน่อย

[johnbee]

ปั่นมาสักพัก เจอที่คุ้นแคย อยากจะเลี้ยวเข้าไป ช่วงเป็นเบาหวาน ไม่เกิน 3 วันจะต้องแวะไปนวด เพราะเมื่อยเหลือเกิน ตอนนี้ดีขึ้นเพราะจักรยาน ไม่ต้องใช้บริการแล้วครับ

[johnbee]

ได้เวลาอาหารเช้า แวะกินไก่ย่างริมถนนเลียบคลอง5สักหน่อย ตั้งใจ ให้พี่ใหม่กับน้าฉุ้ย เติมพลังก่อนเดินทางไกลสักหน่อย ตอนแรกผมว่าจะไม่กิน เพราะไม่ค่อยกินอาหารเช้า แต่เห็นตับเครื่องใน แล้วทนไม่ได้ (อาจเป็นเพราะเมื่อคืนไม่ได้ออกไปหาอาหาร เพราะจะนอนเอาแรง ออกทริปสักหน่อย+ช่วงนี้กลัวชาวบ้านจับได้ จะไล่ออกจากที่) สั่งไก่มาตัวกินไม่หมดเลยต้องห่อไปด้วย เพื่อระหว่างทางหิว จะได้ตอดไปเรื่อย (โชคดีมีทัวร์ริ่งมา 1 คัน เลยฝากเสบียงกับพี่ใหม่ซะเลย

[johnbee]

คราวนี้เริ่มเดินทางแบบจริงจังสักที โดยบังคับ พี่ใหม่ เป็นหัวลาก น้าฉุ้ยอยู่กลาง แต่ตำแหน่งโปรดของผมตามตูด โดย ปั่นเลียบคลอง5 สายในเพราะรถน้อย ไม่ต้องกังวลรถเร็ว ไปเรื่อยๆ แล้วก็มาถึงคลองระพีภัทร์ ถนนลาดยาง+หินคลุกบดแน่น รถน้อย แต่ก็มีบางช่วงกำลังทำประตูกันน้ำ ในแต่ละช่วงคลองที่จะเป็นดิน

[johnbee]

ปั่นไปสักพักนึกออก ข้ามคลองระพีภัทรไปก็เป็นจังหวัดอยุธยานี้หว่า คราวนี้ไม่ใช้ สามจังหวัดแล้ว ตอนนี้กลายเป็นสี่จังหวัด (นึกในใจ ไอ้เราก็โครตเทพสุดๆ 1 ทริป 4 จังหวัด )ตะโกนบอกหัวลากพี่ใหม่ เจอสะพานข้ามไปหน่อย จะได้เหยียบจังหวัดอยุธยา จะได้โม้สักครึ่งปี และก็มาจอดที่วัดสว่างอารมณ์ เพื่อถ่ายรูป แสดงหลักฐาน ไว้อวดชาวบ้าน
พร้อมพักซื้อน้ำแล้วไปต่อ

[johnbee]

หลังจากนั้นก็เดินทางต่อ ตามแนวคลองระพีภัทร ไปจนถึงวัดคลองห้า ตำบลหนองโรง อำเภอหนองแค จังหวัดสระบุรี ถึงประมาณ 10.30 น. เมื่อเดิมตั้งใจถ่ายรูปเป็นหลักฐานว่ามาถึงสระบุรีแล้ว

[johnbee]

สักพักทั้งหลวงพี่ หลวงพ่อ หลวงอา ก็เดินเข้ามาทักว่า มาจากไหน จะไปไหน คุยกันตามอัธยาศัยครับ เดินชมรถจักรยาน หลวงพี่ทักจักรยานมี disebrake ด้วยเหรอ ผมบอกเจ้าของคันนี้ ขาแรงสุดๆ กลัวเบรกไม่อยู่ (พวกผมใช้แค่รองเท้าแตะ เหยียบพื้น ก็อยู่แล้วครับ)

[johnbee]

หลวงพ่อเจ้าอาวาสก็มาคุย ว่าจะดีด ศาลาขึ้น กำลังขาดปัจจัย ในการบำรุงสถานที่ ผมขออนุญาตประชาสัมพันธ์ถวายปัจจัยสำหรับผู้ที่ต้องการทำบุญ หากปั่นผ่านเส้นนี้ และมีกำลังพอจะถวายปัจจัยหรือมีความรู้ ด้านการดีดตึกบ้านให้คำปรึกษา ได้ ก็เรียนเชิญนะครับ หลวงพ่ออธิการอัมพร (ชื่อวัดอีกชื่อตามชาวบ้านเรียก วัดสกัดห้าครับ) เบอร์ 089-238-4395 ครับ หลวงพ่อท่านมีเมตตาก่อนออกเดินทางต่อ ท่านให้พระมา คนละองค์ ไว้คุ้มครองการครับ กราบนมัสการครับหลวงพ่อ

[johnbee]

หลังจากนั้นก็ออกเดินทางต่อครับ ปั่นมาสักพักน้าฉุ้ยเริ่มหิว เลยคุยกันถึงหนองหมูค่อยหาอะไรกิน น่าจะอีกสัก 10 โล
ปั่นมาเจอเจ้าถิ่น ปิดถนน ไม่รู้กำลังเรียกร้องอะไรอยู่หรือเปล่า ตามประสาผู้จัดทริป ส่งหัวลาก(พี่ใหม่)ไปเคลียร์เส้นทางก่อน สุดท้ายก็ผ่านทางได้ด้วยดี

[johnbee]

ปั่นมาจนสุดทางก็เจอสะพานไม้ ยืนคุยกันว่าปั่นข้ามหรือเข็น สุดท้ายตามรูปครับเข็น กลัวสะพานไม้หัก

[johnbee]

ถึงหนองหมูแล้ว ก็แวะทานอาหารกลางวัน เพื่อเติมพลังต่อ หลังจากทานอาหารเสร็จก็แวะหาร้านกาแฟสด กลัวปั่นจักรยานแล้วหลับใน (มีใครปั่นแล้วหลับในไหมครับ อยากรู้เหมือนกัน)

[johnbee]

ทานกาแฟแก้หลับในแล้วก็เดินทางต่อ ผมก็เริ่มใช้นาฬิกาเพื่อนำทาง ตามที่วางแผนไว้ เส้นทางหลังจากนี้ คอเคี้ยวไปมา กลัวหลงจากเส้นทางที่วางไว้ กดไปกดมา กดหยุดทริปซะงั้น สุดท้าย เลยให้มันนำทางอย่างเดียว
ปั่นตามทางที่วางแผนไว้ เส้นทางที่ปั่นเป็นถนนลูกรัง คดเคี้ยวไปมาตามคลอง มีบ้านห่างกันเป็นช่วงๆ สุดท้ายมาเจอทางตัน (OH my GOD เจออิทธิฤทธ์ Google map ซะแล้ว ปกติตำแหน่งไม่ตรง พาอ้อม แต่ขับรถไปยังโอเค แต่นี้ใช้กำลังกายล้วนๆ จะกลับทางเดิม ก็ไกลอยู่ จะไปทางไหนดี มึนตึบแล้ว) ยายที่อยู่คลองฝั่งตรงข้ามตะโกนมา ว่ามีถนนให้เลี้ยวซ้ายอยู่ข้างหน้า ผมมองไปเห็นแต่แม็คโคกำลังทำงานอยู่ แล้วจะไปยังไงดี ตามประสาผู้ชวนออกทริปขาอ่อน ส่งหัวลากพี่ใหม่ เข้าไปเคลียร์พื้นที่ก่อนตามเคย แม็คโคยอมหยุดทำงาน แล้วก็ ต้องแบกจักรยาน ข้ามคันดินนิดหน่อย จนเจอทางตามที่ยายฝั่งโน้นบอกไว้ และตรงกับ route นำทางที่วางไว้ นี้หรือถนน มันคันนาชัดๆ (จะไปได้ไหมวะนี้ คิดในใจ ฝากไว้ก่อนเถอะ Google map )

[johnbee]

สุดท้ายก็ลุยตามคันนาออกมา จนเจอถนนใหญ่ พักสักนิด เติมแก๊สสักหน่อย ก็ไปต่อ ครับ

[johnbee]

และก็ปั่นต่อ (ช่วงนี้เจ็บตูดมาก) ตะโกนบอกพี่ใหม่ เจอที่พักให้แวะหน่อย แล้วก็แวะที่วัดเช่นเคย ตอนนี้เจ็บตูดมาก ต้องเอาเบาะเทพออกแล้ว รู้สึกตูดผม จะไม่เหมาะกับมัน คิดไว้ก่อนออกทริปแล้ว ว่าจะเอาเบาะสำรองไปด้วย เอาแบบหนานุ่มไปเป็นตัวช่วยเพื่อไม่ไหว สุดท้ายได้ใช้จริงๆ หลังจากเปลี่ยนเบาะแล้ว ไอ้เราก็แบกกระเป๋าสะพายหลังมานาน(กล้วย 1 หวี เบาะ 1 อัน tablet 1 เครื่อง ผ้าขนหนู 1 ผืน คุณหนูสุดๆ ) + คิดได้ว่าพี่ใหม่กำลังซ้อมปั่นทัวร์ริ่งอยู่ ด้วยความหวังดีต่อพี่ใหม่ อยากให้ซ้อมได้เต็มที และยอมเสียสละกระเป๋าที่แบกมานาน แล้ว ไปไว้ที่รถพี่ใหม่ ขอเชือกฟางร้านค้าไว้โดยด่วน รัดกระเป๋าให้พี่ใหม่อย่างเรียบบร้อย